Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γιάννης Βαλαβανίδης: Δημιουργικός καλλιτέχνης, συνεπής αγωνιστής

Ζώντας και δημιουργώντας σε μια κλίμακα αξιών και αισθητικής που όλο και πιο σπάνια απαντάται στις μέρες μας, ο Γιάννης Βαλαβανίδης διέτρεξε βίο πλήρους έργου και ήθους. Δεν πέθανε πλήρης ημερών, κληροδότησε σπουδαίο έργο και μια αξιοζήλευτη στάση ζωής. Το Σάββατο έκλεισε τα μάτια του στα 78 του χρόνια. Κηδεύτηκε χθες το μεσημέρι συγκεντρώνοντας σ' αυτό το κατευόδιο την εικαστική κοινότητα, την ΑΣΚΤ, τους συντρόφους του στην τέχνη και τους κοινωνικούς αγώνες.

Παρ' ότι καταβεβλημένος το τελευταίο διάστημα, ο Γιάννης Βαλαβανίδης έως το τέλος έδινε το “παρών” στα εικαστικά τεκταινόμενα παρακολουθούσε τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα. Λιγομίλητος, σεμνός, άνθρωπος με μεγάλη καρδιά και αγάπη για τον συνάνθρωπο, συμπεριέλαβε απλόχερα στο έργο και τον βίο του μια βαθιά ουμανιστική αντίληψη.

Δημιουργικός καλλιτέχνης, εντάχθηκε νωρίς στο ρεύμα του κριτικού ρεαλισμού δημιουργώντας πορτρέτα, αντικείμενα και τοπία στα οποία διακρινόταν, αρχικά, έντονη κριτική διάθεση απέναντι στην πραγματικότητα η οποία με τα χρόνια έδωσε τη θέση της σε πιο ασκητικές και λιτές μορφές γραφής. Σαν η τέχνη του να πλησίαζε διαρκώς το φυσικό της μορφής του.

Ο Γιάννης Βαλαβανίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και σπούδασε ζωγραφική, χαρακτική και ψηφιδωτά στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Από τους κόλπους της Αριστεράς συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του 1960, σε μια συνοδοιπορία των δημιουργικών αναζητήσεων με τις πολιτικές του απόψεις. Ακλόνητα παρών στους αγώνες για ελευθερία, δημοκρατία και Δικαιοσύνη, αξίες που τον ακολούθησαν έως το τέλος της ζωής του.

Συνεργάστηκε με την "Επιθεώρηση Τέχνης" ενώ με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας έφυγε για το Παρίσι. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1970 ίδρυσε την ομάδα Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές μαζί με την Κλεοπάτρα Δίγκα, τον Κυριάκο Κατζουράκη, τον Χρόνη Μπότσογλου και τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, στην παραστατική ζωγραφική των οποίων εμφιλοχωρούσε έντονο κριτικό βλέμμα. Ήταν ο τρόπος των έξι, μέσα από την τέχνη τους, να εκφράζουν την αντιδικτατορική τους στάση και δράση, να δηλώνουν τη θέση τους για την τέχνη ως συμπαραστάτη των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων.

Τη ίδια χρονιά με τη δημιουργία των Νέων Ρεαλιστών, το 1970, πραγματοποιεί την πρώτη ατομική του έκθεση στον χώρο "Άστορ" αποτυπώνοντας τη διάθεση για εις βάθος έρευνα στα αντικείμενα. Στα έργα που παρουσίασε έδειχνε την τάση του για έρευνα σε βάθος σε καθημερινά αντικείμενα. Παρόμοια ήταν τα έργα που δημιούργησε και τα επόμενα χρόνια, ενώ από τη δεκαετία του 1980 και έκτοτε οι τέσσερις ενότητες της ζωγραφικής του, τα βουνά, τα εργαλεία, τα πρόσωπα, οι χώροι, εξελίσσονταν παράλληλα. Άνθρωπος του "εμείς", ο Γιάννης Βαλαβανίδης συμμετείχε επίσης στην ομάδα Για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη (1979-1986) και στον Σύνδεσμο Σύγχρονης Τέχνης (1979-1984).

Δίδαξε στη Σχολή Βακαλό και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1981 έως το 2005, της οποίας υπήρξε αντιπρύτανης από το 2001 έως το 2004. Αξιομνημόνευτες επίσης είναι οι εικονογραφήσεις βιβλίων και τα σχέδιά του σε εξώφυλλα, αλλά και η αρθρογραφία του σχετικά με την τέχνη.

 

Τα συλλυπητήρια για το θάνατο του Γιάννη Βαλαβανίδη εξέφρασαν με ανακοίνωσή τους ο Πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης, η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, καθώς και το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Δείτε όλα τα σχόλια