Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Σοφία Καραγιάννη: Το παιχνίδι γίνεται κάτεργο για τον Ντοστογιέφσκι

Η σκηνοθέτης Σοφία Καραγιάννη, μιλά στην "Α" για τον "Παίχτη"

Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

"Ο 'Παίκτης' είναι μια μεγάλη, μοναδική λογοτεχνία. Και ο Ντοστογιέφσκι με έναν μαγικό τρόπο καταφέρνει να γράφει διαλόγους σχεδόν θεατρικούς" λέει η σκηνοθέτις Σοφία Καραγιάννη με αφορμή την παράσταση η οποία, βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ρώσου συγγραφέα, ανεβαίνει στο Θέατρο 104 στο Γκάζι, έως και τις 5 Μαΐου.

Γνωστή ήδη από το 2010 με την παράσταση που είχε ξεχωρίσει έχοντας τον τίτλο «Μην παίζεις με τα χώματα», η Σοφία δεν κρύβει την αγάπη της στη λογοτεχνία που την κάνει θέατρο.

«Με ενδιαφέρει να πάρω κάτι που δεν είναι θέατρο και να του δώσω έναν θεατρικό κώδικα" σημειώνει και προσθέτει πως ένα ακόμη που την γοητεύει στον Ντοστογιέφσκι, είναι ότι "αφήνει τους ήρωές του να φλυαρούν ακατάπαυστα. Κι έχει τόσο χιούμορ αυτό, που είναι σαν να μιλάνε τα πρόσωπα ερήμην του συγγραφέα τους. Στον 'Παίκτη' υπάρχει ταυτόχρονα και θεατρική δομή" διευκρινίζει.

Η σκηνοθέτις έχει μελετήσει τον συγγραφέα και την εποχή του, μιλώντας με βαθιά γνώση για τον “Παίκτη” που, όπως λέει χαρακτηριστικά, “τον έγραψε ο Ντοστογιέφσκι μέσα σε έναν πυρετό και υπό την πίεση του ατζέντη του, καθώς μέσα σε ελάχιστες μέρες έπρεπε να παραδώσει ένα νέο βιβλίο, αλλιώς θα έχανε τα δικαιώματα των έργων του. Έτσι, με τη βοήθεια της 25χρονης στενογράφου του, που είναι και η κατοπινή του σύζυγος, γράφει με έναν τρόπο εμμονικό, κάτι βαθιά βιωματικό, μιλώντας για τη δική του ιστορία μέσα στα καζίνο, όπου βρέθηκε μετά το κάτεργο. Νομίζω ότι αυτό που ήθελε να πει είναι ακριβώς αυτός ο συμβολισμός, από το κάτεργο στη ρουλέτα. Άνθρωπος με παράφορη ερωτική ζωή, ο Ντοστογιέφσκι συνδέει στον 'Παίκτη' το παιχνίδι του τζόγου με το παιχνίδι του έρωτα, με μια πάρα πολύ ωραία ισορροπία. Στην πραγματικότητα, παίρνει Ρώσους που έφυγαν από την πατρίδα τους, τοποθετώντας τους στη Γερμανία, στο κέντρο της Ευρώπης, και τους βάζει να λειτουργούν σχεδόν σκανδαλωδώς, παράφορα, με το να γίνονται τολμηροί. Αυτή η ιστορία της ρουλέτας ασκεί πάνω τους μια τεράστια γοητεία, όπως ισχύει και σήμερα αλλά και πάντα με αυτό που αποκαλούμε τύχη".

Η Σοφία Καραγιάννη μάς αποκαλύπτει την παραστασιογραφία που επιλέγει, βασισμένη στις μάσκες, κάτι που αναδύεται, όπως λέει, “από την καρναβαλική σχέση στο έργο, με την έννοια ότι η τύχη λειτουργεί σχεδόν δαιμονικά, απελευθερωτικά, καθώς η χαρτοπαιξία συνδεόταν πολύ με την ελευθερία, την αποκριά". Όσον αφορά τις μάσκες, όπως μας αποκαλύπτει, “είναι εμπνευσμένες από πίνακες της αριστοκρατίας όπου βλέπουμε ζώα να παίζουν χαρτιά. Κάτι που καταδεικνύει επιπλέον και το πώς αποκτηνώνεται ο άνθρωπος, χάνοντας τον εαυτό του. Ο 'Παίκτης' χάνει τον εαυτό του, όπως όλοι οι παίκτες, γιατί κάποια στιγμή δεν έχει σημασία αν θα κερδίσει. Κι αυτό είναι το πολύ συγκινητικό.

Ο ήρωας Αλεξέι Ιβάνοβιτς κερδίζει πάρα πολλά χρήματα αλλά δεν έχει τι να τα κάνει. Γιατί αυτό του διακόπτει τη σχέση του με το παιχνίδι. Οπότε αποφασίζει να τα σπαταλήσει για να ξαναγυρίσει στη ρουλέτα και να ξαναπαίξει. Γι' αυτό και η ρουλέτα είναι κάτεργο. Και το παιχνίδι γίνεται κάτεργο για τον Ντοστογιέφσκι".

Η ίδια συγκινείται από τον αλαζονικό τρόπο που, όπως λέει, συμπεριφέρεται ο άνθρωπος. "Κι εμείς σήμερα συμπεριφερόμαστε αλαζονικά. Πιστεύω πάρα πολύ στο κίνημα αλληλεγγύης που έχει δημιουργήσει η κρίση, η προσφυγιά, ο πόλεμος. Ωστόσο την ίδια στιγμή βλέπω να συνεχίζει να υπάρχει αυτή η αλαζονεία που δεν μας αφήνει να γίνουμε λίγο περισσότερο γενναιόδωροι, έτσι όπως θα έπρεπε δηλαδή να ήταν η ανθρώπινη φύση".

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τώρα αρχίζει η πολιτική

Δυστυχώς, ο Κ. Μητσοτάκης δεν βρήκε ούτε στη δευτερολογία του χρόνο να απαντήσει σε ερωτήματα που του τέθηκαν. Έτσι, δεν είπε κουβέντα για το αφορολόγητο - παρ’ όλο που προεκλογικά είχε καταθέσει τροπολογία για τη διατήρησή του.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο