Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ληστεία με τα μάτια ενός δημόσιου λειτουργού της εποχής

Του Δημήτρη Παπανικολόπουλου*   Η Έκθεσις περί Ληστείας του Γεωργίου Λασσάνη, γραμμένη το 1856, είναι ένα σημαντικό ντοκουμέντο, το οποίο απευθύνει ο συγγραφέας ως ανώτερος δημόσιος αξιωματούχος...

Του Δημήτρη Παπανικολόπουλου*

 

Η Έκθεσις περί Ληστείας του Γεωργίου Λασσάνη, γραμμένη το 1856, είναι ένα σημαντικό ντοκουμέντο, το οποίο απευθύνει ο συγγραφέας ως ανώτερος δημόσιος αξιωματούχος (νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας) στο υπουργείο Εσωτερικών, προκειμένου να ενημερώσει τις αρχές για τα χαρακτηριστικά, τα γενεσιουργά αίτια και τους ενδεδειγμένους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου της ληστείας.

Το έγγραφο αυτό μπορεί να διαβαστεί, κατά τη γνώμη μου, με τρεις γόνιμους τρόπους. Ο πλέον προφανής είναι να διαβαστεί ως άλλη μία απόπειρα ερμηνείας του φαινομένου, σε σύγκριση με σημαντικούς μελετητές, όπως ο δικός μας Ιωάννης Κολιόπουλος, αλλά και ο «δικός μας» Eric Hobsbawm. Τα ονόματα των τελευταίων δεν παραλείπει να αναφέρει και ο Στάθης Κουτρουβίδης στην πολύ κατατοπιστική Εισαγωγή του, όπου τοποθετεί τη ληστεία στα ιστορικά συμφραζόμενά της. Μόνη η σύνδεση που επιχειρεί ο συγγραφέας μεταξύ της ληστείας και των ποιμενικών πληθυσμών και περιοχών τον τοποθετεί στους μελετητές (και όχι απλούς παρατηρητές) του φαινομένου. Δεύτερον, το κείμενο αποτελεί σημαντικό τεκμήριο κοινωνικής και θεσμικής Ιστορίας. Κοινωνικής, γιατί, όπως σαφώς γνωρίζουμε και προκύπτει και από την Έκθεση, η μετεπαναστατική ληστεία δεν είχε πολιτικό χαρακτήρα, αν και συχνά πολιτικοί έρχονταν σε συνεννόηση με ληστές, προκειμένου να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες. Θεσμικής, γιατί η συγκρότηση του νεωτερικού κράτους είναι συνυφασμένη με την προσπάθεια των αρχών να ελέγξουν την επικράτειά τους και να αποκτήσουν το μονοπώλιο της βίας. Τέλος, ένα τέτοιο έγγραφο μπορεί να έχει και μια επιπλέον χρησιμότητα για μας τους σύγχρονους. Είναι ένα σπάνιο παράδειγμα ανώτερης ποιότητας δημοσίου λειτουργού.

Η Έκθεσις αποκαλύπτει έναν πρόδρομο του Καραβίδα, του δημοσίου υπαλλήλου που χάρη στην πολύχρονη και ενδελεχή μελέτη του στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του κατά τα χρόνια του Μεσοπολέμου άφησε ένα εξαιρετικό έργο, γεμάτο προτάσεις για τη θεσμική και οικονομική συγκρότηση της χώρας. Ομοίως, ο Λασσάνης προβαίνει σε μια σειρά από εύστοχες προτάσεις για την αντιμετώπιση της ληστείας, με γνώμονα την αποτελεσματικότητα της αστυνόμευσης, την εξοικονόμηση χρημάτων και την κατά το δυνατόν αποσύνδεση των σχετικών υπηρεσιών από πελατειακές στοχεύσεις.

 

* Ο Δημήτρης Παπανικολόπουλος είναι δρ. Πολιτικής Επιστήμης

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Παπατζήδες

Είναι προφανές ότι ο Κ. Μητσοτάκης είχε ενημερωθεί έγκαιρα για τη συμφωνία κυβέρνησης - Εκκλησίας. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες μάλιστα, προσπάθησε και να τη ματαιώσει ζητώντας από τον...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο