Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Βύρωνας Πότσος: «Όταν με ρωτούν τι παίζω, λέω... κιθάρα»!

Αν και πολύ νέος ακόμα, ο Βύρωνας Πότσος είχε ήδη μια πολύ ενδιαφέρουσα πορεία μέχρι τώρα. Γεννημένος στη Λεμεσό, ασχολήθηκε από μικρός με τη μουσική αλλά και με το ποδόσφαιρο, έφτασε μάλιστα να παίξει στην Εθνική Νέων της χώρας του, όταν... ένα σοβαρό ατύχημα τον ανάγκασε να εγκαταλείψει. Τότε εστίασε περισσότερο στη μουσική του κλίση και άρχισε να την καλλιεργεί, κάτι που έκανε ακόμα πιο συστηματικά όταν πήγε για σπουδές στην Αγγλία. Με το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε για ένα διάστημα στο αντικείμενό του (μηχανολόγος), παράλληλα όμως άρχισε να κάνει τακτικά live και να κυκλοφορεί δίσκους («Σοβαρά Αστεία» το ’10, «Μοϊκανός» το ’14). Είμαστε χαρούμενοι για το ότι, σ' αυτό το τεύχος, σας προσφέρουμε το τρίτο άλμπουμ του «Για Να Γυρνάς». Συστήνουμε έτσι έναν Κύπριο δημιουργό με ασυνήθιστα πλουραλιστικές αναφορές στην τραγουδοποιία του, ευφυείς και συχνά γοητευτικά χιουμοριστικούς στίχους και ένα προσωπικό ερμηνευτικό ύφος.

Γεννήθηκες και έζησες το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου στην Κύπρο, σπούδασες στην Αγγλία, εμφανίζεσαι τακτικά στην Ελλάδα... Τελικά αισθάνεσαι ότι ανήκεις κάπου; Ή δηλώνεις «πολίτης του κόσμου»;

Καλλιτεχνικά ανήκω όπου που φτάνει η μουσική μου και σαν άνθρωπος εκεί που με αγαπούν. Η μουσική μού επιτρέπει να φτάσω σε μέρη όπου ομιλείται η ελληνική γλώσσα. Από κει και πέρα, εάν θα ανήκω και σαν άνθρωπος εξαρτάται από τους υπόλοιπους. Γεννήθηκα και μένω στην Κύπρο γιατί ανήκω εδώ.

 

Πώς είναι από μουσικής πλευράς το να μεγαλώνει κανείς στην Κύπρο, το ίδιο με την Ελλάδα ή διαφορετικά;

Είμαστε πιο μικρή χώρα, γεωγραφικά αλλά και πληθυσμιακά, έχεις πιο λίγους ανθρώπους, άρα πιο λίγες «ζωντανές» επιρροές, επιλογές, μουσικές να ακούσεις. Τα μέσα συνήθως παίζουν αυτά που επιλέγουν άλλοι για μας, άρα το αν θα μεγαλώσεις εδώ μουσικά, εναπόκειται στο «ψάξιμο» που είσαι πρόθυμος να κάνεις.

 

Και τα προσωπικά σου μουσικά ερεθίσματα ποια ήταν; Ποια είναι τα πρώτα ακούσματα που θυμάσαι ως παιδί και ποια εκείνα τα οποία άρχισαν να σε διαμορφώνουν ως μουσικό;

Τα ερεθίσματα που είχα παιδί δεν είναι αυτά που με διαμόρφωσαν ως μουσικό. Όταν ερωτεύτηκα ξανά την κιθάρα στα δεκαοκτώ μου, άκουσα περισσότερη μουσική, κυρίως διεθνή. Ως έφηβος άκουγα την πιο ποιοτική, ρομαντική πλευρά της ελληνικής μουσικής.

 

Μεγαλώνοντας πλέον, ποια ιδιώματα και συγκεκριμένοι ίσως δημιουργοί σε καθόρισαν;

Οι επιρροές μου καθορίστηκαν κυρίως στην Αγγλία! Εκεί ήταν που μελέτησα περισσότερο και έγραψα ελληνικά τραγούδια εμπνευσμένος από την ξένη μουσική. Δηλαδή, ξεκινώντας από Πυξ Λαξ και Βασίλη Παπακωνσταντίνου, πηγαίνοντας σε Αλκίνοο Ιωαννίδη και Χρήστο Θηβαίο και από κει σε Θανάση Παπακωνσταντίνου και Σωκράτη Μάλαμα, άκουγα παράλληλα Rodrigo Y Gabriella, Seether, John Butler Trio και Portishead. Όταν με ρωτάνε τι παίζω, δεν ξέρω τι να απαντήσω και συνήθως τους λέω «κιθάρα»! (γέλια)

 

Πέραν του γεγονότος ότι για ένα διάστημα βιοπορίστηκες χάρη σε αυτές, θεωρείς τις σπουδές σου στη μηχανολογία χαμένο χρόνο ή όχι;

Οι μηχανολογικές σπουδές μού επέτρεψαν να μάθω να σκέφτομαι, να προγραμματίζομαι και να γνωρίσω καλά την Αγγλία. Μετά τις παρουσιάσεις, ετοιμάζω μια μεγάλη περιοδεία σε δεκατρείς πόλεις εκτός Κύπρου, κυρίως σε Κύπριους αλλά και Έλληνες φοιτητές σε Κρήτη, Στερεά Ελλάδα και Αγγλία. Ο προγραμματισμός αυτής της κατάστασης είναι κάτι που με συναρπάζει κι αυτό οφείλεται στις σπουδές μου. Άρα νιώθω πως έχω κερδίσει χρόνο χάρη σ’ αυτές!

 

Αισθάνεσαι και θα έλεγες ότι ανήκεις στην κάποτε περιβόητη «έντεχνη» σκηνή ή όχι; Ή ίσως όχι μόνο σ’ αυτή;

Ηχητικά μπορεί ναι, αν και ο δεύτερός μου δίσκος ήταν πιο ροκ. Μέσα σε τρεις δίσκους ακούς soft και rock μπαλάντες («Για Να Γυρνάς»), rock («Τα Σχοινιά Της Σκέψης»), πιο alternative («Μοϊκανός»), reggae («Σε Έχω Ξεπεράσει»), δύο... κάπως ζεϊμπέκικα («Μέσα Σου Βρίσκεται Ο Θεός») κ.ά. Άρα ναι και ταυτόχρονα... όχι!

 

Κάποιοι στίχοι σου δίνουν την εντύπωση ότι είσαι λίγο, μια ιδέα που λέμε..., μισογύνης ή μήπως απλά... «γυναικοκαμένος»; Γενικότερα, οι στίχοι σου είναι πάντα βιωματικοί; Γράφεις δηλαδή μόνο για πράγματα που έχεις ζήσει ή αισθανθεί;

Μισογύνης σίγουρα δεν είμαι. Κομμάτια όπως τα «Ζηλιάρα» και «Περίοδος» είναι καθαρά βιωματικά και κωμικά. Πάντα γράφω για αυτά που νιώθω και περνώ σε κάποια δεδομένη στιγμή, είτε είναι προσωπικά είτε αφορούν πιο γενικής φύσης θέματα.

 

Κάνω λάθος ή έχεις καλλιεργήσει μια ιδιαίτερη σχέση με την Κρήτη; Πώς προέκυψε;

Ξεκίνησα να πηγαίνω γιατί οι Κύπριοι φοιτητές εκεί με καλούσαν για εμφανίσεις. Έχω πάει αρκετές φορές στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο και ελπίζω σε άλλες τόσες. Την αγαπώ την Κρήτη. Κύπριοι και Κρητικοί νιώθουμε σαν αδέλφια.

 

Τι συμβαίνει με τους δύο προηγούμενους δίσκους σου; Πότε, από ποιον φορέα και πώς κυκλοφόρησαν;

Ο πρώτος κυκλοφόρησε μόνο στην Κύπρο, ενώ το «Μοϊκανός» έκανε τη βόλτα του και στην Ελλάδα μέσω της Final Touch.

 

Ως γνωστόν, ο τελευταίος αληθινός σταρ στην Ελλάδα ήταν (και συνεχίζει φυσικά να είναι) Κύπριος, δηλαδή ο Μιχάλης Χατζηγιάννης. Ως ακροατής, σου αρέσουν τα τραγούδια του; Σαν μουσικός, ο ίδιος ζηλεύεις, με την καλή έννοια, την επιτυχία του ή έστω θα μπορούσες να φανταστείς τον εαυτό σου στη θέση του;

Εάν σου πει κάποιος που ασχολείται με τη «ζωντανή» μουσική ότι δεν θα ήθελε να γεμίζει στάδια, μην τον πιστέψεις! Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης έκανε μια αξιοζήλευτη καριέρα κι αυτό χαίρει σεβασμού. Και ναι, κάποια τραγούδια του μου αρέσουν. Έχει κάποια τραγούδια που είναι πανέμορφα και δικαίως ακούγονται μέχρι σήμερα.

 

Πώς βλέπεις και πώς νιώθεις για το ότι αυτός ο δίσκος σου κυκλοφορεί από την «Κόκκινη Καρφίτσα» της «Αυγής»;

Είναι ένα από τα πιο μεγάλα δώρα που μου έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι με τη μουσική. Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου που δίνετε την ευκαιρία σε έναν Κύπριο μουσικό να ακουστεί στην Ελλάδα.

 

Και τα επόμενα σχέδιά σου, τα άμεσα και ίσως όχι μόνο;

Οι παρουσιάσεις του δίσκου στην Κύπρο και οι περιοδείες που ακολουθούν είναι τα σχέδια. Όσον αφορά την Ελλάδα, θα εμφανιστώ ακουστικά στις 19 Οκτωβρίου στο «Guru Bar» στο Ρέθυμνο, στις 20 στο «Cuckoo Bar» στο Ηράκλειο, στις 25 στην Αθήνα, στο «Mike’s Irish Bar», και τέλος στις 27 του μήνα στο «Yachting Club» στον Βόλο.

 

Εμείς πιστεύουμε στη δουλειά του Βύρωνα Πότσου. Σας προτρέπουμε λοιπόν να ακούσετε το CD του και κάτι μας λέει ότι, αν μένετε σε μία από τις παραπάνω πόλεις, θα θελήσετε και να τον δείτε ζωντανά...

 

Δείτε όλα τα σχόλια