Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Βικτωρία Ταγκούλη: Τα ίδια τα τραγούδια σού δείχνουν πώς να τα ερμηνεύσεις

Είτε καλοκαίρι είτε χειμώνα όμως, οι ζωντανές εμφανίσεις της Βικτωρίας Ταγκούλη είναι από εκείνες που σίγουρα αξίζει να παρακολουθήσει κανείς καθώς εγγυημένα προσφέρουν πάντα απόλαυση αλλά και υψηλή αισθητική, πράγματα που -ειδικά το δεύτερο- είναι αρκετά σπάνια

Με μόνιμο συνεργάτη της τον συνθέτη Χρίστο Θεοδώρου (και έναν επίσης μεν αλλά διαφορετικό στιχουργό κάθε φορά) οι τρεις πρώτοι δίσκοι της Βικτωρίας Ταγκούλη, τα «α», «Φωτοβόλτα» και «Τετράδιο», έδωσαν το στίγμα μιας ερμηνεύτριας με στέρεη παιδεία, πολύ ταλέντο, ισχυρή θεατρική διάσταση αλλά και καλαισθησία, τόσο στην επιλογή του ρεπερτορίου της όσο και στο πώς το προσεγγίζει.

Πέντε χρόνια όμως μετά το τελευταίο, τέταρτο άλμπουμ της, «Οι νικητές του πουθενά», που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από την Μικρή Άρκτο του Παρασκευά Καρασούλου, αλλάζει δραστικά την εικόνα καθώς πρόκειται για μια πολυσυλλεκτική εργασία με ποικιλία υφών μα και κατευθύνσεων.

Συνομιλήσαμε μαζί της για την έμφυτη ανάγκη της να δοκιμάζει καινούργια πράγματα και κυρίως να βελτιώνεται μα και να εξελίσσεται σε κάθε νέο βήμα της.

 

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

 

* Πριν πάμε στις πρακτικές λεπτομέρειες, ποιες είναι για εσένα οι διαφορές, όσον αφορά τόσο στο περιεχόμενο όσο και στο πώς το προσέγγισες, ανάμεσα σε αυτόν τον δίσκο και τους τρεις προηγούμενούς σου και ιδιαίτερα τον τελευταίο;

Η κυριότερη διαφορά με τους προηγούμενους δίσκους είναι ότι τα τραγούδια ανήκουν σε πολλούς σύγχρονους δημιουργούς. Ο δίσκος αυτός προέκυψε από την ανάγκη μου να ερμηνεύσω τραγούδια των συγκεκριμένων δημιουργών και να δοκιμάσω τον εαυτό μου και σε ένα τέτοιο υλικό. Θεωρώ ότι είναι μια εξέλιξη για εμένα, τόσον ερμηνευτικά όσο και μουσικά.

 

* Θα έλεγες ότι δίνει περισσότερο το προσωπικό σου στίγμα ως ερμηνεύτριας, αλλά και ανθρώπου ίσως, από όσο οι προηγούμενοι ή όχι απαραίτητα;

Όχι, δεν θα έλεγα ότι ισχύει αυτό, γιατί κάθε δίσκος μου προέκυπτε από μια βαθύτερη ανάγκη που είχα την περίοδο που τον έφτιαχνα. Οι τρεις πρώτες προσωπικές μου εργασίες με τον Χρίστο Θεοδώρου ήταν εκείνες με τις οποίες δώσαμε το κοινό μας στίγμα. Απλώς νομίζω ότι σε αυτόν τον δίσκο είμαι πιο ώριμη ερμηνευτικά.

 

* Η κυριότερη πρακτική διαφορά είναι, φυσικά, ότι αυτή τη φορά δεν τον υπογράφει ένας μόνον συνθέτης αλλά αρκετοί δημιουργοί, είναι κυριολεκτικά αυτό που λέμε πολυσυλλεκτικός. Τι είναι αυτό λοιπόν που σε έκανε να μην συνεργαστείς αποκλειστικά με τον Χρίστο Θεοδώρου αυτή τη φορά; Παρ' όλα αυτά είχε τη συνολική επιμέλεια του δίσκου;

Η συνεργασία μου με τον Χρίστο είναι σταθερή, συμμετέχει συνθετικά με τρία τραγούδια αλλά και ως ενορχηστρωτής. Μετά το «Τετράδιο» αποφασίσαμε να δοκιμαστούμε και σε άλλα πράγματα μέχρι να ετοιμάσουμε το επόμενό μας project, να πάρουμε λίγο χρόνο ώστε να δούμε τι θέλουμε να κάνουμε όσον αφορά στη συνεργασία μας, τι θέλουμε να πούμε τόσο μουσικά όσο και θεματικά.

 

* Η επιλογή των τραγουδιών έγινε από εσένα και μόνον ή όχι;

Η επιλογή έγινε κυρίως από εμένα. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα κύλησαν πολύ ομαλά. Μόλις πλησίασα τους δημιουργούς με τους οποίους ήθελα να συνεργαστώ και τους είπα την ιδέα που είχα για τον δίσκο, μου έδωσαν απλόχερα και σχεδόν αμέσως τα τραγούδια. Το συγκινητικό ήταν ότι μου άρεσαν όλα από την αρχή και ένιωσα ότι ήταν γραμμένα για τη φωνή μου.

 

* Με κάποιους από αυτούς τους δημιουργούς είχες συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν αλλά με τους περισσότερους όχι. Πες λοιπόν με μια πρόταση τι σε έκανε να συνεργαστείς με καθέναν από αυτούς και ιδιαίτερα με όσους αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά και είναι μάλλον αναπάντεχο, όπως, για παράδειγμα, τον Στάθη Δρογώση, με τον οποίο οι περισσότεροι θα έλεγαν ότι οι μέχρι τώρα διαδρομές σας είναι πάρα πολύ διαφορετικές.

Με τον Σταύρο Σιόλα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και έχουμε μια βαθιά εκτίμηση και αγάπη ο ένας για τον άλλον. Ήταν και ο πρώτος που πλησίασα για να του πω την ιδέα μου για τον δίσκο και μου έδωσε τρία υπέροχα τραγούδια, τα «Βέμπο» σε στίχους του αείμνηστου Μάνου Ελευθερίου, «Οι Θεατρίνοι» σε στίχους Μίμη Φωτόπουλου και το «Something To Say» στο οποίο έχει γράψει ο ίδιος τους στίχους. Με τον Δημήτρη Μαραμή επίσης έχουμε βαθιά εκτίμηση ο ένας για τον άλλον και έχουμε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, τόσο συναυλιακά όσο και δισκογραφικά, και μου έδωσε το «Ω χαμηλώστε αυτό το φως» σε ποίηση Μαρίας Πολυδούρη. Τον Ζαχαρία Καρούνη τον θαύμαζα πάντα ως ερμηνευτή αλλά δεν ήξερα ότι διαθέτει και συνθετικό χάρισμα, μαζί με τον Νίκο Μωραΐτη -με τον οποίο είχα πάντα την επιθυμία να συνεργαστώ- μου έδωσαν το ομότιτλο τραγούδι. Ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ένα δίδυμο που ήδη αφήνει το στίγμα του στο σύγχρονο τραγούδι και το εκτιμώ πολύ, μου χάρισαν το «Ρόδι». Ο εξαιρετικός συνθέτης και πιανίστας Νεοκλής Νεοφυτίδης, με τον οποίο δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να συνεργαστώ και το ήθελα πολύ, μου χάρισε το «Ξοδεύτηκε η αγάπη μας» σε στίχους Βάσου Βενιζέλου. Ο αγαπημένος μου Σπύρος Παρασκευάκος είναι από τους νεότερους στον δίσκο και μαζί με τον εξαιρετικό στιχουργό Κώστα Τζάνο μου χάρισαν το «Χαρτζιλίκι». Με τον Στάθη Δρογώση η επαφή έγινε διαμέσου του Χρήστο Καριώτη και, παρότι έχουμε τελείως διαφορετικές πορείες, το τραγούδι του «Με γράμματα μικρά» σε στίχους  Σταύρου Σταύρου ταίριαξε πολύ με το κλίμα του δίσκου. Τέλος, για τον Χρίστο Θεοδώρου δεν χρειάζεται να πω πολλά, είμαστε σταθεροί συνεργάτες και πορευόμαστε μαζί καλλιτεχνικά. Μου χάρισε τρία υπέροχα τραγούδια, το «Μπιστρό» σε στίχους του αγαπημένου μου Χρήστου Κανελλόπουλου και δύο σε στίχους του επίσης αγαπημένου μου Μιχάλη Γελασάκη, τα «Αυτός που δεν αγάπησε» και «Μυστικά».

 

* Θα έλεγες ότι (παρότι γραμμένα από άντρες!) τα τραγούδια αυτά έχουν κατά βάση γυναικεία «σφραγίδα», διόλου συμπτωματικά δηλαδή ερμηνεύονται από γυναίκα και απευθύνονται κυρίως στη γυναικεία ψυχοσύνθεση, ή είναι απλώς ανθρώπινα;

Δεν ξέρω τι είχαν στο μυαλό τους οι δημιουργοί, δεν είναι κάτι με το οποίο ασχοληθήκαμε. Θα έλεγα ότι είναι απλώς ανθρώπινα, έχουν ευαισθησία και μιλούν κατευθείαν στην καρδιά. Βέβαια τα «Βέμπο» και «Ω χαμηλώστε αυτό το φως» είναι καθαρά γυναικεία τραγούδια.

 

* Αντίστοιχα, αναφέρονται στις συγκεκριμένες χωροχρονικές συνθήκες, την Αθήνα του 2019, ή για εσένα έχουν μια διαχρονικότητα και, με εξαίρεση τη γλώσσα φυσικά, θα μπορούσαν να μιλήσουν σε ανθρώπους οπουδήποτε στον κόσμο;

Πιστεύω ότι έχουν μια διαχρονικότητα. Κάποια σαφώς αναφέρονται στο σήμερα, όπως το «Μπιστρό», και άλλα στο παρελθόν, όπως το «Οι θεατρίνοι», που μιλάει για τα μπουλούκια. Όλα όμως έχουν ένα κοινό συναίσθημα, μιλούν για τον έρωτα, την απογοήτευση, τον θάνατο, την αγάπη, τη φτώχεια, μα και την ελπίδα.

 

* Ποιο είναι το πιο αγαπημένο σου τραγούδι από τον δίσκο και γιατί;

Το «Βέμπο» είναι από τα πολύ αγαπημένα μου, με συγκινεί ο λόγος του Μάνου Ελευθερίου και η ευαίσθητη μελοποίηση του Σιόλα. Καθε φορά που το ερμηνεύω δακρύζω, ίσως είναι και το θέμα που έχει να κάνει με την ίδια τη Βέμπο.

 

* Η ερμηνεία σου πάντα είχε μια θεατρικότητα αλλά θα έλεγα ότι στον συγκεκριμένο δίσκο αυτό συμβαίνει περισσότερο από κάθε προηγούμενη φορά. Το επεδίωξες για τα συγκεκριμένα τραγούδια ή προέκυψε αυθόρμητα;

Προέκυψε, τα ίδια τα τραγούδια μού έδειχναν τον δρόμο της ερμηνείας. Κάποια απαιτούσαν μια πιο ήσυχη και λιτή προσέγγιση, άλλα είχαν από μόνα τους μια δραματικότητα. Πήγα στο στούντιο σαν άγραφο χαρτί, άφησα τα τραγούδια να μιλήσουν στην καρδιά μου και την ψυχή μου και προσπάθησα να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Τουλάχιστον να είμαι αληθινή και ειλικρινής, γιατί απεχθάνομαι την «πόζα» και το δήθεν.

 

* Είναι, αλήθεια, σημαντική για εσένα αυτή η θεατρική διάσταση της ερμηνείας; Όπως και αν έχει όμως, προέρχεται και σχετίζεται με το πέρασμά σου από τη Σπείρα Σπείρα του Σταμάτη Κραουνάκη ή ήταν κάτι που πάντα σε ενδιέφερε και το είχες;

Είναι κάτι που υπήρχε πάντα στον τρόπο που τραγουδώ, ίσως να έχει να κάνει και με την ενασχόλησή μου με την όπερα και το musical. Ωστόσο νομίζω ότι είναι κάτι που το έχω έμφυτο, δεν προσπαθώ να έχω αυτή τη θεατρικότητα. Με τη Σπείρα Σπείρα καλλιεργήθηκα μεν θεατρικά περισσότερο αλλά ήταν κάτι που ήδη είχα.

 

* Αντιμετωπίζεις διαφορετικά το τραγούδι, την ίδια την ουσία της ερμηνείας δηλαδή, από τότε που ξεκινούσες και, αν ναι, πώς και κατά πόσον;

Ναι, δεν θα έλεγα ότι τραγουδώ όπως πριν. Εστιάζω περισσότερο στους στίχους και όχι μόνο στη μουσική όπως έκανα όταν ξεκινούσα. Νομίζω, η εξέλιξη έχει να κάνει με τη μελέτη και την εμπειρία. Χειρίζομαι τη φωνή μου καλύτερα, μπορώ να εμβαθύνω σε ένα τραγούδι πιο εύκολα. Αυτό δεν σταματάει ποτέ, σε κάθε νέα εργασία και project μου προσπαθώ να εξελίσσομαι και να προχωρώ.

 

* Θα ήθελες το υλικό αυτού του δίσκου να παρουσιαστεί συνολικά και με τη μορφή μιας παράστασης με αρκετά θεατρικά στοιχεία ή απλώς σε συναυλίες μαζί με άλλα τραγούδια σου;

Και τα δύο είναι στα σχέδιά μου. Θα υπάρξουν απλές συναυλίες από τον Σεπτέμβριο αλλά ετοιμάζω και μια θεατρική εκδοχή, η οποία θα παρουσιαστεί τον χειμώνα.

 

* Και τα υπόλοιπα σχέδιά σου;

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο ακόμα για το καλοκαίρι, περιμένω να μάθω κάποιες ημερομηνίες συναυλιών, οι οποίες όμως μέχρι να επιβεβαιωθούν δεν είναι ανακοινώσιμες.

 

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Επιτελικό ξέπλυμα

Όσο θορυβώδης είναι η κυβέρνηση στην «πάταξη της ανομίας» και την κλιμακούμενη αποχαλίνωση της αστυνομικής αυθαιρεσίας, άλλο τόσο διακριτική είναι όταν τακτοποιεί τις δουλίτσες της και όταν εξυπηρετεί τους κολλητούς της. Και πάντα έχει και μια ηθική δικαιολογία να επικαλεστεί.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο