Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Φεστιβάλ Μπαϋρώιτ 2018: Ο Ντομίνγκο διευθύνει τη Βαλκυρία

Υπό συνθήκες ασφυκτικού καύσωνα προσήλθαμε στον χώρο αποκλειστικής λατρείας και θεραπείας του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Ήταν η πρώτη φορά, ωστόσο, που επιδιώξαμε να παρακολουθήσουμε μέρος της πρώτης εβδομάδας των εκδηλώσεων στο Φεστιβάλ Μπάυρώιτ, που παραδοσιακά επιφυλάσσεται στην αφρόκρεμα της πολιτικής και της κοινωνίας. Λόγος γι’ αυτό ήταν το πολυαναμενόμενο και αντιστοίχως αμφισβητούμενο ντεμπούτο (31/07) του Plácido Domingo, ως αρχιμουσικού, στον Πράσινο Λόφο, ευκαιρία για την οποία οι διοργανωτές παρέκαμψαν, για πρώτη φορά στα χρονικά λειτουργίας του θεσμού, την απαγόρευση τμηματικής παρουσίασης της «Τετραλογίας» «Der Ring des Nibelungen». Για την παρασπονδία αυτή επελέγη το δημοφιλέστερο από τα έργα του «Δαχτυλιδιού», «Die Walküre» (Η Βαλκυρία, αρ. καταλόγου έργων Βάγκνερ 86Β), κατά σύμπτωση επίσης μεμονωμένα ανεβασμένο, με βασιλική εντολή τότε, στην πρώτη του παρουσίαση, από το Βασιλικό και Εθνικό Θέατρο του Μονάχου (26/06/1870). Η εφετινή σειρά παραστάσεων αποτέλεσε περαιτέρω ύστατη ευκαιρία επαφής με την αμφιλεγόμενη, ριζικά αποδομητική, σκηνοθεσία του Frank Castorf. Στο πλαίσιο αυτό, τόσο η σταδιακή εξοικείωση όσο και οι στοχευμένες παρεμβάσεις, με κύρια την πιο βελτιωμένη και λελογισμένη χρήση των λήψεων για video wall, συνέβαλαν σε πιο λεία υποδοχή της, που περαιτέρω ενισχύθηκε και από την ομοιομόρφως ισχυρή διανομή των λυρικών ερμηνευτών.

Στοχεύοντας σε μια πιο εσωστρεφή και ερωτική διάσταση του έργου, ο -κατά αποκλειστικές μας πληροφορίες- καλά προετοιμασμένος μαέστρος πάλεψε με τις δυσχέρειες ακουστικής που επιφυλάσσει η περιώνυμη τάφρος της ορχήστρας και υιοθέτησε με τόλμη διεξοδικά τέμπι για το μεγάλο ερωτικό ντουέτο των αιμομικτών αδελφών. Πάνω απ’ όλα ο Ντομίνγκο επιβεβαίωσε την εμπιστοσύνη του στους τραγουδιστές του, αναγνωρίζοντας τις εξέχουσες ικανότητές τους και παρέχοντας χώρο ακόμη και για υπέρβαση της παρτιτούρας, όπως π.χ. με τις σχοινοτενείς επικλήσεις στον Βέλζε από τον Αμερικανό τενόρο Stephen Gould, που υποδύθηκε έναν φωνητικά ρωμαλέο Ζήγκμουντ, σποραδικά μόνον επίπεδης εκφοράς. Έξοχη υπήρξε η ανταπόκριση της υψιφώνου Anja Kampe, που διαθέτει πλέον όλη την ευεργετική πληρότητα λυρικής θέρμης για την Ζηγκλίντε, με κορωνίδα ένα αξιομνημόνευτο «O hehrstes Wunder!» στην γ' πράξη. Τη Βρουγχίλδη, πολεμόχαρη παρθένα του τίτλου, υποδύθηκε, με αξιοσημείωτη εκφραστική εμβάθυνση στον ρόλο, η Βρετανίδα υψίφωνος Catherine Foster, χωρίς πρόβλημα στις αρχικές ιαχές, αλλά και με την απαραίτητη gravitas κατά τις μακρές ανταλλαγές της με τον γενικά εύρωστο και επιβλητικό Βόταν του Σουηδού βαρυτόνου John Lundgren. Σκηνικά δυναμικοί και φωνητικά σφριγηλοί αναδείχθηκαν τόσο η Φρίκα της μεσοφώνου Marina Prudenskaya όσο και ο νεανικός και ευκίνητος Χούντινγκ του νεοεισερχόμενου βαθυφώνου Tobias Kehrer, απολύτως οργανωμένη η ομάδα των 7 άλλων Βαλκυριών.

Για όσους αποδοκίμασαν ηχηρά τον Ντομίνγκο στη μοναδική ατομική του αυλαία, ας υπενθυμίσουμε ότι αυτό το θαύμα σωματικής εγρήγορσης και δημιουργικής εμμονής, στα πρόθυρα της συμπλήρωσης 8 δεκαετιών ζωής, μετράει 150 ρόλους (με επί του παρόντος τελευταίο τον Ζουργκά της 23ης Αυγούστου σε συναυλιακούς «Αλιείς Μαργαριτών» του Μπιζέ από τη σκηνή του Φεστιβάλ Ζάλτσμπουργκ!) και περισσότερα από 30 χρόνια δραστηριότητας ως αρχιμουσικός. Το 2018 συμπληρώνει μισό αιώνα σποραδικής μεν, αλλά συνεπούς και σοβαρής ενασχόλησης με τον Βάγκνερ: από τον πρώτο του Λόενγκριν στο Αμβούργο, στα 1968, μέχρι τον Ζήγκμουντ και τον Πάρσιφαλ στο Μπάυρώιτ, για να μην παραλείψουμε επίσης τον Ταγχώυζερ, τον Ιππότη Βάλτερ Φον Στόλτσινγκ και τον Τριστάνο από την ασφάλεια της αίθουσας ηχοληψίας. Chapeau λοιπόν!

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Ένα ιστορικό βήμα

Η πρόθεση του γειτονικού μας λαού, να τελειώσει η εθνικιστική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ, είχε εκφραστεί από το δημοψήφισμα. Ο επιδέξιος χειρισμός της αποχής και των προβλημάτων...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο