Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ευρωπαϊκή Ενωση: Ακίνητη μπροστά στα αδιέξοδα

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

Βρυξέλλες. Χριστίνα Βασιλάκη


Οι ευρωεκλογές μπορεί να απέχουν μόνο λίγους μήνες, αλλά ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται για ακόμα μία φορά να ολιγωρούν στη λήψη σημαντικών αποφάσεων, παρά τους κινδύνους που απειλούν την ίδια την υπόσταση της Ε.Ε. Στην τελευταία σύνοδο κορυφής της χρονιάς έγινε σαφές πως τα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει το ευρωπαϊκό μπλοκ δεν υπάρχει βούληση -τουλάχιστον απ’ όλους- να επιλυθούν άμεσα, αφήνοντας τη λαϊκιστική και ακροδεξιά απειλή χωρίς σαφή απάντηση.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ήταν ξεκάθαρος στις προχθεσινές του δηλώσεις από τις Βρυξέλλες. “Δυστυχώς, σε όλα τα μεγάλα ζητήματα που συζητήσαμε αυτές τις δύο μέρες αποφάσεις ουσιαστικές δεν ελήφθησαν. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η ευρωπαϊκή ηγεσία δεν έχει την τόλμη ή τη συνοχή προκειμένου να μπορέσει να πάρει καίριες αποφάσεις στα καίρια ζητήματα που την απασχολούν”, είπε και αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, την αναθεώρηση του Κανονισμού του Δουβλίνου και το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο 2021-2027.

Σε ό,τι αφορά την Οικονομική και Νομισματική Ένωση, οι αποφάσεις που ελήφθησαν για την αναβάθμιση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και του μηχανισμού χρηματοδότησης του Ταμείου Εξυγίανσης Τραπεζών, καθώς και η συμφωνία για τη θέσπιση ενός ξεχωριστού προϋπολογισμού για την Ευρωζώνη, μπορεί να αποτελούν θετικά βήματα, αλλά απέχουν πολύ από το να οχυρώσουν τους “19” απέναντι στην επόμενη κρίση.

“Η εντύπωσή μου είναι ότι κάνουμε πρόοδο αλλά αυτή δεν είναι ικανοποιητικά γρήγορη” δήλωσε χαρακτηριστικά την Παρασκευή, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Το σημαντικότερο σημείο αναμφισβήτητα είναι ο ξεχωριστός προϋπολογισμός για την Ευρωζώνη.

Ωστόσο, τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης συμφώνησαν μόνο στο σκέλος της επιδότησης διαρθρωτικών αλλαγών και όχι σε ένα εργαλείο με σταθεροποιητική λειτουργία για τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση, όπως π.χ. θα ήταν ένα κοινό ταμείο ανεργίας. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά την ιδιαιτέρως σημαντική πρόταση για μια πανευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων -μια απόφαση που θα διασφάλιζε τους Ευρωπαίους πολίτες σε περιόδους τραπεζικών κρίσεων- υπάρχει πλέον μόνο μια ασαφής πρόθεση να “μείνει ζωντανή” η συζήτηση το επόμενο διάστημα. Όπως σχολίαζαν, άλλωστε, παρατηρητές στις Βρυξέλλες, η πραγματική πρόοδος στην Ε.Ε. φαίνεται ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο υπό την πίεση κρίσεων, αλλά τότε υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις.

Σε ακόμα χειρότερη μοίρα βρίσκεται η αναθεώρηση του Κανονισμού του Δουβλίνου, η οποία δεν συμπεριελήφθη καν στα συμπεράσματα αυτής της συνόδου και είναι ξεκάθαρο πλέον ότι κανείς δεν περιμένει να προχωρήσει πριν από τη διάλυση αυτής της Ευρωβουλής. “Η μείωση των μεταναστευτικών ροών έχει επιτευχθεί και αυτός ήταν ο βασικός στόχος” έλεγε χαρακτηριστικά αξιωματούχος της Ε.Ε., ενώ οι όποιες προσπάθειες της Επιτροπής να υπάρξει δικαιότερος επιμερισμός ευθυνών προσκρούουν στις αντιδράσεις των ανατολικών χωρών και τη διστακτικότητα των υπολοίπων να πάρουν δραστικά μέτρα εναντίον τους.

Ο Ζ.Κ. Γιούνκερ μάλιστα κατηγόρησε για “υποκρισία” κάποιους αρχηγούς (στο ζήτημα βέβαια της ενίσχυσης με προσωπικό και χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής και Συνοριοφυλακής) λέγοντας ότι "χάνει την υπομονή" του. Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή η υποκριτική στάση είναι αρκετά διευρυμένη αφού οι όποιες συζητήσεις για επίδειξη αλληλεγγύης στις χώρες που έχουν επηρεαστεί περισσότερο από την κρίση έχει πλέον αλλάξει εντελώς κατεύθυνση και δεν αφορά καν τη δίκαιη κατανομή αιτούντων άσυλο στις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ η Επιτροπή πιέζει για την επικύρωση των πέντε από τους επτά φακέλους της μεταρρύθμισης του κοινού συστήματος ασύλου όπου υπάρχει σχετική συναίνεση. Κάτι τέτοιο βέβαια, θα έβγαζε εντελώς την όποια πίεση έχει απομείνει για το Δουβλίνο.

Το τρίτο αδιέξοδο αφορά το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, το οποίο είναι πλέον και επίσημα αδύνατον να συμφωνηθεί πριν από τις ευρωεκλογές. Το δεδομένο είναι ότι, λόγω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, οι συνεισφέρουσες χώρες θα είναι λιγότερες, ενώ οι ανάγκες, λόγω του μεταναστευτικού και της ασφάλειας, θα είναι περισσότερες. Σύμφωνα λοιπόν με τις προτάσεις που υπάρχουν στο τραπέζι, σχεδιάζεται μείωση κατά 10% των κονδυλίων για πολιτικές συνοχής και κατά 15% στις δαπάνες για την Κοινή Αγροτική Πολιτική, κάτι που θα επηρεάσει σημαντικά τις πιο φτωχές χώρες. Παράλληλα, ο “πλούσιος” Βορράς δεν προχωρά με αποφασιστικό τρόπο στην αναζήτηση ίδιων πόρων όπως είναι η φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, που βρίσκεται υπό συζήτηση εδώ και πολύ καιρό.

Όλα αυτά, βέβαια, εκτυλίσσονται με φόντο το χάος του Brexit. Αν και οι χώρες τις Ε.Ε. έχουν καταφέρει σε αυτό να μιλούν με μία φωνή, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα καταφέρουν να αποφύγουν και τις όποιες συνέπειες θα έχει ενδεχόμενη άτακτη έξοδος, χωρίς συμφωνία...

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η διπλή σημασία των ευρωεκλογών

Στο ερώτημα αν οι ευρωεκλογές έχουν ευρωπαϊκό ή εσωτερικό πολιτικό χαρακτήρα δεν υπάρχει καθαρή απάντηση. Όλες οι εκλογές έχουν εσωτερικό πολιτικό χαρακτήρα, πόσο μάλλον οι ευρωεκλογές, που διεξάγονται με απλή αναλογική σε ενιαία πανελλαδική περιφέρεια.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο