Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ένα σκληρό πορτραίτο

Όταν αποφάσισα να κάνω μια μικρή αποτοξίνωση από ένα τετράμηνο συνεχούς ανάγνωσης και κριτικής αστυνομικών μυθιστορημάτων, πήρα στα χέρια μου την «Φανή» της Ευγενίας Μπογιάνου. Έχοντας διαβάσει και τις προηγούμενα έργα της, προβληματιζόμουνα αν θα κατάφερνε να περάσει πάνω από τον πήχυ, που είχε ήδη τοποθετήσει σε υψηλό επίπεδο

Εντυπώσεις ζωής και τέχνης

Ας μη θεωρηθεί πως ο τίτλος αυτού του σημειώματος παραπέμπει σε εντυπωσιολογικές αναμνήσεις. Εσώτερες τυπώσεις θέλει να πει. Στιγμές μιας πνευματικής διαδρομής, προσωπικά αποδελτιωμένης και αφηγημένης. Και έξω τυπώσεις, δηλαδή σημεία αναφοράς, που είναι τα καλλιτεχνικά έργα, λογοτεχνικά, μουσικά, θεατρικά, εικαστικά, κινηματογραφικά, αλλά και η προσωπική ματιά της συγγραφέως, όπως αποτυπώνεται πάνω τους, όπως αποτυπώνεται και στο βιβλίο, το οποίο για αυτόν ακριβώς τον λόγο υποτιτλίζεται ως αφήγημα

Μια εξουσία παντού και πουθενά

«Από τη στιγμή που ο νεωτερικός άνθρωπος καλούνταν ταυτόχρονα να προβληματίζεται για το νόημα των υπαρξιακών ατομικών του ελευθεριών και να εγκαθιδρύσει μαζί με τους άλλους τη δημοκρατική εξουσία, το (σχεδόν αδιατύπωτο μέχρι τότε) ζήτημα των σχέσεων που συνέδεαν το αυθύπαρκτο Όλον με τα ελεύθερα μέρη αναδεικνυόταν πλέον σε θεμελιώδες κι απαράκαμπτο διακύβευμα, σε μια πρώτη φάση απλώς θεωρητικό, στη συνέχεια όμως επίσης θεσμικό και πρακτικό»

ΜΙΚΡΟΔΙΗΓΗΜΑ

Πάλι τα πέταξε όλα. Τώρα την ενοχλούν οι βουτιές. Τα δροσερά νερά, που τινάζονται και καταβρέχουν τα πάντα, μόλις κατακάτσουν τριγύρω σχηματίζουν αμέσως μικρά, βρώμικα ρυάκια· την αυλακώνουν σαν ξεβαμμένο ρίλεμ, το βρίσκει προσβλητικό και εντελώς αντιαισθητικό όλο αυτό. Καύσωνας μέσα Ιουλίου και ξανατυλίχτηκε ολόγυρα με την ψηλή ασημένια μπέρτα να μην την βλέπουμε. Κανείς να μην την δει μέχρι ν’ αποφασίσει

Παραλλαγές

Η δόκιμη δημιουργός εικονοκλαστικών τοπίων μας ξεναγεί αυτή τη φορά σε μια πινακοθήκη εμφανώς διχασμένων υποκειμένων. Πρόκειται για εκείνα που ξέρουν να βιώνουν το φαντασιακό είναι ως να ήταν το πραγματικό πλαίσιο των σημείων

Η πολιτικότητα της λήθης

Η διάρθρωση της καθημερινότητας εμπεριέχει και συντηρεί εικόνες συμβάντων και αντικειμένων, που μπορεί αρχικά να φανούν τετριμμένες και ευάλωτες. Καθώς ο καθένας εμπλέκεται σε μνημονικές διαδικασίες ή «διασώζει» κείμενα παρελθοντικά, τοποθετώντας τα στο κάδρο της ζωής του, μέσα από μια διαδικασία πολιτική και αισθητική, υπάρχει ένα είδος αέναης παράταξης φασμάτων

Θαλασσινό ναρκοπέδιο

Την υπονόμευαν τη θάλασσά τους. Συνήθιζαν ν’ αδιαφορούν. Αδιαφορούσαν και συνήθιζαν. Συνηθίζοντας αδιαφορούσαν για το δεδομένο στολίδι του τόπου τους και την ανεκτίμητη ομορφιά του. Ίσως και να μην την αγάπησαν ποτέ αυτή τη θάλασσα τη μεταξωτή με τα μάτια από υγρό βελούδο

Λευτέρης Ξανθόπουλος (1945-2020): Στρατηλάτης πάντα, γέρων ποτέ

Αυτό το κείμενο για το δίφυλλο εκτός εμπορίου Γέρων στρατηλάτης προ του τέλους ( Εκδόσεις tartaruga, 2019) που μου είχε στείλει ο Λευτέρης Ξανθόπουλος, άρχισα να το γράφω στις αρχές της χρονιάς. Αναπάντεχες ανατροπές δεν επέτρεψαν να το ολοκληρώσω. Το κάνω τώρα, κάτω από το βάρος της απώλειας ενός μοναδικού ανθρώπου

Μεταξύ Κάφκα και Ιονέσκο

Ειρωνικός ο τίτλος. Καμία σχέση με την «πραγματικότητα» δεν έχουν αυτά τα μικροαφηγήματα που είναι γραμμένα σαν σκηνικές οδηγίες θεατρικού έργου, σαν σεναριακές περιγραφές ανομολόγητων εφιαλτών, τις περισσότερες φορές με ανοικτά μάτια

Μουσική Δωματίου

Ακούω μια όμορφη μουσική φράση. Μου αρέσει πολύ και ευτυχώς είναι επαναλαμβανόμενη. Διασχίζει το δωμάτιο επανειλημμένα. Πότε τεντωμένη, πότε κοίλη, κυρτή, ευθεία και μετά οξυγώνια, με μικρές απανωτές ακίδες και παύσεις. Κρεμάω σ’ αυτήν την απρόβλεπτη γραμμή αναμνήσεις που αναδύονται αιφνίδια

Οι σύγχρονοί μας, «μαύροι» άγριοι

Το 18ο αιώνα το γαλλικό κοινό γοητεύεται από ταξιδιωτικά κείμενα που περιγράφουν γλαφυρά τη Νέα Γαλλία, τις αποικίες δηλαδή στη Βόρεια Αμερική που, αποφεύγοντας να σημειώσουν τις σχέσεις εκμετάλλευσης, αιχμαλωσίας και υποδούλωσης, περιγράφουν ειδυλλιακές αγνές κοινωνίες, κατοικημένες από ευγενείς αγρίους

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ

Εξόριστους ονειρεύτηκα, στην κούνια σφίγγοντας τα χέρια είχα δεν είχα, πλησμονή λευκή μουσική, φύλλωμα να υπάρξει ζωντανό τρομώδες, τα μαλλιά της μητέρας στο στήθος απόλαυση στόμα, κοιτάζομαι στα δικά τους μάτια

Αναζητώντας την «άλλη» Αριστερά

Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης κάνει με δυναμικό τρόπο την εμφάνισή της μια «άλλη» Αριστερά, εξωκοινοβουλευτική, ριζοσπαστική, «άκρα», σε διαρκή αντιπαράθεση με τα δύο «επίσημα» κομμουνιστικά κόμματα, αλλά και σε τροχιά σύγκρουσης με τις δυνάμεις καταστολής της καραμανλικής Δεξιάς, που κάποτε παίρνει τη μορφή εκτεταμένων οδομαχιών στο κέντρο της Αθήνας

Απολαυστικός Ροΐδης

Στο βιβλίο “η Αρχαιολογία της γνώσης”, ο Φουκώ περιέγραψε το πώς η ιστορία μετατρέπει τα αρχεία σε μνημεία. Τα ιστορικά πράγματα δεν είναι απλώς θεωρητικά ντοκουμέντα, αλλά είναι πάντα ρηθέντα, τοποθετημένα σε επικράτειες λόγου σε διαρκή μετασχηματισμό

Μια περιπέτεια που ακόμα συνεχίζεται...

Το βιβλίο του Ν. Γιαννόπουλου είναι ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό βιβλίο, που μας προσφέρει μια σπάνια, και πάντως μια πρώτη, ευκαιρία να συζητήσουμε την ιστορία των τελευταίων 40 χρόνων, προσκαλώντας μας ταυτόχρονα να σκεφτούμε την ιστορία του παρόντος. Το βιβλίο, ενώ ισορροπεί ανάμεσα στη μαρτυρία και το δοκίμιο, δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο

Ποιητικές τεκμηριώσεις

Η εμπειρία της Σάρας Θηλυκού στο πεδίο των απαιτητικών εμπεδώσεων της δημιουργικής γραφής έχει αποδώσει πολλούς καρπούς. Άλλωστε η κριτική έχει ήδη εντοπίσει εν προκειμένω την επιτυχή σύζευξη των ικανών και αναγκαίων όρων που συμβάλλουν αποφασιστικά στην τελική εμφάνιση του αισθητικού προϊόντος

«Καλημέρα σας, είμαι ένας ποιητής»

 Όποιος, από τύχη ή ατυχία, συχνά έχει να κάνει με αυτούς που γράφουν στίχους, πέφτει σε άτομα που δεν έχουν την ελάχιστη ντροπή να αυτοαποκαλούνται ποιητές. «Καλημέρα σας, το ξέρετε ότι κι εγώ είμαι ποιητής, κι από τη στιγμή που είμαστε μεταξύ μας θα μπορούσαμε να πάμε για φαγητό και να τα πούμε, εγώ θα έλεγα ότι είμαι ένας εμπειρικός ποιητής που δεν ανήκει σε καμιά σχολή», και προχωρώντας στο ίδιο μοτίβο, ποιητικά

Ένα αντι-εγχειρίδιο ψυχοφαρμακολογίας

Στις 3 Φλεβάρη 2020, ο ειδικευόμενος ψυχίατρος στη Σκωτία Dr. Evgeny Legedin έκανε μια ανάρτηση στο twitter όπου ισχυρίστηκε ότι τον Δεκέμβρη 2018, παρακολουθώντας ένα σεμινάριο συνεχιζόμενης εκπαίδευσης για τον αυτισμό, όταν ζήτησε ένα αντίτυπο του βιβλίου «ο Μύθος της Χημικής Ίασης» της Joanna Moncrieff από τη βιβλιοθήκη του Royal College of Psychiatrists (το αντίστοιχο της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας για το Η.Β.), έλαβε την εξής απάντηση: «μας έχουν συστήσει να μην αγοράζουμε βιβλία της Moncrieff»