Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα κεφάλια κάτω

Του Αδάμ Γιαννίκου

Πριν από δύο χρόνια, στις 8 Μαρτίου, ένας εννιάχρονος μαθητής στην πόλη Ταϊτσόου της ανατολικής Κίνας έγραψε μια έκθεση στο σχολείο, η οποία απέσπασε την προσοχή παραδοσιακών και μη μέσων. «Σήμερα είναι η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας και θα ήθελα να ευχαριστήσω τη μαμά μου για τη σκληρή της δουλειά κάθε μέρα, κάνοντας κάτι γι’ αυτήν. Πρώτα της είπα μια ιστορία, αλλά δεν φάνηκε να της αρέσει και συνέχισε να κοιτά το τηλέφωνό της. Η διάθεσή μου χάλασε. Έπειτα σκέφτηκα ότι ίσως το εκτιμούσε αν της ευχόμουν. Της ευχήθηκα, αλλά ακόμη κοιτούσε το τηλέφωνό της, κι αυτό με στεναχώρησε περισσότερο. Ούτε αυτό δουλεύει, σκέφτηκα. Θα πρέπει να της κάνω μασάζ στην πλάτη. Έτσι, της έτριψα την πλάτη όσο καλύτερα μπορούσα, αλλά ακόμη κοιτούσε το τηλέφωνό της χωρίς καν να χαμογελάσει. Στεναχωρήθηκα στ’ αλήθεια και αποφάσισα να της πλύνω τα πόδια. Μόνο όταν της έπλυνα τα πόδια εκείνη σταμάτησε να κοιτά το τηλέφωνο. Χάρηκα λίγο και της είπα ότι έβαζα τα δυνατά μου. Ήλπιζα να ακούσω μια καλή κουβέντα όταν θα τελείωνα, αλλά με σοβαρό ύφος μού είπε: “ήταν πολύ ευγενικό να μου πλύνεις τα πόδια σήμερα, αλλά θα έπρεπε να το κάνεις καλύτερα”. Την κοίταξα αποσβολωμένος καθώς έβγαινε από το δωμάτιο. “’Βιάσου και ασχολήσου με το ημερολόγιό σου’, είπε προτού κλείσει την πόρτα. Έτσι πέρασα την στενάχωρη αυτή ημέρα».

Την ιστορία του αγοριού κατέγραψε η εφημερίδα Taizhou Evening News, με τη σχετική σοσιαλμιντιακή ανάρτηση στο Sino Weibo να ξεπερνά τα εννιά εκατομμύρια επισκέψεις. «Όταν διαβάσαμε το ημερολόγιο του γιου μας βάλαμε αρχικά τα γέλια, αλλά μετά αισθανθήκαμε ντροπή», είπε η κ. Ζάο, αποκαλύπτοντας στην εφημερίδα ότι αυτή και ο σύζυγός της αρκετά συχνά σερφάρουν ή παίζουν στα κινητά τους. «Δεν συνειδητοποίησα ότι η συμπεριφορά μου θα επηρέαζε έτσι τον γιο μου». Όπως προέκυψε απ’ το ρεπορτάζ, στο σχολείο του αγοριού επτά στα δέκα παιδιά απάντησαν ότι οι γονείς τους έχουν την ίδια εξάρτηση. Αντίστοιχα ήταν τα σχόλια όσων ακολούθησαν την είδηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Η ιστορία της ζωής μου», έγραψε ένας νεαρός χρήστης. «Από τότε που έφτιαξα Apple ID στην μάνα μου, φαίνεται πως δεν με θέλει πια». Παρόμοιες ιστορίες βλέπουν αρκετά συχνά το φως της δημοσιότητας. Και σε άλλες είναι οι γονείς εξαρτημένοι από τις μικρές συσκευές τους, σε άλλες είναι τα παιδιά τους –όπως στην περίπτωση ενός μικρού αγοριού σε νοσοκομείο της Καντόνα, που κλωτσούσε επανειλημμένα τη μητέρα του, επειδή εκείνη αρνούνταν να του δώσει το κινητό. Το περιστατικό τραβήχτηκε από κινητό στις αρχές του 2017· και έγινε επίσης viral.

Η εξάρτηση από τα κινητά έχει καταστεί πρόβλημα δημόσιας υγείας εντός κι εκτός εστίας στην αστική Κίνα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι περί τους 68.000 έχουν χάσει τη ζωή τους ετησίως από το «αφηρημένο περπάτημα» στους δρόμους της χώρας, όταν στα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα χάνονται αντίστοιχα 260.000 άνθρωποι. Οι πεζοί που δεν προσέχουν στον δρόμο, έχοντας απορροφηθεί από τα έξυπνα κινητά τους, αναφέρονται πλέον με το όνομα: «η φυλή με τα κεφάλια κάτω». Πριν μερικούς μήνες, ένα εμπορικό πολυκατάστημα στην πόλη Σιάν κατασκεύασε πολύχρωμες λωρίδες κυκλοφορίας ειδικά για αυτήν την κατηγορία πεζών, με μηνύματα όπως «παρακαλούμε, μην κοιτάτε κάτω για το υπόλοιπο της ζωής σας». Η Σιάν, βιομηχανικό κέντρο και ανατολικό άκρο του Δρόμου του Μεταξιού, είναι διάσημη στην ιστορία για τον Στρατό από Τερακότα στο μαυσωλείο του πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας, επί της βασιλείας του οποίου αποπερατώθηκε το Σινικό Τείχος. Δύο και πλέον χιλιάδες χρόνια από τον αυτοαποκαλούμενο «Γιο του Ουρανού», η τελευταία κομμουνιστική μητέρα-πατρίδα ετοιμάζεται για άλλο ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Αν ισχύει η ρήση του Μάο «μάθε από τις μάζες και μετά δίδαξέ τες», τότε προς τα πού πρέπει να κοιτάξει κανείς για να κερδίσει την προσοχή στο όνομα της ουτοπίας;

Δείτε όλα τα σχόλια