Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η πληθωρικότητα του Ντύλαν... (Video)

...και τα μονοπάτια, που χαράσσει μέσα από τις δεκάδες αναφορές του, τις οποίες θυμάται στο δεύτερο τραγούδι που χαρίζει μέσα σε λίγες βδομάδες στους φίλους του σε όλο τον κόσμο

Ένα μήνα και κάτι πριν σβήσει τα 79α κεράκια του (στις 24 Μαΐου), ο Μπομπ Ντύλαν μας χάρισε -μέσω Twitter!- το δεύτερο ανέκδοτο κομμάτι του μέσα σε διάστημα τριών εβδομάδων -σήμα δυνατό ότι ετοιμάζει την κυκλοφορία καινούργιου δίσκου, γράφουν τα μουσικά περιοδικά ανά τον κόσμο!

Τρεις εβδομάδες μετά το “Murder Most Foul”, το 17λεπτο κομμάτι, που ξεκινούσε από την δολοφονία του Κένεντι για να περάσει όλη τη σύγχρονη Αμερική του τραγουδοποιού, ο Ντύλαν επιστρέφει με ένα τετράλεπτο τραγούδι με κιθάρες και βιολοντσέλο, που ήδη από τον τίτλο του -“I contain multitudes”- αποτίει φόρο τιμής στον Ουώλτ Ουίτμαν και τις κάθε είδους επιρροές του, σαν για να να μας θυμίσει ότι ο ίδιος είναι όλα αυτά μαζί.

“Αντιφάσκω; Ωραία, αντιφάσκω (είμαι ευρύχωρος, εμπεριέχω μια πληθώρα πραγμάτων”, έγραφε ο Ουίτμαν στο “Τραγούδι του εαυτού μου”. “Είμαι άνθρωπος των αντιφάσεων, είμαι άνθρωπος με πολλές διαθέσεις, εμπεριέχω μια πληθώρα πραγμάτων”, απαντά στο τραγούδι του ο ρόκερ νομπελίστας.

Τα 4 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα του τραγουδιού δίνουν στο Ντύλαν την ευκαιρία να αναδείξει ακριβώς αυτή την πληθώρα αναφορών. Ξεκινώντας από το ροκεντρολλάκι του Γουόρεν Σμιθ “A Red Cadillac And A Black Moustache” (που είχε τραγουδήσει και ο ίδιος στην συλλογή “Good Rockin' Tonight, The Legacy Of Sun Records” του 2001) περνάει στον Ντέιβιντ Μπόουι, δημιουργώντας μια ομοιοκαταληξία ανάμεσα στο “all the young dudes” και τον τίτλο του τραγουδιού, “I contain multitudes” και από εκεί πάει στον Ε.Α. Πόε (“έχω μια καρδιά που λέει ιστορίες σαν τον κύριο Πόε/ έχω στους τοίχους σκελετούς ανθρώπων που γνωρίζεις”) για να καταλήξει στον Anthony Raftery στον οποίο αποτίει φόρο τιμής τραγουδώντας “I’m going to Bally-na-Lee”, αναφορά που παραπέμπει στο ποίημα του Ιρλανδού ποιητή, “The Lass from Bally-na-Lee”.

“Δεν έχω να απολογηθώ για τίποτε” τραγουδά ο Ντύλαν και συνεχίζοντας με ένα “τα πάντα ρει”( του Ηράκλειτου) θυμάται τις “παλιές βασίλισσες όλων των προηγούμενων ζωών του”, αφού πρώτα έχει δηλώσει: “Είμαι ακριβώς σαν την Άννα Φρανκ, σαν τον Ιντιάνα Τζόουνς και εκείνα τα παλιόπαιδα από τη Βρετανία, τους Rolling Stones”!... Εκεί ακριβώς αποτίει φόρο τιμής σε μια από τις μεγάλες του αναφορές, τον Ουίλιαμ Μπλέικ: “Τραγουδάω τα τραγούδια της εμπειρίας σαν τον Ουίλιαμ Μπλέικ”, λέει σαν να θέλει να μας θυμίσει το περίφημο ρητό του ποιητή, “Αν οι πόρτες της αντίληψης καθαρίζονταν, τα πάντα θα φαίνονταν στον άνθρωπο όπως αληθινά είναι. Άπειρα”...

Ο Ντύλαν δείχνει σα να διεκδικεί, μέσα από αυτά τα τελευταία τραγούδια - πνευματική διαθήκη, το ρόλο αυτού που (προσπαθεί, τουλάχιστον, να) κρατά ανοιχτές τις πόρτες της αντίληψης μέσα από την πληθώρα των πραγμάτων, που είναι και είμαστε: “Θα κρατήσω ανοιχτό το μονοπάτι, το μονοπάτι στο μυαλό μου, Θα φροντίσω να μην μένει πίσω αγάπη”...

 

 

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Διεθνής διασυρμός

Να λοιπόν που η περίφημη λίστα Πέτσα έφτασε μέχρι το Συμβούλιο της Ευρώπης. Στην πλατφόρμα του Συμβουλίου για την ελευθερία του Τύπου αναρτήθηκαν χθες όλα τα δεδομένα για το σκάνδαλο...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις