Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Υπερτερούν οι ξένες παραγωγές, λιγότεροι οι Έλληνες

Η «Δίκη» του Κάφκα, του Πολωνού σκηνοθέτη Κρίστιαν Λούπα, διαδραματίζεται με ανατριχιαστικό τρόπο στη σημερινή Πολωνία

Το πρόγραμμα της Στέγης

Με τον χορό να πρωτοστατεί, τη μουσική και τα εικαστικά να ακολουθούν και το θέατρο να εμβαθύνει στην ιστορία και την πολιτική, η Στέγη παρουσίασε το νέο της πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα από όπου είναι εμφανές πως απουσιάζει ο μεγάλος αριθμός ελληνικών παραστάσεων των προηγούμενων χρόνων ειδικά στον χώρο του θεάτρου. Την έναρξη της χρονιάς κάνει “Το Σώσε” του Michael Frayn, σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, από τις 10 Οκτωβρίου και το "Who ('s) is Who (on)" με τον Μιχάλη Σιγανίδη (12-14.10).

Ο χορός επιφυλάσσει μια δυναμική εκκίνηση στις 26/10 με το φεστιβάλ “Body Politics", όπου έξι καλλιτέχνες από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη αναδεικνύουν με το έργο τους το σώμα ως το σημείο όπου συναντιούνται η πολιτική διεκδίκηση και η αλληλεγγύη. (Μια συνάντηση δημιουργών στα όρια τέχνης, πολιτικής και ακτιβισμού σε επιμέλεια Κάτιας Αρφαρά.)

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας συνεργασίας με την Μπιενάλε της Αθήνας ΑΝΤΙ-θέσεις" από 26 Οκτωβρίου έως 9 Δεκεμβρίου (και σε αυτό το πλαίσιο θα παρουσιαστούν δύο έργα της Συλλογής του Ιδρύματος Ωνάση, το πρώτο VR φιλμ της Λουκίας Αλαβάνου, με τίτλο “New Horizons - Pilot” καθώς και το έργο “NIKE” του Theo Triantafyllidis).

Τον Νοέμβριο θα παρουσιαστεί σε διάφορους χώρους της Στέγης η έκθεση της Alice Potts “Sweat", μια αισθητική εξερεύνηση που αγγίζει τη χημεία και την ομορφιά του ιδρώτα. (H συλλογή κρυστάλλινων αξεσουάρ που δημιούργησε στο μεταπτυχιακό της από ιδρώτα αθλητών και χορευτών θα παρουσιαστεί σε επιμέλεια του Σταύρου Καρέλη, σηματοδοτώντας την απαρχή της συνεργασίας της με το Ίδρυμα Ωνάση, ως Onassis Fellow).

Ο σκηνοθέτης Ομάρ Αμπουσαάντα και ο συγγραφέας Μοχάμαντ Αλ Άταρ αποκαλύπτουν την κρυμμένη διάσταση του πολέμου στη Συρία ερευνώντας μια πραγματική ιστορία στην παράσταση “The Factory", 8 έως 11 Νοεμβρίου. Υπό τους ήχους ενός ρέιβ πάρτι η Ζιζέλ Βιεν συντονίζει τα σώματα 15 νέων χορευτών που δημιουργούν μια ατέλειωτη σειρά από πίνακες σε πολύ αργή κίνηση, στην παράσταση “Crowd” 17 & 18 Νοεμβρίου.

Η εμπειρία του HIV σε πρώτο πρόσωπο κυριαρχεί στη διήμερη διοργάνωση "I' m Positive", που φέρει τη σφραγίδα του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδας «Θετική Φωνή» 21 & 22 Νοεμβρίου.

Από το πρόγραμμα δεν απουσιάζει το θέατρο κούκλας με την παράσταση “Μικρός Οδηγός για υποψήφιους σχοινοβάτες”, σε σκηνοθεσία Στάθη Μαρκόπουλου, από τον Νοέμβριο έως και τον Μάιο.

Στην εφηβική σκηνή, η παράσταση “Bubble Jam" του Daniel Wetzel από τους Rimini Protokoll μιλά για την πρώτη γενιά ιθαγενών του Διαδικτύου (όλους εκείνους που χρησιμοποιούν το YouTube, το Messenger, το Viber και το WhatsApp). Από 24 Νοεμβρίου έως 21 Απριλίου.

Η Βραζιλιάνα σκηνοθέτρια Κριστιάν Ζαταΐ παρουσιάζει το “Ithaca, our Odyssey 1" για τις σύγχρονες Οδύσσειες, από 29 Νοεμβρίου έως 2 Δεκεμβρίου.

Η Μαρία Πανουργιά σκηνοθετεί το “Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ”(12 έως 23 Δεκεμβρίου) και ο Δημήτρης Παπαϊωάννου παρουσιάζει τη χορογραφία προς τιμήν της Πίνα Μπάους “New Piece Ι - Since she" 18 έως 21 Δεκεμβρίου.

Δύο χρόνια μετά τη “Μελαγχολία των δράκων”, ο Φιλίπ Κεν επιστρέφει στη Στέγη με το “Crash Park: Η ζωή ενός νησιού” (όπου μπλέκει την ομηρική «Οδύσσεια» με το τηλεοπτικό “Lost”, τον Ιούλιο Βερν με το μιούζικαλ και την εξορία με την ουτοπία), από τις 28 έως τις 30 Δεκεμβρίου.

Ο Δημήτρης Ξανθόπουλος σκηνοθετεί τις “Τρεις Αδερφές” του Τσέχοφ 16 έως 27 Ιανουαρίου και ο Φεβρουάριος είναι αφιερωμένος στον William Forsythe από τις 2 έως τις 6 του μήνα. Ο Olivier Messiaen, μεγάλος θεωρητικός, οργανίστας, συνθέτης και καθηγητής σύνθεσης, είναι το τιμώμενο πρόσωπο από 4 έως 7 Μαρτίου.

Την ίδια στιγμή (6 έως 10 Μαρτίου ) η «Δίκη» του Κάφκα διαδραματίζεται με ανατριχιαστικό τρόπο στη σημερινή Πολωνία. Και ο Κρίστιαν Λούπα -θύμα των πρακτικών που έπληξαν το ιστορικό Teatr Polski του Βρότσλαβ- καταφεύγει στην προφητική δυστοπία που απηχεί τον παράλογο κόσμο μας.

Ο Γερμανός σκηνοθέτης Werner Herzog συζητά στις 15 Απριλίου με τον Πολ Χολντενγκρέιμπερ, ενώ 19 και 20 του μήνα “Το έπος του Γκιλγκαμές” ανεβαίνει από τον Zad Moultaka από τον Λίβανο και επτά μουσικούς από την Ελλάδα και την Ιταλία. Ο Μάιος ολοκληρώνεται με την χορευτική παράσταση “O Medea” από τον Trajal Harrell", όπου ένας επταμελής χορός, στον ρόλο της Μήδειας, ξαναδιαβάζει τα ηθικά και πολιτικά ζητήματα του έργου για να τα τοποθετήσει αναθεωρημένα στο σήμερα (30 Μαΐου έως 2 Ιουνίου).

Ο Ιούνιος επιφυλάσσει το μουσικό φεστιβάλ “Tectonics Athens 2019”, του ανατρεπτικού μαέστρου Ilan Volkov που επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της συμφωνικής ορχήστρας του 21ου αιώνα, φέρνοντας κοντά διαφορετικές μουσικές πρακτικές, από 7 έως 9 Ιουνίου.

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια