Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ανεπιτυχής προσπάθεια διάλυσης των ΟΣΔ

Με το πρόσχημα της πάταξης του εγκληματικού φαινομένου ΑΕΠΙ, κάποιοι θέλησαν να πλήξουν αυτό καθ’ αυτό το δικαίωμα της συλλογικής διαχείρισης

Έπειτα από 24 έτη εφαρμογής ενός εξαιρετικά πρωτοποριακού για την εποχή του νόμου, φτάσαμε στην ψήφιση νέου για τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα. Αφορμή, η ενσωμάτωση της Οδηγίας για τους Οργανισμούς Συλλογικής Διαχείρισης. Οδηγίας που, δυστυχώς, αντιμετωπίζει την Τέχνη πρωτίστως ως εμπορική πράξη και που, επίσης, δυστυχώς, είναι δεσμευτική για τα κράτη - μέλη. Πέρα από αυτό, η ενσωμάτωση αποτέλεσε για πολλούς αφορμή αναδιαμόρφωσης του πεδίου και δημιουργίας νέων συνθηκών λειτουργίας. Με το πρόσχημα της πάταξης του εγκληματικού φαινομένου ΑΕΠΙ, κάποιοι θέλησαν να πλήξουν αυτό καθ’ αυτό το δικαίωμα της συλλογικής διαχείρισης. Αποδυνάμωση των ΟΣΔ και των καλλιτεχνών. Άλλοι θέλησαν να υποκαταστήσουν την ΑΕΠΙ. Μπορεί να μην το ομολογεί κανείς, αλλά έτσι ερμηνεύονται ορισμένες απαιτήσεις, που σε προσωπικό επίπεδο θα μπορούσαν να θεωρηθούν δίκαιες, πλην όμως σε επίπεδο νομικό είναι κωμικές.

Η προσπάθεια σύνδεσης του νόμου με το ζήτημα της ΑΕΠΙ ήταν κυρίαρχη. Ακόμη και στις τοποθετήσεις ορισμένων βουλευτών. Για τους βουλευτές, όπως και κάθε μη εξοικειωμένο με τη λειτουργία των ΟΣΔ, θα μπορούσε να δικαιολογηθεί κάτι τέτοιο. Δεν μπορεί όμως να πει κανείς το ίδιο για τους εκπροσώπους ορισμένων, ελάχιστων, ΟΣΔ, που μπροστά στο προσωπικό τους συμφέρον δεν δίστασαν ούτε λάσπη να πετάξουν, ούτε ψέματα να πουν, ούτε να επικαλεστούν αντικρουόμενα επιχειρήματα. Στα ίδια επιχειρήματα στηρίχτηκαν και οι χρήστες. Γνωστή η στάση τους εδώ και πολλά έτη. Πάντα αρνητικοί, χωρίς ουσιαστικές δικαιολογίες. Χωρίς δεσμεύσεις για τις υποχρεώσεις τους, μόνον με αιτήματα. Κοινό χαρακτηριστικό των αιτημάτων, η πρόθεση για απαλλοτρίωση των δικαιωμάτων των δικαιούχων. Παρά τις πολύ δύσκολες συνθήκες, παρά το γεγονός ότι η ίδια η Οδηγία δημιουργεί ένα εξαιρετικά ασφυκτικό περιβάλλον λειτουργίας για τους ΟΣΔ, τελικά ψηφίστηκε ένας νόμος, που ανεξάρτητα από τις καθυστερήσεις και τις παλινωδίες, ίσως καταφέρει να διατηρήσει τα θετικά του 2121/93, να εκσυγχρονίσει τη λειτουργία των ΟΣΔ -κατ’ επιταγή της Οδηγίας- χωρίς όμως να αλλοιώσει τον πυρήνα της πνευματικής ιδιοκτησίας και χωρίς να αφαιρέσει (όχι τουλάχιστον σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν που ορίζει η ίδια η Οδηγία) το δικαίωμα των καλλιτεχνών να διαχειρίζονται οι ίδιοι τα δικαιώματά τους. Διαπραγμάτευση μεταξύ καλόπιστων χρηστών και Οργανισμών πάντοτε υπήρχε και θα εξακολουθήσει να υπάρχει, προς όφελος και των δύο μερών.

Υπάρχουν και διατάξεις αδιανόητες. Η διάταξη του επιτρόπου στους ΟΣΔ, η οποία δεν έχει καμία λογική σε έναν αυτοδιαχειριζόμενο και μη κερδοσκοπικό Οργανισμό. Φυσικά, εάν ποτέ εφαρμοστεί, δεν εναπόκειται μόνο στις όποιες κακές προθέσεις που τυχόν έχει ένας υπουργός, αλλά και στην ίδια τη συμπεριφορά των ΟΣΔ. Bέβαια αφαιρέθηκε, λόγω ερημοδικίας, η "εύλογη αμοιβή" επί των smartphones από τον νόμο, αλλά το δικαίωμα του 1% έγινε 2%.

 

* Ο Ρήγας Αξελός είναι γενικός γραμματέας της Διόνυσος ΣΥΝ.Π.Ε

 

Δείτε όλα τα σχόλια