Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ενωμένη Γερμανία ξεχνάει τα κόμπλεξ της

Η ενωμένη Γερμανία οφείλει να αναλάβει τα καθήκοντα που αντιστοιχούν σε μια «κεντρική δύναμη». Αυτό συνεπάγεται την ανάληψη ενός σημαντικού ρόλου μεσολάβησης και σταθεροποίησης για το δικό της συμφέρον και για το συμφέρον της Ευρώπης, η οποία έχει γίνει η δομή στην οποία εντάσσεται σταθερά το όραμα των ηγετών της ξεκινώντας από την πολιτική τους στην Ανατολή

Πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην πρώην Ανατολική Γερμανία

Πέρα από την εύθραυστη οικονομική κατάσταση και την υποεκπροσώπηση στους κόλπους των ελίτ, σβήνοντας την ιστορία της ΛΔΓ όπως αυτή βιώθηκε από όσους γεννήθηκαν εκεί και υποβιβάζοντας τους κατοίκους της στον ρόλο είτε των θυμάτων μιας ολοκληρωτικής δικτατορίας είτε των χαφιέδων της αστυνομίας, οι νικητές του Ψυχρού Πολέμου εξέθρεψαν στην Ανατολική Γερμανία μια αίσθηση ότι δεν ανήκεις στον ίδιο σου τον τόπο

Ο Ντόναλντ Τραμπ αντιμέτωπος με τη διαδικασία καθαίρεσης

Το «Ουκρανία - γκέιτ» θα μπορούσε να δηλητηριάσει τις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος. Αντί να ασχολείται με ζητήματα όπως η καθολική υγειονομική κάλυψη, η εκπαίδευση, η κλιματική αλλαγή, ο μιλιταρισμός και οι κοινωνικές ανισότητες, η χώρα κινδυνεύει να βρεθεί εν μέσω μιας αντιπαράθεσης που βάζει τους πολίτες και τις ανησυχίες τους σε δεύτερη μοίρα

Μεταρρυθμίσεις: "ένα μακελειό"

Του Serge Halimi* Κανείς δεν θα μπορούσε να ζηλέψει τη μοίρα της Νάταλι Ντομιέ, προέδρου του Πανεπιστημίου Lumière Lyon-II, όταν, στις 8 του περασμένου Νοεμβρίου, χρειάστηκε να σχολιάσει την...

Το μεγάλο φιάσκο της αυστραλιανής πολιτικής ασύλου

«Τα υπεράκτια κέντρα κράτησης, που αρχικά ήταν χώροι προσωρινής μεταφοράς προσφύγων, μετατράπηκαν σε μόνιμα κέντρα κράτησης, χωρίς άλλη διέξοδο παρά την επιστροφή στη χώρα καταγωγής τους». Η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες μαρτυρά «συστηματικές και αυθαίρετες κρατήσεις» που αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο και κριτικάρει την απουσία μακροπρόθεσμης λύσης για έναν πληθυσμό που διατηρείται σε κατάσταση αβεβαιότητας

Το χαμένο όνειρο των Αβοριγίνων

Η προσδοκία ζωής ενός Αβορίγινα είναι 20 χρόνια μικρότερη από την αντίστοιχη ενός λευκού, η παιδική θνησιμότητα τέσσερις φορές μεγαλύτερη, το ποσοστό ανεργίας τρεις φορές υψηλότερο, ενώ το μέσο εισόδημα λιγότερο από το μισό ενός λευκού Αυστραλού. Παρά τις προόδους των τελευταίων είκοσι χρόνων και παρά τα μέτρα που έχουν υιοθετηθεί, η ένταξη των Αβορίγινων στην κοινωνία των λευκών παραμένει αδύνατη

Τουρκική επίθεση στους Κούρδους: Παιχνίδια στη Συρία από Άγκυρα και Μόσχα

Η τουρκική επίθεση ανάγκασε τους Κούρδους να αναθεωρήσουν προς τα κάτω τις φιλοδοξίες τους, παραχωρώντας τον έλεγχο ορισμένων ζωνών στον συριακό στρατό. Κατά παράδοξο τρόπο, η τουρκική εισβολή προσφέρει στη Δαμασκό την ευκαιρία να ανακτήσει ορισμένα τμήματα της επικράτειάς της, υπό τον όρο ωστόσο ότι οι ΥPG θα δεχτούν να αποσυρθούν.

ΗΠΑ, η δημοκρατία των δικηγόρων

Οι καλύτεροι φοιτητές των πιο διακεκριμένων πανεπιστημίων έχουν ελπίδες να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους με ένα ή δύο χρόνια πρακτικής στο γραφείο κάποιου δικαστή, πράγμα που αυξάνει τις πιθανότητές τους να προσληφθούν από τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία ή να αναρριχηθούν στα ανώτερα κρατικά κλιμάκια. Για όσους δεν καταφέρουν να ενσωματωθούν σ' αυτή την κρατική αριστοκρατία, η σταδιοδρομία μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη

Τι αποκαλύπτει η υπόθεση Επστάιν για την αμερικανική Δικαιοσύνη

Ο τουλάχιστον προβληματικός τρόπος λειτουργίας της αμερικανικής Δικαιοσύνης προκάλεσε την επιθυμία για μεταρρύθμιση. Ο Ομπάμα και Τραμπ προσπάθησαν χωρίς μεγάλη επιτυχία. Πίσω από αυτές τις ανεπιτυχείς προσπάθειες διαφαίνεται όμως μια συνειδητοποίηση της κατάστασης. Κάποτε το να καυχιέσαι για την καριέρα σου ως εισαγγελέα αποτελούσε πλεονέκτημα για την εκλογή σε κάποιο πολιτικό αξίωμα. Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν ισχύει πλέον σε τέτοιο βαθμό

Η τέχνη του να χειρίζεσαι μια ενοχλητική κληρονομιά

Το Λαϊκό Κόμμα συλλέγει ψήφους σε ένα φάσμα που ξεκινά από τη χριστιανοδημοκρατική Δεξιά και φτάνει μέχρι τους πιο φανατικούς νοσταλγούς του φρανκισμού. Η κυβερνητική πολιτική του κόμματος ποικίλλει ανάλογα με τις συμμαχίες που πρέπει να συνάψει. Περισσότερο φιλελεύθερο μεταξύ 1996-2000, υιοθετεί στη συνέχεια μια πιο συντηρητική γραμμή και μετά το 2004 θα αναζητήσει στηρίγματα μεταξύ των πιο ριζοσπαστικών τμημάτων των ψηφοφόρων του

Η επιτήδευση της λιβανέζικης νεωτερικότητας

Η Βυρηττός, που αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει τη μορφή ενός νέου Μανχάταν, υπόδειγμα νεωτερικότητας με φαντασιώσεις, υπέστη την επίδραση της κερδοσκοπίας των κατασκευαστικών εταιρειών και των αντιστάσεων σ' αυτήν. Τα στίγματα αυτής της «νεωτερικότητας» είναι ήδη ορατά, οξύνοντας τα παράδοξα μιας πόλης που, όπως η χώρα, αναζητά ακόμη την ταυτότητά της

Μέχρι πότε θα είμαστε στο ΝΑΤΟ;

Επιμέλεια: Βάλια Καϊμάκη   Του Serge Halimi* Από τότε που η είσοδος του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα άνοιξε τον δρόμο σε μια διαρκή διεύρυνση της...

Οι επ’ αόριστον αγνοούμενοι του Λιβάνου

Η νέα γενιά απαιτεί πλήρη κάθαρση από τη διαφθορά και προσπάθειες για την ανάκαμψη της οικονομίας από μια πολιτική ελίτ, που μεγάλο μέρος της συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο, κρατώντας έτσι ανοιχτές τις πληγές του. Μία από αυτές είναι και η μοίρα των αγνοουμένων, στην πλειονότητά τους θύματα απαγωγών

Συγκαλυμμένος ρεφορμισμός στη Μεγάλη Βρετανία

Ο μπλερισμός δεν αντιπροσωπεύει παρά έναν ακόμη συμβιβασμό της σοσιαλδημοκρατίας με τη νεοφιλελεύθερη παγκόσμια τάξη, ένα επιπλέον βήμα σε σχέση με τις πολιτικές των γαλλικών και ισπανικών σοσιαλιστικών κυβερνήσεων της δεκαετίας του '80. Είναι επίσης η αντανάκλαση από τις πολιτικές και κοινωνικές ήττες που υπέστη η Αριστερά (στη Βρετανία) για δεκαοχτώ χρόνια από τις πιο δεξιές κυβερνήσεις τις Ευρώπης

Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, ο μπαλαντέρ των φιλοευρωπαίων Βρετανών

Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες προσπαθούν να αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό του Ηνωμένου Βασιλείου. Η φιλοδοξία τους είναι να αναδειχθούν στο βρετανικό αντίστοιχο του αμερικανικού Δημοκρατικού Κόμματος, δηλαδή σε ένα κεντρώο κόμμα φίλα προσκείμενο προς τους επιχειρηματικούς κύκλους

Τουρκία: Ιδιότροπος σύμμαχος, ανυπόφορος εχθρός

Προκειμένου να κατανοήσει κάποιος τις δυναμικές της τουρκικής διπλωματίας, θα πρέπει προηγουμένως να λάβει υπόψη μία από τις σταθερές της, η οποία συχνά συνοψίζεται στη φράση «σύνδρομο των Σεβρών». Σε αυτήν την έκφραση κρύβονται όλα τα εθνικά υπαρξιακά άγχη της χώρας. Στις κυριότερες κινητήριες δυνάμεις που κατευθύνουν την τουρκική εξωτερική πολιτική συγκαταλέγεται ένας καχύποπτος και ευερέθιστος εθνικισμός

Η πολεμοχαρής πολιτική της Οτάβα

Κατά την πρόσφατη προεκλογική εκστρατεία στον Καναδά, πολλοί από την αντιπολίτευση προσπάθησαν να περιγράψουν τον Χάρπερ ως «δεύτερο Μπους». Μια τέτοια καρικατούρα παραλείπει ένα καθοριστικό στοιχείο της προσωπικότητάς του: την προσήλωσή του στις συντηρητικές ιδεολογικές του πεποιθήσεις αλλά και τις σχέσεις του με τα ιδιωτικά συμφέροντα