Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

"Χρειαζόμαστε έργα ρεπερτορίου κι όχι κωμωδιούλες της πλάκας"

Πρεμιέρα αύριο στο θερινό Λαμπέτη για τη "Μικρή μας πόλη"

Για ένα "κομψοτέχνημα και ποιητικό αριστούργημα, που αναδεικνύει τις μικρές, πολύτιμες, καθημερινές στιγμές της ζωής μας", μιλά ο Γιάννης Κακλέας, με αφορμή την αυριανή πρεμιέρα, στο θερινό θέατρο Λαμπέτη, του έργου του Θόρντον Ουάιλντερ "Μικρή μας πόλη". Ένα έργο "που θέλει να μας πει πόση αξία έχει μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, μια χειρονομία, μια απλή καθημερινότητα με σεβασμό στον άλλον. Όλες αυτές τις αξίες που κινδύνευαν να αφανιστούν την εποχή που γραφόταν το έργο, το 1938, με τις συνέπειες ενός χρηματιστηριακού κραχ , με την πτώχευση της Αμερικής και τον επικείμενο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Με οδηγό το κείμενο της Γερτρούδης Στάιν 'Η γέννηση του αμερικανικού έθνους', ο Ουάιλντερ ήθελε να γράψει μια ελεγεία πάνω στον κοινοτισμό, με εμμονή στις απλές αξίες της ζωής και όχι στη βουλιμία ενός κράτους , που καταλήγει σε πτωχεύσεις περιουσιών αλλά και ιδεών", σχολιάζει ο γνωστός σκηνοθέτης.

Θυμίζει πως ο Θόρντον Ουάιλντερ υπήρξε ένας πολύ σημαντικός συγγραφέας, που δεν έγραψε πολλά, αλλά με όσα έγραψε σημάδεψε το παγκόσμιο θέατρο, με τον τρόπο της σκέψης του και τη φόρμα που πρότεινε. Ο Κακλέας συνεργάζεται με νέους ηθοποιούς αλλά και παλαιούς του συνεργάτες απο τον μυθικό "Τεχνοχώρο" και κάνει λόγο για "μια τρυφερή παράσταση, με χιούμορ και προσανατολισμένη στον άνθρωπο. Κάτι που με συγκινεί βαθιά και μου φέρνει πολλές αναμνήσεις θεατρικών στιγμών σε μια καλοκαιρινή Αθήνα αλλοτινών χρόνων. Πιστεύω πως είναι μια πρόταση" λέει και δεν κρύβει πως είναι ένα έργο που αγαπά, ένα έργο ρεπερτορίου.

"Πιστεύω πως η θερινή Αθήνα χρειάζεται έργα ρεπερτορίου κι όχι εύκολες λύσεις και κωμωδιούλες της πλάκας", υπογραμμίζει με νόημα. Και θυμάται τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, που την ονόμαζαν παραλία, καθώς συγκέντρωνε τις περισσότερες καλοκαιρινές θεατρικές σκηνές. "Ήταν μια μαγική εποχή. Πιστεύω πολύ πως, μαζί με το Φεστιβάλ και τις παραστάσεις που περιοδεύουν, είναι ωραίο να υπάρχει και μια όαση θεατρικής σκηνής με ρεπερτοριακό επίπεδο που μπορεί να παρακολουθεί ο θεατρόφιλος Αθηναίος" καταλήγει ο Γιάννης Κακλέας, που αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση και τον σχεδιασμό του θερινού Λαμπέτη για τα επόμενα πέντε χρόνια.

"Το θέατρό μας πέρασε σε νέα εποχή"

Ο Γιάννης Κακλέας, από τους πρωτοπόρους σκηνοθέτες μιας εποχής, εκφράζει τον προβληματισμό του για την θεατρική πραγματικότητα έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, λέγοντας πως "βρισκόμαστε σε μια φάση υπερπροσφοράς και υπερπληροφόρησης που πολλές φορές αντικαθιστά τη βαθιά έννοια της γνώσης και της ειλικρινούς δημιουργίας. Παρ' όλα αυτά, μετά από πολλά χρόνια, βλέπω ότι κάποιοι σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου, αλλάξαμε το θεατρικό τοπίο, περάσαμε δηλαδή στη νέα εποχή και αυτή βιώνουμε τουλάχιστον αισθητικά. Αυτό είναι σημαντικό. Το ότι το θέατρό μας πέρασε σε μια νέα εποχή με παραστάσεις επιπέδου, κάτι για το οποίο μπορούμε να υπερηφανευόμαστε. Απο την άλλη πλευρά, υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα που υπονομεύει όλες αυτές τις προσπάθειες. Θα επικεντρωθώ σε ένα. Όταν έχεις μια υπερπαραγωγή ηθοποιών απο δραματικές σχολές που οι περισσότερες είναι ανεπαρκείς και στην αγορά εργασίας ρίχνονται πεντακόσιοι και εξακόσιοι ηθοποιοί τον χρόνο, αυτόματα δημιουργείται μια τέτοια υπερπροσφορά που αρχίζει το προϊόν της καλλιτεχνικής έκφρασης να υποβαθμίζεται. Μέσα από εκατοντάδες παραστάσεις αποπροσανατολίζεται ένα κοινό που δεν ξέρει πού ακριβώς να απευθυνθεί. Και επίσης δημιουργώντας παραστάσεις με εύκολο τρόπο, μόνο και μόνο για να εκφραστούν αυτά τα παιδιά, δημιουργείται ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, που κάποια στιγμή θα το πληρώσουμε. Λόγω αυτής της υπερπροσφοράς, ο καθένας σκηνοθετεί, σκηνογραφεί, γράφει μουσική και φοβάμαι μήπως διολισθήσουμε σε ένα ημιεπαγγελματικό, ερασιτεχνικό επίπεδο. Αυτοί είναι οι φόβοι μου. Κατά τα άλλα, παραμένω αισιόδοξος, καθώς πιστεύω πως το ελληνικό θέατρο βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο για τους δημιουργούς".

Μάνια Ζούση

 

Δείτε όλα τα σχόλια