Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ν. Ηλιόπουλος: Θα τσακωθώ για την Αθήνα

«Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει, και ξέρω κάποιον συνυποψήφιό μου που του έχει τύχει, είναι να μην ξέρεις την Αθήνα και να διεκδικείς τον δήμο»

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων, με την «Ανοιχτή Πόλη», Νάσος Ηλιόπουλος, παραχώρησε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, απαντώντας μεταξύ άλλων, για το αν οι αυτοδιοικητικές εκλογές πρέπει να έχουν ιδεολογικό πρόσημο, αν η Αθήνα είναι «το νέο Βερολίνο», ενώ μιλάει ανοιχτά για την εποπτευόμενη χρήση ουσιών και το Airbnb.

Παράλληλα τονίζει πως οι γειτονιές της Αθήνας είναι πιο ασφαλείς χωρίς τη δράση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη όπως αυτή δημοσιεύθηκε στο propaganda.gr

Είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει να κατεβαίνεις υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος μετά από μια δύσκολη τετραετία, ακόμα κι αν στο φινάλε της υπήρξε η μνημονιακή έξοδος;

Νομίζω το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει, και ξέρω κάποιον συνυποψήφιό μου που του έχει τύχει, είναι να μην ξέρεις την Αθήνα και να διεκδικείς τον δήμο. Τώρα ως προς τη δική μου συμμετοχή στην κυβέρνηση, θέλω να αναφέρω δύο νούμερα: το 2014 η αδήλωτη εργασία πλησίαζε το 20% και σήμερα είναι κάτω από 9% / το 2017 πληρώθηκαν υπερωρίες σε 170.000 εργαζόμενους, ενώ το 2018 σε 370.000. Αυτά, και πολλά άλλα, αποδεικνύουν ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Θεωρώ ότι αυτή είναι και η κύρια παρακαταθήκη του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί ασφαλώς ο καθένας να μιλήσει για λάθη και παραλείψεις, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πείσει ότι μπορεί να προχωρήσει σε θετικές τομές και μεταρρυθμίσεις προς το συμφέρον των πολλών.

Μήπως η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ είναι τελικά ευρωεκλογές και τοπική αυτοδιοίκηση να λειτουργήσουν ως μαξιλαράκι απορρόφησης της δυσαρέσκειας; Αδικεί αυτό τον προεκλογικό σου αγώνα;

Σύμφωνοι, οι αυτοδιοικητικές εκλογές συχνά λειτουργούν ως πεδίο εκτόνωσης και διαμαρτυρίας, αλλά εδώ μιλάμε για τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Η άποψη ότι ο δήμαρχος της Αθήνας είναι μόνο για τα παγκάκια της πόλης είναι στενόμυαλη. Η Αθήνα είναι μια ευρωπαϊκή μητρόπολη. Μπορείς να κατέβεις υποψήφιος δήμαρχός της χωρίς για παράδειγμα να έχεις άποψη για την κλιματική αλλαγή ή τη διαχείριση των απορριμμάτων; Δεν μπορείς λοιπόν να αποφύγεις κεντρικά ερωτήματα γύρω από τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας. Και καλώς ή κακώς αυτά τα ερωτήματα είναι πολιτικά με την ευρεία έννοια.

Θα ήθελες παρολ’ αυτά να ψηφίσουν την ίδια μέρα για τον Δήμο και την Κυβέρνηση;

Θεωρώ σωστή την επιλογή να πάμε σε εκλογές τον Οκτώβριο. Αν προκύψει κάτι ασύμμετρο, ας πούμε μια κυβερνητική κρίση (που να πω την αλήθεια δεν το βλέπω γιατί ό,τι ήταν να γίνει το αφήσαμε πίσω μας), θα το χειριστούμε ανάλογα. Σε κάθε περίπτωση, εγώ θέλω να πάω στις δημοτικές εκλογές καταθέτοντας την πρότασή μου για την Αθήνα. Την πρόταση ότι πρέπει να δούμε την Αθήνα «από την αρχή». Και βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για αυτήν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στη συζήτηση για την πόλη είναι η διαδεδομένη αντίληψη ότι η Αθήνα είναι μια χαμένη υπόθεση. Εγώ αυτό θα ήθελα να σπάσουμε. Να δείξουμε ότι η πόλη μας προφανώς βιώνει αδιέξοδα αλλά έχει την ίδια στιγμή φοβερές δυνατότητες.

Όπως;

Ο Δήμος Αθηναίων είναι μια μικρή κυβέρνηση. Έχει προϋπολογισμό σχεδόν 800 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο. Πρόκειται για έναν πλούσιο δήμο με δυστυχώς φτωχή διαχείριση. Ένα παράδειγμα: στα τεχνικά έργα το 2018, από τα 40 εκατομμύρια ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί, ο δήμος απορρόφησε τα 2.

Γιατί;

Νομίζω ότι η σημερινή δημοτική αρχή δεν ήταν αποφασιστική και αποτελεσματική. Η πιο στενόχωρη ατάκα που έχω ακούσει μέχρι τώρα είναι στη Ριζούπολη από μια ηλικιωμένη κυρία μου είπε ότι θα ήθελε να μένει δύο στενά πιο πάνω και να υπάγεται στο δήμο Νέας Ιωνίας γιατί εκεί σε συνεργασία με την Περιφέρεια έχει ξεκινήσει το αντιπλημμυρικό έργο που χρειάζεται η περιοχή. Άλλο σκληρό παράδειγμα: από την ολοκληρωμένη χωρική επένδυση της Περιφέρειας ο Δήμος έχει λάβει 85 εκατομμύρια ευρώ, αλλά έχει απορροφήσει λιγότερο από 10. Υπάρχουν έτοιμες μελέτες π.χ. για 7 κλειστά γυμναστήρια και τα πράγματα δεν προχωράνε. Αυτό είναι πρόβλημα. Και ακόμα χειρότερα, κανείς δεν νιώθει κανείς την ανάγκη να εξηγήσει γιατί δεν προχωράνε.

Με τα χρήματα που δεν απορροφούνται, τι γίνεται;

Κάθονται και μένουν αναξιοποίητα. Τρία πολύ σημαντικά προβλήματα της Αθήνας συμφωνούμε όλοι, είναι η καθαριότητα, ο ηλεκτροφωτισμός και το πράσινο. Στην καθαριότητα, ο Δήμος απορρόφησε το 40% των προϋπολογισμένων κονδυλίων, στο φωτισμό δαπάνησε 0 ευρώ -το έβλεπα και δεν το πίστευα- και στο πράσινο κλείνει ο προϋπολογισμός του 2018 με 0 ευρώ έργα, ενώ το 2019 προβλέπεται ένα ποσό στις 10.000 ευρώ.

Ευθεία κριτική στην διοίκηση Καμίνη που, κατά γενική ομολογία, συμμάζεψε τα οικονομικά κι εξασφάλισε πόρους. Μήπως φταίει ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν «μνημονιακός»;

Ναι, είναι κριτική, αλλά αυστηρά πολιτική, τεκμηριωμένη και με στοιχεία. Δεν αμφισβητώ καθόλου ότι η εκλογή Καμίνη το 2010 ήταν ένα βήμα μπροστά και ότι παρέλαβε, μετά τις διοικήσεις Κακλαμάνη-Μπακογιάννη-Αβραμόπουλου, έναν δήμο με 200 εκατομμύρια έλλειμμα. Τα έφερε βόλτα κι εκεί θέλω να είμαι δίκαιος. Κέρδισε μεν το κομμάτι του οικονομικού συμμαζέματος, αλλά εν τέλει αποδείχθηκε μια χαμένη ευκαιρία. Δυστυχώς, ο κύριος Καμίνης ακολούθησε μια μακρά παράδοση δημάρχων που κινήθηκαν πολύ κοντά στην κεντρική εξουσία. Από ένα σημείο και μετά ήταν βασικός πόλος αντιπολίτευσης στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχω πρόβλημα με αυτό, αλλά με το ότι το επέλεξε εις βάρος τη δουλειάς του δημάρχου.

Πάντως κι ο Καμίνης με ανάλογη ορμητικότητα ξεκίνησε το 2010 να τα αλλάξει όλα, μετά έπεσε πάνω στις συναρμοδιότητες και ζητούσε να γίνει ο Δήμος μητροπολιτικός…

Είναι κρίμα κι αστείο όταν προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από τις συναρμοδιότητες, δηλαδή πίσω από το δάχτυλό μας, για να μην αντιμετωπίσουμε την ενοχλητική πραγματικότητα. Η Περιφέρεια λέει φέρε τη μελέτη να δώσω τα χρήματα. Υπάρχει κάποιος Αθηναίος που πιστεύει ότι δεν προχωρά αυτή η διαδικασία γιατί ο Δήμος δεν είναι μητροπολιτικός; Καλή είναι αυτή η συζήτηση, αλλά το πρόβλημα είναι η αναποτελεσματικότητα. Έπρεπε να φτάσει 2017 για να φτιάξει ο Δήμος Τμήμα Ανακύκλωσης; Φταίει η Περιφέρεια για την αναποτελεσματικότητα που σας περιέγραψα στα τεχνικά έργα; Οι συναρμοδιότητες φταίνε κι εδώ ή η διαρκής αναβολή των αποφάσεων;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ανάπλαση Αθήνας ΑΕ. Είναι ένα εργαλείο για τη μεταμόρφωση της πόλης, στο οποίο επιτίθεται τόσο ο κύριος Καμίνης, όσο και οι κύριοι Μπακογιάννης και Γερουλάνος. Την ίδια στιγμή η Ανάπλαση πρόσφατα ανακοίνωσε, ύστερα από χρόνια, ότι προχωράει η αξιοποίηση των Προσφυγικών της Αλεξάνδρας. Είναι αυτό κάτι καλό για την πόλη ή όχι; Εγώ λέω ναι. Και λέω ναι πιο συνολικά, διότι ο Δήμος δεν έχει ανάλογο επιστημονικό δυναμικό για να σχεδιάσει ανάλογες παρεμβάσεις. Ο κύριος Μπακογιάνης λέει ότι ο δήμος πρέπει να εκχωρεί τέτοιες δουλειές σε ιδιώτες. Το θεωρώ λάθος. Ο δήμος πρέπει να συνεργάζεται με ικανούς κι αποτελεσματικούς δημόσιους φορείς και όχι να λειτουργεί ως μεσάζοντας για ιδιωτικά συμφέροντα.

Ο κόσμος, ας πούμε η κυρία στη Νέα Ιωνία που αναφέρθηκες πριν, νομίζω ότι αισθάνεται ότι ο Δήμος Αθηναίων λειτουργεί πάντα ως πολιτικό σκαλοπάτι ή transit. Γιατί να μη δει τη δική σου υποψηφιότητα ως τον μοχλό που ανέδειξε τον Τσίπρα το 2006 ή τον Σακελλαρίδη το 2014; Το ίδιο μπορεί να υποθέσει ο Αθηναίος και για τις πολιτικές φιλοδοξίες του Μπακογιάννη…

Είναι τεράστια ευκαιρία η απλή αναλογική, σπάει την αλαζονεία και το δημαρχοκεντρικό μοντέλο. Η Αθήνα είναι στην ουσία 7 μικροί δήμοι, όσες και οι δημοτικές κοινότητες. Μπορούμε να τους δώσουμε αρμοδιότητες στην κατάρτιση του προϋπολογισμού; Εγώ λέω ναι. Δεν έχει πάντα δίκιο η εκάστοτε κοινότητα, δε θέλω να χαϊδέψω αυτιά στο θέμα αυτό. Αλλά πρέπει να την ακούμε. Και σε δύσκολα θέματα. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Πρόσφατα ψηφίστηκε στη βουλή το θεσμικό πλαίσιο για τους χώρους εποπτευόμενης χρήσης ναρκωτικών. Όπως ξέρετε εγώ συμφωνώ με τη δημιουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης. Αλλά δεν πιστεύω ότι ο δήμαρχος -ο όποιος δήμαρχος- πρέπει να είναι πάνω από έναν χάρτη και να επιλέγει που θα ιδρυθεί μια τέτοια δομή δίχως να ακούει τους κατοίκους.

Δε μου απάντησες στην προηγούμενη ερώτηση όμως…

Δεν έκρυψα, ούτε θα κρύψω ποτέ ότι είμαι αριστερός. Εδώ είμαι για να δουλέψω για τον δήμο, να προσκομίσω την εμπειρία μου από την αποτελεσματική διαχείριση και το όραμά μου για μια πιο ανοιχτή και δίκαιη κοινωνία. Η δική μου πορεία, άλλωστε, είναι η αντίστροφη από τη συνηθισμένη: έφυγα από την κυβέρνηση για να έρθω στο Δήμο. Κι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα μείνω να δουλέψω για την Αθήνα γιατί η Αθήνα είναι το σπίτι μου. Δεσμεύομαι σε αυτό. Και δεσμεύομαι σε αυτό διότι είμαι παιδί την πόλης, την έχω ζήσει την Αθήνα και μάλιστα όχι σε μια από τις άνετες περιοχές της: στο 4ο δημοτικό διαμέρισμα, κάτω από τις γραμμές των Κάτω Πατησίων.

Πιστεύεις ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές πρέπει να έχουν ιδεολογικό πρόσημο; Στο πρώτο κομμάτι της προεκλογικής σας καμπάνιας εσύ το επικαλείσαι αρκετά, ενώ ο κύριος Μπακογιάννης προωθεί το προφίλ εκείνου που «ξέρει να κάνει τη δουλειά»…

Θα απαντήσω  χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα πάνω σε κάτι που είναι όντως πολύ σημαντικό: το θέμα των σκουπιδιών. Δε με καλύπτει η φράση «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, σημασία έχει να πιάνει τα ποντίκια» που είπε ο κύριος Μπακογιάννης στον Ιανό,  υπονοώντας ότι δεν έχει σημασία αν τη δουλειά αυτή την αναθέσεις σε κάποιον εργολάβο. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι γάτες και δεν πιάνουν τα ποντίκια και χρειάζονται πολλη γατοτροφή. Η τάση σε όλη την Ευρώπη είναι να εγκαταλείπεται η ιδωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών που ήταν πολύ δημοφιλής πριν 20 χρόνια. Επειδή απέτυχε! Είναι πολύ χαρακτηριστικό τι συνέβη στο Όσλο: το σύστημα κατέρρευσε, οι υπάλληλοι δούλευαν 90 ώρες την εβδομάδα κι έμειναν απλήρωτοι. Δεν μπορείς να λες στον δημότη, πλήρωσε μου δημοτικά τέλη, αλλά εγώ δεν μπορώ να σου λύσω το πρόβλημα. Επίσης, για να τα λέμε όλα, αν θέλουμε να αλλάξει κατεύθυνση η διαχείριση απορριμμάτων θα πρέπει να μάθουμε να κάνουμε ανακύκλωση: με ποσοστό μόλις 5%, η Αθήνα είναι 24η στην Αττική. Είπα και πριν ότι ο δήμος έφτιαξε σχετικό τμήμα στο οργανόγραμμά του μόλις τον Μάιο του 2017. Θεωρώ λοιπόν ανέξοδο λαϊκισμό να λέμε ότι θα βάλουμε κάποιον ιδιώτη να λύσει το πρόβλημα των σκουπιδιών.

Είναι η Αθήνα μια όμορφη πόλη για να ζεις;

Όλα τα τουριστικά στοιχεία δείχνουν ότι η Αθήνα είναι μια όμορφη και ελκυστική πόλη. Εγώ θα έλεγα ότι η Αθήνα έχει ένα μεγάλο προτέρημα: τις μεικτές χρήσεις, περιοχές με εμπόριο-διασκέδαση-κατοικία. Για αυτό είναι μια από τις πιο ζωντανές ευρωπαϊκές πόλεις, αν όχι η πιο ζωντανή. Αντικειμενικά, οι μεικτές χρήσεις πέφτουν η μία πάνω στην άλλη, το στοίχημα είναι να το αντιμετωπίσεις χωρίς να δημιουργήσεις συνθήκες μονοκαλλιέργειας. Πρέπει προφανώς να υπάρχουν κανόνες για να μην εξοστρακίσει η «διασκέδαση» την «κατοικία». Ένα παράδειγμα είναι τα τραπεζοκαθίσματα. Να υπάρχουν φυσικά, αλλά με όρους. Ποιος μπορεί να τους επιβάλλει; Η δημοτική αστυνομία. Να την θωρακίσουμε ως εργαλείο υπεράσπισης του δημόσιου χώρου. Που σημαίνει να την εξοπλίσουμε με υπηρεσία νομικής υποστήριξης. Για να έχουμε μετά την απαίτηση από τον δημοτικό αστυνόμο να πάει να τσακωθεί Παρασκευή βράδυ με έναν μαγαζάτορα που καταπατά το νόμο. Γενικά, αν θέλεις να κάνεις κάτι καλό για την Αθήνα, δε γίνεται να τα έχεις καλά με όλους, πρέπει να τσακωθείς. Δεν έχω πρόβλημα να το κάνω και το απέδειξα και στο προηγούμενό μου πόστο.

Με ποιους πρέπει να τσακωθείς;

Οι βασικοί είναι αυτοί που δεν σέβονται τον δημόσιο χώρο είτε είναι μεγάλα συμφέροντα είτε καμιά φορά και οι πολίτες της.

Δείτε όλα τα σχόλια