Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γραμμένο στη μελαγχολία της ματαιωμένης επανάστασης

Για πρώτη φορά εκδίδεται ο Λορεντζάτσιο του Αλφρέ Ντε Μυσσέ

Ίσως το λαμπρότερο δείγμα του ρομαντικού θεάτρου, γραμμένο στη μελαγχολία της ματαιωμένης επανάστασης του 1830 στη Γαλλία, το έργο “Λορεντζάτσιο” του Αλφρέ Ντε Μυσσέ, που γράφτηκε το 1833 και αναφέρεται σε πραγματικά συμβάντα στη Φλωρεντία των Μεδίκων, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σοκόλη» σε μετάφραση Νεκτάριου - Γεώργιου Κωνσταντινίδη, ενώ φιλολογικά το επιμελείται ο γνωστός συγγραφέας, μεταφραστής και δάσκαλος Ανδρέας Στάικος.

Έργο σύνθετο και πολυπρόσωπο, είδε το φως της Σκηνής πολύ μετά τον θάνατο του ποιητή, το 1896, με την σπουδαία Γαλλίδα ηθοποιό Σάρα Μπερνάρ στον ρόλο του κεντρικού ήρωα. Στην Ελλάδα, ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1965 με τον Δημήτρη Χορν στον ομώνυμο ρόλο, σε σκηνοθεσία Ζαν Τάσσο και σε μετάφραση Κ. Παπαλεξάνδρου. Η μετάφραση εκείνη δεν εκδόθηκε και για πρώτη φορά τώρα παραδίδεται στο ελληνικό κοινό το σπουδαίο αυτό έργο.

Ο Αλφρέ Ντε Μυσσέ (1810-1857) από πολύ νωρίς διακρίθηκε στη φιλοσοφία και τη λατινική γραμματεία. Εγκατέλειψε τις νομικές του σπουδές για να αφοσιωθεί στα Γράμματα. Έγραψε τις ποιητικές συλλογές «Ρολλά», «Νύχτες», «Ωδές στη Μαλιμπράν», «Επιστολή στο Λαμαρτίνο», καθώς και μια σειρά από νουβέλες, αλλά υπερίσχυσε το πάθος του για θέατρο. Έγραψε δράματα και κωμωδίες: «Βενετσιάνικη νύχτα», «Αντρέ Ντελ Σάρτο», «Οι ιδιοτροπίες της Μαριάννας» - πέρσι το είδαμε στο θέατρο Πόρτα σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, «Φαντάζιο», «Δεν παίζουν με τον έρωτα».

Η εύθραυστη υγεία του, η έμφυτη μελαγχολία, σε συνδυασμό με την ταραχώδη προσωπική του ζωή (κυρίως ο δεσμός του με τη Γεωργία Σάνδη) τον ανάγκασαν να διακόψει τις συγγραφικές του αναζητήσεις πολύ πριν από τον πρόωρο θάνατό του.

Η δράση του «Λορεντζάτσιο» εκτυλίσσεται στη Φλωρεντία το 1537. Ο κεντρικός ήρωας, ο Λορέντζο -επονομαζόμενος υποτιμητικά Λορεντζάτσιο-, συνεργάζεται ακόμη και με τον εχθρό του, προκειμένου να πετύχει τον στόχο του, που είναι η κατάργηση της τυραννίας στην πατρίδα του. Ο χαρισματικός Λορέντζο, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του τυραννικού και σεξομανούς δούκα Αλεξάνδρου των Μεδίκων, άρχοντα της Φλωρεντίας, εξυπηρετεί τις χυδαίες του ορέξεις, μετέρχεται μέσα θεμιτά κι αθέμιτα, προδίδει τις αρχές και τις ιδέες του... πριν τον δολοφονήσει. Όμως, η «επαναστατημένη» κοινωνία της Φλωρεντίας δεν αποδέχεται τη μοναχική επανάσταση του ήρωα κατά της τυραννίας και τον ανταμείβει με θάνατο.

«...Είχα συλλέξει τα λόγια των ανθρώπων του λαού. Έβλεπα στα πρόσωπά τους τις συνέπειες της τυραννίας. Έπινα σε πατριωτικά συμπόσια το κρασί που εμπνέει τον στόμφο και τη ρητορεία. Ανάμεσα σε δυο φιλιά κατάπινα τα πιο ενάρετα δάκρυα. Περίμενα πάντα ότι η ανθρωπότητα θα με άφηνε να δω πάνω στο πρόσωπό της κάτι το τίμιο, κάτι το αγνό...». Alfred de Musset, Lorenzaccio), 3η πράξη, 3η σκηνή.

Δ.Ερ

 

info:

Αλφρέ Ντε Μυσσέ «Λορεντζάτσιο», μτφ: Νεκτάριος - Γεώργιος Κωνσταντινίδης,

εκδόσεις Σοκόλη,

σελ.170, τιμή: 11 ευρώ

Δείτε όλα τα σχόλια