Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

"Η τέχνη είναι ασπίδα προστασίας και αντίστασης στην Ακροδεξιά"

Άννα Ελεφάντη, ηθοποιός - υποψήφια με τον Νάσο Ηλιόπουλο και την "Ανοιχτή Πόλη": Για την "Ανοιχτή Πόλη" ο πολιτισμός είναι ανάγκη και δικαίωμα όλων. Ως μέσο συνεργασίας, διαλόγου, έκφρασης, συνύπαρξης, μπορεί και πρέπει να βρει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη σύγχρονη πραγματικότητα της πόλης

Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

 

“Το θέατρο είναι ένας τόπος συνάντησης, μια ζωντανή κοινότητα που διαπλέκεται με την τέχνη και πάνω απ’ όλα με την ίδια τη ζωή. Τη ζωή των ανθρώπων, τη ζωή της πόλης, τη ζωή της ίδιας της αισθητικής. Άλλωστε η τέχνη είναι η ζωή και επ' ουδενί δεν πρέπει να περιορίζεται σε ένα εσωστρεφές πλαίσιο, αλλά να είναι σε ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία, την εποχή και το διεθνές περιβάλλον” λέει η Άννα Ελεφάντη, που συμμετέχει εδώ και δύο χρόνια στη μεταμόρφωση του Από Μηχανής Θεάτρου σε ένα ζωντανό θεατρικό κύτταρο στην καρδιά της πόλης. Από το Μεταξουργείο μέχρι τις γειτονιές του κόσμου από τις οποίες αντλεί ρεπερτόριο και δράσεις, μια ευρεία παραστασιακή παλέτα ξεδιπλώνεται ταυτόχρονα στις δύο σκηνές του, ενώ καλλιτέχνες με ευδιάκριτο στίγμα αλλά και νέοι δημιουργοί, συναντώνται εδώ και δύο χρόνια και ως από μηχανής θεοί προσφέρουν δώρα και αντίδωρα τέχνης στους θεατρόφιλους της Αθήνας.

Μαζί με τον σύντροφό της, σκηνοθέτη Δημήτρη Μυλωνά, πριν δύο χρόνια πήραν τη μεγάλη απόφαση να αναλάβουν τη διαχείριση του ιστορικού θεάτρου, που ανήκει στην Ασπασία Κράλλη και τον Χρήστο Βαλαβανίδη. Το ανακαίνισαν, δημιούργησαν δύο σκηνές, ώστε να παρουσιάζουν εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, και μέχρι το 2029 στεγάζουν εκεί τις θεατρικές ανησυχίες τους. Φέτος, μάλιστα, εγκαινιάζουν και παρουσιάζουν από τις 11 Ιουνίου ώς τις 14 Ιουλίου τον θεσμό «Summer Stock Theatre» με κεντρική θεματική τον Αριστοφάνη, στο οποίο δύο σκηνοθέτες και ισάριθμες ομάδες ηθοποιών, που ξεκίνησαν τον περασμένο Απρίλιο να προσεγγίζουν με νέα ματιά τα αριστοφανικά έργα θα παρουσιάσουν τις "Θεσμοφοριάζουσες" σε σκηνοθεσία του Πάνου Λουκαΐδη και τη "Λυσιστράτη" σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαραβέλια.

"Το όραμά μας δεν ήταν μόνο να έχουμε έναν χώρο για να ανεβάζουμε τις δικές μας παραγωγές και να αντιμετωπίσουμε αυτό το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας που είναι η τραγική έλλειψη χώρων, αλλά να φιλοξενούμε και κατ’ επέκταση να προτείνουμε ένα εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με ταυτότητα και θέση στα καλλιτεχνικά πράγματα του τόπου. Μας ενδιαφέρει το Από Μηχανής να είναι μέσα στη ζωή της πόλης. Μιας πόλης που έχει ανάγκη από την αιμοδοσία της τέχνης" λέει η Άννα Ελεφάντη, που αυτή τη φορά εκτός από τις υποχρεώσεις της στο θέατρο ανέλαβε και αυτές προς την πόλη μας κατεβαίνοντας στις εκλογές της επόμενης Κυριακής ως υποψήφια στην "Ανοιχτή Πόλη" με επικεφαλής τον Νάσο Ηλιόπουλο.

Παράλληλα, πρωταγωνιστεί στην κεντρική παράσταση του Από Μηχανής, την "Προσωπική συμφωνία" του Ρόναλντ Χάρχουντ, έργο ιδιαίτερα επίκαιρο στην εποχή μας, που παρουσιάζεται με μεγάλη επιτυχία σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά, με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Χρήστο Βαλαβανίδη, Αλέξανδρο Μπουρδούμη κ.ά. Σε μια όχι συνηθισμένη συνθήκη τα τελευταία χρόνια στη θεατρική Αθήνα, η παράσταση παρουσιάζεται πέντε ημέρες την εβδομάδα, από Τετάρτη έως Κυριακή, και μάλιστα είναι σχεδόν κάθε βράδυ sold out.

Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το έργο αφορά την ανάκριση του σημαντικού Γερμανού μαέστρου της Φιλαρμονικής του Βερολίνου Βίλχελμ Φουρτβέγκλερ, που αμέσως μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορήθηκε ως φιλοναζιστής. Και δεν επιλέχθηκε τυχαία από τον σκηνοθέτη και την πρωταγωνίστρια. “Αυτός ο άνθρωπος δεν παραιτήθηκε ούτε εγκατέλειψε τη ναζιστική Γερμανία αλλά παρέμεινε στη θέση του θεωρώντας ότι μέσω της τέχνης μπορεί να υπερασπιστεί τις ανθρώπινες αξίες αλλά και να παρηγορήσει τον λαό του σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο. Με τη δύναμη που είχε, κατάφερε να βοηθήσει Εβραίους μουσικούς να δραπετεύσουν, ανάμεσά τους ο περίφημος Άρνολντ Σέμπεργκ. Σήμερα λοιπόν, που πάνω από την Ευρώπη πλανάται ξανά το τέρας της Ακροδεξιάς, αυτό το έργο έρχεται να μας θυμίσει σημαντικά ζητήματα. Να μας θυμίσει την αυταξία της ανθρώπινης ζωής και του ανθρώπινου πολιτισμού, και να λειτουργεί ως δραστικό αντίδοτο στη μισαλλοδοξία, την ξενοφοβία και άλλα νοσηρά συμπτώματα της εποχής μας. Στην επανάκαμψη της Ακροδεξιάς πρέπει διαρκώς να βάζουμε φραγμούς. Η τέχνη είναι η πιο πρόσφορη ασπίδα προστασίας και αντίστασης” λέει η Άννα Ελεφάντη.

Η γνωστή ηθοποιός δεν κρύβει την ανησυχία της για την επανάκαμψη της Ακροδεξιάς. "Με φοβίζει, αλλά κυρίως με πεισμώνει. Αισθάνομαι ότι δεν έχω δικαίωμα, όπως πιστεύω κανένας μας, να κλείνω τα μάτια μπροστά σ’ αυτόν τον μεγάλο κίνδυνο. Απεναντίας, πρέπει να πάρουμε θέση και να αναλαμβάνουμε διαρκώς δράση. Άλλωστε και η 'Ανοιχτή Πόλη' με επικεφαλής τον Νάσο Ηλιόπουλο το ζήτημα της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, του κοινωνικού αποκλεισμού, των διακρίσεων και των ανισοτήτων το προτάσσει στο πρόγραμμά της. Αυτός άλλωστε ήταν και ένας από τους βασικούς λόγους που δέχτηκα με χαρά να συστρατευτώ στην προσπάθεια του Νάσου για μια Αθήνα ανθρώπινη, ελεύθερη, ανοιχτή”.

Στην πόλη μας παρατηρούμε μια έκρηξη δημιουργίας τα τελευταία χρόνια. "Πώς ο δήμος μπορεί να παρέμβει, προσφέροντας το θεσμικό πλαίσιο ως συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους δημιουργούς και το αστικό περιβάλλον;" τη ρωτάμε. “Για την 'Ανοιχτή Πόλη' ο πολιτισμός είναι ανάγκη και δικαίωμα όλων. Ειδικά σε μια Αθήνα όπου η καλλιτεχνική δραστηριότητα είναι έντονη, το να σταθεί η δημοτική αρχή θεσμικά δίπλα σε αυτόν τον παλμό είναι εξαιρετικά σημαντική. Ο πολιτισμός ως μέσο συνεργασίας, διαλόγου, έκφρασης, συνύπαρξης μπορεί και πρέπει να βρει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη σύγχρονη πραγματικότητα της πόλης.

Θέλουμε έναν δήμο με ξεκάθαρη πολιτιστική ταυτότητα και πολιτική, η οποία να μην συνδέεται μόνο με το λαμπρό παρελθόν αλλά να προωθεί τη σύγχρονη παραγωγή και να τη φέρνει σε επαφή τόσο με την κοινότητα όσο και με τους επισκέπτες της Αθήνας. Έναν δήμο που στηρίζει την καλλιτεχνική δράση ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των πολιτών και που στέκεται αρωγός σε πρωτοβουλίες που σκοπό έχουν όχι μόνο την παρουσίαση κάποιου καλλιτεχνικού έργου αλλά κυρίως τη θέσπιση προσβάσιμων και διάφανων δομών για τη δημιουργία του. Θεωρούμε επίσης κομβικό το να μπορούν οι πολίτες από πολύ μικρή ηλικία να έρχονται σε επαφή με τον πολιτισμό. Μπορεί ο δήμος σε ένα θεσμικό πλαίσιο να διευκολύνει ώστε όλοι οι μαθητές, ανεξαρτήτως εθνότητας, οικονομικής κατάστασης, να έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν μία τουλάχιστον παράσταση δωρεάν στη διάρκεια του σχολικού έτους”.

"Είναι εύκολο για έναν καλλιτέχνη να ζει και να δημιουργεί στην Αθήνα;" τη ρωτάμε. “Κάθε άλλο" απαντά. "Μια βαθιά πληγή, που ταλαιπωρεί χρόνια τώρα τους καλλιτέχνες, ειδικά τους νέους, είναι η έλλειψη χώρων που μαζί με την έλλειψη πόρων δυσκολεύει πολύ τη δυνατότητα απρόσκοπτης δημιουργίας. Εδώ ο δήμος μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο. Έχει πολλούς ανεκμετάλλευτους χώρους, τους οποίους μπορεί, σε μια θεσμική βάση, να διαθέσει δωρεάν σε καλλιτέχνες ώστε και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες να ωφεληθούν αλλά και να δημιουργηθεί ένας ζωντανός ιστός μεταξύ του πολιτισμού και της κοινότητας σε διάφορες γειτονιές της πόλης”.

Δείτε όλα τα σχόλια