Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Στην Αθήνα ο μεγάλος Ντάνιελ Ντέι Λιούις

Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις στην "Αόρατη κλωστή" του Πολ Τόμας Αντερσον

Στις αίθουσες από την Πέμπτη η "Αόρατη κλωστή" τελευταία του ταινία

"Στη ζωή κάθε ηθοποιού έρχεται μια στιγμή που θέτει στον εαυτό του το ερώτημα, 'Αξίζει πραγματικά να συνεχίσω να κάνω αυτή τη δουλειά;'"

Ντάνιελ Ντέι Λιούις

Ένας μεγάλος ηθοποιός, για πολλούς ο σημαντικότερος εν ζωή αυτή τη στιγμή, έρχεται σε λίγες μέρες στην Αθήνα. Έρχεται για δύο λόγους: για να παρουσιάσει την τελευταία του ταινία, την "Αόρατη κλωστή", που θα είναι και η τελευταία της καριέρας του (καθώς έχει δηλώσει από τον Ιούνιο του 2017 ότι εγκαταλείπει τον κινηματογράφο), αλλά και για να συναντήσει ξανά τα παιδιά της ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών, με τα οποία έχει δημιουργήσει ιδιαίτερη σχέση από το 1989, όταν είχε έρθει στην Αθήνα για την πρεμιέρα της ταινίας του «Το αριστερό μου πόδι». Τότε, στην πρώτη του συνάντηση με τα παιδιά, εκείνα του χάρισαν ένα γούρι, που τους υποσχέθηκε ότι θα το έχει μαζί του στην επερχόμενη τελετή απονομής των Όσκαρ, μία εβδομάδα μετά. Βέβαια, το Όσκαρ που τελικά κέρδισε εκείνη τη βραδιά, το πρώτο από τα συνολικά τρία στη μεγάλη καριέρα του, οφείλεται κατά κύριο λόγο στο εκπληκτικό, πηγαίο ταλέντο του, αλλά ίσως βοήθησαν και οι ευχές των παιδιών από την Αθήνα. Την επόμενη μέρα, τηλεφώνησε στους ανθρώπους της Εταιρείας Σπαστικών, λέγοντας: «Πείτε στα παιδιά ότι κερδίσαμε!». Από τότε βρίσκει πάντα τον χρόνο να επιστρέψει σε αυτά τα παιδιά, και μάλιστα τα έσοδα από την αθηναϊκή πρεμιέρα της «Αόρατης κλωστής» την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου, στη νέα αίθουσα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο Φαληρικό Δέλτα (τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί εδώ και μέρες), θα διατεθούν για την ενίσχυση της Εταιρείας...

Στην «Αόρατη κλωστή» του Πολ Τόμας Άντερσον υποδύεται έναν Εγγλέζο ράφτη της δεκαετίας του 1950, που έχει πελάτες μέλη της βασιλικής οικογένειας και αστέρες του κινηματογράφου, αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση με τις γυναίκες, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης...

"Σε όλη μου τη ζωή έλεγα πως θέλω να σταματήσω να παίζω... Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή τη φορά είναι διαφορετικά. Έπρεπε να το κάνω. Με θλίβει πολύ. Όταν ξεκίνησα να παίζω, ήταν ζήτημα επιβίωσης. Τώρα θέλω να εξερευνήσω τον κόσμο με έναν διαφορετικό τρόπο...".

Ο Λιούις γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1957 στο Λονδίνο. Ήταν ένα ατίθασο και πεισματάρικο αγόρι και κάποια στιγμή οι γονείς του τον έβαλαν σε ένα αυστηρό σχολείο, εσώκλειστο... Το μίσησε, αλλά εκεί ανακάλυψε ότι του άρεσε να δουλεύει με το ξύλο και να υποδύεται φανταστικούς χαρακτήρες με τους συμμαθητές του.

"Προέρχομαι από τη μεσαία τάξη" έχει πει ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που έχει δώσει στην καριέρα του, "αλλά πάντοτε ταυτιζόμουν με τους ανθρώπους της εργατικής τάξης, με εργάτες των ναυπηγείων ή εργαζομένους σε μικρά καταστήματα. Με γοήτευε ο τρόπος που επικοινωνούσαν μεταξύ τους... Θυμάμαι, αργότερα, μέσα στην κινηματογραφική αίθουσα θαύμαζα τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο να ερμηνεύει χαρακτήρες από αυτόν τον κοινωνικό περίγυρο. Για μένα ήταν καθαρή ποίηση...". Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία έγινε σε ηλικία 14 ετών, μαθητής ακόμα, στο φιλμ "Καταραμένη Κυριακή" (Sunday Bloody Sunday, 1971), στο οποίο είχε έναν μικρό ρόλο, ως κομπάρσος. Περιέγραψε αυτή την εμπειρία σαν την απόλυτη απόλαυση, καθώς πληρωνόταν 2 λίρες για να σπάει ακριβά αυτοκίνητα... Τελειώνοντας τη βασική εκπαίδευση, το 1975, έπρεπε να επιλέξει επαγγελματική κατεύθυνση. Η αρχική του επιθυμία ήταν να γίνει ξυλουργός. Έδωσε εξετάσεις για να μπει σε μια επαγγελματική σχολή, αλλά απορρίφθηκε! Αποφάσισε τότε να στραφεί στην υποκριτική, έδωσε εξετάσεις και πέτυχε να γίνει δεκτός στη θεατρική σχολή Bristol Old Vic. Για να "μπει" στον ρόλο του για την ταινία "Ο τελευταίος των Μοϊκανών", έμεινε έξι μήνες σε ένα δάσος, σε πρωτόγονες συνθήκες, κυνηγώντας και γδέρνοντας ζώα. Έμαθε ακόμη και να κατασκευάζει κανό. Ως "Πρόεδρος Λίνκολν" μελέτησε εξαντλητικά τη γλώσσα και τη γραμματική της εποχής του αμερικανικού Εμφυλίου. Λέγεται πως για την ταινία «Το αριστερό μου πόδι» έφτασε στο σημείο να αυτοτραυματιστεί στα πλευρά του προκειμένου να νιώθει το αναπηρικό καροτσάκι απολύτως απαραίτητο...

Πάντως, ούτε με το θέατρο κατάφερε να "συμβιβαστεί" ο τελειομανής Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Η τελευταία του θεατρική απόπειρα ήταν με το Εθνικό Θέατρο της Ιρλανδίας, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, για το ανέβασμα του "Άμλετ". Μετά από εξαντλητική προετοιμασία, κατέρρευσε κλαίγοντας σε μια πρόβα, στη σκηνή όπου ο Άμλετ συναντά το φάντασμα του πατέρα του. Αρνήθηκε να συνεχίσει τις πρόβες και από τότε δεν έχει δουλέψει ξανά για το θέατρο. Διαδόθηκε η φήμη ότι ο Ντέι Λιούις είχε δει το φάντασμα του πατέρα του, με τον οποίο είχε μια δύσκολη σχέση και τον έχασε στην εφηβεία...

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Φως και δικαιοσύνη

Τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής εξέτασης έδειξαν ότι ο Ζακ Κωστόπουλος πέθανε από ισχαιμικό επεισόδιο που προκλήθηκε από πολλαπλά τραύματα. Για να τα λέμε όπως είναι: ο άνθρωπος πέθανε από την...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο