Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η Ροζάβα μεταξύ συμβιβασμού και ουτοπίας

Μέχρι το 2017, η Ροζάβα αποτελούνταν από τρία καντόνια όπου πλειοψηφούσαν οι Κούρδοι: Αφρίν, Κομπάνι, Σεζίρε. Μετά την κατάληψη της Ράκα και την απώλεια του Αφρίν, ο πληθυσμός της αυτόνομης ομοσπονδίας αποτελείται από λιγότερους Κούρδους και περισσότερους Άραβες, με αποτέλεσμα να αποκτά ιδιαίτερη σημασία η οικοδόμηση μιας στέρεας συμμαχίας ανάμεσα στους δύο λαούς

Συγκατάθεση σε πραξικόπημα

Επιμέλεια: Βάλια Καϊμάκη Του Serge Halimi* «Το χειρότερο δεν έχει έρθει όσο ακόμα μπορούμε να λέμε: 'Τούτο είναι το χειρότερο'». Αυτές τις ημέρες η γαλλική διπλωματία μας κάνει να...

Το Κουρδικό στην καρδιά της διαφωνίας Τουρκίας - Συρίας

Η πρόσφατη κρίση της Τουρκίας με τη Συρία έχει τουλάχιστον τρεις διαστάσεις: μια πρώτη διμερή, μια δεύτερη που αφορά τις σχέσεις ανάμεσα σε Κούρδους και Τούρκους και τέλος μια τελευταία που περιλαμβάνει τις εσωτερικές δυσκολίες του καθεστώτος της Άγκυρας

Η αλγερινή Αριστερά σε λήθαργο

Όταν η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε, η κυβέρνηση του Μπεν Μπέλα πειραματίστηκε με μια παράδοξη εκδοχή του σοσιαλισμού, η οποία συνδύασε την αυτοδιαχείριση των πρώην αποικιακών αγροτικών ιδιοκτησιών την κολλεκτιβοποίηση των μικρών επιχειρήσεων τη στιγμή μάλιστα που απαγόρευε τη λειτουργία του ΚΚ Αλγερίας

Νέα στρατιωτική αρχιτεκτονική στην αμερικανική ήπειρο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ωθούν σε μια επαναστρατιωτικοποίηση της Λατινικής Αμερικής, προβλέποντας αύξηση των κοινωνικών συγκρούσεων που συνδέονται με την εμβάθυνση των συμφωνιών ελεύθερων ανταλλαγών στην ήπειρο

Τι θέλουν οι Βραζιλιάνοι στρατιωτικοί;

Στο εσωτερικό της κυβέρνησης Μπολσονάρου ήδη διακρίνεται μια διαχωριστική γραμμή. Από τη μία πλευρά οι μονεταριστές και οι υπέρμαχοι της λιτότητας και από την άλλη τα στρατιωτικά κλιμάκια που τρέφουν γεωπολιτικές φιλοδοξίες και συνεπώς απαιτούν κάποια μορφή κρατικού παρεμβατισμού

Αυτές οι επικοινωνιακά ορθές συζητήσεις

Η τελευταία έκφραση του νεοολοκληρωτισμού που ονομάζεται δημοκρατία της αγοράς δεν απαγορεύει τη συζήτηση, αντίθετα επιβάλλει τη διεξαγωγή της, αλλά για να διαιωνίσει την κεντρική διανοητική θέση ενός χώρου ρευστού, τη ζωτικότητα μιας συζήτησης-παρωδίας γύρω από ζητήματα εξαντλημένα. Μια «συζήτηση» που συχνά γίνεται για να επιτρέψει στους πρωταγωνιστές να δραματοποιήσουν δευτερεύουσες διαφωνίες

Συμβούλιο Τύπου στη Γαλλία: Ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο

Οι διευθυντές των εφημερίδων συγχέουν την έννοια της δεοντολογίας με την εκδοτική γραμμή. Μπερδεύουμε ελαφρά τη καρδία τις ηθικές αρχές του επαγγέλματος (επαλήθευση, ακρίβεια, ανεξαρτησία, σεβασμός στα πρόσωπα) με τις φιλοσοφικές ή τις ιδεολογικές “αξίες” που θέλει να μεταδώσει κάθε μέσο και τη γραμμή που διαμορφώνεται από τη δημοσιογραφική ομάδα του

Φυτοφάρμακα: ο άνισος αγώνας των αγροτών που δηλητηριάστηκαν

Συζητήθηκε η δημιουργία ενός ταμείου αποζημιώσεων ειδικά για τα θύματα των φυτοφαρμάκων. Το ταμείο αυτό θα χρηματοδοτείται από ένα ήδη υπάρχον τέλος σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Αποζημίωση θα ισχύει και για τα παιδιά με εκ γενετής ανωμαλίες που προέρχονται από την έκθεση των γονέων τους

Νικαράγουα: Η καταπιεστική εκτροπή του καθεστώτος Ορτέγκα

«Δεν είναι δυνατή η ηγεμονία χωρίς συμμαχίες. Πώς θα μπορούσαν να κερδίσουν τα κόμματα της Δεξιάς όταν η πλειονότητα των ηγετών τους βρίσκονται πλέον καθισμένοι στο Κοινοβούλιο σαν βουλευτές των Σαντινίστας ή των συμμαχικών τους κομμάτων; Δεν θέλουμε να ξαναχάσουμε την εξουσία στις κάλπες». Η εμπειρία της ήττας του 1990 νομιμοποίησε έναν ξεδιάντροπο οπορτουνισμό μαζί με μια δόση κυνισμού

Γαλλία: Οι αιτίες της οργής ενάντια στους φόρους

Η πολιτικοποίηση του φορολογικού ζητήματος στηρίζεται σε ένα μεγάλο παράδοξο: ολοένα περισσότερα άτομα από τις λαϊκές τάξεις γίνονται επικριτικά απέναντι στο ύψος της φορολογίας, έστω και αν εκείνα ωφελούνται περισσότερο από το σύστημα αναδιανομής που εξασφαλίζει η φορολογία

Εξέγερση στη Γαλλία: Γιατί τώρα;

Οι κυβερνώντες δίνουν την εντύπωση ότι δεν μπορούν να διατηρήσουν το αξίωμά τους παρά μόνο όταν προστατεύονται από τις ασπίδες και τα κλομπ των αστυνομικών και από τις προσαγωγές στο αυτόφωρο. Επιβεβαιώνουν την άποψη ότι η εξουσία τους στηρίζεται μονάχα στη «διαρκή δύναμη εξαναγκασμού» και στην «εξαπάτηση»

Στις καταλήψεις με τα "Κίτρινα Γιλέκα": "Πριν, είχα την εντύπωση ότι ήμουνα μόνη μου"

Καθώς τα μαζικά κόμματα έχουν εξαφανιστεί προ πολλού, τα "Κίτρινα Γιλέκα" αντιμετωπίζουν πλέον όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς και τις εκλογικίστικες τακτικές τους με την ίδια αποδοκιμασία, αλλά καταλήγουν να επιθυμούν να τους μιμηθούν, επειδή κανένα άλλο πολιτικό μοντέλο δεν είναι διαθέσιμο

Στη μέγγενη των ιδιωτικοποιήσεων

Το 1944, ο Αυστριακός οικονομολόγος Φρίντριχ Χάγεκ εξέφρασε τον φόβο του για έναν κολεκτιβιστικό κύκλο, «τον δρόμο του καταναγκασμού», ο οποίος οδηγεί στη θυσία της ατομικής ευθύνης στον βωμό της κοινωνικής ασφάλειας. Αν πλέον υπάρχει ένας κύκλος, αυτός είναι ο κύκλος της αγοράς. Τα ντόμινο πέφτουν προς την αντίθετη κατεύθυνση

Το πέρασμα από την Αφρική

Επιμέλεια: Θανάσης Κούτσης Της Zoé Lamazou* Ενώ η Σέουτα και η Μελίγια, οι δύο ισπανικοί θύλακες που βρίσκονται σε αφρικανικό έδαφος, απέναντι από το Γιβραλτάρ, είναι σχεδόν...

Ο καιρός των χορτοφάγων χασάπηδων

Η ευζωία των εκτρεφόμενων ζώων εξαρτάται από την ευζωία των εργαζόμενων στον κλάδο και αυτή διέπεται, και στις δύο περιπτώσεις, από την ίδια επιτακτική ανάγκη: να επιβραδυνθεί ο ρυθμός της αλυσίδας παραγωγής

Ανθρώπινα δικαιώματα: Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ισότητα

Το δεύτερο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης διευκρινίζει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα ανήκουν σε όλους μας. Τούτη η οικουμενικότητα δεν μετατράπηκε σε πραγματικότητα και βλέπουμε πως αυτή η θεμελιώδης αρχή, η οποία διέπει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, δέχεται ισχυρή επίθεση

Για τον Τζούλιαν Ασάνζ

Επιμέλεια: Βάλια Καϊμάκη   Του Serge Halimi* Αγέρωχος, χαμογελαστός, περιτριγυρισμένος από μια πενηνταριά φωτογράφους και εικονολήπτες, ο Τζιμ Ακόστα επέστρεψε με φανφάρες στον...