Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το φως που γινόταν σκοτάδι

Aurelia ήταν κάποτε μια πεταλούδα, ένα πολύχρωμο σύμβολο σε μια αυλή που συνάντησε ο Κόρτο Μαλτέζε σε ένα βενετσιάνικο παραμύθι του Ούγκο Πρατ. Με αρχαίες ανταύγειες κάποιου αλχημικού σταδίου, ούτε που θυμάμαι πια την ιστορία, αλλά το όνομα ίσως είχε σχέση με μια τσιγγάνα. Ήταν σίγουρα ένα μυστήριο που με είχε γοητεύσει για χρόνια και το θυμόμουν κάθε φορά που η αρχιτεκτονική μιας παλιάς πόλης έβγαζε σε μια εσωτερική αυλή με ένα παλιό πηγάδι στη μέση. Η χρυσή, η Αυρηλία, ίχνος από τα μακρινά ρωμαϊκά ονόματα σοφών αυτοκρατόρων που συναντάς σε τόπους όπου έζησαν ή που συγγένεψαν μαζί τους. Στη Ρουμανία σίγουρα ήταν έτσι. Αυτό θυμίζει και το όνομα της ηρωίδας στην ομότιτλη νουβέλα της Λίλας Τρουλινού που κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Περισπωμένη. Ταξίδεψε από εκείνη τη χώρα για τη Θεσσαλονίκη στις αρχές του περασμένου αιώνα μαζί με τον αδελφό της, τον Κορνέλιου. Ευγενής και περιπλανώμενη, για να διεκδικήσει το μερίδιό της στο σκοτάδι σε μια παράδοξη και πυρετώδη αφήγηση, σαν καλλιτεχνική εγκατάσταση θα τολμούσα να πω. Αποσπασματική, μαγική και παράφορη σαν ταινία του Σεργκέι Παρατζάνοφ.

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Λίλας Τρουλινού, σε σχετικά σύντομο διάστημα μετά την πρώτη νουβέλα "Στον κάμπο στροβιλίζονται τα αγκάθια", μια ιστορία σε ένα φανταστικό χωριό της δυτικής Κρήτης, όπου τα άνθη του κακού βλαστάνουν στην ελληνική επαρχία της κρίσης. Φαίνεται πως το δεύτερο βιβλίο ήταν ήδη έτοιμο. Το υλικό έρχεται -σε αφήνει να πιστεύεις- από οικογενειακές αφηγήσεις, από τη ρουμανική ρίζα του αφηγητή / καθηγήτριας στη Μέση Εκπαίδευση όπως η Τρουλινού στην άλλη της ζωή, που συμμετέχει με αφοπλιστική αφέλεια και συγκρατημένες εκδηλώσεις των αισθημάτων της και στις δύο νουβέλες. Μαθητικοί κατάλογοι, ημερολόγια, μαρτυρίες - δεν συμμετέχει στη δράση, αλλά επιβεβαιώνει, όπως ο Χίτσκοκ στις ταινίες του, ότι ήταν κι αυτή εκεί, αυτόπτης μάρτυς γεγονότων αληθινών, μα θαυμαστών. Στην προκειμένη περίπτωση είναι η Χρυσούλα -κι αυτή χρυσή σαν την Αουρέλια, τη γιαγιά της-, κόρη της Ραλούκας που αφηγείται την ιστορία της μάνας της Αουρέλια σε μια σύγχρονη δυστοπική Θεσσαλονίκη κατασκαμμένη από τα έργα του μετρό.

Οι δύο γυναίκες περιπλανώνται κάποτε στην πόλη, οι εποχές και οι τόποι εναλλάσσονται, Δούναβης, Μαύρη Θάλασσα, Μεσοπόλεμος, Θεσσαλονίκη, γερμανική κατοχή, όπως και οι τρόποι του κειμένου. Ολοκαύτωμα, πρόσφυγες από Ρουμανία, αλλά κυρίως οι άγνωστες και σκοτεινές πτυχές της Ιστορίας, τα τάγματα του αρχάγγελου Μιχαήλ, ο φασισμός, ο εθνικισμός της Ρουμανίας, η περίπτωση του Παναΐτ Ιστράτι, που εμπλέκεται στην αφήγηση κάποτε σε θερμό συμποσιασμό με τους φίλους του -ιστορικά και μυθιστορηματικά πρόσωπα μιας άγνωστης σε μας Ρουμανίας-, άλλοτε συμμετέχει στη δράση όπου με ευρηματικές λογοτεχνικές ανταλλαγές αξιοποιούνται και δάνεια από το έργο του. Διάβασα επί τούτου το «Κύρα Κυραλίνα» και αναγνώρισα τα μοτίβα που δανείστηκε αριστουργηματικά η Λίλα Τρουλινού για να συνθέσει την ιστορία της. Ίσως υπάρχουν κι άλλα και αξίζει να εντρυφήσει κανείς ξανά στο έργο του Ελληνορουμάνου συγγραφέα, που τον γνωρίσαμε εδώ σαν φίλο του Νίκου Καζαντζάκη και που τον ανακάλυψε ο Ρομέν Ρολάν.

Εν κατακλείδι, το άγος του κακού μέσα από ένα πεζοποίημα με ονειρικό εσωτερικό ρυθμό που διατρέχει την ιστορία, αν και γραμμένο στην ελληνική γλώσσα, διεκδικεί την άλλη φλέβα, το άλλο, το ξένο, τη ρουμανική ετερότητα στην ίδια τη συγγραφέα. Μια επαναδιαπραγμάτευση, μια εξιλέωση στο όνομα άλλων υποτίθεται, αλλά ιδιαιτέρως προσωπική. Πώς αλλιώς;

 

Info

"Αουρέλια

Η πρώτη μνήμη"

Λίλα Τρουλινού

Περισπωμένη, 2017

120 σελ.

Τιμή 14 ευρώ

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η απειλή της Νέας Δεξιάς

Το πρόσφατο κοινό μανιφέστο της Λεπέν με τον Σαλβίνι ήταν μια κίνηση που έχει στόχο τις ευρωεκλογές, όπου η Νέα Δεξιά ετοιμάζεται να καταγράψει τη δυναμική της. Η Λεπέν και ο Σαλβίνι δεν είναι μόνοι...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο