Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

GRAVITY SAYS _I: «Βασιζόμαστε εξίσου στο rock όσο και στην ελληνική μουσική...»

Όταν ξεκινούσαμε, το τοπίο ήταν θολό και ανεξερεύνητο και το μόνο που κάναμε ήταν να πειραματιζόμαστε. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είχαμε σκοπό να υπερβούμε τους εαυτούς μας. Στην πορεία, ωστόσο, το αποτέλεσμα προέκυψε να είναι όντως αυτό για τον λόγο ότι απλώς βαριόμαστε και μας κουράζει να ακούμε και να ανακυκλώνουμε το ίδιο πράγμα.

Έχουν προηγηθεί άλλα δύο και επίσης πολύ καλά άλμπουμ, το «The Roughest Sea» του ’07 στον Σείριο του Μάνου Χατζιδάκι και τέσσερα χρόνια μετά το «The Figures Of Enormous Grey And The Patterns Of Fraud». Με κεντρικές φυσιογνωμίες πάντα τον τραγουδιστή, κιθαρίστα και εκτελεστή σαντουριού (!) Μάνο Πατεράκη και τον ντράμερ και κιμπορντίστα Νίκο Ρέτσο, η τωρινή σύνθεση της μπάντας συμπληρώνεται από τον κιθαρίστα Νίκο Σωτηρόπουλο, τον τρομπετίστα Κώστα Στεργίου και τον μπασίστα Mampre Kasardjian. Αυτοί είναι οι υπεύθυνοι για το «Quantum Unknown», έναν πρωτότυπο, τολμηρό, «περιπετειώδη» και, για τα ελληνικά δεδομένα, ίσως ακόμα και... ριζοσπαστικό δίσκο.

 

Όταν ξεκινούσατε, σας περνούσε από το μυαλό ότι θα φτάσετε σε αυτό το σημείο; Ήταν η επιδιωκόμενη κατάληξη; Αιφνιδιάσατε τους εαυτούς σας ή απλά τους υπερβήκατε;

Όταν ξεκινούσαμε, το τοπίο ήταν θολό και ανεξερεύνητο και το μόνο που κάναμε ήταν να πειραματιζόμαστε. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είχαμε σκοπό να υπερβούμε τους εαυτούς μας. Στην πορεία, ωστόσο, το αποτέλεσμα προέκυψε να είναι όντως αυτό για τον λόγο ότι απλώς βαριόμαστε και μας κουράζει να ακούμε και να ανακυκλώνουμε το ίδιο πράγμα.

 

Είστε συγκρότημα με την πραγματική έννοια του όρου ή μια μουσική κολεκτίβα με κεντρικά πρόσωπα εσάς τους δύο;

Θα λέγαμε το δεύτερο, αν και στη νέα σύνθεση τα υπόλοιπα μέλη έχουν αρχίσει να συνεισφέρουν στη δημιουργία του πιο «φρέσκου» υλικού. Πάντως, δεν υπήρξε ποτέ σκοπός να είμαστε οι δύο σε αυτή τη θέση, προέκυψε από τις συγκυρίες. Εκεί είναι το θέμα μάλλον, ποιος αντέχει να παραμείνει στην προσπάθεια μετά τα δύσκολα.

 

Περίπου δέκα χρόνια και τρεις μόνο δίσκοι... Πρώτον, δεν βιάζεστε ή οι κυκλοφορίες σε τόσο αραιά διαστήματα είναι θέμα συγκυριών; Δεύτερον, έχετε βάλει ένα είδος στοιχήματος να κυκλοφορείτε κάθε δίσκο σε διαφορετική εταιρεία ή απλά έτσι προκύπτει; Και, με την ευκαιρία, θεωρείτε σημαδιακό το γεγονός ότι κυκλοφορήσατε το ντεμπούτο σας στον Σείριο του Μάνου Χατζιδάκι, έστω κι αν εκείνος δεν ζούσε πλέον; Σας καθόρισε αυτό κατά κάποιο τρόπο ως προς τη συνέχειά σας;

Σίγουρα δεν βιαζόμαστε και ειδικά όσον αφορά το να βγάλουμε συμπέρασμα για όσα γράφουμε. Ο χρόνος στην περίπτωσή μας είναι κριτής. Το ότι κυκλοφορούμε κάθε δίσκο σε διαφορετική εταιρεία οφείλεται μάλλον στο ότι έτσι προκύπτει. Δεν ξέρουμε αν είναι πραγματικά σημαδιακό (στον κβαντικό κόσμο μας σίγουρα είναι!), αλλά η εκτίμησή μας στο έργο του Χατζιδάκι και του Σείριου έφερε τη συνεργασία όταν δώσαμε ένα demo στην εταιρεία. Η αποδοχή του μας έδωσε μεγάλη χαρά βέβαια και, ίσως, μας έδωσε κάτι από την αύρα του Μάνου να ακολουθεί τη σκέψη μας έκτοτε.

 

Τελικά, τι ακριβώς συμβαίνει; Παίρνετε την ελληνική μουσική και την... πηγαίνετε μια βόλτα μέχρι τους δρόμους του rock ή φέρνετε το rock εδώ για να το ξεναγήσετε στη μουσική μας παράδοση; Ή μήπως στέκεστε κάπου ανάμεσα και δεν ξέρετε προς τα πού να τραβήξετε;

Ακολουθούμε το ένστικτό μας και ταιριάζουμε ό,τι ηχόχρωμα μας ακούγεται καλά. Το αποτέλεσμα σίγουρα έχει να κάνει με τα βιώματα μας και τις αναφορές μας. Ζήσαμε την εποχή του rock με την εξέλιξή του σε αυτές τις πέντε δεκαετίες και δύσκολα θα μας άφηνε ανεπηρέαστους, όπως δεν θα μας άφηναν ανεπηρέαστους και τα παραδοσιακά και όλα γενικά τα ακούσματα της χώρας μας.

 

Εμένα πάλι, βρε παιδιά, γιατί, παρ' ότι αντιλαμβάνομαι μια χαρά την παρουσία των ελληνικών στοιχείων, αυτό ειδικά το άλμπουμ μού αφήνει πάνω απ' όλα την αίσθηση ενός πειραματικού, ίσως ακόμα και ψυχεδελικού, ηχητικού trip; Μήπως δεν πηγαίνει κάτι καλά με τα αυτιά μου ή ίσως ακόμα και με το μυαλό μου;

Το «Quantum Unknown» ίσως προβληματίσει στα πρώτα ακούσματα τον ακροατή. Υπάρχουν εναλλαγές ήχων και ρυθμών που φτάνουν εκεί που το ένστικτό μας προστάζει. Σκοπός μας σε αυτό το άλμπουμ ήταν να απελευθερωθούμε δημιουργικά, χωρίς να κυνηγάμε τον ένα και αμιγή ήχο. Η ψυχεδέλεια και το τριπάρισμα σίγουρα ακολουθούν, κατά τη γνώμη μας, σχεδόν ολόκληρο το έργο μας ώς τώρα.

 

Οι στίχοι σας γεννιούνται από τη μουσική σας, η μουσική δημιουργεί τους στίχους ή είναι μια θυελλώδης σχέση με μεγαλύτερα διαστήματα χωρισμού, παρά συνύπαρξης;

Η μουσική δημιουργεί τον ρυθμό των στίχων. Το νόημά τους όμως το οδηγεί το concept του εκάστοτε άλμπουμ.

 

Και τα σχέδιά σας για τον επόμενο μήνα, χρόνο, δίσκο;

Μετά την εμφάνισή μας στο φεστιβάλ του "Σπούτνικ" θα γίνουν παρουσιάσεις του νέου μας άλμπουμ τον Νοέμβριο κατά σειρά σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα και τελευταία στην Αθήνα. Για δίσκο είναι πάρα πολύ νωρίς ακόμα..

 

INNER EAR

Το τρίτο άλμπουμ των GSI θέτει από τώρα πολύ σοβαρή υποψηφιότητα για ένα από τα καλύτερα της χρονιάς όσον αφορά την ελληνική παραγωγή. Έξι μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια, με κύρια χαρακτηριστικά τους τις καθόλου προβλέψιμες μελωδίες, τις ρυθμικές ανατροπές, τον θεματικό πλούτο και τις φιλόδοξες και περίτεχνες –συχνά και... περίπλοκες!- αναπτύξεις, οι οποίες υποστηρίζονται από ιδιαίτερα ευφάνταστες ενορχηστρώσεις. Με απολύτως ταιριαστό στιχουργικό πεδίο τη μεταβλητότητα των πάντων και του ενός, το γκρουπ εδώ ακολουθεί τα progressive μονοπάτια με ένα post rock όχημα –ή μήπως το αντίθετο;- και οδηγείται σε ακόμα ένα άγνωστο τοπίο, το οποίο μελλοντικά σίγουρα θα πάψει να είναι τέτοιο, όπως ακριβώς δηλαδή αρμόζει στην εποχή μας. Το «Quantum Unknown» κυριολεκτικά ανοίγει νέους ορίζοντες όχι μόνο για τους ίδιους τους GSI αλλά και για ολόκληρο αυτό που αποκαλούμε «σύγχρονο ελληνικής προέλευσης rock», τους οποίους θα όφειλαν να εξερευνήσουν όλοι. Είναι λογικό όμως να περιμένουμε από τους δημιουργούς του να επιδοθούν πρώτοι σ' αυτό...

 

Δείτε όλα τα σχόλια