Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο Ross Daly μιλάει για την μεγάλη συναυλία κρητικής μουσικής στο Θέατρο Βράχων

Ο ραδιοφωνικός παραγωγός και γνώστης σε βάθος της κρητικής μουσικής (και όχι μόνον λόγω...οικογενειακής παράδοσης!) Γιώργος Ξυλούρης σε συνεργασία με το τον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο 105.4 διοργανώνουν μια μεγάλη συναυλία με τον τίτλο «Η Κρήτη τραγουδάει» στο Θέατρο Βράχων την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου

Ο ραδιοφωνικός παραγωγός και γνώστης σε βάθος της κρητικής μουσικής (και όχι μόνον λόγω...οικογενειακής παράδοσης!) Γιώργος Ξυλούρης σε συνεργασία με το τον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο 105.4 διοργανώνουν μια μεγάλη συναυλία με τον τίτλο «Η Κρήτη τραγουδάει» στο Θέατρο Βράχων την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου. Φιλοδοξία της είναι να παρουσιάσει ένα πανόραμα της παλαιότερης και σύγχρονης κρητικής μουσικής παράδοσης και όλα δείχνουν ότι θα το καταφέρει καθώς συμμετέχουν οι λαμπρότεροι εκπρόσωποι της τελευταίας, με πρώτους και καλύτερους βέβαια ουκ ολίγα μέλη της οικογένειας Ξυλούρη. Ανάμεσα στους συμμετέχοντες είναι και ο σπουδαίος Ιρλανδός μεν αλλά εδώ και χρόνια Έλληνας και μάλιστα με τόπο διαμονής την Κρήτη μουσικός Ross Daly ο οποίος μίλησε στο musicpaper.gr για το περιεχόμενο και την σημασία αυτής της αξιέπαινης πρωτοβουλίας.

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη:

Πόσο σημαντική για την κρητική μουσική θεωρείς αυτή την εκδήλωση που διοργανώνει ο Γιώργος Ξυλούρης και μάλιστα στην Αθήνα;

Η εκδήλωση αυτή αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία να παρουσιαστεί μια σφαιρική εικόνα της καλής εκδοχής της κρητικής μουσικής. Συχνά τα τελευταία χρόνια η κρητική μουσική παρουσιάζεται είτε ως ένα κάπως κακόγουστο φολκλόρ είτε σε μια ευτελή εμπορική μορφή που παραπέμπει περισσότερο σε «ποπ». Και στις δύο αυτές εκδοχές δεν έχουμε την δυνατότητα να δούμε ότι η Κρήτη σήμερα παράγει ένα ζωντανό και ποιοτικό πολιτισμό και ότι αυτός ο πολιτισμός διαμορφώνεται κυρίως

από νέους ανθρώπους και με ένα ισορροπημένο συνδυασμό σεβασμού για το παρελθόν και σύγχρονης δημιουργικής δράσης.

Μετά από τόσα χρόνια Ross νιώθεις και εσύ μέρος της κρητικής μουσικής ή συμμετέχεις «τιμής ένεκεν»;

Όπως έχω πει πολλές φορές όταν ήρθα στην Κρήτη πριν από σαράντα χρόνια και ξεκίνησα να μάθω να παίζω λύρα ο στόχος μου δεν ήταν να γίνω Κρητικός λυράρης, ήταν να μάθω να παίζω λύρα. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη και σημαντική διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους δυο στόχους, στη μια περίπτωση θέλεις να γίνεις κάτι που από τη φύση σου δεν είσαι και στην άλλη θέλεις να μάθεις να κάνεις κάτι που μέχρι τότε δεν έχεις μάθει να κάνεις. Ο άνθρωπος μπορεί να μάθει πολλά πράγματα στη ζωή του, πράγματα που συχνά φαντάζουν απίθανα, αλλά δεν μπορεί να γίνει άλλο από αυτό που ορίζει η ίδια η φύση του. Ο Άραβας φιλόσοφος του δέκατου τρίτου αιώνα Ιμπν Άραμπι το διατύπωσε πολύ εύστοχα λέγοντας ότι «η χειρότερη τιμωρία του Θεού ειναι να μας κάνει να θελήσουμε αυτό που δεν είναι στη μοίρα μας». Συνεπώς μετά από σαράντα χρόνια ζωής στην Κρήτη κάνω απλώς αυτό που υποδεικνύει η ίδια η φύση μου με ό,τι έχω καταφέρει να μάθω.

Η κρητική μουσική παράδοση είναι κάτι ενιαίο ή υπάρχουν πολλά και διαφορετικά τμήματα της;

Τα διάφορα ηχοχρώματα και ιδιώματα που συναντάμε στην Κρήτη ανήκουν φανερά σε ένα αναγνωρίσιμο και ενιαίο πολιτισμό αλλά ταυτόχρονα ισχύει ότι πάνω στο νησί υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία στα ακούσματα από το ένα μέρος του στο άλλο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτή την ποικιλία που έχουν να κάνουν με την Ιστορία του κάθε τόπου στην Κρήτη, με το φυσικό περιβάλλον, με την καταγωγή των κατοίκων καθώς και με πολλούς άλλους παράγοντες.

Πέραν από την ενορχήστρωση, την ύπαρξη δηλαδή ουσιαστικά της λύρας, ποιες θα έλεγες ότι είναι οι κυριότερες διαφορές της μουσικής της Κρήτης από εκείνης άλλων περιοχών της Ελλάδας;

Σχεδόν όλα τα μουσικά ιδιώματα της Ελλάδας είναι ταυτόχρονα τοπικά και υπερτοπικά, με αυτό θέλω να πω ότι δεν ταυτίζονται με τα όρια και τα σύνορα που έχουν προκύψει για πολιτικούς κυρίως λόγους. Το άκουσμα της Κρήτης είναι άμεσα αναγνωρίσιμο ως κρητικό άκουσμα αλλά ταυτόχρονα ανήκει φανερά σε ένα ευρύτερο σύνολο που συμπεριλαμβάνει τα Δωδεκάνησα, ένα τμήμα της νοτιοδυτικής Τουρκίας και ακόμα ένα τμήμα της ανατολικής Αλγερίας. Αν λάβουμε υπόψη μας το σύνολο των ιστορικών της καταβολών τότε βέβαια οι επιδράσεις είναι σαφώς περισσότερες. Όλα αυτά συνθέτουν το πολύ ιδιαίτερο μωσαϊκό που γνωρίζουμε σήμερα ως «κρητική μουσική», δεν είναι μόνο θέμα του ενός η του άλλου οργάνου που, ούτως ή άλλως, δεν αποτελούν αποκλειστικότητα της Κρήτης, ούτε η λύρα, ούτε το λαούτο, το μαντολίνο ή η ασκομαντούρα (αυτά κυρίως απαντώνται σήμερα στην Κρήτη). Κάθε μουσικό ιδίωμα αποτελεί ένα κράμα που αντανακλά τόσο την ιστορική διαδρομή όσο και την γεωγραφική θέση του τόπου στον οποίο αναπτύσσεται.

Η κρητική μουσική μπορεί αλλά και πρέπει να εκσυγχρονισθεί ή να παραμείνει μια συνέχεια της παράδοσης; Κατά τη γνώμη σου υπάρχουν κάποιες εξελίξεις της και, αν ναι, ποιοι είναι οι κυριότεροι υπεύθυνοι για αυτές;

Δεν ξέρω αν η λέξη «εκσυγχρονιστεί» είναι η κατάλληλη ή θα ήταν καλύτερα να πούμε ότι η κρητική μουσική οφείλει να συνεχίσει την εξελικτική της πορεία, μάλλον το δεύτερο με βρίσκει σύμφωνο. Καταρχήν η αντίληψη που συνδέει την έννοια «παράδοση» αποκλειστικά ή κυρίως με το παρελθόν είναι λάθος, η έννοια παράδοση αναφέρεται κυρίως στο φαινόμενο της διαχρονικότητας. Η διαχρονικότητα προϋποθέτει μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Το διαχρονικό λειτουργεί και υφίσταται εξίσου και στις τρεις αυτές υποδιαιρέσεις του χρόνου συνεπώς η μουσική παράδοση ενός τόπου πάντα εξελίσσεται. Το θέμα είναι αν αυτή η εξέλιξη είναι εκείνη που πράγματι θέλουμε και αρμόζει στην εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας η όχι. Αυτό κρίνεται από μεγάλα σύνολα ανθρώπων σε μεγάλα χρονικά διαστήματα, εμείς απλώς ελπίζουμε και εργαζόμαστε όσο πιο ευσυνείδητα που μπορούμε.

Δεν είναι μόνον ότι ο διοργανωτής της εκδήλωσης είναι ο γιος του Νίκου Ξυλούρη αλλά και ότι συμμετέχουν αρκετά ακόμα μέλη της οικογένειας με πρώτο βέβαια τον Ψαραντώνη...Πώς αποτιμάς λοιπόν την προσφορά αλλά και την συμβολή αυτής της θεωρείς οικογένειας, των Ξυλούρηδων, στην κρητική μουσική;

Πιστεύω ότι οι Ξυλούρηδες έχουν μια πολύ σημαντική προσφορά στην μουσική παράδοση της Κρήτης. Έχουν ένα δικό τους ήχου που εύκολα διακρίνεται και ταυτόχρονα συνεχώς εξελίσσεται. Βέβαια τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη της οικογένειας έχουν ήδη γράψει την Ιστορία τους που την ξέρουμε και την θαυμάζουμε όλοι αλλά διακρίνω ιδιαίτερο ενδιαφέρον στους νεότερους. Ίσως η δική μου πολυπολιτισμική διαδρομή μου δημιουργεί κάποιες προκαταλήψεις αλλά επειδή τυχαίνει να έχω μια πολύ καλή και πολύχρονη σχέση με τα παιδιά του καλού μου φίλου Γιώργου Ξυλούρη (Ψαρογιώργης) με τα οποία μπορώ να επικοινωνήσω και στις δυο μητρικές τους γλώσσες (αγγλικά Αυστραλίας και ελληνικά...Ανωγείων!) θαυμάζω τον τρόπο με τον οποίο ισορροπούν ανάμεσα στις διάφορες καταβολές τους με μια σπάνια φυσικότητα η οποία με πείθει απόλυτα. Έχουν καταφέρει σε μια τόσο νεαρή ηλικία να συνδυάσουν με απλότητα και φυσικότητα τα καλύτερα στοιχεία των πολιτισμών από τα οποία προέρχονται και να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της πολυπολιτισμικής μας εποχής με θετικότητα και ανοικτές αντιλήψεις που σίγουρα θα έχουν ως αποτέλεσμα να σταθούν αντάξιοι των προγόνων τους.

Και τέλος, ποια πολιτιστική αλλά και πολιτική ίσως ακόμα σημασία πιστεύεις ότι έχει αυτή η συναυλία που έρχεται μετά από ένα δύσκολο και πολυτάραχο για την ελληνική πολιτική ζωή καλοκαίρι και ενώ βρισκόμαστε ήδη στην δεύτερη μέσα σε οκτώ μόλις μήνες προεκλογική περίοδο;

Δεν θα ήθελα να απαντήσω σε αυτή τη συνέντευξη στο συγκεκριμένο ερώτημα...Θα χρειαζόμουν μιαν ολόκληρη άλλη συνέντευξη για να τοποθετηθώ για αυτά τα θέματα που, κατά την άποψη μου, είναι πολύ σύνθετα. Προς το παρόν ας χαρούμε τη συναυλία της Παρασκευής και ας κουβαλάμε όλοι μέσα μας έναν πολύ μεγάλο πόνο μαζί μια πολύ μεγάλη απογοήτευση...

Δείτε όλα τα σχόλια