Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ρεμβώδης και εξεγερμένη νεότητα

Η Ισμήνη Καρυωτάκη στη νουβέλα «Οι ληστές της 'Ανθολογίας του μαύρου χιούμορ'», ακριβώς όπως η ηρωίδα της η Μυρσίνη -και alter ego κατά πώς φαίνεται της συγγραφέως- είναι σαν να τρέχει με χίλια, ουρλιάζοντας, στις στροφές του Λυκαβηττού για να διηγηθεί τη μία και μοναδική ιστορία -από τις πολλές- «που αρνιέται πεισματικά να μένει σώκλειστη σε δωμάτια ανάμεσα και τοίχους»

Η ώρα του ουρλιαχτού του

Οι ιστορίες του Ουίλιαμς εντυπωσιάζουν με την παντελή έλλειψη ανάγκης ωραιοποίησης ή εξωραϊσμού. Οι περιγραφές είναι γυμνές, ωμές, χωρίς ίχνος συγκάλυψης της πραγματικής κατάστασης των προσώπων στους οποίους αναφέρονται. Οι ασθενείς είναι στην αντίπερα όχθη του αμερικανικού ονείρου

Το ταξίδι θα καταλήξει στην Τήνο

Ο πολύπλευρος, ο σύνθετος καλλιτέχνης Αλέξανδρος Ίσαρης, γνωστός από την ποίηση του, αλλά επίσης σπουδαίος ζωγράφος και εξαίρετος μεταφραστής, καταθέτει στους «Έξι περιπάτους», που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Κίχλη, έξι σπουδές θανάτου, έξι πίνακες ζωγραφικής λεπταίσθητων αποχρώσεων, όπου η μνήμη συμπλέει με τη νοσταλγία και η σπαρακτική αγάπη για την φύση συμβαδίζει με το αναπότρεπτο τέλος του θανάτου

Ετερότητα

Η νουβέλα «Ιστορία του γερασμένου παιδιού», πρώτο έργο της Τζέννυ Έρπενμπεκ, κυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1999, δέκα χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Στην...

Ένα τέλος γεμάτο αρχές

Το «Φυσικό μυθιστόρημα» ξεκινά από ένα τέλος. Το τέλος της σχέσης του αφηγητή με τη γυναίκα του, καθώς εκείνη του ανακοινώνει πως είναι έγκυος από έναν άλλο άντρα. Παρ’ όλα αυτά, είναι γεμάτο αρχές. Ακριβώς όπως το βιβλίο που ονειρεύεται να γράψει ο αφηγητής: «Η δική μου υπερφίαλη επιθυμία είναι να φτιάξω ένα μυθιστόρημα μόνο από αρχές. Ένα μυθιστόρημα που να ξεκινάει ασταμάτητα, να υπόσχεται κάτι..."

Όλα με τη σειρά τους

Κάτι υπάρχει σαν μύγα μέσα στο μυαλό μου, που στριφογυρνά και με ενοχλεί, και κάτι μου λέει ενοχλώντας με, ένα νούμερο, ναι, αυτό είναι, ένα νούμερο που επαναλαμβάνει διαρκώς, 68, και πάλι 68 και μετά ρυθμικά, 68, 68...

Το αλλόκοτο και η πραγματικότητα

O Στάθης Ιντζές με τη Μήνα βρίσκεται στην πιο καλή του στιγμή, καθώς μας παραδίδει μια σειρά από εξαιρετικά, μικρά σε μέγεθος, κείμενα, με έντονο το στοιχείο του φανταστικού, που έρχεται να μας θυμίσει τη μαγεία και τη δύναμη του διηγήματος

Καθεστώς πλήρους ελευθερίας

Η Ναταλία Γκίνζμπουργκ, εξέχουσα μορφή των ιταλικών γραμμάτων, με σπουδαίο πεζογραφικό και δοκιμιακό έργο στο ενεργητικό της, γράφει το «Οικογενειακό λεξικό» -το οποίο κυκλοφόρησε το 1963 και τιμήθηκε με το βραβείο Strega

Πάντα ξένος

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Μιχάλης Μαλανδράκης, με γρήγορη, στακάτη γλώσσα, σκληρό ρεαλισμό και κινηματογραφικούς ρυθμούς, γράφει τη νουβέλα “Patriot” για τον συνομήλικό του εικοσιτριάχρονο Αγκίμ, ο...

Τα καλά βιβλία πάντα βρίσκουν το δρόμο τους...

Τι κυκλοφόρησε μέσα στο 2019 - Στην ξενόγλωσση πεζογραφία είχαμε μια πολύ πλούσια βιβλιοπαραγωγή μέσα στο 2019, με υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά. Φυσικά, είναι δύσκολο να καλύψουμε όλο το φάσμα αυτής της παραγωγής και ειδικά τώρα, αφού κατά την εορταστική περίοδο κυκλοφορούν τα περισσότερα βιβλία.

Λέξεις καρφιά

Το σίγουρο είναι ότι ο Χρήστος Χρυσόπουλος ξέρει να δημιουργεί αλλόκοτες καταστάσεις. Να μετατρέπει το ανοίκειο σε οικείο. Να δημιουργεί ήρωες, που όλοι, ένας προς έναν, έχουν υπαρξιακό βάθος,...

Το άπειρο του πατέρα

«Σκεφτόμασταν το άπειρο των άστρων και στο άπειρο του πατέρα δεν δώσαμε ποτέ σημασία» λέει ο Μίλαν Κούντερα στο «Βιβλίο του γέλιου και της λήθης». Στο «Είμαι όσα έχω ξεχάσει», ο Ηλίας Μαγκλίνης πασχίζει να κατανοήσει το «άπειρο» του δικού του πατέρα, γράφοντας ένα συγκλονιστικό βιβλίο μαρτυρίας,