Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Όταν το Φεστιβάλ Αθηνών "περπατάει" στην πόλη

Μέσα από έξι άξονες οι θεατές καλούνται να περιηγηθούν στην πόλη, να ανακαλύψουν, να γνωρίσουν αλλά και να συμμετάσχουν σε δράσεις και να παρακολουθήσουν παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν σε διάφορες περιοχές και μέρη σε Αθήνα και Πειραιά

Τη μνήμη που έχει αποτυπωθεί στο «σώμα» της πόλης, την κρυμμένη και άγνωστη πολλές φορές ιστορία μιας γεωγραφίας σημείων και τόπων και την ανάδειξή τους μέσα από σύγχρονες μαρτυρίες, εμβληματικά τοπόσημα και χώρους που έχουν συνδεθεί με αγώνες πάλης και διεκδίκησης δικαιωμάτων, όπως η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και το Εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας, τόπους άφιξης και φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών, όπως τα Προσφυγικά της Νίκαιας, ακόμα και σπίτια που αφηγούνται την ιστορία των κατοίκων τους ή ταβέρνες που φιλοξενούν πρόσωπα που φέρουν τον δικό τους μύθο επιχειρεί να γνωρίσει στο κοινό το Φεστιβάλ Αθηνών μέσα από πολλές, διαφορετικές παραστάσεις, δρώμενα και περφόρμανς υπό τον τίτλο «Άνοιγμα στην πόλη».

Οι θεατές καλούνται να περιηγηθούν στην πόλη, να ανακαλύψουν, να γνωρίσουν αλλά και να συμμετάσχουν σε δράσεις και να παρακολουθήσουν παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν σε απρόβλεπτες περιοχές και μέρη, όπως ο Παλαιός Ατμοηλεκτρικός Σταθμός της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, ο Εθνικός Κήπος, η Πλαζ Βοτσαλάκια, το Μικρό Χρηματιστήριο, το Πάρκο Δηλαβέρη, η Πλατεία Καστέλλας και τα Μανιάτικα του Πειραιά, αλλά και η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, ο Λυκαβηττός και η Ομόνοια!

Επιδίωξη, μεταξύ άλλων, παραμένει σκηνοθέτες, ηθοποιοί, χορευτές, εικαστικοί, ιστορικοί, μουσικοί και περφόρμερς, μαζί με κατοίκους, να έρθουν σε επαφή με διαφορετικές δομές και ομάδες της πόλης, έτσι ώστε να ενισχυθεί το βίωμα της συμμετοχής αλλά και η πρόσβαση ευαίσθητων κοινωνικά ομάδων στο καλλιτεχνικό γεγονός.

Οι άξονες που περιλαμβάνει το «Άνοιγμα στην Πόλη» είναι «Πόλη: Μύθος και Ιστορία», «Αθήνα, τόποι μνήμης», «Ποιητικά και Μουσικά Πάθη», «Παραστάσεις εκτός των τειχών», «Πειραιάς - Γεφυρώνοντας τις διαφορετικότητες» και «Πειραιάς - Άνοιγμα στην πόλη»

 

«Πόλη: Μύθος και Ιστορία»

Με ορμητήριο μεταξύ άλλων την Ομόνοια και τον Λυκαβηττό, στην κατηγορία «Πόλη: Μύθος και Ιστορία» θα δράσουν οι ομάδες του Γιώργου Σαχίνη με τη δράση «Στάση Ομόνοια», η Άννα Τζάκου με το «277 μέτρα» και η Γκίγκη Αργυροπούλου με το «AfterLives».

Μέσα από ένα ευρύ πολιτισμικό αρχείο, γραπτό και οπτικοακουστικό, που συλλέγουν εδώ και δύο χρόνια στην Ομόνοια, οι άνθρωποι του UrbanDig, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι, θεατρολόγοι κ.ά., δημιουργείται μια παράσταση περιπατητική που συναντά το θέατρο, τον χορό, τη μουσική και την εικαστική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο, με τον τίτλο «Στάση Ομόνοια».

Η καλλιτεχνική κολεκτίβα Mkultra, αποτελούμενη από καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, ερευνητές και κατοίκους, προτείνει ένα εργαστήρι κριτικής επαναπροσέγγισης της πόλης, που θα περιλάβει μια εγκατάσταση στο κέντρο της Αθήνας και σειρά ομιλιών για τις χρήσεις του αστικού και του δημόσιου χώρου.

Η Άννα Τζάκου στην περφόρμανς «277 μέτρα» προτείνει μια συμμετοχική περιήγηση στον Λυκαβηττό κατά την ώρα της ανατολής του ήλιου, όπου οι θεατές καλούνται να ανακαλύψουν αφηγήματα της πόλης και πιθανούς τρόπους σύνδεσης του καθενός μαζί της.

 

«Αθήνα: Τόποι μνήμης»

Η σειρά «Αθήνα: Τόποι μνήμης» έχει στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών ως προς τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης κάθε γειτονιάς και σχεδιάζεται από το Δίκτυο Οργανώσεων και Πολιτών για ένα Βιώσιμο Ιστορικό Κέντρο και την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών.

Σε αυτή την κατηγορία συμμετέχει το ΚΕΘΕΑ με τις καλλιτεχνικές δράσεις του στον δημόσιο χώρο, στοχεύοντας ειδικότερα στην ευαισθητοποίηση γύρω από το πρόβλημα των εξαρτήσεων.

Επίσης, η Βιτόρια Κωτσάλου και η ομάδα «Day Οut of Time» με είκοσι χορευτές θα παρουσιάσουν ο καθένας ξεχωριστά σε κάποιον δημόσιο χώρο στο κέντρο της Αθήνας έναν διάλογο με τα όρια και τη φύση μέσα από μια διερώτηση για το πώς αναδύεται ο χορός.

 

«Ποιητικά και μουσικά πάθη»

Σε τρεις διαφορετικούς χώρους της πόλης, ο καθένας με τη δική του αναγνωρισιμότητα και ιστορία, όπως ο Εθνικός Κήπος, το Μικρό Χρηματιστήριο και η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, θα ξεδιπλωθούν τρεις διαφορετικές αφηγήσεις και περιηγήσεις.

Ο Θοδωρής Γκόνης, με τη συμμετοχή πέντε ηθοποιών και του Νάσου Βαγενά ως φιλολογικού συμβούλου, προτείνει μια ποιητική διαδρομή στον Εθνικό Κήπο, εμπνεόμενος από τις μαρμάρινες προτομές ηρώων, διανοούμενων, πολιτικών, ποιητών, αλλά και γεωπόνων και μηχανικών με υλικό από κείμενα και ντοκουμέντα αυτών των «μόνιμων κατοίκων του Κήπου».

Στο Μικρό Χρηματιστήριο Αθηνών, ο Γιάννης Σκουρλέτης και οι bijoux de kant θα παρουσιάσουν τις «Κόρες», μια ποιητική ανθολόγηση του Χριστόφορου Λιοντάκη και κείμενα της Γλυκερίας Μπασδέκη για τη νέα ποιητική της Αθήνας, όπου συναντώνται ο λόρδος Μπάυρον και ο Παλαμάς, η Λένα Πλάτωνος και ο Ασλάνογλου.

Στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου η Χριστίνα Μαξούρη τραγουδά «20+1 μεταπολεμικά λαϊκά τραγούδια με μπαρόκ ορχήστρα» και καλεί τον διευθυντή ορχήστρας και ενορχηστρωτή Μιχάλη Παπαπέτρου και μερικούς από τους ερμηνευτές της παλαιάς μουσικής να περπατήσουν μαζί σε ρεμπέτικους δρόμους και μπαρόκ μονοπάτια. Συμμετέχει η Λένα Κιτσοπούλου και σκηνοθετεί ο Γιάννης Καλαβριανός.

 

Παραστάσεις εκτός των τειχών

Με αφορμή το έργο «Πεντηκοστή» του Ντέιβιντ Έντγκαρ, που πραγματεύεται τη μετανάστευση, την κρατική βία, τις θρησκευτικές αντιπαλότητες, τον ρόλο της τέχνης και την εκμετάλλευσή της από κύκλους συμφερόντων, η Αγγελική Γκιργκινούδη παρουσιάζει μια παράσταση στον Παλιό Ατμοηλεκτρικό Σταθμό της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, όπου, εκτός από έξι ηθοποιούς, συμμετέχουν 15 πρόσφυγες από 13 χώρες.

Την παράσταση «Το ξύπνημα της μνήμης. Παιδιά-πρόσφυγες του ελληνικού Εμφυλίου», που βασίζεται σε ιστορικά ντοκουμέντα και προσωπικές μαρτυρίες από το βιβλίο «Παιδιά του ελληνικού Εμφυλίου. Πρόσφυγες και πολιτική της μνήμης», των Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν και Λόρινγκ Ντάνφορθ, ανεβάζει η Μαρία Σάββα.

Στο Παλιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας η Έλλη Παπακωνσταντίνου παρουσιάζει το «Λουιζιέττα: Το καμαρίνι μιας επανάστασης», όπου παρακολουθούμε τα γυρίσματα μιας ταινίας εποχής με θέμα τη Γαλλική Επανάσταση και πρωταγωνιστές τους μαθητές με ειδικές δεξιότητες του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου Ελευσίνας, που συνεργάζονται με ηθοποιούς, μουσικούς και εικαστικούς.

Το “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” βρίσκει τον χώρο του και τον περιπατητικό του χαρακτήρα στην πόλη, καθώς η Μαργαρίτα Αμαραντίδη επιχειρεί την παρουσίαση του έργου που ξεκινά από τη Στοά του Αττάλου και συνεχίζεται γύρω από την Ακρόπολη και έως το Αστεροσκοπείο, κάνοντας πρεμιέρα την 21η Ιουνίου, πρώτη μέρα του θερινού ηλιοστασίου, συνδέοντας τη σαιξπηρική ιστορία με τη σύγχρονη ζωή.

Ένα σπονδυλωτό έργο με θέμα τα διλήμματα του σύγχρονου ανθρώπου και τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της προσωπικής επιθυμίας και των κοινωνικών συμβάσεων, με τίτλο «Στο στόμα του λύκου», παρουσιάζει η Ομάδα Πλεύσις και ο Αντώνης Κουτρουμπής στο Μικρό Χρηματιστήριο Αθηνών, όπου συνυπάρχουν το σωματικό θέατρο, ο σύγχρονος χορός, το θέατρο αντικειμένων, το εικαστικό περιβάλλον, η σύνθεση ηλεκτροακουστικών τοπίων και graphic animation.

 

Πειραιάς - Γεφυρώνοντας τις διαφορετικότητες

Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά η Μάνια Παπαδημητρίου παρουσιάζει το «B.ound - Το σκηνικό που φοβάται» της Christiana Lambrinidis, μια παράσταση που πραγματεύεται το θέμα της ιθαγένειας.

Τη μετανάστευση και την ανεργία επεξεργάζονται δύο σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς, ο Χρήστος Οικονόμου και ο Γιάννης Χρυσούλης, που με τη μορφή μονολόγων προσπαθούν να καταδείξουν τις βαθύτατες επιδράσεις αυτών των προβλημάτων στην καθημερινή ζωή, στον ψυχισμό και στα ματαιωμένα όνειρα πολλών συνανθρώπων μας. Μια δράση που θα πραγματοποιηθεί σε στάσεις και διαδρομές της αστικής συγκοινωνίας του Πειραιά.

Τις θυσίες για να πλεύσουν τα πλοία, θέμα εμπνευσμένο από την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», διασκευάζει ο χορογράφος Κωνσταντίνος Μίχος, κάνοντας να συναντηθούν επαγγελματίες και ερασιτέχνες ηθοποιοί, κάτοικοι, εργαζόμενοι και σπουδαστές του Πειραιά στην πειραϊκή ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και στις δεξαμενές συντήρησης των πλοίων, μέσα από αφηγήσεις των ίδιων των εργαζόμενων, των συνταξιούχων και των οικογενειών τους.

Η σκηνοθέτις Εύα Στεφανή παρουσιάζει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά δεκάλεπτα βίντεο με τίτλο «Χαιρετισμοί» με πορτρέτα γυναικών διαφορετικών ηλικιών, κοινωνικών τάξεων και εθνοτήτων από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. Μέσα από αποσπάσματα αφηγήσεων επιχειρείται ένα παλίμψηστο ιστοριών και μια τοιχογραφία προσώπων. Η διαφορετικότητα γίνεται το έναυσμα για την αφήγηση, στο κέντρο της οποίας παραμένει η γυναικεία μορφή.

Στο Εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας, η Ελένη Κυραμάργιου ζωντανεύει μέσα από δημιουργικά παιχνίδια και κατασκευές με τίτλο «Παίζοντας με την Ιστορία» την ιστορία ενός εγκαταλειμμένου εργοστασίου, όπου στο τέλος οι μικροί μαθητές μεταμορφώνονται από θεατές σε πρωταγωνιστές παιχνιδιού, δημιουργώντας οικολογικές κατασκευές και φυτεύοντας.

Την παράσταση «Κώστας Νούρος: Ξένος δυο φορές» παρουσιάζει σε ταβέρνες του Κορυδαλλού και του Πειραιά η Ανθή Γουρουντή, εμπνευσμένη από μια ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδιστή, του Κώστα Μασσέλου ή Νούρου, το ταλέντο του οποίου άνθησε τόσο στη Σμύρνη όσο και στον Πειραιά. Η φωνή, αλλά και η ζωή αυτού του μοναχικού και αλύτρωτου τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο βίο καλλιτέχνη σφράγισαν μοναδικά και ανατρεπτικά το ρεμπέτικο.

Ένα ζωντανό μουσείο για την καταγωγή, το φύλο και τη θρησκεία μέσα στην πόλη του Πειραιά, με ανταλλαγή εμπειριών και αναμνήσεων σε μια επανεξέταση του ιδιωτικού και του δημόσιου, του ατομικού και του συλλογικού, παρουσιάζουν οι Γιάννης Γονατίδης και Χρήστος Χρυσανθόπουλος με το «Αρχείων Τάξις- Πειραιολογία» σε περιοχές όπως τα Προσφυγικά της Νίκαιας, το Πάρκο Δηλαβέρη, η Πλατεία Καστέλλας, τα Μανιάτικα.

Μια σειρά δράσεων που λαμβάνει χώρα σε σπίτια ως μια αφορμή για να αναδειχθούν ιστορίες ζωών που κρύβονται σε τέσσερις τοίχους παρουσιάζει η Ειρήνη Μαργαρίτη με τα «Σπίτια στον Πειραιά».

Ιστορίες στον Σταθμό του ΗΣΑΠ από διαφορετικές εποχές, καταστάσεις και χώρους, όπως οι βομβαρδισμοί του Πειραιά στον πόλεμο, οι πρόσφυγες του χθες και του σήμερα, οι άνθρωποι και οι χώροι, το λιμάνι, τα παράνομα στέκια, φωτίζονται μέσα από τις παραστάσεις των φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Τίτλος «Έρωτας ή τίποτα. Ιστορίες του Πειραιά» σε επιμέλεια και οργάνωση Άννας Τσίχλη.

Ένα πρόγραμμα συλλογικής δημιουργικής συγγραφής θεατρικού έργου με άξονα τη σημειολογία του καπέλου και στόχο τη γεφύρωση οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτισμικών αντιθέσεων επιχειρεί σε πλατείες η Σεβαστή Στρογγυλού από κοινού με μαθητές του Ενιαίου Λυκείου Καμινίων και τίτλο «Καπέλων δρώμενα», βασισμένο σε συνεντεύξεις από άτομα που φορούν καπέλο από επιλογή ή υποχρεωτικά, με στόχο τον αυτοπροσδιορισμό ή και τον ετεροπροσδιορισμό τους.

Στο επίκεντρο των δράσεων των φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών βρίσκονται θέματα όπως τα άτομα με αναπηρία, διαφορετικές εκδοχές του τόπου, το φύλο κ.ά. Τίτλος αυτών, που επιμελείται ο Νίκος Διαμαντής, είναι «Διαβάσεις στην Πόλη, Τρούμπα, Λατρευτικοί Χώροι».

Ο συγγραφέας Χρήστος Χρυσόπουλος και η εικαστικός Αναστασία Δούκα επιμελούνται σε συνεργασία με το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά και την υποστήριξη της πλατφόρμας Fairead ένα πρόγραμμα συμμετοχικής δημιουργίας στο οποίο οι διδάσκοντες και οι μαθητές διερευνούν και παρουσιάζουν το «σχολείο» ως ιδανικό κοινό τόπο μάθησης, κατανόησης, ονείρου και ζωής. Οι δράσεις με τίτλο «Κοινός τόπος» θα παρουσιαστούν στη Δημοτική Αγορά του Πειραιά και στο Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών.

Στην πλαζ Βοτσαλάκια οι Κριστόφ Κα Ρολ παρουσιάζουν το «Στη σκιά των ήχων», μια ηχητική βιβλιοθήκη με αφηγήσεις ονείρων.

«Ολονυχτία» είναι το έργο που παρουσιάζουν η χορογράφος Αποστολία Παπαδαμάκη και ο συνθέτης Τρύφωνας Κουτσουρέλης, όπου θεατές καλούνται να συναντηθούν σε μια ολονυχτία με θέμα την πίστη και το ερώτημα «Τι νομίζουμε ότι είναι ο Θεός;». Στο Δημοτικό Θέατρο.

Η χορογράφος Άρια Μπουμπάκη παρουσιάζει το dance meetings, ένα χορευτικό πρότζεκτ με κατοίκους της πόλης να συναντιούνται με τη χορογράφο και να χτίζουν μαζί έναν κόσμο με κύρια εργαλεία το σώμα, την κίνηση, το περιβάλλον, τον ρυθμό και τον χορό.

Τέλος, η Βάσια Βαλκανιώτη επιχειρεί μια «χορευτική διαδήλωση» με θέμα «Ορίζοντας δρόμου», ένα ανοιχτό κάλεσμα στους ανθρώπους του Πειραιά να συναντηθούν και να εκφραστούν χορεύοντας στους δρόμους της πόλης.

 

Δείτε όλα τα σχόλια