Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο ναύτης του Εγγονόπουλου και η Παναγιά Θαλασσινή

"Ο ναύτης" 1948 Νίκος Εγγονόπουλος

Εγκαινιάστηκε η έκθεση στο Μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο

Ο ηλιοκαμένος ναύτης, με το λουλούδι στο ένα χέρι και το κομπολόι στο άλλο, βάρκες, άγκυρες και μια γοργόνα στα πόδια του, μοιάζει να αγναντεύει από το κάδρο του την Παναγιά Θαλασσινή, προστάτιδα των ναυτικών, χτισμένη στον βράχο του λιμανιού στη Χώρα της Άνδρου.

Ο ναύτης είναι ένα από τα έργα του Νίκου Εγγονόπουλου που περιλαμβάνονται στην έκθεση - εικαστικό γεγονός του καλοκαιριού που εγκαινιάστηκε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στο Μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στο αρχοντικό νησί των καπεταναίων. Μια γιορτή όπου συναντώνται ντόπιοι, καλλιτέχνες, φιλότεχνοι, γκαλερίστες και συλλέκτες που έρχονται από παντού.

Πάνω σε βαμμένους μαύρους τοίχους εναλλάσσονται 110 ζωγραφικά έργα του Εγγονόπουλου τοποθετημένα ανάμεσα σε ανοιχτά βιβλία με ποιήματά του αλλά και φράσεις του. Του δημιουργού που, αφού χλευάστηκε και απορρίφθηκε, εγκωμιάστηκε ως ένας μοντερνιστής της τέχνης, εμφυσώντας της μια βαθιά διαχρονικότητα που γεφυρώνει την Ανατολή με τη Δύση.

“Η σκέψη, η ιδέα αλλά και η αγωνία μας ήταν να να συνδυάσουμε ένα ποιητικό και ένα ζωγραφικό έργο του Νίκου Εγγονόπουλου, έτσι ώστε να μη σκοτώνει το ένα το άλλο” μας εξηγούσε με ιδιαίτερα τρυφερό αφηγηματικό τρόπο η Μαρία Κουτσομάλλη, υπεύθυνη της συλλογής του Ιδρύματος.

Οι συντελεστές, που δούλεψαν με γνώση, μεράκι και ταλέντο, θέλησαν να αναβιώσουν την ατμόσφαιρα του ατελιέ του Νίκου Εγγονόπουλου στην οδό Αναγνωστοπούλου, έναν ολόκληρο κόσμο και ένα μαγικό σύμπαν που περικλείεται στον εύστοχο τίτλο της έκθεσης “Με τα χρώματα του λόγου και τον λόγο των χρωμάτων”, έμπνευση του διευθυντή του Μουσείου Κυριάκου Κουτσομάλλη, που μιλούσε για το “ανοίκειο και την παραδοξολογία, τη χωρίς λογική συνάφεια, τη χωρίς ειρμό και συνειρμό αλληλουχία και την υπερβαίνουσα τον ανθρώπινο νου φαντασιοπληξία που καταγράφονται με τα χρώματα του λόγου και τον λόγο των χρωμάτων για να παράγουν την αμίμητη καλλιτεχνική ελεγεία του καλλιτέχνη”.

“Καλλιτέχνης σπάνιας μεγαλοφυΐας και ευρηματικότητας, στον οποίο ο υπερρεαλισμός λειτούργησε σαν τρόπος ζωής και μέσο για να εκφράσει τις ενδόμυχες πτυχές του εαυτού του” σημειώνει στον καλοσχεδιασμένο κατάλογο η πρόεδρος του Ιδρύματος Φλωρέτ Καραδόντη.

“Οι λέξεις είναι στοιχεία που τα ξομπλιάζω και τα βάζω χρωματιστά το ένα πλάι στο άλλο”, έλεγε συχνά ο ίδιος, κάτι που αποτέλεσε και τη σκηνική αφήγηση της εντυπωσιακής έκθεσης.

Μαθητής και συνεργάτης του Εγγονόπουλου, ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας αφηγήθηκε ιστορίες για τον αγαπημένο δάσκαλο, που “λάτρευε παράφορα τη ζωή, την Ελλάδα και την τέχνη με τα μάτια και την ψυχή ενός νέου μπροστά στο θαύμα. Ιδιόρρυθμος, απρόσμενος και ανασφαλής, αλλά αφάνταστα τρυφερός, ευγενής και σεμνός, υπήρξε μια πάσχουσα προσωπικότητα με βαθιά και τρομακτική συνείδηση των αδιεξόδων της ζωής, γι’ αυτό και η προσφυγή του στο παράλογο δημιούργησε νησίδες ευχαρίστησης και παρηγορίας. Άνοιγε την πόρτα στο παράλογο για να ανασάνει λέγοντας πόσο δραματική είναι η ζωή”.

Λάτρης της αφήγησης και στο βάθος σχεδόν πάντα πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος, αλλάζοντας πρόσωπα και ρόλους με ένα ασημένιο δαχτυλίδι στον δείκτη του δεξιού του χεριού.

Η έκθεση περιλαμβάνει επτά ενότητες, όπου αναδεικνύονται έργα θρησκευτικού ή μη χαρακτήρα, επηρεασμένα από τη βυζαντινή ζωγραφική, έργα με ιστορικούς ήρωες και τα καλλιτεχνικά πρότυπα του ζωγράφου, γυναικείες μορφές, θέματα από την ελληνική μυθολογία, ζευγάρια, αρχιτεκτονική και σπίτια, κουστούμια και σκηνικά, καθώς υπήρξε και λεπτολόγος σκηνογράφος και ενδυματολόγος θεατρικών παραστάσεων.

Δείτε όλα τα σχόλια