Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Παναγιώτης Λάμπουρας: Το να είσαι παρών στις στιγμές είναι η μεγαλύτερη δυσκολία...

Γεννημένος στην Κέρκυρα όπου άρχισε τις κλασικές σπουδές βιολιού, τις οποίες συνέχισε στην Αθήνα και ολοκλήρωσε σε ανώτερο επίπεδο στην Ολλανδία ο Παναγιώτης Λάμπουρας, δεν ακολούθησε όμως την τυπική...

Γεννημένος στην Κέρκυρα όπου άρχισε τις κλασικές σπουδές βιολιού, τις οποίες συνέχισε στην Αθήνα και ολοκλήρωσε σε ανώτερο επίπεδο στην Ολλανδία ο Παναγιώτης Λάμπουρας, δεν ακολούθησε όμως την τυπική καριέρα ενός σολίστ της κλασικής μουσικής, καθώς από νωρίς, παράλληλα με τις σπουδές του είχε αρχίσει να τραγουδάει επαγγελματικά και από μια στιγμή και μετά επίσης να γράφει τραγούδια. Πριν από λίγο καιρό ο νεαρός τραγουδοποιός και ερμηνευτής κυκλοφόρησε στην Μικρή Άρκτο του Παρασκευά Καρασούλου τον πρώτο του δίσκο «Υδρόγειος», στον οποίο δεν έχει γράψει μόνο τη μουσική και τους στίχους όλων (πλην μιας διασκευής) των τραγουδιών, αλλά υπογράφει και τις ενορχηστρώσεις. «Χειροποίητα» τραγούδια που συνδυάζουν με έμπνευση αλλά και γνώση αρκετά ιδιώματα της ελληνικής μουσικής και, αν η κλασική παιδεία του Παναγιώτη Λάμπουρα ενυπάρχει σε δεύτερο πλάνο, το βιολί του πρωταγωνιστεί σχεδόν όσο και η φωνή του!

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

* Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική και τι άλλο έχεις κάνει σχετικά και πάνω σε αυτή μέχρι να φτάσεις στην κυκλοφορία του πρώτου δίσκου σου;

Η ενασχόλησή μου με τη μουσική ξεκίνησε σε ηλικία πέντε ετών όταν πήρα τα πρώτα μαθήματα βιολιού. Έκτοτε δεν έχω σταματήσει ακολουθώντας όλο τον κύκλο σπουδών του κλασικού βιολιού, δίπλωμα και στη συνέχεια μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό. Παράλληλα τραγουδούσα σε μουσικές σκηνές, έγραφα τραγούδια και προσπαθούσα να «παντρέψω» όλα όσα αγαπώ στη μουσική.

* Ποιοι είναι οι τραγουδοποιοί αλλά και συνθέτες, καταρχήν που ίσως δεν ήταν τόσο πολύ επιρροές στο ύφος σου, αλλά σίγουρα διαμόρφωσαν την προσέγγισή σου στο πώς να γράφεις τραγούδια; Και με την ευκαιρία, υπάρχει κάποιος ερμηνευτής που θα μπορούσες να πεις ότι τον είχες σαν πρότυπο, τουλάχιστον όταν ξεκινούσες;

Όταν έγραφα τα τραγούδια του δίσκου, στόχος μου ήταν να δημιουργήσω κάτι ελεύθερα και χωρίς συγκεκριμένες δομές. Οι επιρροές μου συναπαρτίζονται από ένα παζλ διαφόρων ιδιωμάτων, παραδοσιακή, κλασική αλλά και μπαρόκ μουσική όπως και οι folk και ethnic σκηνές αρκετών χωρών. Σίγουρα θαυμάζω τον τρόπο που η Joni Mitchell έγραφε τραγούδια με ένα τόσο μεγάλο υφολογικό εύρος, αλλά και τον Ορφέα Περίδη για να αναφέρω έναν από τους ημετέρους δημιουργούς. Διαθέτει κάτι μυσταγωγικό που λειτουργεί ως φάρος στο πώς γράφει τα τραγούδια του.

* Ποια είναι η σχέση σου με την αμιγώς λαϊκή μουσική;

Έχω μεγαλώσει ακούγοντας λαϊκή μουσική στο σπίτι λόγω των γονέων μου. Την αγαπώ πάρα πολύ και θαυμάζω πολύ τους ερμηνευτές που συνεχίζουν να ξετυλίγουν το ατέρμον νήμα της. Πιστεύω ότι συνδέεται άρρηκτα με την παραδοσιακή μουσική μας διά μέσου των στίχων, οι οποίοι εκφράζουν με απλότητα τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες και επιθυμίες.

* Ποιο είναι το στοιχείο που σε ελκύει τόσο στο βιολί, πέραν φυσικά του ότι είναι το όργανό σου και όχι μόνο έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις ενορχηστρώσεις του δίσκου, αλλά και στις ζωντανές εμφανίσεις σου;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου παίζω βιολί! Καθώς μεγαλώνω συνειδητοποιώ πόσο δύσκολο είναι και πόσες δυνατότητες έχει τις οποίες προσπαθώ με υπομονή να τις αναδείξω. Το βιολί είναι πλέον η δεύτερη «φωνή» μου και είναι αδύνατον να μη συνοδεύω την ερμηνεία μου στις ζωντανές εμφανίσεις με αυτό. Το θαυμάζω και το σέβομαι και μου φαίνεται πως πάντα κρύβει ένα μυστήριο σε αυτό που σου δίνει. Έχω την εικόνα μιας μεγάλης απόκοσμης σπηλιάς μέσα από την οποία ακούς τον ήχο του να σε καλεί!

* Τι σημαίνει για εσένα ο τίτλος «Υδρόγειος» και γιατί τον επέλεξες σε σχέση με το περιεχόμενο του δίσκου;

«Υδρόγειος» είναι η ξεχωριστή, μοναδική διάσταση του κάθε ανθρώπου. Ένας πολυσυλλεκτικός κόσμος άσχημων και όμορφων «τόπων» που πολλές φορές παλεύουμε να καταστρέψουμε. Είναι η διαδρομή του ανθρώπου για την αποδοχή και τη συμφιλίωση με τον κόσμο και τη ζωή, η οποία δοκιμάζεται συνεχώς από τα συναισθήματά μας. Η «Υδρόγειος» είναι ο κόσμος που δημιουργούμε...

* Τι είναι αυτό που σε εμπνέει τόσο στη φύση, όπως λες ο ίδιος; Δεν βρίσκεις αρκετή έμπνευση στην ανθρώπινη ζωή, πρώτα τη δική σου και μετά άλλων γύρω σου;

Η φύση με βοηθάει να συμβολίσω την ανθρώπινη ζωή και όχι να περιγράψω την ίδια στα τραγούδια μου. Αυτό που με εμπνέει είναι η ανθρώπινη ύπαρξη, η διαδρομή στη ζωή καθώς και όλα όσα αισθανόμαστε και καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στη διάρκειά της. Η φύση, μας διδάσκει πολλά μέσω της αρμονίας, της συνεχούς ροής και της ομορφιάς, αλλά εγώ τη χρησιμοποιώ ως μεταφορά για την ανθρώπινη ύπαρξη.

* Οι στίχοι σου είναι πάντα βιωματικοί ή υπάρχουν και φορές που απλά θέλεις να αφηγηθείς μια ιστορία την οποία επινόησες;

Είναι ιστορίες που λένε κάτι πολύ σημαντικό και το οποίο με αφορά. Θέλω να ταυτίζομαι με το κεντρικό νόημα κάθε τραγουδιού. Από εκεί και πέρα εφευρίσκω τεχνάσματα ή επηρεάζομαι πολύ από γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μου. Αυτό μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό ως αρκετά σύνθετο το οποίο θα με δυσκολέψει. Νομίζω ότι δεν υπάρχει φόρμουλα στην έμπνευση και τη δημιουργία. Επηρεάζομαι από τα πάντα προσπαθώντας να είμαι παρών στις στιγμές, καθώς θεωρώ ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη δυσκολία.

* Πέραν φυσικά από τον προσωπικό στίχο δεν σε ενδιαφέρει καθόλου ο κοινωνικός, αν όχι πολιτικός;

Ο προσωπικός στίχος είναι εκ φύσεως κοινωνικός. Ένα τραγούδι για να αγγίξει τον αποδέκτη του πρέπει πρώτα να αφορά αυτόν που το έχει γράφει. Ο χαρακτήρας των στίχων είναι ένα πρόσωπο - σύμβολο με άγνωστες καταβολές και διαδρομή και το οποίο επιδέχεται αμέτρητες ερμηνείες. Δεν συγχέω τον συμβολισμό με τα νοήματα. Πιστεύω ότι όταν γράφεις για το «εγώ» ή το «εσύ» πάντα εννοείς το «εμείς».

* Θα διασκεύαζες με δική σου πρωτοβουλία το «Σαν τον μετανάστη» (του Ζλφί Λιβανελί σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου) αν δεν σου είχε προταθεί; Τι σε ελκύει περισσότερο σε αυτό το τραγούδι; Θα έλεγες και ότι μπορείς σε έναν βαθμό να ταυτιστείς μαζί του;

Η επιλογή του τραγουδιού έγινε σε συνεργασία με τον ραδιοσταθμό Μελωδία και με χαροποίησε πολύ καθώς το αγαπώ πάρα πολύ. Θεωρώ ότι η λέξη «μετανάστης» υπάρχει μέσα μας, σε όλους τους ανθρώπους, ακόμα και χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Όλοι έχουμε κάπου κάποτε νιώσει «ξένοι», όλοι έχουμε μετρήσει τις δυνάμεις μας για να δούμε που ανήκουμε. Ακόμα και η συμφιλίωση με τον ίδιο μας τον εαυτό, με τους πολλούς «μετανάστες» οι οποίοι ενυπάρχουν σε αυτόν, έρχεται μετά από αγώνα.

* Θεωρείς πολύ σημαντικό το θέμα των προσφύγων αυτή τη στιγμή; Ποια άλλα θα ιεραρχούσες ως σημαντικότερα από αυτό;

Το ζήτημα των προσφύγων με θλίβει πολύ και ακόμα περισσότερο το ότι σε τέτοια σοβαρά θέματα δεν υπάρχει άμεση και ανακουφιστική λύση. Θεωρώ ότι αυτήν την εποχή η κοινωνία μας βρίσκεται σε έναν ψυχολογικό πόλεμο. Πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε απόγνωση και ασφυκτιούν διότι είναι εξαντλημένοι, έχουν άγχος για το πώς θα τα βγάλουν πέρα, τους πιέζει αφόρητα η οικονομική δυσχέρεια της εποχής. Οικονομικά, εργασιακά, ηθικά και βέβαια διαπροσωπικά η κοινωνία μας κλονίζεται.

* Σε μια εποχή όχι απλά κρίσης αλλά κυριολεκτικά κατάρρευσης της δισκογραφίας τι επιδιώκεις και τι θα ήσουν ευχαριστημένος να κέρδιζες με το πρώτο CD σου;

Η μεγαλύτερή μου επιθυμία είναι ο κόσμος να γνωρίσει τη δουλειά μου, να την ακούσει και να εναποθέσει κάτι προσωπικό και γι' αυτό πολύτιμο σε αυτήν. Θα ήθελα να είναι ένα έργο πολλών αναγνώσεων ξέροντας πόσο δύσκολο είναι αυτό λόγω της ιλιγγιώδους ταχύτητας των πάντων που χαρακτηρίζει την αποχή μας. Θα επιθυμούσα αυτό να γίνεται παράλληλα με τις ζωντανές εμφανίσεις ώστε τα τραγούδια να γεννιούνται ξανά και να μεγαλώνουν μέσα από τη διάδραση με το κοινό η οποία συμβαίνει όταν βρίσκεσαι στη σκηνή.

* Και τα πιο άμεσα και ίσως και λίγο πιο μακροπρόθεσμα σχέδια σου;

Τα Σάββατα μαζί με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Γιάννη Κότσιρα και τη Βίκυ Καρατζόγλου βρισκόμαστε στην Ακτή Πειραιώς σε ένα υπέροχο πρόγραμμα. Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για εμένα αυτή η συνεργασία! Παράλληλα προωθώ τον δίσκο μου με μια σειρά προσωπικών πλέον εμφανίσεων τη νέα χρονιά.
 

Θα περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε που θα φέρουν τον Παναγιώτη Λάμπουρα τα βήματα του μετά την «Υδρόγειο»...

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία

Ολόκληρη η χθεσινή ενημέρωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στ. Πέτσα ήταν αφιερωμένη στο θέμα της ανομίας. Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της «μηδενικής ανοχής» και κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για ψυχική συνδρομή στους μπαχαλάκηδες.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο