Μετά την επίσκεψη Κοβέσι στην Ελλάδα, ήρθε και «έδεσε» το γλυκό με την υπερψήφιση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της Έκθεσης για το Κράτος Δικαίου, την οποία έχει συντάξει και εισηγηθεί ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος της Left Κώστας Αρβανίτης. Και «έδεσε» επειδή στο κεφάλαιο για τη διαφθορά η εντολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς την Κομισιόν είναι σαφής: «να ενισχύσει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με πόρους και αρμοδιότητες και να διευκολύνει το έργο της με αποτελεσματικότερες διαδικασίες» - ναι, αυτής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, από την οποία ο Άδωνης Γεωργιάδης θέλει να μας κάνει να αποχωρήσουμε και στη Σοφία Βούλτεψη προκαλεί ανατριχίλες και μνήμες Τσαουσέσκου, αλλά και υποτιμητικά σχόλια για τη «Ρουμάνα».
Ατιμωρησία των αξιωματούχων
Μάλιστα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά από την Επιτροπή «να αναδείξει τη συνεχιζόμενη ατιμωρησία ως διαρθρωτικό κίνδυνο για τον προϋπολογισμό και τη διακυβέρνηση της Ε.Ε.». Το ζήτημα της ατιμωρησίας ετέθη προσφάτως από τη Λάουρα Κοβέσι, ενώ βρίσκεται και σε όλες τις απαντήσεις στα λεγόμενα ποιοτικά ερωτήματα των δημοσκοπήσεων. Οι δε «απαιτήσεις» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από τα κράτη-μέλη (άρα και προς την Ελλάδα) είναι ακόμη πιο σαφείς, καθώς τονίζει ότι «οφείλουν:
- Να εφαρμόσουν πλήρως εφαρμογή των συστάσεων της GRECO.
- Να διεξάγουν ταχείες, αμερόληπτες έρευνες για τη διαφθορά, ιδίως σε υψηλά επίπεδα, και να επιμείνουν στην πάταξη της ατιμωρησίας.
- Να ευθυγραμμίσει τις διατάξεις περί ποινικής ευθύνης υψηλόβαθμων αξιωματούχων με την οδηγία για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
- Να διασφαλίσουν εμπιστευτικούς διαύλους και προστασία για τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος και τους δημοσιογράφους που καταγγέλλουν διαφθορά ή κατάχρηση κονδυλίων της Ε.Ε.».
763 τροπολογίες
Είναι προφανές όμως ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι σε απόκλιση (και) από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κι όμως, την Έκθεση για το Κράτος Δικαίου ψήφισαν και η πολιτική οικογένεια της Ν.Δ. (το Λαϊκό Κόμμα) και οι ευρωβουλευτές της. O Κ. Αρβανίτης πέτυχε να υπάρξει μία ευρεία πλειοψηφία: 387 ψήφους υπέρ, 191 κατά και 46 αποχές. Είναι ένα κείμενο 70 σελίδων, που προέκυψε από διαπραγματεύσεις, εκατοντάδες τροπολογίες (763 για την ακρίβεια!) και περιλαμβάνει πλέον σχεδόν 200 παραγράφους σε 11 κεφάλαια.
Τι «θυμίζει» Ελλάδα
Εκεί βλέπουμε αρκετές αναφορές με «άρωμα» Ελλάδας, αν και η Έκθεση δεν αναφέρεται σε καμία χώρα. Αλλά όταν εκφράζεται «ανησυχία για τις παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων που συνδέονται με τη χρήση των κονδυλίων της Ε.Ε. σε ορισμένα κράτη-μέλη», όλων το μυαλό πάει κάπου. Και ας συγκεκριμενοποιεί η Έκθεση τους τομείς των συνθηκών υποδοχής των αιτούντων άσυλο, της ιδρυματοποίησης των ατόμων με αναπηρία και των παιδιών, καθώς και έργων στέγασης, εκπαίδευσης, και αστικής ανάπλασης.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών, η αντιμετώπιση των παράνομων παρακολουθήσεων και των καταχρηστικών τεχνολογιών όπως Predator και Pegasus, οι πιέσεις στην ελευθερία του Τύπου και η προστασία των δημοσιογράφων από απειλές και SLAPP’s, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η καταπολέμηση της διαφθοράς και η ανάγκη πλήρους διερεύνησης υποθέσεων διαφθοράς, η διαφάνεια στη διαχείριση δημόσιων πόρων και η ισχυρή προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων αναδεικνύονται στην Έκθεση. Επίσης, εγείρονται ανησυχίες σχετικά με την κανονικοποίηση των ρατσιστικών αφηγημάτων και τον ευρύτερο κίνδυνο οπισθοδρόμησης της Δημοκρατίας λόγω της πανευρωπαϊκής ανάδυσης των ακροδεξιών πολιτικών, και υποστηρίζει μια αυστηρή και τεκμηριωμένη υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου σε ολόκληρη την Ε.Ε.
Ενδεικτικές για το ελληνικό «χρώμα» είναι διατυπώσεις που περιλαμβάνει η Έκθεση:
* «Η παρακολούθηση δημοσιογράφων, ιδίως μέσω λογισμικού υποκλοπών, καθώς και η στοχοποίηση δημοσιογράφων και μελών της κοινωνίας των πολιτών σε διάφορα κράτη-μέλη, που συνιστά παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης και υπονομεύει τις αρχές της δημοκρατίας» (παράγραφος 60).
* «Η χρήση λογισμικών κατασκοπείας σε διάφορα κράτη μέλη εναντίον δημοσιογράφων, μελών της κοινωνίας των πολιτών, δικηγόρων, προσωπικοτήτων της αντιπολίτευσης και δημοσίων λειτουργών» (παρ. 13).
* «Η υπερβολική πολιτική επιρροή στους διορισμούς δικαστικών λειτουργών, στις πειθαρχικές επιτροπές, στις προαγωγές και στην κατανομή των υποθέσεων» (παρ. 9).
* Οι «ανησυχητικές καταγγελίες παράνομης παρακολούθησης που στοχεύουν θεσμούς της Ε.Ε.» (παρ. 63).
* «Η χρήση λογισμικού υποκλοπής συνιστά σοβαρή παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων (...) ζητεί πλήρη διαφάνεια, αποτελεσματικό και ανεξάρτητο έλεγχο των εν λόγω πρακτικών» (παρ. 64).
Υπογραμμίζεται ότι η Έκθεση «καλεί τα κράτη-μέλη να εφαρμόσουν πλήρως και εγκαίρως την Οδηγία κατά των SLAPP (...) και να υιοθετήσουν ολοκληρωμένα εθνικά μέτρα για να προστατεύσουν δημοσιογράφους και άλλους στόχους από εκφοβισμό, δυσφήμηση ή περιορισμούς στην άσκηση του επαγγέλματός τους» (παρ. 72).
Οι γυναικοκτονίες
Επισημαίνεται πάντως -και από τον Κ. Αρβανίτη- ότι δεν υπήρξαν οι διατυπώσεις που και ο ίδιος θα ήθελε για το ζήτημα της γυναικοκτονίας. «Δυστυχώς, παρότι έγιναν απόπειρες συνεννόησης, δεν υπήρξε ικανή στήριξη, φαίνεται ότι δεν έχουν ωριμάσει ακόμη οι συνθήκες ώστε να δημιουργηθεί μια κρίσιμη πολιτική μάζα πανευρωπαϊκά, ωστόσο θα συνεχίσουμε με επιμονή να επαναφέρουμε το ζήτημα» λέει ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Η Έκθεση προτείνει μια περισσότερο «ανθρωποκεντρική» αντίληψη του Κράτους Δικαίου, μέσω της ενσωμάτωσης των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Και δεν είναι τυχαίο ότι ο Κ. Αρβανίτης μετά την ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αφιέρωσε την Έκθεση στους δημοσιογράφους που χάθηκαν, δολοφονήθηκαν ή διώχθηκαν επειδή υπηρέτησαν την αλήθεια, καθώς και στους πολίτες και στις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών που αγωνίζονται καθημερινά απέναντι στη διαφθορά, στην αυθαιρεσία και στην υπονόμευση των θεσμών.
Η Έκθεση είναι υπέρ του μηχανισμού αιρεσιμότητας, δηλαδή τα ευρωπαϊκά κονδύλια να είναι συνδεδεμένα με την τήρηση των κανόνων του Κράτους Δικαίου, έτσι ώστε να υπάρχουν μοχλοί πίεσης στις αυταρχικές κυβερνήσεις.
