Με ξεχωριστές παρουσίες, όπως του Γιάννη Δραγασάκη και της Λούκας Κατσέλη, η οποία έλαβε και τον λόγο, πραγματοποιήθηκε από το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης (ΠΑΔΟΠ) η ειδική εκδήλωση για τα 30 χρόνια του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη (1996), τον οποίο κύρωσε η Βουλή των Ελλήνων το 2016, με κυβέρνηση Τσίπρα.
Χαιρετιστήριο μήνυμα έστειλε ο Μιχάλης Σταθόπουλος, χαρακτηρίζοντας προτεραιότητα την δικαιότερη κατανομή του πλούτου υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων τμημάτων του πληθυσμού.
Η έναρξη έγινε με βιντεοσκοπημένο μήνυμα της εκπροσώπου του Peace Boat στην Ευρώπη, Karen Hallows, η οποία στάθηκε ιδιαίτερα στο αίτημα δραστικών μειώσεων στις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες, που προωθεί το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης - ΙΡΒ, με παγκόσμια εκστρατεία από τις 10 Απριλίου έως 9 Μαΐου 2026.
Αμείωτο κράτησαν το ενδιαφέρον οι ομιλητές Μαρία Καραμεσίνη και Γιώργος Σταθάκης, όπως και ο βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Γιώργος Ψυχογιός, μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Την εκδήλωση έκλεισε ο πρόεδρος του ΠΑΔΟΠ Πάνος Τριγάζης, ο οποίος πρότεινε να διεκδικήσουν από κοινού οι εγχώριες προοδευτικές δυνάμεις Ελληνικό Κοινωνικό Χάρτη. Πρόταση με την οποία συμφώνησαν οι παριστάμενοι και ειδικότερα η Λούκα Κατσέλη.
Η εκδήλωση είχε σχέση και με την πολυσυζητημένη στρατηγική αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επείγον ζητούμενο σήμερα που ο τραμπισμός επιτίθεται με σφοδρότητα στο ιστορικά πρωτότυπο ευρωπαϊκό ενοποιητικό εγχείρημα. Στον βαθμό που ο στόχος αυτός διακηρύσσεται από την Δεξιά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, ορίζεται μονοδιάστατα, δηλαδή στρατιωτικά, γι’ αυτό και οι επιλογές στρατιωτικοποίησης εντείνονται.
Με άλλα λόγια, υποτίθεται ότι οι σημερινές ηγεσίες της Ε.Ε. θέλουν να πολεμήσουν τον τραμπισμό, επιλέγοντας όμως όπλα του Τραμπ, με κατά κράτος υποχώρηση απέναντι στις πιέσεις του για αύξηση των στρατιωτικών τους δαπανών μέχρι το 5% του ΑΕΠ. Αυξήσεις που διατίθενται κατά κανόνα για εισαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ, σύμφωνα με το SIPRI. Το εν λόγω Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για την Ειρήνη της Στοκχόλμης αναφέρει σε έκθεσή του τον περασμένο Μάρτιο ότι οι εισαγωγές όπλων στην Ευρώπη από τις ΗΠΑ αυξήθηκαν τη δεκαετία 2016-2025 κατά 217%, με τη μερίδα του λέοντος κατευθυνόμενη στην Ουκρανία.
Συνεπώς, ελλοχεύει ο κίνδυνος η αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση να αποδυναμώσει περαιτέρω το ήδη αποδυναμωμένο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, το οποίο ο Ιγνάσιο Ραμονέ, πρώην διευθυντής της Le Monde Diplomatique και θερμός υποστηρικτής του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ, έχει χαρακτηρίσει «καρδιά του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού», δηλαδή όπλο πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας εμβέλειας. Γι’ αυτό και οι αριστεροί ευρωπαϊστές θεωρούμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο τόσο ασπίδα όσο και δόρυ της Ευρώπης. Ασπίδα, διότι η υπεράσπισή του αφαιρεί το έδαφος από τις ακροδεξιές δυνάμεις, και δόρυ διότι συγκινεί τις κοινωνίες όλου του κόσμου.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι Ευρώπη δεν είναι μόνο η Ε.Ε., της οποίας τα κράτη-μέλη υστερούν σε αριθμό τόσο στο Συμβούλιο της Ευρώπης όσο και στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
Γνωστό στην Ελλάδα για τη συμπαράστασή του στον αγώνα εναντίον της Χούντας, το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει προσφέρει πολλά στον αγώνα για τη Δημοκρατία και την εμπέδωση της αντίληψης ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα, εξελισσόμενα και οικουμενικά, μετρώντας ανάμεσα στα επιτεύγματά του τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, ήδη από το 1961, ενισχυμένον το 1996 με οκτώ νέα δικαιώματα. Δυστυχώς, το σημαντικό αυτό εργαλείο για μια κοινωνική Ευρώπη δεν έχει ενσωματωθεί στις συνθήκες της Ε.Ε., κάτι που διεκδικούσε πάντοτε η Αριστερά και ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος.
Να υπογραμμιστεί ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης, πανευρωπαϊκής σύνθεσης σήμερα με την συμμετοχή της Ρωσίας και όλων των πρώην σοβιετικών Δημοκρατιών, είχε μέχρι πρόσφατα ως μέλη της Κοινοβουλευτικής του Συνέλευσης δύο πρώην Έλληνες πρωθυπουργούς: τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αλέξη Τσίπρα, που αποχώρησε παραιτούμενος από βουλευτής.
Επανερχόμενος στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, επισημαίνω ότι η Ελλάδα κύρωσε την αρχική εκδοχή του το 1984. Εκείνη του 1996 καθυστέρησε είκοσι χρόνια να κυρωθεί· κυρώθηκε με κυβέρνηση Τσίπρα το 2016, αν και βρισκόταν σε ισχύ το τρίτο Μνημόνιο. Θα έλεγα, λοιπόν, τον κύρωσε ο Τσίπρας, τον ακύρωσε ο Μητσοτάκης.
*Ο Πάνος Τριγάζης είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης - ΠΑΔΟΠ
