Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ιστορία ενός ανθρώπου που δεν ανήκει πουθενά

"Βρωμιά" του Ρόμπερτ Σνάιντερ: Ένα αντιρατσιστικό έργο για τον φόβο και τη μοναξιά στο Θέατρο Σταθμός

"Πάντα με ενδιέφερε αυτό το κείμενο, καθώς διαθέτει μια επικαιρότητα, θέματα που μας συγκινούν και μας δονούν, πολλαπλά και πάντα παρόντα μηνύματα” λέει η σκηνοθέτις Κατερίνα Πολυχρονοπούλου για το θεατρικό έργο “Βρωμιά” του Ρόμπερτ Σνάιντερ, που κάνει πρεμιέρα αύριο στο Θέατρο Σταθμός στο Μεταξουργείο.

Ο τριαντάχρονος Σαντ, γεννημένος στο Ιράκ, ζει στη Γερμανία και είναι ακόμη ένας μετανάστης. Από μικρός διάβαζε και μελετούσε λογοτεχνία και γερμανική γλώσσα. Αλλά είναι ακόμη ένας ξένος, παρόλο που θα ήθελε να είναι σαν όλους τους άλλους και να μπορεί να μιλάει ελεύθερα. Νιώθει μοναξιά και φόβο και ζει κλεισμένος στο δωμάτιό του. Το όνομά του, κι όχι τυχαία, είναι Σαντ, που στα αγγλικά σημαίνει λυπημένος.

“Με συγκινεί βαθύτατα η μοναξιά αυτού του ανθρώπου ο οποίος δεν ανήκει πουθενά. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός στην καινούργια χώρα, παρόλο που είναι αυτή που ονειρευόταν και της οποίας τη λογοτεχνία και φιλοσοφία σπούδαζε. Έτσι, από τη μία απομακρύνεται από τη χώρα του κι από την άλλη δεν ανήκει ούτε σε αυτή που βρίσκεται. Με αποτέλεσμα να μην έχει μνήμες. Είναι ένας άνθρωπος που δεν ανήκει πουθενά και νιώθει μια βαθιά μοναξιά. Δεν μπορεί να κάνει ούτε φίλους, ούτε να ζήσει ελεύθερος, ούτε σχέσεις να δημιουργεί. Σε όλο το έργο προβάλλεται ακριβώς αυτό το στοιχείο ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, που φοβάται και τον φοβούνται" εξηγεί η σκηνοθέτις.

Ο Σαντ είναι ο Άλλος, ο διαφορετικός, που “φταίει” για όλα τα κακά και άσχημα της ζωής μας. "Βρίσκεται ανάμεσά μας ή μήπως μέσα μας;" αναρωτιέται η Κ. Πολυχρονοπούλου.

Το έργο γράφτηκε από τον Ρόμπερτ Σνάιντερ το 1991 στην Αυστρία, εποχή κατά την οποία οι ρατσιστικές επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών βρίσκονται σε έξαρση τόσο εκεί όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εκτός από ένα συγκλονιστικό αντιρατσιστικό κείμενο, αποτελεί μια αποκαλυπτική εξομολόγηση για τη μοναξιά, τον θυμό, τον φόβο και το οδυνηρό αίσθημα ματαίωσης κάθε ανθρώπου που βιώνει το περιθώριο και τον αποκλεισμό.

Ανέβηκε για πρώτη φορά πριν από είκοσι χρόνια, όταν παίχτηκε με επιτυχία στο Θέατρο του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και με πρωταγωνιστή τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, σε μετάφραση Κοραλίας Σωτηριάδου.

Το κείμενο του Σνάιντερ, με τον χαρακτήρα του Σαντ να είναι απόλυτα αληθινός και συγκλονιστικός μέσα στη μαρτυρία του, γραμμένο με αριστοτεχνικό τρόπο, διδάσκεται στα πανεπιστήμια συγγραφής θεατρικού έργου και σεναρίου. Η σκηνοθέτις ξεχωρίζει ένα σημείο που την συγκινεί ιδιαίτερα και είναι, όπως λέει, όταν ο Σαντ έχει βάψει τα μαλλιά του ξανθά και τότε όλοι του μιλούν στον πληθυντικό!

Τον Σαντ ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Φάμης.

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Το "αφήγημα"

Σε κάθε περιστατικό ακροδεξιάς βίας σκάνε μύτη οι “ισαποστάκηδες”. "Πώς τολμάει και μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για επιθέσεις μίσους;" αναρωτιούνται. Αυτοί δεν δίχασαν την κοινωνία στις πλατείες των...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο