Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Επάνω του!

Το έκανε, πριν από λίγο καιρό, και με την εφάπαξ δέκατη τρίτη σύνταξη. Το έκανε και με μια σειρά δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Το έκανε με το μέτωπο κατά της διαπλοκής. Το έκανε ακόμα και με την πρόταση Τσίπρα να υπάρξει μια γενική ρύθμιση, για να διευκολυνθούν τα ΜΜΕ -πρώτος απ’ όλα ο χειμαζόμενος ΔΟΛ- και να μην οδηγηθούν στη χρεοκοπία. Λέει Όχι ο άνθρωπος, ό,τι κι αν προτείνει, κάνει, εκστομίζει, σκέφτεται, η κυβέρνηση. Πράγμα που αντιστοιχεί σε πολλά και εντελώς προβλέψιμα για το είδος της σκέψης και της πολιτικής του Ναι: Στη διαπλοκή, στο ΔΝΤ, στις κουμπαριές, στην καλομαθημένη ολιγαρχία.

Το ΠΑΣΟΚ πού είναι;

Εντάξει, είναι λίγο αυθαίρετη η μεταφορά, αλλά, βλέποντας κανείς αυτό που προέκυψε από υπερφίαλους κηπουρούς όπως ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος και διάφοροι άλλοι, ευλόγως αναρωτιέται: Πού είναι το ΠΑΣΟΚ, ρε παιδιά; Ψαλιδίστηκε από ’δώ, ψαλιδίστηκε από ’κεί, άλλαξε ονόματα και μορφές, έγινε Ελιά, Δημοκρατική Συμμαχία, Κεντροαριστερά, παράρτημα της Ν.Δ., στήριγμα του Παπαδήμου, σπόνσορας μίσους για την Αριστερά. Καλώς. Αλλά αυτό που έχει απομείνει από το βάρβαρο ψαλίδι είναι ΠΑΣΟΚ; Όχι ως δάφνη, αλλά ως κόμμα με τόσες δάφνες;

Γλυκιά αισιοδοξία και πικρή πείρα

Διότι, ας είμαστε ειλικρινείς. Μπορεί οι συσχετισμοί να έχουν αλλάξει προς το καλύτερο από το 2015. Τι δείχνει όμως ότι οι επιδιώξεις των δανειστών έχουν αλλάξει τόσο, ώστε να δικαιολογείται τόσο μεγάλη αισιοδοξία; Δείχνουν καμιά ιδιαίτερη διάθεση οι βασανιστές του Τσακαλώτου να ρίξουν μια ματιά στα αποτελέσματα των έργων τους;

Τα βόλια και τα τσόλια

Τέλος πάντων, όλα τα παιδιά στην πίστα της αξιολόγησης - την οποία πάντως πιο εύκολη τη φανταζόμασταν πριν από λίγο καιρό. Κι εμείς; Πού είμαστε εμείς σ’ αυτό το άγριο πανηγύρι; Είναι δουλειά μόνο του Τσακαλώτου, του Χουλιαράκη, του Τσίπρα; Εμείς θεατές; Κάτι σαν δύσκολο ματς του ΠΑΟΚ να πούμε, κατεβαίνει ο Τσακαλώτος, μπαίνει στην περιοχή, τον ανατρέπει ο Σόιμπλε, ο διαιτητής δεν δίνει το πέναλτι κι εμείς από την κερκίδα γιουχάρουμε, βρίζουμε, αποδοκιμάζουμε; Τρώμε γκολ και σωπαίνουμε; Βάζουμε γκολ και παίρνουμε φωτιά;

Το χαμόγελο της Λαγκάρντ

Δεν ξέρω τι αισιόδοξο αντλήσατε εσείς από τις δηλώσεις της κυρίας Λαγκάρντ μετά τη συνάντησή της με την Άνγκελα Μέρκελ. Επειδή προσωπικά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλα να δω κάποιο...

Αντισταθμιστικά

Σκότος, ακόμα, πολύ σκότος, επ’ αυτών. Κι ας μιλάνε -τι ωραία η τεχνοκρατική αργκό- για «τεχνικές λεπτομέρειες». Σκότος για το τι θα κοπεί και από ποιους. Διότι, αυτό που θέλουν οι δανειστές είναι απλό: Αίμα. Κατά προτίμηση από συνταξιούχους, φτωχούς, και κατατρεγμένους.

Οίκος ενοχής

Το διαβάσατε; Κι ακόμα δεν βγήκατε από τα ρούχα σας να γεμίσουν οι δρόμοι τρελαμένους από τόση συμφωνία αλήθειας ανθρώπους; «Η Νέα Δημοκρατία υπηρετεί με σεβασμό τη συνταγματική τάξη. Καμιά...

Ο Πάνος κι ο Ινδιάνος

Φευ, όμως, στην πολιτική άλλο θέλεις κι άλλο σου προκύπτει. Και Μαξίμου θα έβλεπε ο Τσίπρας με το κιάλι χωρίς τον Καμμένο. Και χωρίς τον Καμμένο θα είχε η Ευρώπη των σκληρών δανειστών την ησυχία της με τον Σταύρο, τη Φώφη και τις οικουμενικές τους παπάρες. Και χωρίς τον Καμμένο, επίσης, η πρώτη αριστερή κυβέρνηση θα ήταν ακόμα στόχος, επιδίωξη και όνειρο. Υπό τον τίτλο "Αναμένοντας τον κόκκινο Ινδιάνο". Και μην σπεύσετε, παρακαλώ, να τα βάλετε μαζί μου. Διότι δεν τα λέω εγώ αυτά. Η σκληρή αριθμητική τα λέει: ΣΥΡΙΖΑ συν ΑΝ.ΕΛΛ., ίσον πλειοψηφία, ίσον κυβέρνηση.

...Και διάβαζε πολύ

Είναι επικίνδυνο να το λες στο ναρκοπέδιο της Αριστεράς, όπου πολλοί είναι έτοιμοι να σε περιποιηθούν για προσωπολατρία και τέτοια, αλλά καλά τα είπε ο Τσίπρας προχθές στη Βουλή. Όπου ο Μητσοτάκης...

Τι να σε λέω, και τι να με λες;

Διότι: Τρέχει ο Τσακαλώτος από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα, από τον διάολο του EuroWorking Group στον σατανά του Eurogroup, κι από το ΤΧΣ στα άλλα με τα ανατριχιαστικά αρχικά, που μόνο μπελάδες σημαίνουν. Κλέβει λίγο χρόνο να πάει Τούμπα.

Η... γκέλα του μεγαλείου

Κι εμείς; Θα πρέπει με το στόμα ανοιχτό να χάσκουμε μπροστά στους σοφούς του ΔΝΤ και να περιμένουμε το παντεσπάνι των εκτιμήσεών τους! Ε, ακόμα και η φτώχεια, η ανεργία, οι περικοπές, που έχουν επιβάλλει με τις εκτιμήσεις τους, αντέχονται πιο εύκολα από την παγερή ευγένεια του βιαστή. Δεν το ευχαριστηθήκατε, κυρία μου; Θα εξετάσω όλα τα στοιχεία και την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτικός. Κάπως έτσι. Και κάπως έτσι φτάσαμε όλοι, εξαιρουμένου του Κυριάκου και των φίλων του, στο μη παρέκει: Έξω!

Πάλι ο Στουρνάρας

Στουρνάρας είναι, θα πείτε, αυτά θα έλεγε. Α, εδώ θα τα χαλάσουμε. Διότι Στουρνάρας είναι, όχι στουρνάρι. Ξέρει πως όσα λέει ρίχνουν νερό στον μύλο των πιο ακραίων από τους δανειστές. Ξέρει πως, όταν τα λέει σε μια τέτοια λεπτή στιγμή της διαπραγμάτευσης, σκάβει τον λάκκο της ελληνικής πλευράς. Ξέρει ποιοι ζητάνε -με το μαχαίρι στον λαιμό- να πληρώσει πάλι το πιο ευάλωτο τμήμα της κοινωνίας τα σπασμένα. Όμως τα λέει. Και μην παραμθιάζεστε ότι τα λέει ως τεχνοκράτης. Ως πολιτικός τα λέει. Ως αντιδραστικός πολιτικός, αν θέλετε. Ταξικά προκατειλημμένος έως κυνισμού. Με κάποια... essence Σόιμπλε.

Αγαπητή κυρία Φώφη

Και τι ζητάτε; Μήπως στηρίζετε, ντροπαλά έστω, το Κυριάκειον "να φύγουν οι ανίκανοι"; Όοοχι. Ο Κυριάκος, λέτε, ενδιαφέρεται μόνο για την εξουσία. Μήπως στηρίζετε, διακριτικά έστω, τη χώρα απέναντι σε απαιτήσεις παράλογες; Όοοχι. Ακόμα και για τα παράλογα των δανειστών, λέτε, ευθύνεται η κυβέρνηση. Μήπως αφήνετε να εννοηθεί κάποια διάθεση, υπό όρους έστω, να μην πετάξετε στα σκουπίδια τα της αξιολόγησης; Όοοχι. Δεν θα γίνετε συνένοχοι του Τσίπρα και του Τσακαλώτου, λέτε. Διότι αυτοί έχουν όλη την ευθύνη, τόσο για τις καθυστερήσεις όσο και για τις επερχόμενες στερήσεις.

Τα θύματα του Τσίπρα

Είδα κι άκουσα τη συζήτηση περί διαφθοράς στη Βουλή και, όπως κι εσείς φαντάζομαι, κατάλαβα κάποια πράγματα παραπάνω από κείνα που ήξερα. Πώς δούλευε το σύστημα, πώς έβαζε από τη μια μεριά η...

Να πεθάνει στη φυλακή;

Μετά λόγου γνώσεως και εν γνώσει των συνεπειών της άποψής μου, πιστεύω ότι αυτό που γίνεται με τον Τσοχατζόπουλο δεν είναι προς τιμή ούτε της Δικαιοσύνης, ούτε της Δημοκρατίας, ούτε κανενός από μας. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι προπαγανδιστικά χρησιμοποιήθηκε σαν αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτικού συστήματος, που οδήγησε την Ελλάδα στο σημερινό δράμα, η πραγματικότητα επιμένει πεισματικά: Είναι 76 χρόνων και σε πολύ κακή κατάσταση. Και δεν είναι πια ούτε κατά διάνοια επικίνδυνος για οτιδήποτε άλλο, εκτός από το ΕΣΥ, το οποίο θα επιβαρύνει με τη νοσηλεία του.

Μια χαρά και δυο τρομάρες

Έτσι πρόχειρα θυμήθηκα μερικά τώρα. Άσε που συνεχίζεται η φάμπρικα με τον Τσίπρα που πρώτα πήγε βόλτα τα παιδιά του στο Παρίσι, ύστερα πήγε κρυφά για συναντήσεις με καπιταλιστές στο Παρίσι. Και όλα αυτά κυρωμένα από Κυρανάκηδες, υπογεγραμμένα από Γεωργιάδηδες, απλωμένα από Κικίλιες, προβιβασμένα σε φοβερά ρεπορτάζ και συγκλονιστικές αποκαλύψεις από στρατηγούς της δημοσιογραφίας.

Με τη Μαρέβα στην παραλία, αλλά όχι στο πόθεν έσχες

Αλλά ποιος ασχολήθηκε με τη Μαρέβα; Ποιος την έβαλε στον μεγεθυντικό φακό της δημοσιογραφικής και πολιτικής έρευνας; Ποιος της ζητάει τον λόγο για το τι έχει και πώς το απέκτησε; Ο Βαξεβάνης; Ο Τσίπρας; Ο Παππάς; Μπούρδες! Ο νόμος, αγαπητοί μου. Ο νόμος, μάλιστα. Που ισχύει πολύ πριν από την αποφράδα μέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση. Και επιβάλλει οι σύζυγοι των πολιτικών να τίθενται υπό έλεγχο ως προς τα περιουσιακά τους στοιχεία. Να υποβάλλουν ευσεβάστως πόθεν έσχες μετά των συζύγων τους. Χωρίς μου και σου και δραματικές κορώνες περί ανυπεράσπιστων γυναικών, που μόνο ανυπεράσπιστες δεν είναι.

Μακάρι, Μακάριε!

Ο Μακάριος φυσικά αγνοεί ότι στη Ν.Δ. εδώ και καιρό μακάριοι είναι οι πτωχοί τω πνεύματι και οι πλούσιοι τω βρισίδι. Διότι το comme il faut το έχουν τερματίσει πια, αν το είχαν ποτέ με τον Κυριάκο. Όταν αποκαλούν δέκα φορές τη μέρα τον πρωθυπουργό ψεύτη και απατεώνα. Όταν έχουν βουλιάξει στην κιτρινίλα και στο μπινελίκι - έκφραση που τους πάει, αν και δεν είναι τόσο comme il faut. Όταν στολίζουν την κυβέρνηση ως παράλυτη, ολέθρια, αντεθνική, το καθώς πρέπει τους μάρανε.

Με μάτια δεκατέσσερα

Αυτό είναι το δικό μου συμπέρασμα από την τελευταία συζήτηση στη Βουλή: Με τρομάζει η ισόβια ασυλία που έχουν απονείμει στον εαυτό τους. Για όσα έκαναν και είναι έτοιμοι να κάνουν. Για τα...