Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Στη φωλιά του δράκου...

Στην Πινακοθήκη Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη. Τάσος Μαντζαβίνος: «Ο δράκος είναι η σχέση μου με το περιθώριο και το όνειρο»

«Ξεκινώντας να τον ζωγραφίζω, άρχισα να διακρίνω μια εμμονή με τον δράκο», αποκαλύπτει ο εικαστικός Τάσος Μαντζαβίνος ξεναγώντας μας στην έκθεση «Εγώ και ο δράκος» που εγκαινιάστηκε χθες βράδυ στην Πινακοθήκη Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Κριεζώτου, γεμάτη ονειρικές κατασκευές με χρώματα, εμπνευσμένες από τον κόσμο των παλιών λαϊκών μαστόρων και των χειροποίητων παιχνιδιών που αγάπησε.

Περπατώντας πάνω σε ένα δάπεδο που παραπέμπει στο παιδικό παιχνίδι φιδάκι έτσι όπως το εμπνεύστηκε και το ζωγράφισε ο ίδιος, ο καλλιτέχνης αναρωτιέται ευθέως γιατί ζωγραφίζει δράκους και τι εκπροσωπούν για εκείνον. «Ο ζωγράφος συνδιαλέγεται με το υποσυνείδητό του», υποστηρίζει. «Η ζωγραφική πρέπει να είναι παρεμβατική. Να παρεμβαίνει στο υποσυνείδητο, σε αυτά που είναι κρυμμένα στο μυαλό, για να μιλήσει για μια ιδέα, κοιτώντας προς τον εσωτερικό κόσμο. Ο δράκος είναι αναφορά στο διαφορετικό. Στη σχέση μου με το περιθώριο. Στη σχέση μου με το όνειρο», αποκαλύπτει.

Παρεμβαίνοντας ο επιμελητής της έκθεσης Γιώργος Μυλωνάς εξηγεί πως «ο Μαντζαβίνος, ανάμεσα στους ρόλους που επιλέγει και τα προσωπεία που ενδύεται, γίνεται δράκος, κι ως τέτοιος μας αποκαλύπτεται».

Ο ίδιος άλλωστε έχει παραδεχθεί : «Όλη μου η ζωγραφική είναι μια αυτοπροσωπογραφία. Όχι για λόγους ναρκισσιστικούς, αλλά γιατί είναι το μόνο που ξέρω καλά και δεν θα πω ψέματα. Το θέμα δράκος και δρακοκτόνος σχεδιαστικά σου δίνει μια ελευθερία, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, όσον αφορά τη ζωγραφική».

Παρατηρώντας τις φιγούρες του, είτε σε ζωγραφιές είτε σε κατασκευές, «όρθιες ζωγραφιές» ή «κεντήματα» όπως του αρέσει να τις αποκαλεί, παρατηρεί κανείς πως μοιάζει να αναδίδουν μια αγωνία, να βρίσκονται σε κατάσταση κατεπείγοντος. «Ναι, αισθάνομαι αγωνία», παραδέχεται. Για την υπαρξιακή αγωνία του καλλιτέχνη κάνει λόγο ο επιμελητής, εξηγώντας πως «ο Μαντζαβίνος είναι ο ίδιος ο δράκος, επιλέγοντας όμως όχι τον ρόλο του ήρωα, αλλά του μάρτυρα».

Η ιδέα της έκθεσης που ο δημιουργός είχε πρωτοσχεδιάσει με τον Άγγελο Δεληβοριά, στη μνήμη του οποίου και είναι αφιερωμένη, προέρχεται από μια παλαιότερη θεματική εμπνευσμένη από το παλιό παιδικό επιτραπέζιο παιχνίδι φιδάκι!

Με ένα ισχυρό αποτύπωμα να τον ακολουθεί στην εικαστική του διαδρομή, ο Τάσος Μαντζαβίνος, με τον βαθιά ιδιωματικό και αναγνωρίσιμο κόσμο του, γεμάτο πρόσωπα, δέντρα, καράβια, τάματα και δράκους, ένα σύμπαν από ζωγραφική και κατασκευές και υλικά το ξύλο και τον τσίγκο, μεγάλωσε με παραμύθια και ήρωες του Καραγκιόζη. Άλλωστε αγαπημένη του τεχνική παραμένει μια ιδιόχειρη μορφή εμπνευσμένη από το θέατρο σκιών.

«Ο ζωγράφος είναι και χειρώνακτας, όπως ο Σπαθάρης, που υπήρξε ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης. Δεν αγαπώ τον ζωγράφο διανοούμενο και τον ζωγράφο του γραφείου, αλλά μου ταιριάζει ο ζωγράφος που είναι μάστορας. Ο ζωγράφος πρέπει να είναι μαστοράντζα.  Γιατί τότε γίνεται ένα με το υλικό. Και το πάθος του υλικού δείχνει την εμπειρία», υποστηρίζει και μιλά με πάθος για έναν παλαιό, ξεχασμένο κόσμο μέσα στον οποίο μεγάλωσε, τον κόσμο του θεάτρου σκιών και του Καραγκιόζη. «Αυτά τα έργα είναι μια αναφορά στις κατασκευές και στα παιχνίδια που έκαναν οι καραγκιοζοπαίχτες. Θυμάμαι παλιά στο Μοναστηράκι κάποιους τύπους που έφτιαχναν κάτι αυτοσχέδια τζογαδόρικα παιχνίδια, που μου αποτυπώθηκαν από τότε που ήμουν παιδί».

Για «έργα - χειροτεχνήματα με σκηνογραφική αντίληψη που δεν έχουν μόνο μία όψη» μιλά ο επιμελητής, δείχνοντάς μας μια σκάλα που στην κορυφή της υπάρχει ένα πορτραίτο του Μαντζαβίνου. «Σύμβολο που εκφράζει την εσωτερικότητα, την ηχηρή σιωπή, τον μυστικισμό, τα συναισθήματα», εξηγεί ο ζωγράφος. Είναι ταυτόχρονα και η σκάλα στο παιχνίδι φιδάκι που τον γοητεύει πολύ. «Στο στοιχείο της σκάλας ο εικαστικός βλέπει τη ζωή, τα σκαμπανεβάσματά της. Και τον ήρωα που πέφτει και σηκώνεται και τον αγκαλιάζει»

«Είναι η συντριβή», προσθέτει ο Μαντζαβίνος, που δεν κρύβει την αγάπη του για μορφές εμπνευσμένες από το περιθώριο που αναδεικνύουν ένα βάσανο. «Είμαι κι εγώ βασανισμένος», ομολογεί προσθέτοντας: «αλλά και ποιος δεν είναι. Άλλωστε αυτός που εκθέτει κάτι πρέπει να μιλήσει και για όλους αυτούς που είναι βασανισμένοι. Κι έχουν νοσήσει σωματικά και ψυχικά. Κι εγώ έχω νοσήσει ψυχικά», τολμά να πει.

Η έκθεση «Εγώ και ο δράκος», συνδιοργανωτής της οποίας και συνεκδότης του ομότιτλου βιβλίου που τη συνοδεύει, είναι η Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, θα διαρκέσει έως τις 4 Ιανουαρίου.

Μάνια Ζούση

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ούτε τα προσχήματα

Σκοπός της Προανακριτικής είναι, υποτίθεται, να διερευνήσει αν υπήρξαν παρεμβάσεις του Παπαγγελόπουλου στη Δικαιοσύνη. Αλλά τρεις μέρες τον Φρουζή τον ρωτάγανε για τις σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο