Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ώρα του κανενός

ΚΛΑΡΙΣΕ ΛΙΣΠΕΚΤΟΡ, Η ώρα του αστεριού, Εκδόσεις Αντίποδες, Μετάφραση: Μάριος Χατζηπροκοπίου, σελ. 152   « Όλα στον κόσμο ξεκίνησαν από ένα ναι. Ένα κύτταρο είπε ναι σε ένα άλλο...

Μια οικονομική πολιτική, ένα σύστημα λογικής

Η καινούργια ταινία του Κεν Λόουτς, «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ», και βέβαια από κοντά του πάντα ο Πολ Λάβερτι, είναι μια εξαιρετική προσφορά στην ανθρωπότητα που πλήττεται τα τελευταία χρόνια από την...

ΡΟΖ

Η επιμελητική ομάδα των Κυριακάτικων Αφηγήσεων επιλέγει για την τρίτη προβολή της την ταινία ΡΟΖ (2006), του Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy), που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή , 12 Μαρτίου , ...

Βασίλη Ρούβαλη "Λεύγες"

Η  Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με τις (.poema..) εκδόσεις παρουσιάζουν την ποιητική σύνθεση του   Βασίλη Ρούβαλη ...

Θεωρητικός μοντερνισμός: Νικόλαος Κάλας

Η ιστορία της κριτικής εξακολουθεί να είναι από τα ελάχιστα γνωστά κεφάλαια του γραμματειακού μας πολιτισμού. Γενικά πράγματα και λίγα μόνο έχουν απασχολήσει την έρευνα. Αλλά και από όσα η έρευνα...

Συνέδριο στη μνήμη του Δ. Μαρωνίτη

O Toμέας Μεσαιωνικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ διοργανώνει από 1 έως 4 Μαρτίου 2017 στα αμφιθέατρα 1 & 3 του ΚΕΔΕΑ, την ΙΕ' Διεθνή Επιστημονική Συνάντησή του, η...

In memoriam

Ήπιος, γλυκύς, επιεικής, ανιδιοτελής, συμπαγής και δωρικός, χωρίς ίχνος έπαρσης, εσωτερικευμένος και σεμνός, φύσει και θέσει μαχητής και μαχόμενος, παρών στο παρόν, αντλώντας από το παρελθόν,...

«Γιάννη, τα είπαμε;»

Προσπερνώντας γρήγορα κάποια μεγαλύτερα έργα που είχα τοποθετήσει επιδεικτικά σε προνομιακά σημεία της αίθουσας, στάθηκε απέναντι σε ένα πολύ μικρό, σε μία κόλα χαρτιού μεγέθους Α4, που βρισκόταν ανάμεσα σε πολλές άλλες. Στο σύνολό τους, γρήγορα κολλάζ και ντεκολάζ με αποκόμματα εφημερίδων, αφισών και άλλου έντυπου υλικού, συμπληρωμένα με μικρές ζωγραφικές χειρονομίες, ήθελαν να προσδώσουν την απαραίτητη «πολιτική» θεματική, σε υπό διερεύνηση ακόμα προσωπικά πλαστικά ιδιώματα.

Αντίο

Ο Γιάννης Βαλαβανίδης ήταν αφοσιωμένος σ’ αυτή την ιδέα. Το έργο του, διαθέτοντας έναν ψυχικό τόνο, μια επιδίωξη για την “αλήθεια”, στοχεύει σε μια αποκρυστάλλωση, βοηθητική για την κοινωνία, για την κοινότητα· ο λόγος του, η φωνή του έρχεται από κάποια αφώτιστα τοπία, από κάποια πυρπολημένα έγκατα της ανθρώπινης ιστορίας, της προσφυγιάς, της εξορίας, της εργασίας, της απελπισίας, του πάθους.

Αποσπάσματα

Σε ένα σχετικά πρόσφατο κείμενό του, ο ζωγράφος διατύπωνε μια άποψη, όχι πρωτότυπη μεν, αλλά πολύ χαρακτηριστική της δικής του στάσης απέναντι στην τέχνη - και όχι μόνον. Έγραφε, λοιπόν: «Τα ερωτήματα δίνουν περισσότερο νόημα στην τέχνη, παρά οι απαντήσεις. Αν ξεκινούσαμε με έτοιμες απαντήσεις, θα κάναμε μια τέχνη βαρετή και συντηρητική. Το ψάξιμο, που οδηγεί κάθε φορά σε μια νέα απάντηση, κρατάει ζωντανή τη ζωγραφική. Το νιώθει κανείς, όταν ανακαλύπτει κάτι δουλεύοντας. Είναι ένα αίσθημα ευφορίας, πολύ διαφορετικό από την απλή ικανοποίηση που σου δίνει η εφαρμογή ενός έτοιμου κανόνα».