Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Στην αποσπερίδα της Μαρίζας και της Νένας

Η παράσταση "Απ’ την κορφή του χρόνου" στη σκηνή Trii Art Hub Μαρ. Κωχ: "Το ότι υπάρχουν παιδιά στα αζήτητα είναι αυτό που με πονάει"

“Βγαίνουμε στη σκηνή τραγουδώντας και οι δυο μας το 'Ήτανε μια φρεγάδα, παιδιά, / ήτανε μια φρεγάδα, / Γλάρο τη λέγανε / κάνε μια καντηλίτσα / κάνε μια καντηλιά” αποκάλυπτε χθες το μεσημέρι η Μαρίζα Κωχ αναφερόμενη στην έναρξη της μουσικοθεατρικής παράστασης που σχεδίασαν μαζί με τη Νένα Βενετσάνου και θα παρουσιάζουν από μεθαύριο Σάββατο, στις 8.30 μ.μ., στη σκηνή Trii Art Hub στον πεζόδρομο της οδού Δράκου στο Κουκάκι. “Και με το που τελειώνει το τραγούδι, η Νένα θα διαβάζει: Ο 'Γλάρος, το καράβι, κάθε Δευτέρα μεσημέρι σάλπαρε από τον Πειραιά'”. Έτσι έλεγαν το καράβι με το οποίο ταξίδεψαν τα δυο μικρά κορίτσια, η Μαρίζα και η αδερφή της, φεύγοντας από τη μεταπολεμική Αθήνα για το νησί της μητέρας τους, τη Σαντορίνη. Κι αυτή είναι η αρχή του βιβλίου που έγραψε για τα παιδικά της χρόνια η Μαρίζα Κωχ με τίτλο “Το ξανθό κορίτσι της Σαντορίνης” (εκδ. Μεταίχμιο) και γίνεται τώρα παράσταση με τίτλο “Απ’ την κορφή του χρόνου”.

“Τα τραγούδια σχολιάζουν το κείμενο” πρόσθετε η Νένα Βενετσάνου, που εξηγούσε πως “το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από την αφήγηση του βιβλίου της Μαρίζας με μικρά τραγούδια”, ενώ στο τελευταίο μέρος θα ακουστούν από τις δυο τους μερικά από τα τραγούδια που έχουν αγαπηθεί από τον κόσμο.

“Ο λόγος που με έκανε να αφηγηθώ την παιδική μου ζωή είναι γιατί αυτή τη στιγμή γύρω μας και ανάμεσά μας υπάρχουν παιδιά που υποφέρουν. Το ότι υπάρχουν παιδιά χωρίς κηδεμόνα, στα αζήτητα, είναι αυτό που με πονάει πιο πολύ. Εγώ είχα την τύχη να αγαπηθώ και να γιατρευτώ. Τα παιδιά που είναι σήμερα στους δρόμους ποιος θα τα κοιτάξει;" αναρωτήθηκε η Μαρίζα, προσθέτοντας: “Όλα τα χρόνια κράτησα για τον εαυτό μου ό,τι υπάρχει σε τούτο το αφήγημα. Γιατί νόμιζα ότι όταν τραγουδούσα στη σκηνή, οι άνθρωποι θα έβλεπαν σε εμένα εκείνο το παιδάκι και θα λυπόντουσαν αντί να χαίρονται. Όλοι πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε. Γι' αυτό και μόνο άξιζε να γραφτεί αυτό ως μαρτυρία”.

“Οι πρόβες μάς έχουν ενθουσιάσει. Αναδύουν ένα κλίμα φιλικό και εξομολογητικό, σαν αποσπερίδα” συμπλήρωνε η Νένα, που δεν παρέλειψε να προσθέσει πως “η Μαρίζα, ζωντανό μέρος της Ιστορίας μας, ήθελε με αυτή τη μαρτυρία να βγάλει από μέσα της αυτό το οποίο δεν ήταν προετοιμασμένη να κουβαλήσει. Την ευθύνη όλων απέναντι σε αυτά τα παιδιά που γλίτωσαν το λιντσάρισμα. Έχει μια μαγική διάσταση αυτό το βιβλίο. Δεν κρύβει τη δυσκολία και το ανυπέρβλητο του πόνου. Αλλά αυτό που προκύπτει είναι ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια και πρέπει να περνάμε από τις δυσκολίες με την ίδια σβελτάδα, θάρρος και εξυπνάδα που επέδειξε η Μαρίζα”.

Για τη γνωριμία και τη συνάντησή τους, που αντέχει μέσα στα χρόνια και μετατρέπεται κατά καιρούς σε μουσικές βραδιές και αφηγήσεις ιστοριών, μίλησαν και οι δύο: “Μου αρέσει να συνεργάζομαι με τη Μαρίζα γιατί έχει δικό της μπαϊράκι. Είναι μια διαφορετική εικόνα αυτή που θα βγάλουμε αυτή τη φορά με αυτό που θα κάνουμε και όλα στηρίζονται σε αυτή τη βαθιά εξομολόγηση της Μαρίζας που είναι και η ατμομηχανή αυτής της παράστασης, η οποία είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία που με έχει προβληματίσει πάρα πολύ. Είναι εικόνες της ιστορίας μας που δεν γνωρίζαμε και μιας Ελλάδας που ακόμα και τώρα αναπνέει. Ως παιδί διάβαζα τις περιπέτειες του Χοκ Φιν. Μου άρεσε πολύ, ταυτιζόμουν μαζί του. Αν σήμερα ήμουν παιδί και διάβαζα την ιστορία της Μαρίζας, θα έλεγα πως είναι η Μαρίζα - Χοκ Φιν”.

Τη Μαρίζα και τη Νένα θα συνοδεύει στη σκηνή ο μουσικός Αντώνης Σκαμνάκης.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Δεκαπέντε μέρες

Μένουν ακριβώς δεκαπέντε μέρες για να μιλήσουμε στον κόσμο. Για να παρουσιάσουμε τον απολογισμό μας, ένα έργο που υλοποιήθηκε μέσα σε κλίμα σκληρής διαπραγμάτευσης, συγκρούσεων και ασφυκτικών περιορισμών και στη συνέχεια σχεδιάστηκε με κριτήριο τις ανάγκες των πολλών.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο