Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

1,6 τρισ. ευρώ από το 2008 για τη διάσωση των τραπεζών

Reuters

Την πλήρη απαγόρευση στις 30 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες να επενδύουν σε κερδοσκοπικά χρηματοπιστωτικά μέσα και σε βασικά εμπορεύματα (σιτάρι, ρύζι, ζάχαρη, καφές κ.λπ.) προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με τον αναγκαστικό διαχωρισμό τους σε χωριστές οντότητες όταν ξεπερνούν ένα κρίσιμο...

Βρυξέλλες

Την πλήρη απαγόρευση στις 30 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες να επενδύουν σε κερδοσκοπικά χρηματοπιστωτικά μέσα και σε βασικά εμπορεύματα (σιτάρι, ρύζι, ζάχαρη, καφές κ.λπ.) προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με τον αναγκαστικό διαχωρισμό τους σε χωριστές οντότητες όταν ξεπερνούν ένα κρίσιμο μέγεθος σε δραστηριότητες υψηλού κινδύνου (σύνθετα, παράγωγα προϊόντα, τιτλοποιήσεις μετοχών κ.λπ.).

Η πρόταση αυτή, την οποία παρουσίασε χθες ο αρμόδιος επίτροπος για την Εσωτερική Αγορά και τις Υπηρεσίες, Μισέλ Μπαρνιέ, αναμένεται να προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις των κυβερνήσεων της Γαλλίας και της Γερμανίας, που δεν θέλουν με κανένα τρόπο να δυσαρεστήσουν τους δικούς τους τραπεζίτες περιορίζοντας τόσο πολύ την κερδοσκοπική τους δράση. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι ο Μ. Μπαρνιέ, όταν ερωτήθηκε χθες, εξήγησε ότι θα κράτη - μέλη θα έχουν την ευχέρεια, αν το επιθυμούν, να επεκτείνουν τα παραπάνω μέτρα και στις μικρότερες τράπεζές τους. Ερώτημα που αξίζει να τεθεί στη δικομματική κυβέρνηση των κ. Σαμαρά - Βενιζέλου για να διαπιστωθεί επιτέλους πόσο είναι και η ίδια εξαρτημένη από το διαπλεκόμενο τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας.

Ο Μ. Μπαρνιέ δήλωσε επίσης ότι δεν είναι διατεθειμένος να κάνει πίσω τονίζοντας πως με την πρότασή του αυτή αναλαμβάνει τις ευθύνες του γιατί δεν λησμονεί ότι οι κοινοτικές χώρες πλήρωσαν από το 2008 μέχρι σήμερα 1,6 τρισ. ευρώ (1.600 δισ. ευρώ) για τη διάσωση των τραπεζών τους επιβαρύνοντας με το αντίστοιχο ποσό τους Ευρωπαίους φορολογούμενους - πολίτες τους.

«Όποια κυβέρνηση διαφωνεί", είπε ο Μ. Μπαρνιέ, "να έλθει να μου εξηγήσει τους λόγους της διαφωνίας της και γιατί θα πρέπει να αφήσουμε τις τράπεζες να κερδοσκοπούν χωρίς κανένα όφελος για τους πελάτες τους και την οικονομία γενικότερα και να μου πουν γιατί αρνούνται τον διαχωρισμό από τη στιγμή που τη σχετική απόφαση γι' αυτόν θα τη λαμβάνει η ανεξάρτητη εποπτική αρχή».

Η πρόταση για την αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα θα εφαρμόζεται μόνο στις μεγαλύτερες τράπεζες που εμφανίζουν πολυσχιδείς δραστηριότητες κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι οποίες θεωρούνται πολύ μεγάλες για να αφεθούν να χρεοκοπήσουν.

Για τις υπόλοιπες τράπεζες θα αποφασίζουν τα κράτη - μέλη

Η χθεσινή πρόταση του Μισέλ Μπαρνιέ εμφανίζεται ως ιδιαίτερα αυστηρή, αλλά στην πραγματικότητα, αν υιοθετηθεί, θα αφορά μόνο τις 30 από τις 130 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες, ενώ οι υπόλοιπες θα μπορούν να τεθούν στο ίδιο καθεστώς μόνο με απόφαση των κυβερνήσεων, κάτι που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, και αυτό το γνωρίζει ο Μ. Μπαρνιέ με τους ψευτοηρωισμούς του.

Στην πραγματικότητα οι χθεσινές προτάσεις του Γάλλου επιτρόπου έρχονται να χρυσώσουν το χάπι της ολοκλήρωσης της τραπεζικής ενοποίησης και της υιοθέτησης του Ενιαίου Μηχανισμού Εκκαθάρισης των Τραπεζών (single resolution mechanism) που τον διαμόρφωσαν και τον επέβαλαν στην Κομισιόν -η οποία άλλα ήθελε- η Γερμανία με τον πιστό της ακόλουθο, τη «σοσιαλιστική» Γαλλία.

Η Επιτροπή είχε βασίσει νομικά όλη την πρότασή της για την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ένωση σε σχετικό άρθρο της Συνθήκης της Λισσαβώνας για την Εσωτερική Αγορά. Αυτό θα σήμαινε, όμως, την πλήρη ανάμειξη σε όλες τις σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (αρχή της συναπόφασης), κάτι που η Γερμανία απορρίπτει κάθετα.

Έτσι η Κομισιόν αναγκάσθηκε να πάρει πίσω την πρότασή της και να αλλάξει τη νομική της βάση για να ευχαριστήσει την Άνγκελα Μέρκελ, εισηγούμενη, πλέον, την ανάγκη υπογραφής διακυβερνητικής (διακρατικής) -εκτός, δηλαδή, των διατάξεων της Κοινοτικής Συνθήκης- συμφωνίας για τη σύσταση του περίφημου Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ταμείου Εξυγίανσης ή Εκκαθάρισης των Τραπεζών που προβλέπει και κανόνες κυριολεκτικά «δήθεν» χρηματοδότησης αυτού του Ταμείου με κοινοτικούς πόρους του ασήμαντου αντικειμενικά ύψους των 55 δισ. ευρώ.

Αλλά τα δέκα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του οι πόροι του θα προέρχονται από εισφορές των χωρών της Ευρωζώνης, από τα εθνικά Ταμεία Διάσωσης των τραπεζών δηλαδή.

Με άλλα λόγια, πλήρες κομφούζιο, με αυθαίρετους κανόνες λειτουργίας που επιβάλλει το Βερολίνο και, φυσικά, ανεφάρμοστους από τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση, όπως είναι η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία κ.ά.

Και όλες αυτές οι παρανομίες για να μην μπορεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Κομισιόν να λαμβάνουν αποφάσεις για το πότε μια τράπεζα πρέπει να τεθεί σε καθεστώς εξυγίανσης ή εκκαθάρισης και αρμόδιοι γι' αυτό να είναι εξωκοινοτικοί θεσμικοί παράγοντες, όπως το αρμόδιο -διακυβερνητικής σύνθεσης- συμβούλιο, θεσπισμένο κατά παράβαση των Συνθηκών.

Σε αυτό το χοντρό παιχνίδι οφείλει να παίξει και η Ελλάδα ως προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον ΥΠΟΙΚ Γ. Στουρνάρα να δηλώνει ότι θα κάνει τα πάντα για να υιοθετηθούν οι παράνομες αποφάσεις που έχει πάρει το συμβούλιο του περασμένου Δεκεμβρίου, κάτω από την αφόρητη πίεση και τις απειλές της Γερμανίας.

Ο Γιάννης Στουρνάρας, πιστός υπηρέτης των δανειστών μας, αδιαφόρησε ακόμη και για τις αντίθετες απόψεις που έχουν αρχίσει να διατυπώνουν χώρες - μέλη, όπως λ.χ. το Βέλγιο, που δεν επιθυμούν νέες γερμανικές χειροπέδες στις οικονομίες τους.

234 δισ. ευρώ "έμμεσες επιδοτήσεις" για τις τράπεζες το 2012

Είναι χαρακτηριστικό το μέγεθος της εξάρτησης των Ευρωπαίων πολιτικών από τις τράπεζές τους, έτσι όπως εμφανίζεται σε μελέτη των Οικολόγων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία οι ευρωπαϊκές τράπεζες, των οποίων κατάρρευση θα προκαλούσε μεγάλο πρόβλημα στην κοινοτική οικονομία, εξασφάλισαν το 2012 «έμμεσες επιδοτήσεις» μέσω των εγγυήσεων που έδιναν γι' αυτές τα κράτη - μέλη, προκειμένου αυτές, με τη σειρά τους, να είναι σε θέση να εγγυηθούν τις καταθέσεις των πολιτών τους. Το ύψος αυτών των «έμμεσων εγγυήσεων» το υπολογίζει η μελέτη αυτή στα 234 δισ. ευρώ μόνο για το 2012.

Την ίδια χρονιά αυτές οι μεγάλες τράπεζες εμφάνισαν συνολικά κέρδη ύψους 16,5 δισ. ευρώ. Από τις εγγυήσεις αυτές ελάχιστα ωφελήθηκε η πραγματική οικονομία των χωρών - μελών, αφού οι τράπεζες τις χρησιμοποίησαν στα κερδοσκοπικά παιχνίδια τους επειδή ακριβώς γνωρίζουν πως, ό,τι δυσάρεστο κι αν τους συμβεί, τα κράτη θα σπεύσουν να τις σώσουν. Και στο σημείο αυτό η ελληνική κυβέρνηση θα όφειλε να γνωρίζει, μέσω των αμφίβολων ελέγχων του Ελληνικού Ταμείου Διάσωσης Τραπεζών, πώς ακριβώς χρησιμοποιούν οι ελληνικές τράπεζες τα δισεκατομμύρια των ευρώ που έχουν εισπράξει για την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η Αριστερά στην πρώτη γραμμή!

Το ότι η χώρα έχει βγει από τα Μνημόνια και βρίσκεται σε έναν δρόμο ανάπτυξης μπορεί πλέον να θεωρηθεί γεγονός. Η Νέα Δημοκρατία έχει συρθεί στην ψήφιση όλων των μέτρων που υλοποιεί η κυβέρνηση μετά...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο