Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ένα καλαίσθητο περιοδικό

Senses of Cinema: Ένα καλαίσθητο περιοδικό, που εδώ και δεκαετίες παράγει κινηματογραφική σκέψη και θεωρία. Αναπλάθει το παρελθόν, συλλογιζόμενο το παρόν και το μέλλον του κινηματογραφικού μέσου

Senses of Cinema

Ένα καλαίσθητο περιοδικό, που εδώ και δεκαετίες παράγει κινηματογραφική σκέψη και θεωρία. Αναπλάθει το παρελθόν, συλλογιζόμενο το παρόν και το μέλλον του κινηματογραφικού μέσου. Οι «Αισθήσεις» ανασύρουν σπάνια διαμάντια της 7ης τέχνης όχι προς τέρψιν σινεφιλικού φετιχισμού, αλλά επειδή κουβαλούν στα σωθικά τους κάτι που απαντά στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις του σήμερα. Από τις σκεπασμένες διαδρομές των φιλμικών αναζητήσεων ανακαλύπτουμε την κατάσταση των πραγμάτων, που κατατρέχουν ιδέες και οπτικές φόρμες. Εν αρχή το θαυμάσιο ντοκιμαντέρ του Μικελάντζελο Αντονιόνι Τσανγκ Κούο, που γυρίστηκε στην Κίνα το 1972. Ο φακός συλλαμβάνει τον μόχθο της αγροτικής ζωής στην επαρχία και σχεδόν καθόλου τις παρελάσεις των ερυθροφρουρών. Ο σκηνοθέτης χαρακτηρίστηκε εχθρός του λαού και εκδιώχθηκε από τη χώρα.

Στη συνέχεια βρίσκουμε ένα αναλυτικό πορτρέτο του σύγχρονου Γερμανού τραγωδού Κρίστιαν Πέτσολντ. Ένας σκηνοθέτης που εφευρίσκει από την αρχή τις εσωτερικές μεταμορφώσεις του ατόμου. Πάνω στην ταινία La Bas του 2006, από τη Σαντάλ Ακερμάν, ξεσηκώνεται μια ολόκληρη διατριβή με αρωγό τον Ντελέζ, για το πώς η κινηματογραφική εικόνα εισέρχεται άμεσα στο «πρόβλημα» του χρόνου. Η πολιτική του αντιμεσσιανισμού κατά την αστική και κομμουνιστική αντιπαραβολή. Μια πραγματική όαση στην ξηρασία των ιδεών.

Dazed & Confused

Το περίφημο τραγούδι των Led Zeppelin εμπεριέχει στους στίχους τη ζαλιστική απροσδιοριστία των πρώτων βημάτων της ενηλικίωσης. Τίτλος ανθεκτικός στον χρόνο, όπως αποδεικνύεται, και για του λόγου το αληθές υιοθετείται από το σημαντικότερο περιοδικό αντεργκράουντ μόδας των ΗΠΑ. Μια έκδοση που εκτείνεται στη μουσική, τη φωτογραφία, την κουλτούρα της τέχνης και τη βίντεο εγκατάσταση. Αυτό που ενδιαφέρει δεν είναι τι φοριέται. Αλλά τι, εννοιολογικά μιλώντας, εμπεριέχει η γλώσσα του δρόμου, σε συνδυασμό με τα πολιτικά γεγονότα και τα τεχνολογικά επιτεύγματα. Εδώ λοιπόν τα μίνιμαλ ηχοτοπία του Brian Eno συνομιλούν με το ροκοκό του εφήμερου διά φακού Μάριο Σορέντι και η μπανταρισμένη ομορφιά του Κορεάτη Γι-Γεό συναντά τους εξεγερμένους στη Βραζιλία.

Rolling Stone

Έχει ισόποση φήμη με το συγκρότημα-θρύλο που το ενέπνευσε. Τα άρθρα του εξερευνούν τις γκρίζες γωνιές του αμερικανικού μοντέλου της επιτυχίας, βάλλοντας πολλές φορές κατά μιας αυτοϊκανοποιούμενης νοοτροπίας, που αλέθει πρόσωπα και συνειδήσεις. Αυτή τη φορά, το κυνηγούν όλοι οι εισαγγελείς της χώρας. Ο λόγος; Το εξώφυλλο που δείχνει έναν ελαφρώς μπλαζέ νεαρό με ανάκατα μαλλιά και την τσογλανιά στο μάτι. Ο τίτλος αποκαλύπτει την ιδιότητά του: «Ο βομβιστής» και φυσικά μιλάμε για τον μακελάρη της Βοστώνης Τζοκάρ Τσερνάεφ. Το 3σέλιδο αφιέρωμα που ακολουθεί θέτει καίρια ερωτήματα πάνω στο ζήτημα της ταυτότητας, των πολιτισμικών ενορμήσεων, της ευκολίας με την οποία επιτρέπει το «ανεπτυγμένο» σύστημα διαπαιδαγώγησης το φλερτ με τα όπλα, το Ισλάμ ως κοινωνικό σύστημα, τους εθνικιστικούς πολέμους και όλα τα παραπάνω δίχως ίχνη κλισέ και βαρύγδουπα ηθικοπλαστικά συμπεράσματα. Δύο ερωτήματα στη μέση του άρθρου τα λένε όλα: Φτάνει η αγάπη για το «Game of Thrones» για να θεωρείσαι ενταγμένος; Μήπως αυτό σημαίνει υποταγμένος; Το επόμενο μεγάλο θέμα είναι οι σωρηδόν δολοφονίες άοπλων μαύρων στη Φλώριδα. Ο τίτλος και πάλι καυστικός: «Ο πιο αμερικανικός τρόπος για να πεθάνεις». Ακολουθεί ένα ρετρό αφιέρωμα στους Talking Heads από το 1975 και τελειώνει με την απεργία πείνας 5 ισοβιτών στις φυλακές της Καλιφόρνιας, λόγω βασανιστηρίων. Πέτρα που κυλά, δεν χορταριάζει.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία

Ολόκληρη η χθεσινή ενημέρωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στ. Πέτσα ήταν αφιερωμένη στο θέμα της ανομίας. Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της «μηδενικής ανοχής» και κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για ψυχική συνδρομή στους μπαχαλάκηδες.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο