Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ελεονώρα Ζουγανέλη : Ο έρωτας μας κάνει να ανοιγόμαστε στη ζωή

Η Ελεονώρα Ζουγανέλη κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό τον έβδομο -μη συμπεριλαμβανομένης της ηχογράφησης της παράστασης- φόρου τιμής της στην Μελίνα Μερκούρη στο Ηρώδειο - δίσκο της «Πού με φτάσανε οι...

Η Ελεονώρα Ζουγανέλη κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό τον έβδομο -μη συμπεριλαμβανομένης της ηχογράφησης της παράστασης- φόρου τιμής της στην Μελίνα Μερκούρη στο Ηρώδειο - δίσκο της «Πού με φτάσανε οι έρωτες». Πρόκειται για μια σειρά τραγουδιών γραμμένων από μια πολυμελή ομάδα συνθετών και στιχουργών με σημερινή, στην πλειοψηφία της ερωτική, θεματολογία και ιδιαιτέρως πολυσυλλεκτικά ως προς τη συνθετική και κυρίως την ενορχηστρωτική κατεύθυνσή τους.

Η Ελεονώρα Ζουγανέλη όμως είναι πρόθυμη να απαντήσει ακόμα και σε ερωτήσεις που δεν έχουν τόσο άμεση σχέση με το album, διαθέτει αποκρυσταλλωμένη άποψη για τα περισσότερα θέματα και την εκφράζει με την ίδια ειλικρίνεια αλλά και αυτοπεποίθηση που χαρακτηρίζουν και την ερμηνεία της και οι οποίες την έχουν καταξιώσει ως μιαν από τις κορυφαίες τραγουδίστριες της γενιάς της.

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

* Ένας ερμηνευτής ή μια ερμηνεύτρια -αλλά κυρίως εσύ προσωπικά αισθάνεται πιο «δικό του/της» έναν δίσκο δύο συγκεκριμένων δημιουργών, συνθέτη και στιχουργού, όπως ο προηγούμενός σου ή έναν πολυσυλλεκτικό όπως ο καινούργιος; Ή μπορεί να συμβαίνει εξίσου και στις δυο περιπτώσεις αν συντρέχουν οι σωστές προϋποθέσεις;

Θα διαφωνήσω εξαρχής με την οπτική γωνία από την οποία το βλέπεις, καθώς πιστεύω ότι η δημιουργία ενός δίσκου είναι ούτως ή άλλως ομαδική προσπάθεια, οπότε δεν μπορώ να δεχτώ τον χαρακτηρισμό «δικός μου». Είναι ομαδική προσπάθεια είτε υπάρχουν μόνο δύο δημιουργοί, ένας συνθέτης και ένας στιχουργός, είτε μια ομάδα τέτοιων. Πάντα έχει να κάνει με την αφοσίωση και τη συνεισφορά όλων για έναν κοινό δημιουργικό σκοπό.

Τα απαραίτητα στοιχεία είναι η κατανόηση, η πίστη και η ελπίδα στη δημιουργία κάτι καινούργιου. Από πλευράς μου, έχοντας το πλεονέκτημα αφενός να γνωρίζω τη διαδικασία ενός πολυσυλλεκτικού δίσκου, αφού όλοι οι προηγούμενοί μου ήταν τέτοιοι, αλλά και το να έρχομαι από έναν - δύο μόνο δημιουργών προσπάθησα να μεταφέρω την εμπειρία του δεύτερου στο πρώτο λειτουργώντας ως παράγοντας ομογενοποίησης του τελικού αποτελέσματος.

 

* Είναι η ιδέα μου ή, αν και η πλειονότητα των δημιουργών, στιχουργών, αλλά και των συνθετών ακόμα, σε αυτόν τον δίσκο είναι άντρες προσπάθησες και τους πέρασες το να δουν τα πράγματα και να γράψουν μέσα από μια «γυναικεία» οπτική;

Όντως οι περισσότεροι από τους δημιουργούς του δίσκου είναι άντρες, αλλά πιστεύω ότι όλοι έχουμε μέσα μας τόσο την ανδρική όσο και τη γυναικεία θεώρηση των πραγμάτων ανεξάρτητα από το ποιο είναι το φύλο μας. Με βάση αυτό λοιπόν άφησα όλους και όλες να λειτουργήσουν όπως ακριβώς ήθελαν, δίχως να προσπαθήσω να τους επηρεάσω έστω και στο ελάχιστο. Εγώ απλά απόλαυσα την προσφορά τους και τους ευγνωμονώ γι’ αυτήν.

 

* Το ότι επέλεξες να δώσεις για τίτλο στο άλμπουμ αυτόν του τραγουδιού της Ελένης Φωτάκη σημαίνει ότι πιστεύεις πως ο έρωτας αναπόφευκτα στο τέλος φθείρει και πληγώνει τον άνθρωπο ή ότι είναι ένα αναγκαίο κακό που χωρίς αυτό δεν μπορούμε να υπάρξουμε; Αυτό εξαρτάται φυσικά και από το πώς βλέπεις τους στίχους του συγκεκριμένου τραγουδιού...

Όπως ακριβώς το λες, όλα εξαρτώνται από το πως θα αντιμετωπίσει κανείς τους στίχους του συγκεκριμένου τραγουδιού. Για εμένα από την αρχή το τραγούδι αυτό δεν οδηγεί σε ένα αδιέξοδο, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Δεν μπορώ να πω φυσικά ότι ταυτίζομαι με τους στίχους του, νιώθω πολύ μικρή γι’ αυτό. Ξέρω όμως πολύ καλά ότι ο έρωτας με οδήγησε σε πολύ υψηλές κορυφές, από τις οποίες μπόρεσα να κοιτάξω τους ανθρώπους και την ίδια τη ζωή κατάματα. Γέλασα, πόνεσα, έκλαψα, μοιράστηκα και τελικά μέσα από τον έρωτα γνώρισα καλύτερα τη ζωή και ανοίχτηκα περισσότερο σε αυτήν. Αυτό με ώθησε να βάλω τον τίτλο του και ως γενικό του δίσκου, καθώς θα ήθελα να πιστεύω ότι χαρακτηρίζει και τα υπόλοιπα τραγούδια ως σύνολο.

 

* Πιστεύεις αντίστοιχα ότι μπορούμε να βασιζόμαστε στη φιλία, στην οποία αναφέρεται το «Δεύτερα κλειδιά», περισσότερο από όσο στον έρωτα;

Αναμφίβολα πιστεύω ότι η φιλία είναι κάτι πολύ σημαντικό, μια πολύ μεγάλη αξία για τη ζωή μας, που οφείλουμε να την τιμούμε. Χρειάζεται κόπος, ειλικρίνεια και μεγάλη εμπιστοσύνη ώστε να μπορείς να αντιμετωπίσεις όλες τις αναπόφευκτες διακυμάνσεις της, αλλά μόνο θετικά μπορεί να σου δώσει. Όμως δεν μπορώ να τη συγκρίνω με τον έρωτα, είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα που τα χρειαζόμαστε με επίσης διαφορετικό τρόπο αλλά εξίσου. Όπως και αρκετά άλλα άλλωστε, καθώς οι άνθρωποι είμαστε σύνθετα όντα...

 

* Μιλώντας για την Ελένη Φωτάκη πιστεύω ότι, όπως έδειξε σε όλα τα τραγούδια του προηγούμενου δίσκου σου και στο ένα που έγραψε γι’ αυτόν, είναι η μοναδική ίσως στιχουργός σήμερα που έχει το χάρισμα, ενώ η θεματολογία της είναι αποκλειστικά ερωτική, να αποτυπώνει ταυτόχρονα στη γραφή της όλες τις αλλαγές, τους μετασχηματισμούς και τις δυσκολίες που έχει επιφέρει στην κοινωνία, αλλά και στη ζωή μας η κρίση και γενικότερα οι δυσμενείς συνθήκες της εποχής μας. Συμφωνείς με αυτό;

Η Ελένη είναι ένας άνθρωπος που αγαπώ, εκτιμώ και θαυμάζω και με έχει επηρεάσει πολύ, δεν ξέρω αν γνωρίζει και εκείνη πόσο. Εκτιμώ και θαυμάζω την ψυχή, το μυαλό και φυσικά τη γραφή της. Δεν ξέρω αν είναι η μοναδική που το κατορθώνει αυτό, αλλά θα συμφωνήσω μαζί σου, όντως μέσα από τον έρωτα, τα συναισθήματα της καθημερινότητας, μας μιλάει και για πολύ ευρύτερα κοινωνικά θέματα. Άλλωστε αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό καθώς η κοινωνία αποτελείται από ανθρώπους, όλους εμάς, άρα οτιδήποτε μιλάει για τους ανθρώπους δεν μπορεί παρά να αφορά και την κοινωνία.

 

* Θέλεις να ταυτίζεσαι, έστω σε ένα βαθμό, με τους στίχους των τραγουδιών που ερμηνεύεις ή η υποκριτική παιδεία σου σού επιτρέπει επίσης να τα αντιμετωπίζεις και σαν «ρόλους» όταν χρειάζεται;

Δεν έχω ανάγκη να ταυτίζομαι με τα τραγούδια, αλλά να αγγίζουν την ψυχή μου, το βαθύτερο είναι μου, να δονούν κάτι μέσα μου, ένα βίωμά μου ή ακόμα και κάτι που έχω δει να βιώνει κάποιος άλλος. Ούτε όμως με το «ρόλους» δεν θα συμφωνήσω. Όταν τραγουδώ, δεν υποδύομαι κανέναν ρόλο. Απλώς μπαίνω στην ψυχή μου για να συναντήσω κάτι που υπάρχει εκεί ή μπορώ να αφουγκραστώ ότι υπάρχει στην ψυχή ενός συνανθρώπου μου.

 

* Η επιλογή του Ευριπίδη Ζεμενίδη ως ενορχηστρωτή έγινε για τα στοιχεία της παραδοσιακής μουσικής μας, που θεωρώ ότι αυτός κυρίως έφερε σε αυτόν τον δίσκο περισσότερο από κάθε προηγούμενό σου, ή για άλλον λόγο;

Επέλεξα τον Ευριπίδη Ζεμενίδη γιατί είναι ένας άνθρωπος που επίσης αγαπώ, θαυμάζω και εκτιμώ και μου ανταποδίδει όλα αυτά. Ήμασταν επί χρόνια συνεργάτες, αλλά όχι τα τελευταία, καθώς πλέον ζει το μεγαλύτερο διάστημα του έτους στη Γερμανία. Θεώρησα ότι αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή και περίσταση για να συνεργαστούμε ξανά ακριβώς γιατί επρόκειτο για έναν πολυσυλλεκτικό δίσκο και η γνώση του για το αντικείμενό του και η υπομονή του θα λειτουργούσαν εξισορροπητικά ανάμεσα στη δική μου άποψη και στη φυσιολογική επιθυμία των συνθετών να ακούσουν τα τραγούδια τους όπως τα είχαν φανταστεί -και αυτό ακριβώς συνέβη.

 

* Σε ενδιέφερε αλήθεια πάντα η παραδοσιακή μουσική ή έστω άρχισε να συμβαίνει αυτό πρόσφατα; Θα ήθελες ίσως όχι να ερμηνεύσεις αυθεντικά ανάλογα τραγούδια αλλά να υπάρξουν περισσότερα στοιχεία του ιδιώματος στο ρεπερτόριο σου στο μέλλον;

Δεν μπορώ να απαντήσω με απόλυτη σαφήνεια σε αυτή την ερώτηση. Σίγουρα πάντα με ενδιέφερε, αν όχι η παραδοσιακή, αναμφίβολα πάντως η λαϊκή μουσική μας. Επίσης μου είναι οικεία γιατί, αν και κατάγομαι από ένα νησί που δεν φημίζεται για τη μουσική παράδοσή του, τη Μύκονο, χάρη στην οικογένειά μου, για την οποία η μουσική ήταν πάντα ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ζωής της, μεγάλωσα μέσα σε αυτά τα ιδιώματα, αυτούς τους ήχους, σε πανηγύρια και αλλού. Δεν έρχονται συχνά στα χέρια μου τέτοια τραγούδια. Όταν συμβαίνει, είναι μια πρόκληση που την αντιμετωπίζω, τα τιμώ και περιμένω και η ίδια να δω πού θα με οδηγήσουν.

 

* Έχεις αποδείξει ότι δεν σου αρέσει να μένεις σε ένα ιδίωμα, αλλά να δοκιμάζεσαι σε πολλά. Θα έβλεπες το ενδεχόμενο να κάνεις στο μέλλον ένα ολόκληρο άλμπουμ με κάποιο που δεν έχεις ασχοληθεί πολύ ή και καθόλου έως τώρα, ροκ για παράδειγμα;

Δεν ξέρω τι έχω αποδείξει ούτε τι εικόνα έχει σχηματίσει το κοινό για εμένα. Πάντως δεν αισθάνομαι ότι υπάρχει κάτι στο οποίο δεν έχω δοκιμαστεί, όμως από την άλλη ποτέ δεν ξεκινώ έναν δίσκο λέγοντας θα ανήκει σε αυτό ή το άλλο ιδίωμα. Ακούω μεμονωμένα τραγούδια, άλλα «μου κάνουν κλικ» και άλλα όχι και σιγά - σιγά, καθώς συγκεντρώνεται το υλικό, αρχίζει να διαμορφώνεται το συνολικό κλίμα του δίσκου. Ο συγκεκριμένος δίσκος πάντως είναι μάλλον θεματικός και, για να πω την αλήθεια, δεν νομίζω ότι θα κάνω ποτέ δίσκο με βάση οποιοδήποτε ιδίωμα.

 

* Μια φωνή, κρίνοντας από τη δική σου φυσικά, εξακολουθεί πάντα να εργάζεται πάνω στην τεχνική της και να βελτιώνεται στο πέρασμα του χρόνου ή, όταν φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο αυτό πια σταματά και αντίστοιχα αρχίζει να εστιάζει σε άλλους παράγοντες της ερμηνείας, όπως το συναισθηματικό εύρος και βάθος;

Καθένας και καθεμία το αντιμετωπίζει διαφορετικά. Σίγουρα οφείλουμε να φροντίζουμε και να εξασκούμε το όργανό μας, τη φωνή στην περίπτωση των ερμηνευτών/ιών, είναι και μια τιμή στο χάρισμα που μας δόθηκε, όπως ακριβώς φροντίζουμε το σώμα μας και την υγιεινή του. Η τεχνική μόνη της φυσικά δεν αρκεί, όμως δεν είναι δυνατόν να αποδώσεις ένα μεγάλο συναισθηματικό εύρος και βάθος αν δεν διαθέτεις την απαιτούμενη τεχνική. Γενικά είναι καλό να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα σε όλους τους παράγοντες που καθορίζουν την ερμηνεία, η οποία φυσικά διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο ή ακόμα και στον ίδιο σε διαφορετικές περιστάσεις.

 

* Στη συνέντευξη που είχαμε κάνει για τον προηγούμενο δίσκο μου είχες πει ότι τουλάχιστον προσπαθούσες να είσαι αισιόδοξη. Θα έλεγες ότι τόσο ως Ελεονώρα, ο άνθρωπος και η ερμηνεύτρια, όσο και για τη χώρα μας είσαι περισσότερο, λιγότερο ή το ίδιο αισιόδοξη με τότε;

Για να είμαι ειλικρινής περνάω φάσεις αισιοδοξίας και άλλες απαισιοδοξίας. Νομίζω ότι αυτό ισχύει για όλους μας καθώς η ζωή, τόσο η προσωπική μας όσο και η κοινωνική, έχει γίνει πολύ περισσότερο πολύπλοκη και κυρίως απρόβλεπτη, δεν μπορείς πλέον να προγραμματίσεις τίποτα, ούτε καν μακροπρόθεσμα, και αυτό φυσικά επιφέρει ανασφάλεια. Όταν λοιπόν κυριαρχεί ο φόβος που προκαλεί η ανασφάλεια, είμαι απαισιόδοξη, ενώ, όταν χαίρομαι για κάποια πράγματα που συμβαίνουν, προφανώς πιο αισιόδοξη.

 

* Και τα σχέδιά σου μετά την καθιερωμένη καλοκαιρινή περιοδεία;

Η περιοδεία μόλις ξεκίνησε, έχω πραγματοποιήσει μόνο μία συναυλία στη Θεσσαλονίκη, ενώ και η κυκλοφορία του δίσκου είναι ακόμα πρόσφατη. Προς το παρόν λοιπόν προσπαθώ να γευτώ και να χαρώ αυτά τα δύο πράγματα. Σίγουρα υπάρχουν ιδέες και σχέδια για τον χειμώνα, αλλά ακόμα τίποτα τόσο συγκεκριμένο ώστε να μπορεί να ανακοινωθεί.

Ό,τι και αν είναι, είμαστε σίγουροι ότι θα είναι τουλάχιστον πρωτότυπο και ενδιαφέρον όπως και σχεδόν οτιδήποτε έχει επιχειρήσει έως τώρα συναυλιακά η Ελεονώρα Ζουγανέλη...

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Το "αφήγημα"

Σε κάθε περιστατικό ακροδεξιάς βίας σκάνε μύτη οι “ισαποστάκηδες”. "Πώς τολμάει και μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για επιθέσεις μίσους;" αναρωτιούνται. Αυτοί δεν δίχασαν την κοινωνία στις πλατείες των...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο