Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πενήντα χρόνια ατιμωρησίας

Στις 23 Δεκεμβρίου 2016, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επαναβεβαιώνει ότι η εκ μέρους του Ισραήλ δημιουργία οικισμών στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, δεν έχει το παραμικρό νομικό έρεισμα και αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου

Το προπατορικό αμάρτημα του Ισραήλ

Το έργο των ιστορικών Μπένι Μόρις, του Αβί Σλαΐμ ή του Ιλάν Παπέ, οι οποίοι ακολουθούν τη σχολή του πρωτοπόρου Σίμχα Φλαπάν, συνίσταται στην άντληση της αλήθειας για την παλαιστινιακή έξοδο, η οποία συσκοτίζεται διαρκώς στο πλαίσιο που επιβάλλουν οι επίσημες θέσεις. Το φως που ρίχνουν ξεχύνεται ωμό, διαταραγμένο και φέρνει σε δύσκολη θέση την επίσημη ισραηλινή εκδοχή για την παλαιστινιακή τραγωδία

Κούβα, η χώρα του χακί

Ο στρατιωτικός θεσμός που γνωρίζουν σήμερα οι Κουβανοί σφυρηλατήθηκε στον ανταρτοπόλεμο, στον οποίο και οφείλει το όνομά του: Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις (FAR). Δεν σχεδιάστηκε για να υπερασπιστεί τη χώρα, αλλά για την προοπτική της απελευθέρωσης του λαού από τη δικτατορία, πολιτική αποστολή που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ Κάθε φορά που ένας τυφώνας περνάει από την Καραϊβική, οι διεθνείς παρατηρητές αναρωτιούνται γιατί η Κούβα τα καταφέρνει καλύτερα από άλλες χώρες. Για τους κατοίκους του νησιού, αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: στην αλληλεγγύη των πολιτών, αλλά και στην οργάνωση και στην υποστήριξη επιμελητείας των FAR

Η Κούβα αναζητά νέο σοσιαλιστικό μοντέλο

Κομματικά στελέχη, ερευνητές, διανοούμενοι και ορισμένοι φοιτητικοί κύκλοι αναζητούν έναν εναλλακτικό σοσιαλισμό. Η αναζήτηση συνοδεύεται από μια κριτική αναφορά στον υπαρκτό σοσιαλισμό και στον απολογισμό της πτώσης της ΕΣΣΔ, μια ανάλυση την οποία «πάντοτε αναβάλλαμε για να μην θέσουμε σε κίνδυνο την ενότητα και να μην δώσουμε όπλα στον αντίπαλο» Μολονότι κανένας από τους ιθύνοντες δεν προτείνει πολιτικές αλλαγές, γίνεται αισθητή η επιθυμία για συμμετοχική δημοκρατία και για έναν αυτοδιαχειριζόμενο σοσιαλισμό, υπό την επίδραση της λατινοαμερικανικής Αριστεράς. «Ο κόσμος επικρίνει τους υπερβολικά γραφειοκρατικούς θεσμούς, ζητά ευρύτερη συμμετοχή της κοινωνικής βάσης»

Ποιος σκότωσε την Μπέρτα Κάσερες;

Πριν από δύο χρόνια δολοφονείται η ακτιβίστρια Μπέρτα Κάσερες επειδή αντιτάχθηκε στη δημιουργία ενός υδραυλικού φράγματος στην Ονδούρα. Η επίσημη έρευνα δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, ενώ την ίδια ώρα μια έκθεση σημειώνει τη συμμετοχή κρατικών αξιωματούχων και στελεχών της υδροηλεκτρικής εταιρείας DESA στη δολοφονία της

Για να ξεφύγουμε (επιτέλους) από τα δίχτυα όπου έχουμε παγιδευτεί

Του Slavoj Žižek (Νοέμβριος 2010) *   Το κλειδί της πραγματικής ελευθερίας πρέπει να αναζητηθεί στο «απολιτικό» ζήτημα των κοινωνικών σχέσεων, από την εργασία μέχρι την οικογένεια· σε αυτό το πεδίο, η απαραίτητη αλλαγή δεν είναι δυνατόν να προέλθει από την πολιτική μεταρρύθμιση, αλλά από την αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων μέσα στον μηχανισμό της παραγωγής

Ευρώπη: Να ανοίξουν χίλια εργοτάξια

Του Dominique Wolton* (Ιούλιος 1998)   Ποιος είναι ο κυριότερος παράγοντας που απουσιάζει από μια πραγματική συζήτηση για την πολιτική Ευρώπη; Οι λαοί. Υπάρχουν βεβαίως μια άρχουσα τάξη και τα μέσα ενημέρωσης, ωστόσο λείπει τραγικά ο τρίτος απαραίτητος εταίρος: οι πολίτες. Η δημοκρατία προϋποθέτει τρία σκέλη: την πολιτική εξουσία, τα μέσα ενημέρωσης, τους πολίτες. Η πολιτική Ευρώπη δεν είναι αναγκαιότητα, αλλά επιλογή η οποία δεν θα προκύψει «φυσιολογικά» από την οικονομική Ευρώπη, που είναι αναγκαία βεβαίως, αλλά ανεπαρκής: η πολιτική Ευρώπη προϋποθέτει την πραγματική επιθυμία των λαών

Η μουσική, αγγελιαφόρος της ειρήνης

(Μάρτιος 1998) Η μουσική είναι ένας τρόπος να αντικρίζει κανείς την ανθρωπότητα, να καταθέτει τη μαρτυρία του για την εποχή του. Πώς θα μπορούσε ένας μουσικός να αδιαφορήσει όταν, κάπου στον κόσμο, η ζωή ή η ελευθερία των ανθρώπων απειλούνται;

Να γράψουμε την ιστορία με πράσινο μελάνι

Του Shimon Peres (Μάιος 1998) *   Μετά από 50 χρόνια ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ πρέπει να επανορθώσουμε το λάθος που κάναμε. Δεν λάβαμε υπόψη μας την ύπαρξη ενός άλλου λαού και, από τη στιγμή που ζούμε δίπλα του, έχουμε κάθε συμφέρον να ολοκληρώσουμε την ιστορική επανάσταση που αρχίσαμε: να δούμε στον γείτονα λαό -έναν καλό γείτονα- την ευκαιρία να συνάψουμε μαζί του νέες σχέσεις και να φέρουμε τη συνολική ειρήνη στη Μέση Ανατολή

Πού είναι η σοσιαλδημοκρατία την ώρα της κρίσης

Νοέμβριος 2011 - Πρόκειται, πλέον, για ένα τυπικό τελετουργικό: η διάκριση ανάμεσα στη μεταρρυθμιστική σοσιαλδημοκρατία και στους συντηρητικούς διατηρείται κατά τις προεκλογικές περιόδους μόνο κατ' όψιν. Στη συνέχεια, ευκαιρίας δοθείσης, η σοσιαλδημοκρατία κυβερνά τη χώρα ακριβώς όπως οι αντίπαλοί της, προσπαθώντας να μη διαταράξει τις οικονομικές ιεραρχίες και δομές

Η «ευγενής τέχνη" ή η πόρνη, ο σκλάβος και ο επιβήτορας

Ιούνιος 2001 - Ο L. Wacquant παράτησε το πανεπιστήμιο για μια επιτόπια εθνογραφική εργασία από τον Αύγουστο του 1998 έως τον Νοέμβριο του 1991, κατά τη διάρκεια της οποίας μυήθηκε στο επάγγελμα του πυγμάχου και ακολούθησε στην καθημερινή ζωή τους τα νεαρά μέλη της αίθουσας πυγμαχίας στο μαύρο γκέτο του Σαουθσάιντ, στο Σικάγο

Μέσα ενημέρωσης σε κρίση

Ιανουάριος 2005 - Το θέμα της παραπληροφόρησης δεν είναι καινούργιο, καινούργιο είναι το όνομα που πήρε σήμερα, «fake news». Ο τότε διευθυντής της «Le Monde diplomatique», Ιγνάσιο Ραμονέ, σχεδιάζει το πορτραίτο των μέσων ενημέρωσης σε κρίση. Ναι, είναι η πτώση της κυκλοφορίας, ναι, είναι η συγκέντρωση στα χέρια λίγων, ναι, είναι (τότε) ο δωρεάν Τύπος και φυσικά είναι και το Διαδίκτυο. Είναι όμως και τα «κατά συρροή ψέματα» που ο Τύπος δεν δίστασε να σερβίρει στο αναγνωστικό κοινό

Τρομοκρατία, το όπλο των ισχυρών

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2001 - Λίγες εβδομάδες μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, ο Νόαμ Τσόμσκι, σε μια διάλεξή του στο ΜΙΤ, στις 18 Οκτωβρίου, αναλύει γιατί οι Αμερικανοί ηγέτες δεν έχουν πάντα συνείδηση των αποτελεσμάτων που έχει η μανία τους να νικούν κάθε αντίπαλο. Και οι νίκες τού χθες μπορεί αύριο να κοστίσουν ακριβά

Η ιταλική εξαίρεση

Δεκέμβριος 1998.  Η Ιταλία παραμένει μια εξαιρετική περίπτωση. Δύο χρόνια μετά την εκλογική της νίκη το 1996, η πρώτη κυβέρνηση των αριστερών δυνάμεων αντιμετώπισε κρίση για τον προϋπολογισμό...