Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Black book

Το «μαύρο βιβλίο» του σύγχρονου κοσμοπολιτισμού κατοικοεδρεύει στη καρδιά του Μανχάταν. Ξέρει πολύ καλά πως να ισορροπεί στο λεπτό σχοινί της απαιτητικής ψυχαγωγίας. Είναι απολύτος...

Το «μαύρο βιβλίο» του σύγχρονου κοσμοπολιτισμού κατοικοεδρεύει στη καρδιά του Μανχάταν. Ξέρει πολύ καλά πως να ισορροπεί στο λεπτό σχοινί της απαιτητικής ψυχαγωγίας. Είναι απολύτος χρηστικό και συνάμα εμβριθές. Κρατά την ευφρόσυνη ατμόσφαιρα ενός κοκτέιλ πάρτι, ενώ ταυτόχρονα ανεβάζει τους τόνους του δράματος χωρίς να φοβάται την επικυνδυνότητα από το τέντωμα της πλούσιας ύλης του. Μιας ύλης που αποφεύγει το πασάλειμμα προσώπων και τάσεων, διεισδύοντας αποτελεσματικά στις κατά τόπους αφώτιστες πτυχές ενός έργου ή ενός καλλιτέχνη.

Θα μου πείτε, υπάρχουν; Και όμως, το «μαύρο βιβλίο» διαθέτει διόπτρες νυχτερινής οράσεως εντός της επικαιρότητας, αλλά και έξω από αυτήν. Πάντοτε παρέα με τα ορόσημα, τα πολιτιστικά μεγέθη της διαδεδομένης κουλτούρας. Η τουρνέ μας στις ψηφιακές του σελίδες μπορεί να ξεκινήσει από τον λυρικότερο τρομπετίστα της αμερικανικής μουσικής, τον Τσετ Μπέικερ. Ο μάγος του πορτρέτου Μπρους Γουέμπερ (ένας από τους κύριους υπεύθυνους για τη κατεύθυνση του βλέμματος των μαζών τις δεκαετίες '80-'90) έχει ετοιμάσει μια εκτεταμένη εγκατάσταση -με φιλμ, βίντεο και φωτογραφικό κολλάζ- γύρω από τον εύθραυστο Βάκχο της τζαζ.

Παρακάτω ο Χάρολντ Πίντερ, λίγο πριν από τον θάνατο του, θυμάται τον Σάμιουελ Μπέκετ. Μια σπάνια εξομολόγηση για την κοινή μπαρότσαρκα στα στενά του Παρισιού το 1961. Μια βόλτα που ακολούθησε την πρεμιέρα της παραστασης «The caretaker». Μια νυχτερινή αφήγηση στους Λαιστρυγόνες του θεάτρου, της ποίησης και του παραλόγου. Στη συνέχεια τη σκυτάλη παίρνουν οι Τίλντα Σουίντον και Ντέιβιντ Λιντς. Μια εκ βαθέων συνομιλία που αποτελεί αναδρομή στην σύγχρονη τέχνη του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Το μαύρο δεν είναι πάντοτε πένθιμο.

 

Boston Review

Ανεξάρτητο on line έντυπο της Βοστώνης, που κινείται στον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Αναλύει σε βάθος τα ερωτήματα που απασχολούν, αλλά και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια καθημερινότητα. Κάτω από την καταιγίδα των πληροφοριών, το περιοδικό συνδέει τις πολιτικές ατραπούς με την πολιτιστική ενάργεια. Το ρεπορτάζ επίσης στο «Boston Review» υιοθετεί μιαν άλλη μορφή από τη συνηθισμένη. Αίρει τις λεπτομέρειες από γεγονότα που εφάπτονται της τρέχουσας κεντρικής πολιτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής καθημερινότητας και με το οξύ διαθεματικό τάλαντο των αρθρογράφων δημιουργεί τα δικά του εφαλτήρια που εδράζονται στο παρόν και το μέλλον του αντικειμενισμού.

Κάτω από αυτό το πρίσμα εξετάζει τα ηθικά εφαλτήρια και τις ευθύνες του στρατιωτικού εθελοντισμού στις ΗΠΑ. Εισχωρεί χωρίς φόβο και πάθος στην αντιπαράθεση Ισραήλ - Ιράν. Άξονας, η επίδραση του εποικιστικού σιωνισμού από τη μιά μεριά και τα προτάγματα της λαϊκής επανάστασης του Χομεϊνί από την άλλη. Στη συνέχεια ζητείται η άποψη του ακτιβιστή συγγραφέα και δημοσιογράφου Ροντόλφο Βαλς, ενός Σλουθ της Αργεντινής, για την οικονομική εξαθλίωση της Λατινικής Αμερικής και τις παρακολουθήσεις της NSA. Μια σπάνια συνέντευξη. Παρακάτω περιγράφονται οι ομοιότητες του Βοσνιακού ζητήματος με το Συριακό και η σημαντική προσφορά του Ίταλο Καλβίνο στην παρακίνηση του νου, για μια αφήγηση του κόσμου που ξεθεμελιώνει τη γραμμική συνθήκη της σκέψης. Ένα περιοδικό σημαντικό, που με νηφάλιο αλλά όχι στρογγυλεμένο λόγο ανοίγει δρόμο στους ταραγμένους μας καιρούς.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Αυτή είναι η δημοκρατία τους

Δύο βουλευτές της Ν.Δ. και ένας υπουργός βγήκαν χθες στις τηλεοράσεις για να μας εξηγήσουν ότι αυτά που διαπράττει τις τελευταίες ημέρες η Αστυνομία είναι απολύτως νόμιμα και στο πλαίσιο της εντολής που έχει η κυβέρνηση να πατάξει την ανομία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο