Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Περί βιβλιοθηκών... και ποίησης

  Ο αέρας σηκώνει τα κρίματά μας ψηλά τα στροβιλίζει για λίγο μακριά απ’ τις κουτές σκευωρίες μας και τ’ αφήνει να πέσουν πάλι στη γη εκεί ν’ ανθίσουν. Νωπές ακόμη παίρνει τις λεξούλες νά, εκεί έλα...

 

Ο αέρας σηκώνει τα κρίματά μας ψηλά

τα στροβιλίζει για λίγο μακριά

απ’ τις κουτές σκευωρίες μας

και τ’ αφήνει να πέσουν πάλι στη γη

εκεί ν’ ανθίσουν.

Νωπές ακόμη παίρνει τις λεξούλες

νά, εκεί έλα

τις ακουμπάει στις κορφές

των αισιόδοξων δένδρων

και τις καθίζει μετά στο χώμα

σαν αναμνηστικά ξεραμένα τίποτα.

Ο αέρας σηκώνει τα σχισμένα φύλλα

της μικρής νουβέλας

κι όπως ανεβαίνουν, γίνεται ευανάγνωστη

η σελίδα της ζωής μας, για να διαβαστεί κάποτε στη νηνεμία

σαν ένα νόημα που μας δόθηκε ακέραιο

 

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

 

Στη νηνεμία των χρόνων που έρχονται, τα βιβλία της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ θα διαβάζονται ακριβώς όπως το γράφει στο ποίημά της "Επίλογος Αέρας", σαν ένα νόημα που μας δόθηκε ακέραιο. Το ίχνος του ποιητή στον χρόνο και τη μνήμη είναι οι λέξεις του που διαβάζονται. Είναι οι τυπωμένες λέξεις στο χαρτί που γεννούν ακέραια νοήματα.

Ο χρόνος σωρεύει τα βιβλία της στα ράφια των βιβλιοθηκών, ιδιωτικών ή δημοσίων, δεν έχει σημασία. Και εκεί, παρέα με τους άλλους ποιητές και τις ποιήτριες, θα μας προσφέρουν τις λέξεις τους ως θεραπεία. Οι άνθρωποι έρχονται σε τούτη τη ζωή και φεύγουν, ο καθένας με τον τρόπο του. Και ο καθένας από τους ανθρώπους αφήνει ένα μικρό, πολλές φορές ανεπαίσθητο, ή ένα τεράστιο ίχνος στις ζωές των άλλων ανθρώπων και στις μνήμες τους. Γιατί οι λέξεις είναι οι μνήμες των ανθρώπων. Και οι λέξεις γραμμένες σε φόρμα ποιητική είναι οι ομορφότερες μνήμες μας.

Οι βιβλιοθήκες λειτουργούν ως γέφυρες. Γεφυρώνουν τα χάσματα στον χρόνο, κάνουν το παρελθόν παρόν και το παρόν μέλλον. Οι λέξεις των ανθρώπων ως μνήμη, η αναζήτησή της και η χρήση της. Γεφυρώνουν τα χάσματα μεταξύ των ανθρώπων. Συνδέουν σκέψεις, πληροφορίες, μνήμες, αντιλήψεις.

Σε ένα κόσμο πολλές φορές σκληρό, γεμάτο από τις κουτές μας σκευωρίες και τα κρίματά μας, έρχεται θεραπευτικά ο Λόγος να τα βοηθήσει να ανθίσουν. Και οι βιβλιοθήκες βρίσκονται εδώ γι' αυτό ακριβώς. Με τις λέξεις ακουμπισμένες στα ράφια τους, να τις φυσήξει ο αέρας και να τις φέρει στους αναγνώστες, να γίνουν ευανάγνωστες.

Στα ράφια των βιβλιοθηκών δεν βρίσκεται μόνο το πολιτισμικό ή επιστημονικό απόθεμα των ανθρώπων, βρίσκεται ένα μέρος από τις ψυχές τους. Ένα μέρος που οι ποιητές μορφοποίησαν σε λέξεις

Θα ’γραφα ένα μεγάλο γράμμα στα γράμματα.

Θα τους έλεγα πως δεν φταίνε αυτά

όταν λαθεύω, όταν ανορθόγραφα εξομολογούμαι

όταν παρερμηνεύω τις καλοσύνες της ημέρας

όταν πέφτω σε παράπτωμα

λέω παράπτωμα και εννοώ

για το θάνατο να ζητώ εξηγήσεις.

(Τα γράμματα - Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ)

 

Καλλίμαχος

kallimachos.avgi@gmail.com

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

«Κατώτεροι των περιστάσεων»; Μην είμαστε αθώοι

Ίσως έχει έρθει η ώρα να επανεξετάσει η Αριστερά μας τη ρητορική του τύπου «η Ευρώπη κατώτερη των περιστάσεων». Είναι απίθανο, μετά από τόσο καυγά, η Ευρώπη να μην αντιλαμβάνεται τις περιστάσεις.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις