Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το “POSE” του FX μας δίνει ένα μάθημα ιστορίας επειδή όλες οι πανδημίες δεν είναι ίδιες

Ο Τίμοθι Μπράουν, γνωστός ως «ασθενής του Βερολίνου» ήταν ο πρώτος ασθενής που δηλώθηκε από τους γιατρούς ως θεραπευμένος από τον HIV το 2011. Με την επιδημία του κορωνοϊού να έχει ξεσπάσει, στις αρχές Μαρτίου του 2020, ένα ακόμα ορόσημο μπήκε στον αγώνα αντιμετώπισης της πανδημίας του HIV/AIDS.

O 40χρονος Άνταμ Καστιγιέχο, ο «ασθενής του Λονδίνου», είναι ο δεύτερος που θεραπεύεται με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων και μειωμένης έντασης χημειοθεραπεία. Παράλληλα, τα παγκόσμια μέσα κατακλύστηκαν από την είδηση πως ένας συνδυασμός αντιρετροϊκών φαρμάκων, μπορεί να συμβάλει στη θεραπεία του κορωνοϊού.

Γραφήματα τα οποία παρουσιάζουν τις επιδημίες που έχουν πλήξει την ανθρωπότητα γίνονται viral, βάζοντας την πανώλη, την ισπανική γρίπη, τον έμπολα, τον COVID-19 και τον HIV σε σειρά σημαντικότητας. Μπορείς όμως να συγκρίνεις πανδημίες αγνοώντας το κοινωνικό και ιστορικό συγκείμενο;

Το POSE είναι μία σειρά του δικτύου FX και στην Ελλάδα μπορούμε να την παρακολουθήσουμε στο Netflix. Αφορά την κουλτούρα των χορών παρενδυσίας (ballroom drag culture) στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90 στη Νέα Υόρκη. Η συγκεκριμένη κουλτούρα ξεκινά ήδη στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ομοφυλόφιλα άτομα διοργάνωναν χορούς μεταμφιεσμένων, γνωστούς ως “drags”, ως αντίδραση στους νόμους που απαγόρευαν την ενδυμασία με ρούχα του αντίθετου φύλου.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, άτομα με αφροαμερικανική και λατινοαμερικανική καταγωγή ξεκίνησαν να διοργανώνουν δικές τους συγκεντρώσεις και έκτοτε οι χοροί παρενδυσίας έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της underground queer κουλτούρας  τους.

Στους χορούς αυτούς οι διαγωνιζόμενοι/διαγωνιζόμενες παρουσιάζουν σόου που περιλαμβάνουν πασαρέλα, πόζες και φυσικά… Vogue! Ναι, το περίφημο Vogue της Madonna αναπαράγει ακριβώς αυτές τις στυλιζαρισμένες χορευτικές κινήσεις που έχουν τις ρίζες τους στην παρενδυτική χορευτική κουλτούρα του Χάρλεμ της δεκαετίας του 60!

Η ορατότητα της LGTBQ+ κοινότητας είναι ένα θέμα που το POSE διαπραγματεύεται μέσα από δύο άξονες. Ο πρώτος είναι εκείνος της οικογένειας. Στους drag χορούς συμμετέχουν «οίκοι» οι οποίοι διαγωνίζονται μεταξύ τους. Το θέμα της οικογένειας στο POSE δεν έχει να κάνει τόσο με τις οικογένειες «ουράνιο τόξο», αν και οι «οίκοι» των drag χορών είναι ο ορισμός της οικογένειας «ουράνιο τόξο».

Το POSE ασχολείται με την πραγματικότητα των queer αφροαμερικανών και λατινοαμερικανών παιδιών, τα οποία εκδιώχτηκαν από τις οικογένειές τους, καθώς οι γονείς τους δεν αποδέχονταν την επιλογή τους. Ζώντας στους δρόμους ως άστεγα, πολλές φορές εκδιδόμενα και εκτεθειμένα σε διαφόρων ειδών κινδύνους, έβρισκαν στέγη στους «οίκους», των οποίων επικεφαλής ήταν ένα επίσης queer άτομο που τους εξασφάλιζε μία ασφαλή ζωή.

Οι μανάδες και οι πατεράδες των «οίκων» είναι προσωπικότητες οι οποίες έχουν επιτελέσει και συνεχίζουν να επιτελούν σπουδαίο κοινωνικό έργο, μαζεύοντας παιδιά από το δρόμο, προστατεύοντάς τα και δίνοντάς τους τα εφόδια να πορευτούν στην κοινωνία έχοντας ένα στήριγμα. Οι drag χοροί είναι η γιορτή τους, η επιβεβαίωση ότι τα καταφέρνουν και φυσικά το τελετουργικό της κοινότητάς τους.

Η κακιά μάγισσα του POSE είναι τo HIV/AIDS. Αυτός είναι ο δεύτερος άξονας γύρω από τον οποίο κινείται η σειρά, όπου μας δείχνει την εξάπλωση του ιού στην κοινότητα. Ενός ιού για τον οποίο λίγα γνώριζαν τότε οι επιστήμονες, η κοινωνία στιγμάτιζε τους φορείς, ενώ τα πρώτα χρόνια η πρόσβαση στην περίθαλψη και τη χορήγηση του φαρμάκου AZT ήταν τρομερά δύσκολη, ειδικά για τους φτωχούς ανθρώπους των γκέτο.

Η Blanca, βασική τρανς ηρωίδα της σειράς, παίρνει AZT σχεδόν παράνομα, από στοκ που έχουν κάποιοι γιατροί από νεκρούς ασθενείς, ενώ ο Pray Tell, παρουσιαστής των χορών, λέει σε κάποιο επεισόδιο: «Ξέρω ότι ο Ρόναλντ Ρίγκαν αρνείται να πει τη λέξη AIDS. Η ασφάλιση δεν καλύπτει καμία θεραπεία. Ο κόσμος θέλει να πεθάνουμε. Δεν το θεωρούν επιδημία. Νομίζουν ότι είναι κάτι σαν θεία δίκη ή δαρβινική απάντηση στο σοδομισμό.»

Διότι είναι γεγονός πως αν σήμερα όλη η ανθρωπότητα είναι ενωμένη απέναντι σε μία πανδημία, εκείνη την εποχή η ασθένεια στιγμάτιζε μία ήδη περιθωριοποιημένη κοινότητα, τα fake news σχετικά με τους τρόπους μετάδοσης έδιναν και έπαιρναν με αποτέλεσμα άνθρωποι να πεθαίνουν εντελώς αβοήθητοι, να θάβονται μαζικά και ανώνυμα, ενώ οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές τους, εκείνοι και εκείνες με τους οποίους μοιράστηκαν τη ζωή, να μην έχουν κανένα δικαίωμα στη φροντίδα και τα διαδικαστικά που ακολουθούσαν το θάνατο.

Η επέκταση του συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια που υλοποιήθηκε με νόμο το 2015, είναι πλέον συνταγματική στην Ελλάδα, όπως και στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα, το 2017 πέρασε στη χώρα μας και η ρύθμιση για την αλλαγή ταυτότητας φύλου από τα 15 έτη, με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη να λέει από το βήμα της Βουλής την περίφημη ιστορία του εξωγήινου στον Υμηττό. Η υιοθεσία από ΛΟΑΤ ζευγάρια παραμένει ακόμα ένα αίτημα της εδώ κοινότητας. Πόσο έχουμε προχωρήσει;

Η drag κουλτούρα επηρέασε την ποπ κουλτούρα με τρόπους που δεν φανταζόμαστε. Από τη Madonna μέχρι τις μεγάλες πασαρέλες των εβδομάδων μόδας είναι παρούσα με εμφατικό τρόπο ως αναγνωρίσιμο διακριτό στυλ. Για πάνω από 40 χρόνια δεχόμαστε αυτές τις στιλιστικές επιρροές που κάνουν τη ζωή μας πιο πολύχρωμη, χωρίς όμως τα άτομα πίσω από αυτές να είναι ορατά.

Είναι λοιπόν αυτό ακριβώς το θέμα που διαπραγματεύεται το POSE: η ορατότητα και η προστασία των ανθρώπων ανεξάρτητα των επιλογών τους σε σχέση με τη σεξουαλική τους ταυτότητα. Από τη Blanca της σειράς μέχρι τ@ δικ@ μας Zak/Zackie, drag και οι δύο, οροθετικές και οι δύο, χτυπημένες και οι δύο. Με μία διαφορά. Η Blanca δραστηριοποιείται ως χαρακτήρας 30 χρόνια πριν.

Τη Zackie τη δολοφόνησαν μόλις πριν από δύο χρόνια στο κέντρο της Αθήνας. Δεν είναι όλες οι επιδημίες ίδιες. Στον κορωνοιό είμαστε ενωμένοι. Για το AIDS κάποιοι υπέφεραν, πάλεψαν, οργανώθηκαν και γι’αυτό πλέον οδεύουμε προς τη νίκη. Επιβιώνει όμως ακόμη μία επιδημία που απαιτεί ξερίζωμα. Εκείνη της ομοφοβίας και του ρατσισμού. Δεν ήρθε πια η ώρα;

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Οι ρωγμές στο τείχος

Οι περιοδείες του Τσίπρα και των άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και οι συναντήσεις τους με τον κόσμο του εμπορίου, της εστίασης και της μικρής επιχειρηματικότητας δημιουργούν ένα σοβαρό ρήγμα στο επικοινωνιακό τείχος που έχει σηκώσει η κυβέρνηση γύρω από την πολιτική της.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις