Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η «ευγενής τέχνη" ή η πόρνη, ο σκλάβος και ο επιβήτορας

Ιούνιος 2001 - Ο L. Wacquant παράτησε το πανεπιστήμιο για μια επιτόπια εθνογραφική εργασία από τον Αύγουστο του 1998 έως τον Νοέμβριο του 1991, κατά τη διάρκεια της οποίας μυήθηκε στο επάγγελμα του πυγμάχου και ακολούθησε στην καθημερινή ζωή τους τα νεαρά μέλη της αίθουσας πυγμαχίας στο μαύρο γκέτο του Σαουθσάιντ, στο Σικάγο

Μέσα ενημέρωσης σε κρίση

Ιανουάριος 2005 - Το θέμα της παραπληροφόρησης δεν είναι καινούργιο, καινούργιο είναι το όνομα που πήρε σήμερα, «fake news». Ο τότε διευθυντής της «Le Monde diplomatique», Ιγνάσιο Ραμονέ, σχεδιάζει το πορτραίτο των μέσων ενημέρωσης σε κρίση. Ναι, είναι η πτώση της κυκλοφορίας, ναι, είναι η συγκέντρωση στα χέρια λίγων, ναι, είναι (τότε) ο δωρεάν Τύπος και φυσικά είναι και το Διαδίκτυο. Είναι όμως και τα «κατά συρροή ψέματα» που ο Τύπος δεν δίστασε να σερβίρει στο αναγνωστικό κοινό

Τρομοκρατία, το όπλο των ισχυρών

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2001 - Λίγες εβδομάδες μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, ο Νόαμ Τσόμσκι, σε μια διάλεξή του στο ΜΙΤ, στις 18 Οκτωβρίου, αναλύει γιατί οι Αμερικανοί ηγέτες δεν έχουν πάντα συνείδηση των αποτελεσμάτων που έχει η μανία τους να νικούν κάθε αντίπαλο. Και οι νίκες τού χθες μπορεί αύριο να κοστίσουν ακριβά

Η ιταλική εξαίρεση

Δεκέμβριος 1998.  Η Ιταλία παραμένει μια εξαιρετική περίπτωση. Δύο χρόνια μετά την εκλογική της νίκη το 1996, η πρώτη κυβέρνηση των αριστερών δυνάμεων αντιμετώπισε κρίση για τον προϋπολογισμό...

Το ιδιωτικοποιημένο άτομο

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν συγκεντρώθηκαν από τον Ρομπέρ Ρεντεκέρ στη διάρκεια συνάντησης που οργανώθηκε στην Τουλούζη από κοινού από το βιβλιοπωλείο Ombres Blanches, το Θέατρο Ντανιέλ Σορανό και τη GREP Midi- Pyrénées, στις 22 Μαρτίου 1997. Μια πληρέστερη απόδοση δημοσιεύτηκε στο «Parcours», τα τετράδια του GREP Midi-Pyrenees, αρ. 15-16, Σεπτέμβριος 1997

Βέλγιο: Η μπλόφα ως μέθοδος διακυβέρνησης

Η συνομοσπονδία, όπως την αντιλαμβάνεται το Ν-VA, στην πραγματικότητα συνεπάγεται την de facto διαίρεση του Βελγίου: προβλέπει την κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών και τη δημιουργία δύο εθνικά κυρίαρχων κρατών, που θα μοιράζονται την πόλη των Βρυξελλών και θα διοργανώνουν απλώς μια μηνιαία διπλωματική διάσκεψη με αρμοδιότητα τη συνδιαχείριση ορισμένων θεμάτων

Οι "χρήσιμοι ηλίθιοι" του Πενταγώνου

Στην Ουάσιγκτον, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί συμφωνούν τουλάχιστον όταν είναι να πολεμήσουν τη Ρωσία. Κατ’ αυτούς, ο Βλαντίμιρ Πούτιν αμφιβάλλει για την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ να υπερασπιστούν τους συμμάχους τους και θέλει επίσης να προστατεύσει το αυταρχικό καθεστώς του να μη «μολυνθεί» από τη δημοκρατία και τον φιλελευθερισμό

Βέλγιο: Ένας φεντεραλισμός που δεν ολοκληρώνεται ποτέ

Κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης του 2007-2008 στο Βέλγιο, η χώρα είχε παραμείνει 194 ημέρες χωρίς νέα κυβέρνηση. Στην εκλογική αναμέτρηση της 10ης Ιουνίου 2007 ηττήθηκε ο απερχόμενος πρωθυπουργός Γκι Φερχόφστατ και νικητής αναδείχθηκε ο χριστιανοδημοκράτης Ιβ Λετέρμ.

Γαλλία: Όταν ο βιασμός δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως έγκλημα

Το 60% έως 80% των υποθέσεων βιασμού για τις οποίες ασκείται δίωξη δεν εξετάζονται από κακουργιοδικεία, όπου δικάζονται τα εγκλήματα, αλλά από πλημμελειοδικεία. Σύμφωνα με το υπουργείο Δικαιοσύνης, αυτή η πρακτική κρίνεται απαραίτητη για την καταπολέμηση της συμφόρησης των κακουργιοδικείων!

Ο μεγάλος μύθος της ισότητας

Τα φεμινιστικά κινήματα κατάφεραν να κατακτήσουν πρωτόγνωρα δικαιώματα σχετικά με τις γυναίκες. Πρέπει, όμως, να απαντήσουν και σε άλλες προκλήσεις: να εφαρμόσουν τους νόμους, να αντισταθούν στις προσπάθειες οπισθοδρόμησης και να κινητοποιήσουν επικουρικές δυνάμεις.

Ο αιώνας του Λένιν

Παρά τις αποτυχίες, ακόμα και στις πλέον στρεβλωμένες μορφές του, το κοινωνικό σύστημα που κυβέρνησε το ένα τρίτο του πλανήτη, το σημαντικότερο πολιτικό κίνημα του 20ού αιώνα, κατέληξε να σημαίνει σχεδόν παντού την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, την ανάπτυξη της εκπαίδευσης, τη δωρεάν υγεία, μια πρώτη χειραφέτηση των γυναικών

Ο Οκτώβρης του 2017 δίνει εξετάσεις στην Ιστορία

Οι μπολσεβίκοι τα καταφέρνουν, αλλά το νικηφόρο κόμμα δεν είναι πραγματικά στην εξουσία, παρά μόνο τυπικά, σαν μια απλή επιγραφή. Δεν μπορούσε να αντέξει στο καμίνι των γεγονότων απέναντι στη μαζική εισροή νέων μελών και την τεράστια πίεση των καθηκόντων διοίκησης και οικοδόμησης του κράτους, για τα οποία ούτε η εμπειρία του πριν από την επανάσταση ούτε ο χαρακτήρας του το είχαν προετοιμάσει

Γαλλία: Επιστροφή στα χνάρια της εξωτερικής πολιτικής Ντε Γκωλ - Μιτεράν;

Επιβεβαιώνοντας τη ρήξη του με τον νεοσυντηρητισμό των προκατόχων του και υπενθυμίζοντας την έγνοια του για τη «θέση» της Γαλλίας στον κόσμο με τον λόγο του ενώπιον των πρεσβευτών στις 29 Αυγούστου, ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν θα κατορθώσει άραγε να εμπνεύσει έναν νέο «ντεγκωλ-μιτερανισμό»; Η Ευρώπη, απαλλαγμένη από το Ηνωμένο Βασίλειο, βρίσκεται πλέον ενώπιον των ευθυνών της, καθώς αναζωπυρώνεται ο αμερικανικός εθνικισμός, αυτή τη φορά δίχως τα ψιμύθια των «δυτικών αξιών». Εάν η φωνή της Γαλλίας είναι ισχυρή και η Γερμανία προσχωρήσει σε αυτό το πρόγραμμα δίχως να το συντρίψει με το βάρος της, η ιδέα της «ισχυρής Ευρώπης» μπορεί να ξανανθήσει

Να επανιδρύσουμε τη γαλλική εξωτερική πολιτική

Μια εξωτερική πολιτική που δεν θα μπερδεύει τη στάση με τη δράση, την ηθικολογία με το δίκαιο του αποτελέσματος, τη διακήρυξη με τη λύση του προβλήματος, τον οικουμενισμό με τον βίαιο εκδυτικισμό, τη διαρκή συζήτηση και την αποτελεσματική ρύθμιση, που δημιουργεί για τη Γαλλία και την Ευρώπη νέα, στέρεα και διαρκή σημεία προσανατολισμού. Να στοχαστούμε χωρίς ταμπού για τη νομιμότητα και την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που προϋποθέτουν κυρώσεις και συνεργασία υπό όρους. Περιέργως, όλα αυτά προκαλούν πολύ περισσότερες συζητήσεις στο εξωτερικό απ’ ό,τι στη Γαλλία

Ελευθερία του Τύπου, λογοκρισία του χρήματος

Εδώ και χρόνια τα ραδιοφωνική τηλεοπτικά προγράμματα διακόπτονται από διαφημιστικά μηνύματα πιο θορυβώδη και πιο ενοχλητικά μαζί. Αυτά τα προγράμματα μεταδίδονται στα καφέ, στα εστιατόρια, στα σουπερμάρκετ. Όλα αυτά γίνονται σχεδόν φυσιολογικά. Μπορούμε να φανταστούμε την αντίδραση, αν η κυβέρνηση παρενέβαινε σε όλες τις εκπομπές -που σημαίνει και στα καφέ, τα εστιατόρια, τα σουπερμάρκετ, για να διαβάσει ένα επίσημο ανακοινωθέν;

Πώς να πάρεις συνέντευξη από τον Αδόλφο Χίτλερ

Παρ’ ότι η γερμανοφιλία των δημοσιογράφων που δεχόταν ο Χίτλερ δεν ήταν πάντα τόσο πρόδηλη, σχεδόν όλες οι συνεντεύξεις που συγκεντρώσαμε από τον γαλλικό Τύπο της εποχής κυμαίνονταν στο ίδιο μήκος κύματος, αποδίδοντας ειδικό βάρος στις απόψεις του


Ραδιόφωνο