Βίκυ - Γιώργος (Global Sumud Flotilla) / «Την ώρα των βασανιστηρίων αντλούσαμε δύναμη από τον λαό της Παλαιστίνης»
Όπως είπαν, σε αυτό το πλωτό κολαστήριο, η βία αναβαθμίστηκε σε βάρος τους, με τους ισραηλινούς να τους κάνουν σωματικό έλεγχο, να τους χτυπάνε με γκλοπ, με τα χέρια τους και με τέιζερ, αφήνοντάς τους με σπασμένα πλευρά και σπασμένη μύτη.
«Σε κάθε στιγμή αντλούσαμε δύναμη από τους παλαιστίνιους που αγωνίζονται, το μέγεθος της αντοχής, της αντίστασης και της αξιοπρέπειας αυτού του λαού αποτελεί φάρο για την ανθρωπότητα», σημείωσε η Βίκυ Κοτσώρη. Αναφέρθηκε, μάλιστα, σε περίπτωση ακτιβίστριας από την Ν. Κορέα τονίζοντας πως «η ελληνική κυβέρνηση νομίζει ότι είναι σύμμαχος του Ισραήλ αλλά είναι υποτελής, η Ν.Κορέα που είναι σύμμαχος του Ισραήλ απελευθέρωσε τους πολίτες της χωρίς καν να μπουν φυλακή».
Ο Γιώργος Τσίρης ανέφερε ότι «το στενάχωρο είναι ότι αφήσαμε πίσω μας 9.500 κρατούμενους Παλαιστίνιους και παλαιστίνιες, μεταξύ των οποίων και εκατοντάδες παιδιά ομήρους του ισραηλινού κράτους».
«Επιμένουμε, προσπαθούμε και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε ως ένα κομμάτι του αγώνα για να δώσουμε φως στην κατάσταση στην Παλαιστίνη, ένας στόχος ήταν να προσπαθήσουμε να σπάσουμε τον αποκλεισμό, προσωπικά μπορώ να πω ότι αυτό που κουβαλούσα περισσότερο ήταν το μήνυμα προς τον παλαιστινιακό λαό είναι ότι δεν είναι μόνοι σε αυτή την απέραντη ανοιχτή φυλακή που βρίσκονται τόσα χρόνια, δεν είναι μόνοι και μόνες, δεν είναι ξεχασμένοι, ότι η αλληλεγγύη δεν τρομοκρατείται και ότι θα κάνουμε τα πάντα για να φτάνει η φωνή τους στον υπόλοιπο πλανήτη και να σταματήσει αυτό το βασανιστήριο», θα πει αρχικά η Βίκυ Κοτσώρη.
«Ηξερα τι είχε συμβεί, την περίοδο εκείνη είχα πάει στην Δυτική Όχθη για το μάζεμα της ελιάς, κάθε μέρα είχαμε επιθέσεις από τους επίκους, κρατηθήκαμε τέσσερις μέρες και στο τέλος μας απέλασαν… Τώρα ήξερα από την αρχή ότι ήταν μάλλον απίθανο να φτάσουμε στη Γάζα αλλά μου αρκούσε που σκεφτόμουν ότι η προσπάθεια αυτή θα επανέφερε στην επικαιρότητα το δράμα που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι», σημείωσε ο Γιώργος Τσίρης, αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους αποφάσισαν να πλεύσουν προς τη Γάζα.
Οι εκατοντάδες ακτιβιστές και ακτιβίστριες που συμμετείχαν στον στόλο, απήχθησαν, κρατήθηκαν και βασανίστηκαν από το κράτος γενοκτόνο του Ισραήλ, καταγγέλλουν την ελληνική κυβέρνηση όχι απλώς για ανοχή αλλά για συνεργασία με τους Ισραηλινούς. Περιγράφοντας τα 24ωρα που έζησαν στο «πλοίο - κολαστήριο» όπως το αποκαλούν, φέρνουν τους πάντες προ των ευθυνών τους.
Γιώργος Τσίρης: «Για μένα ήταν εφιαλτική εμπειρία… Φτάνουμε σε ένα κοντέινερ όπου δεν είχε φως, είχε φως μόνο από την πόρτα εξόδου και εκεί, πετώντας με κάτω στο πάτωμα, αρχίζει να με κλωτσάει στα πλευρά και την μέση, αμέσως μετά με χτυπάει δύο φορές με το τέιζερ στο πόδι και δεν ικανοποιείται και κρατάει το τέιζερ γύρω στα δέκα δευτερόλεπτα στο χέρι μου, στο μπράτσο που μουδιάζει, συνεχίζει τις κλωτσιές και μετά με πετάει στον προαύλιο χώρο όπου με περιμένουν οι συντρόφοι μου και προσπαθούν να με περιθάλψουν. Ηταν ένας εφιάλτης, μία κόλαση, στο μυαλό μου έρχεται μια επιγραφή που έχει ο Δάντης στην είσοδο της κόλασης που λέει: «Οσοι μπαίνετε εδώ, αφήστε κάθε ελπίδα». Ωστόσο, ξέραμε, εμείς ξέραμε πως κάποια στιγμή θα μας απελευθέρωναν. Το στενάχωρο είναι ότι αφήσαμε πίσω μας 9.500 ανθρώπους όμηρους του γενοκτονικού κράτους, ο μισός πληθυσμός του ασχολείται πως θα καταπιέζει τους παλαιστίνιους».
Βίκυ Κατσώρη: Κατάλαβα πάρα πολύ γρήγορα, από την στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας σε αυτό το πλωτό κολαστήριο ότι η βία αναβαθμίζεται πάρα πολύ γρήγορα, εμένα δεν με σταμάτησαν εκεί που είχαν τους υπόλοιπους στοιβαγμένους, με πήγαν λίγο πιο δίπλα και μου έκανε σωματικό έλεγχο μια γυναίκα και αφαίρεσε με αρκετή βία τα σκουλαρίκια μου ας πούμε και τα πράγματά μου και μπροστά μου προσπερνάει ένας σύντροφος μου απ το σκάφος, ένας πολύ ψηλός και σωματώδης άνθρωπος και τον βλέπω να τον τραβολογάνε από δω και από κει και να τον βάζουν σε αυτό το κοντέινερ, ενώ αυτός ήταν μέσα εγώ ήμουν στην είσοδο του κοντέινερ οπότε είχα ορατότητα, τον χτυπούν και τον πετούν έξω. Σύντομα βρίσκομαι μόνη μου σε αυτό το κοντέινερ με τον φρουρό, έναν στρατιώτη και ακόμη δύο άνδρες δεξιά και αριστερά. Συντάσσομαι πλήρως, δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς, και εκείνη την στιγμή αυτός που είναι στην πόρτα μου ρίχνει ένα πολύ δυνατό χτύπημα στο μάτι, σκύβω το κεφάλι και μου ρίχνουν μια δυνατή κλωτσιά στη μέση και εκεί αρχίζουν να με χτυπάνε με τα χέρια τους στο κεφάλι και την πλάτη, τρία τέσσερα άτομα ταυτόχρονα. Περνάει ο φρουρός μου, μου σηκώνει το κεφάλι και ο στρατιώτης που είναι στην πόρτα μου ρίχνει πάλι με την παλάμη του ένα πολύ δυνατό χτύπημα και μου έσπασε τη μύτη. Αρχισα να αιμοραγώ, γέμισα αίματα, με πέταξαν έξω και ήταν αυτό το τρομερό πράγμα που δεν ξέρεις τι ακολουθεί πίσω από μια πόρτα, δεν ξέρεις αν είναι καλύτερα να παραμείνεις εκεί μέσα να τρως ξύλο… Βγαίνω στο προαύλιο και βλέπω τις συντρόφισσες και τους συντρόφους μου με τα χέρια στο στόμα να με κοιτάνε έντρομοι»…
Το είχαμε πάντα στο μυαλό μας ότι μπορούν να χαθούν ζωές, όταν εμείς φύγαμε από τη Σύρο, είχαμε εικόνα, ξέραμε για τα βασανιστήρια, ξέραμε για τους βιασμούς, η απόφασή μας ήταν απόλυτα συνειδητή…
Αναστασία Ματσούκα: «Ακόμα περιμένουμε μια καταδίκη από την ελληνική κυβέρνηση»
Ο Γιώργος έφτασε στην Ελλάδα με πολλαπλά χτυπήματα, σπασμένα πλευρά, σπασμένο σπόνδυλο και κάταγμα στη μύτη. Η Βίκυ έφτασε στην Ελλάδα με πολλαπλά χτυπήματα και κάταγμα στη μύτη. Πολλοί και πολλές ακτιβιστές/στριες επέστρεψαν στην Ελλάδα σωματικά και ψυχικά κακοποιημένοι. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη καταδικάσει τα βασανιστήρια που υπέστησαν ως απαχθέντες από το κράτος του Ισραήλ. Πλέον, σύντομα αναμένεται να βρεθεί αντιμέτωπη με τις ευθύνες της καθώς το Global Sumud Flotilla θα προσφύγει μέσω της νομικής οδού.
«Ξεφεύγουν πολύ της όποιας λογικής όσα πέρασαν τα πληρώματα του στολίσκου, αυτή είναι όμως μια καθημερινότητα για τους παλαιστίνιους, είπε από την πλευρά της, η Αναστασία Ματσούκα, δικηγόρος, μέλος της νομικής ομάδας του ελληνικού Global Sumud Flotilla, προαναγγέλλοντας νομικές ενέργειες για τα βασανιστήρια που υπέστησαν οι Έλληνες πολίτες από τις ισραηλινές αρχές. Όπως είπε, «ακόμα περιμένουμε μια καταδίκη από την ελληνική κυβέρνηση».
