Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Εικαστικοί μιλούν για τον Γιάννη Βαλαβανίδη

Κλεοπάτρα Δίγκα

Ο Γιάννης μας θα ζει πια στη μνήμη μας με την αγάπη μας για την ακεραιότητά του, τη σοβαρότητά, το καθαρό μυαλό του, την αγωνιστικότητά του και πάνω απ' όλα για την καλή ζωγραφική του. Συμπορευτήκαμε χρόνια στον βίο, που ήταν άλλοτε τεμνόμενος, άλλοτε παράλληλος, μέσα σε ομάδες εικαστικές και είχαμε ένα κοινό όνειρο, να δούμε τον τόπο μας καλύτερο.

Πιστεύαμε ότι η τέχνη μας ήταν η πιο πρόσφορη οδός. Θελήσαμε να μείνουμε μακριά από την εμπορευματοποίηση της δουλειάς μας και ο στόχος μας ήταν να φέρουμε πιο κοντά τον κόσμο στην τέχνη μέσα από άλλους δρόμους επικοινωνίας. Αυτή η αντίληψη που είχαμε για τη δουλειά μας ήταν και η πολιτική μας θέση. Μέσα σ' αυτή τη λογική ο Γιάννης μας εργάστηκε χαμηλότονα, με ζήλο και διακρίθηκε ως δάσκαλος διδάσκοντας ζωγραφική και ήθος.

 

Κυριάκος Κατζουράκης

Ο Γιάννης μίλαγε δύσκολα, άλλαζε δύσκολα, ζωγράφιζε δύσκολα. Η δυσκολία του δεν ήταν αδυναμία, αντίθετα ήταν μέρος του τρόπου που κοίταζε τα προβλήματα της ζωής και της τέχνης. Ήξερε τις παγίδες της ευκολίας και τα αδιέξοδά της. Σ' αυτόν τον κόσμο, που αλλάζουν οι μόδες σαν τα πουκάμισα, ο Γιάννης ήξερε να αποφεύγει τους νεωτερισμούς και τις κούφιες τάσεις.

Είναι μεγάλη απώλεια η απουσία του, κυρίως η συνέπεια λόγων και έργων στις αντιλήψεις του περί ρεαλισμού στη ζωγραφική. Ποτέ δεν απομακρύνθηκε από την υπόθεση της Αριστεράς και της Τέχνης, μια σχέση που τον σφράγισε και με την οποία μεγάλωσε και ανδρώθηκε σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος. Θλίψη αβάσταχτη, Γιάννη μου, φίλε και σύντροφε σε δύσκολα χρόνια.

 

Χρόνης Μπότσογλου

Μου ζητά “Η Αυγή” να γράψω «κάτι» για τον Γιάννη. Δύσκολο. Για έναν άνθρωπο που μου είναι τόσο κοντινός, που ζήσαμε μια ζωή παράλληλα και συντροφικά πώς να μιλήσω βάζοντας στο τέλος μια τελεία; Μαζί στα εργαστήρια της Σχολής, μαζί στους δρόμους για το 114, στον σύλλογο σπουδαστών της ΑΣΚΤ και στο «στήσιμο» της ΕΦΕΕ. Κι έπειτα στα χρόνια της δικτατορίας οι ατέλειωτες συζητήσεις που κατέληξαν στη διακήρυξη για την ίδρυση της Ομάδας των Πέντε Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών. Κι έπειτα δάσκαλοι στην ΑΣΚΤ.

Σκέφτομαι τώρα πως ο Γιάννης ίσως να ήταν ο πιο ρεαλιστής απ’ όλους μας, από μένα πάντως σίγουρα. Ήταν φοβερά ακριβής σε ό,τι έκανε, με μια ακρίβεια που ανέλυε και την πιο μικρή λεπτομέρεια. Τα θέματά του τα εξέταζε σε βάθος, κρύβοντας το βαθύ συναισθηματισμό του κάτω από έναν εμφανή ρασιοναλισμό. Γι’ αυτό οι ζωγραφιές του, οι εικονογραφήσεις του είναι πολύτιμες και οι σειρές του μοναδικές, αποτέλεσμα της ακάματης εργατικότητας και του αυστηρού επαγγελματισμού του.

Σκέφτομαι επίσης πως από τους πέντε νέους τότε ρεαλιστές ο Γιάννης ήταν ο μεγαλύτερος. Έφυγε πρώτος. Σειρά μου.

 

Δημήτρης Σεβαστάκης

Ο Γιάννης Βαλαβανίδης υπήρξε λόγιος, ανοικτός, εγκρατής, σεμνός και αποφασισμένος. Είχε, δηλαδή, όλα τα χαρακτηριστικά ενός σημαντικού καλλιτέχνη. Εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικό καθηγητή της ΑΣΚΤ και σ' αυτό τον στήριζε το βαθύ σχέδιό του και η εικαστική ευγλωττία του. Η ανανεωτική Αριστερά υπήρξε το πολιτικό σπίτι του και η αγάπη προς τους νέους καλλιτέχνες υπήρξε ο φυσικός του χώρος. Μου λείπει και θα μας λείπει. Ευτυχώς διατηρούμε το εικαστικό κληροδότημά του.

 

Άννα Φιλίνη

Η οδύνη από τον θάνατο του Γιάννη Βαλαβανίδη είναι μεγάλη. Χάσαμε έναν σπουδαίο ζωγράφο και δάσκαλο. Θρηνούμε για τον εξαίρετο φίλο και σύντροφο, τον καταπληκτικό και γλυκύτατο άνθρωπο. Το κενό που αφήνει ο Γιάννης είναι μεγάλο. Ήταν πάντα παρών με τον δικό του ιδιαίτερο, σεμνό αλλά σταθερό τρόπο στην τέχνη, στη διδασκαλία, στην κοινωνία και στο πολιτικό γίγνεσθαι. Ένας βαθύτατα άξιος και αριστερός άνθρωπος. Τον θυμόμαστε να δίνει πάντα το “παρών” στις εικαστικές εκθέσεις, στεκόταν πάντα στο πλευρό των φίλων και των μαθητών του προσφέροντας εμπιστοσύνη και προοπτική στους νέους. Το κενό είναι μεγάλο γιατί ο Γιάννης Βαλαβανίδης δίδασκε με τη στάση ζωής του.

 

Γιάννης Ψυχοπαίδης

Ήπιος, γλυκύς, επιεικής, ανιδιοτελής, συμπαγής και δωρικός, χωρίς ίχνος έπαρσης, εσωτερικευμένος και σεμνός, φύσει και θέσει μαχητής και μαχόμενος, παρών στο παρόν, αντλώντας από το παρελθόν, αγωνιζόμενος για το μέλλον, ευαίσθητος και διακριτικός, ο Γιάννης Βαλαβανίδης πάντα νέος, πάντα Έλληνας, πάντα ρεαλιστής.

Δείτε όλα τα σχόλια