Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ψυχογραφική οξύτητα

Διαβάζοντας το «Στις όχθες του Σάβου» του Σέρβου Λάζα Λαζάρεβιτς, μια συλλογή από τρία διηγήματα με την οποία μας συστήνονται οι εκδόσεις «ενύπνιο», δεν μπορεί παρά να σου έρθει στο μυαλό ο...

Πολλαπλός εαυτός

Ο θείος Βήσσος, ο αγαπημένος μεγάλος αδελφός της μαμάς, ένα καλοκαίρι, λίγο πριν το τέλος του, κοιτώντας με σημασία στα μάτια «με βλέμμα έντονο και καθόλου απλανές» τη διχοτομημένη ηρωίδα της...

Αμφιθυμία που συγκλονίζει

της Ευγενίας Μπογιάνου «Η απόλαυση που μας χαρίζει το έργο του Κάφκα μπορεί να προηγηθεί κάθε ερμηνείας γι’ αυτό» λέει ο Μπόρχες το 1938, προλογίζοντας μια ανθολογία με διηγήματα ενός από τους πιο...

Μια πρόσθεση από αφαιρέσεις

Της Ευγενίας Μπογιάνου   Το να προσπαθείς να κατατάξεις ειδολογικά ένα βιβλίο, κατά τη γνώμη μου, έχει πολύ μικρή σημασία σχετικά με την αξία του ίδιου του έργου. Το αν πρόκειται για αυτοβιογραφία ή...

Κάθε επιστροφή είναι μια ψευδαίσθηση

Της Ευγενίας Μπογιάνου   «Κάθε επιστροφή είναι μια ψευδαίσθηση, άσχετα από το αν έχουν στο μεταξύ περάσει χρόνια ή μόνο ένα απόγευμα» γράφει στον «Ιχνηλάτη» ο βραβευμένος Σέρβος συγγραφέας Ντράγκαν...

Βιβλία παντός καιρού...

Μπροστά στην προοπτική μιας λίστας βιβλίων για το καλοκαίρι -αν και η πεποίθηση μου είναι πως το διάβασμα είναι παντός καιρού-, υπάρχει μια καίρια ερώτηση που δύσκολα...

Η λογοτεχνία είναι η μόνη απάντηση

  Της Ευγενίας Μπογιάνου   Το «Ένα πεντιγκρί» του νομπελίστα Πάτρικ Μοντιάνο είναι η εξιστόρηση των πρώτων είκοσι δύο χρόνων της ζωής του και μαζί ένα υποδειγματικό μάθημα αφαιρετικής πυκνότητας. Η...

Ο πρίγκηπας του ευρωπαϊκού σκότους

Ο Γιόζεφ Μένγκελε είναι ο απόλυτα αρνητικός ήρωας, «ο πρίγκηπας του ευρωπαϊκού σκότους», αυτός που «έχει διαμελίσει, βασανίσει, κάψει παιδιά. Ο γόνος καλής οικογένειας που έστειλε τετρακόσιες χιλιάδες ανθρώπους στους θαλάμους αερίων σφυρίζοντας ανέμελα», μεταμορφώνοντας, μαζί με άλλους, την Ευρώπη σε «κοιλάδα των δακρύων»

Σκότος και σιωπή

«Τι σκότος, τι δυνατό κρύο, τι παγωμένη σιωπή» ψιθυρίζει η οικιακή βοηθός Ζαμπίνε Κίναστ βλέποντας την Γκέρτρουντ να ζωγραφίζει χωρίς σταματημό, μόνη της, μέσα στο μισοσκόταδο. Αυτό το ίδιο...

Θυμός που σκοτώνει

«Στέκομαι συχνά στην άκρη του δρόμου και προσπαθώ να καταλάβω τις ζωές των άλλων από την έκφραση του προσώπου τους, από το πώς χειρονομούν, από τη νευρικότητα του βήματός τους» λέει σε κάποιο...

Ζωή στο σκοτάδι

Η Φακίνου ξέρει να μιλά για τους μοναχικούς, μοιάζει να είναι μια απ’ αυτούς θα έλεγα. Ξέρει να ακολουθεί τις σιωπές και τους φόβους τους. Δίχως ούτε στιγμή να τους εκθέτει, δίχως μελοδραματισμούς, με αξιοθαύμαστη ουσιαστική λιτότητα και οικονομία λόγου

Αβάσταχτη μοναξιά

Δεν είναι τυχαίο πως και ο ίδιος ο Πολωνός Κόνραντ έγραψε στην αγγλική γλώσσα. Είχε βιώσει στο πετσί του ίσως, την «εξορία» από τη μητρική γλώσσα, την προσπάθεια επιβίωσης σ’ έναν ξένο τόπο. Δεν αγαπά μόνο τον ήρωά του. Τον συμπονά και τον καταλαβαίνει