Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

75 χρόνια από τη σφαγή των Ναζί στα μαρτυρικά Καλάβρυτα

Τάσσος «Καλάβρυτα – Η εκτέλεση»

Ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου συντελέστηκε σαν σήμερα 13 Δεκεμβρίου του 1943

Ήταν 13 Δεκεμβρίου του 1943 δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων. Ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου συντελέστηκε σαν σήμερα 13 Δεκεμβρίου του 1943 , σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ.

Η «Επιχείρηση Καλάβρυτα» («Unternehmen Kalavryta») ήταν αντίποινα μετά την ήττα των Γερμανών από τον ΕΛΑΣ στη Μάχη της Κερπίνης (20 Οκτωβρίου 1943) και είχε στόχο την περικύκλωση των ανταρτών στην ορεινή περιοχή των Καλαβρύτων και την εξόντωσή τους. Την εκτέλεση της αποστολής ανέλαβαν μονάδες της 117ης Μεραρχίας Κυνηγών, που έδρευε στην Πελοπόννησο και είχε επικεφαλής τον υποστράτηγο Καρλ φον Λε Ζουίρ (1898-1954).

Οι γερμανικές δυνάμεις από τις 4 Δεκεμβρίου συνέρρεαν στην περιοχή καίγοντας χωριά και μοναστήρια (Μέγα Σπήλαιο και Αγία Λαύρα) και σκοτώνοντας άοπλους πολίτες απ' όπου περνούσαν.

Στις 9 Δεκεμβρίου έφθασαν στα Καλάβρυτα, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό κλοιό γύρω από την πόλη. Αφού καθησύχασαν τους κατοίκους ότι στόχος τους ήταν αποκλειστικά η εξόντωση των ανταρτών ζήτησαν από όσους είχαν εγκαταλείψει την πόλη να επιστρέψουν άφοβα πίσω στα Καλάβρυτα.  

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου το πρωί συγκέντρωσαν όλο τον πληθυσμό στην κεντρική πλατεία και οδήγησαν τον άρρενα πληθυσμό άνω των 13 ετών σε μια επικλινή τοποθεσία, που ονομαζόταν «Ράχη του Καπή», ενώ τα γυναικόπαιδα τα κλείδωσαν στο σχολείο.

Στη ράχη του Καπή εκτυλίχθηκε τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες η τραγωδία, που οδήγησε σχεδόν όλο τον άρρενα πληθυσμό των Καλαβρύτων στο θάνατο. Με ριπές πολυβόλων οι Γερμανοί εκτέλεσαν τους συγκεντρωμένους, γύρω στους 800 ανθρώπους. Μόνο 13 Καλαβρυτινοί διασώθηκαν και αυτοί επειδή είχαν καλυφθεί από τα πτώματα των συμπολιτών τους και οι Γερμανοί τους θεώρησαν νεκρούς. 

Το σήμα για την εκτέλεση έδωσε με φωτοβολίδα από το κέντρο των Καλαβρύτων ο ταγματάρχης Χανς Εμπερσμπέργκερ και επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος ήταν ο υπολοχαγός Βίλιμπαντ Ακαμπχούμπερ.


Έκαψαν όλα τα σπίτια των Καλαβρυτινών. Τα γυναικόπαιδα, σώθηκαν χάρη στον Αυστριακό στρατιώτη, που είχε ανατεθεί η φύλαξή τους και άνοιξε την είσοδο του σχολείου. Καδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε. 

Στην «Επιχείρησης Καλάβρυτα», οι Γερμανοί σκότωσαν 1.101 άτομα, κατέστρεψαν και λεηλάτησαν πάνω από 1.000 σπίτια, κατάσχεσαν 2.000 αιγοπρόβατα και απέσπασαν 260.000.000 δραχμές. Κανείς από τους υπευθύνους του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων δεν λογοδότησε στη Δικαιοσύνη. Ο στρατηγός Λε Ζουίρ πέθανε αιχμάλωτος των Σοβιετικών το 1954, ο Εμπερσμπέργκερ σκοτώθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο και ο Ακαμπχούμπερ πέθανε στην Αυστρία το 1972, σε ηλικία 67 ετών. 

Μόνο ο κατοχικός στρατιωτικός διοικητής της Ελλάδας, στρατηγός Χέλμουτ Φέλμι (1885-1965), καταδικάσθηκε το 1948 σε κάθειρξη 15 ετών από το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης για όλα τα εγκλήματα πολέμου του Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα, αλλά μετά από τρία χρόνια αφέθηκε ελεύθερος. Στις 18 Απριλίου του 2000, ο τότε Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Γιοχάνες Ράου (1931-2006), επισκέφτηκε τα Καλάβρυτα και εξέφρασε τη βαθιά θλίψη του για την τραγωδία. Εντούτοις, δεν ανέλαβε την ευθύνη εξ ονόματος του γερμανικού κράτους και δεν αναφέρθηκε στο ζήτημα των αποζημιώσεων.

Στη Βουλή μετά τις γιορτές η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων

Φόρο τιμής στους εκτελεσθέντες Καλαβρυτινούς από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 13 Δεκεμβρίου του 1943, απέδωσε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, όταν επισκέφθηκε τα Καλάβρυτα στις 3 Δεκεμβρίου.

Ο πρωθυπουργός κατέθεσε λουλούδια στον τόπο της θυσίας, στον λόφο του Καπή. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων τονίζοντας ότι είναι ηθικό χρέος η διεκδίκησή τους, κατά τη διάρκεια συζήτησης που είχε με τον δήμαρχο Καλαβρύτων, Γιώργο Λαζουρά.

«Όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου να δούμε με ένα συντεταγμένο τρόπο, πώς θα προχωρήσει αυτή η υπόθεση που είναι πολλών χρόνων, δεκαετιών. Έχουμε καταλήξει σε ένα ομόφωνο από ότι καταλαβαίνω πόρισμα και θα συνεννοηθώ με τον πρόεδρο της Βουλής, αμέσως μόλις ανοίξει μετά τις γιορτές η Βουλή, να βάλει μπροστά, να συζητηθεί στην Ολομέλεια και να πάρουμε τις πρωτοβουλίες που πρέπει. Αν υπάρχει ομοψυχία και ομοφωνία βοηθάει αυτό, διότι είναι και οι αποζημιώσεις και το δάνειο.

Νομίζω ότι ο νομικός δικαιάκος πολιτισμός μας δίνει λύσεις. Εάν δεν αναγνωρίζεται από την άλλη πλευρά, να βρούμε ένα τρόπο συμφωνημένα, εφόσον υπάρχει μία διαφωνία ως προς αυτό, να δούμε με ποιο τρόπο θα λύσουμε αυτήν τη διαφωνία. Διότι, κατά τη δική μας εκτίμηση δεν έχει να κάνει με το ύψος των αποζημιώσεων, είναι πάνω από όλα ηθικό χρέος, όχι μόνο απέναντι στο ελληνικό λαό, αλλά απέναντι σε όλους τους λαούς της Ευρώπης. Η απειλή είναι κοινή για όλους τους λαούς και βλέπουμε ότι αυτές τις μέρες αυτή η ιδεολογία του μίσους πάει να μολύνει ακόμα και την ελληνική κοινωνία που έχει πίσω της όλη αυτή τη βαριά ιστορική παρακαταθήκη των δεκάδων χιλιάδων θυσιών, των νεκρών στο δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και των ανθρώπων που θυσιάστηκαν για την ελευθερία. Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα. 'Αρα έχουμε ηθικό χρέος και να θυμόμαστε και να διεκδικούμε, προσθέτοντας ότι «στις μέρες μας είναι καλό να επισημαίνουμε την ιστορία του τόπου μας και στα νέα παιδιά».

 

Διαβάστε επίσης:

Π. Παυλόπουλος: Nομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις των θυμάτων

 

Στα Καλάβρυτα για την 75η επέτειο του Ολοκαυτώματος ο ΠτΔ

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Καμία ανοχή στον φασισμό!

Πριν από αρκετά χρόνια, στις αρχές αυτής της δεκαετίας, το παλιό πολιτικό σύστημα κυβερνούσε ακόμα τη χώρα. Η θέση του ήταν εξαιρετικά δύσκολη, καθώς τα Μνημόνια στα οποία είχε δεσμευτεί κατέστρεφαν...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο