Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Από τους δρόμους της Ευρώπης στην Αθήνα

Ένα διαφορετικό φεστιβάλ εκτυλίσσεται εδώ και μία εβδομάδα στους δρόμους της πόλης, καθώς είκοσι κορυφαίοι Ευρωπαίοι street artists, καλλιτέχνες που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον καμβά, όλα τα παραδοσιακά εργαλεία της ζωγραφικής για να τα αντικαταστήσουν με τους τοίχους του αστικού χώρου

Ένα διαφορετικό φεστιβάλ εκτυλίσσεται εδώ και μία εβδομάδα στους δρόμους της πόλης, καθώς είκοσι κορυφαίοι Ευρωπαίοι street artists, καλλιτέχνες που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον καμβά, όλα τα παραδοσιακά εργαλεία της ζωγραφικής για να τα αντικαταστήσουν με τους τοίχους του αστικού χώρου, βρίσκονται στην Αθήνα προσκαλεσμένοι της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και του Δήμου Νίκαιας - Ρέντη, δημόσια κτήρια του οποίου προσφέρθηκαν ως ζωντανός καμβάς για τους νέους και δυναμικούς δημιουργούς της street art.

Ο τίτλος της διοργάνωσης εύγλωττος: Crisis [?] What Crisis [?], καθώς επιδιώκει να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οι καλλιτέχνες ανταποκρίνονται στα μηνύματα και τα σύμβολα του αστικού περιβάλλοντος και να προβάλει την κοινωνική ευαισθητοποίηση και την κριτική τους στην εμπορευματοποίηση της τέχνης, κριτική που αποτελεί κοινή συνισταμένη των καλλιτεχνών που συμμετέχουν.

Στο Athens Street Art Festival δημιουργούν, μεταξύ άλλων, καλλιτέχνες από την Πορτογαλία, που αποτελεί ένα μεγάλο εργαστήρι της street art σήμερα (MaisMenos, Eime και Add Fuel), τη Γερμανία (Decycle Stencils και Rabea Senftenberg), τη Γαλλία (Milo και Gregos), την Καταλωνία (η Btoy, που προέρχεται από τον χώρο της φωτογραφίας) και η καλλιτεχνική κοπερατίβα LosOtros X, με θεματική που αγγίζει τα όρια της κοινωνικής στράτευσης. Η δουλειά τους έχει παρουσιαστεί αρκετές φορές στην Ευρώπη και περιστρέφεται γύρω από τον λόγο και αντιστικτικά με φωτογραφίες, κολλάζ από αφίσες, αλλά και αντικείμενα, κουπόνια πίτσας, μοκέτες και πακέτα από τσιγάρα κ.ά.

Για τους καλλιτέχνες αυτούς η street art αποτελεί ένα σημείο συνάντησης μεταξύ της συμβατικής εικαστικής πρακτικής και της αμεσότητας της τέχνης του δρόμου, εκεί όπου οι καλλιτεχνικές κοινότητες μοιράζονται την παραγωγή, αλλά και τις ιδέες, την έρευνα και την εμπειρία της τέχνης με τον ευρύτερο κόσμο.

Δεν αποτελεί όμως street art κάθε γκράφιτι στους τοίχους. «Στον δρόμο δεν υπάρχει μονάχα τέχνη», λέει ο Tarek, street artist και σχεδιαστής κόμικς από τη Γαλλία. «Υπάρχουν ρατσιστικά γκράφιτι, ψευτοκαλλιτέχνες, διαφημίσεις... Τα πάντα είναι δυνατά στον δρόμο. Το καλύτερο και το χειρότερο!» Άλλωστε, ένας από τους στόχους της διοργάνωσης είναι να αναδείξει τη διαφορά μεταξύ των καλλιτεχνών που ασκούν επώνυμα κοινωνική κριτική σε τοίχους και κτήρια, με άμεσα αναγνωρίσιμα έργα τους, από τον ορυμαγδό των ανώνυμων διαμαρτυριών με ανύπαρκτη καλλιτεχνική αξία.

Οι δημιουργίες της τέχνης τους δρόμου δεν θα βρίσκονται στη θέση τους για πάντα. «Έτσι κι αλλιώς, η τέχνη της πόλης ήταν πάντοτε εφήμερη», λέει ο Πορτογάλος Eime, «και αυτό δεν με ενοχλεί. Το αντιμετωπίζω σαν καταναλωτής: Βαριέμαι όταν βλέπω διαρκώς τις ίδιες εικόνες γύρω μου, και δεν μιλώ μόνο για τα δικά μου έργα αλλά και γενικότερα, τις βιτρίνες, τα παράθυρα των σπιτιών κ.λπ.».

Στο πρόγραμμά του το Φεστιβάλ περιλαμβάνει, εκτός από δράσεις σε δημόσιους χώρους, ανταλλαγές απόψεων των καλλιτεχνών με τους φοιτητές της ΑΣΚΤ και το κοινό, θεωρητικές συζητήσεις για το νόημα της τέχνης σε εποχές κρίσης και τα θέματα που ανακύπτουν από αυτό, stencil workshop, ενώ μέχρι τις 14 Ιουλίου έργα τους θα εκτίθενται στους χώρους του CAMP, στην πλατεία Κοτζιά.

Σ.Κ.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Φως και δικαιοσύνη

Τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής εξέτασης έδειξαν ότι ο Ζακ Κωστόπουλος πέθανε από ισχαιμικό επεισόδιο που προκλήθηκε από πολλαπλά τραύματα. Για να τα λέμε όπως είναι: ο άνθρωπος πέθανε από την...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο