Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο Σολτς, το φετίχ και το "φρένο" των Χριστιανοδημοκρατών

ΑΜΠΕ

Λιτότητα στη Γερμανία, "κλειστά χαρτιά" στην Ευρώπη

Η πρώτη μεγάλη εμφάνιση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Όλαφ Σολτς επιβεβαίωσε όλους όσοι γνώριζαν την προϊστορία του ως κυβερνήτη- δημάρχου του Αμβούργου και κλασικού... προτεστάντη στην οικονομική διαχείριση. Και τους απογοήτευσε. Κατά την παρουσίαση του προϋπολογισμού του 2018 -με πολλούς μήνες καθυστέρηση λόγω του ατελείωτου σίριαλ για τον σχηματισμό κυβέρνησης μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου- ο Σολτς έμεινε πιστός στον στόχο των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και της μείωσης του δημόσιου χρέους στο -νόμιμο κατά Μάαστριχ- 60%. Έμεινε πιστός στο "φετίχ" του προκατόχου του, του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος θεώρησε μείζον επίτευγμα της θητείας του το "μαύρο μηδέν" στους ισολογισμούς των τελευταίων τεσσάρων ετών.

Ήταν αναμενόμενο, λοιπόν, να δεχθεί την επίθεση του συνόλου του προοδευτικού Τύπου ότι συνεχίζει την πολιτική της λιτότητας και αγνοεί τη μοναδική ευκαιρία που έχει η χώρα να κάνει τις απαραίτητες επενδύσεις για το μέλλον της με ιστορικά χαμηλό κόστος, καθώς ακόμη δανείζεται με σχεδόν αρνητικά επιτόκια.

Την ώρα που ο ίδιος ο Σολτς μιλούσε για έναν "καλό προϋπολογισμό", οι σχολιαστές προφήτευαν την περαιτέρω συρρίκνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), ενώ οι εσωκομματικοί επικριτές του υπουργού Οικονομικών οδύρονταν για τη χαμένη ευκαιρία και επέμεναν ότι τώρα είναι η στιγμή για μια ουσιαστική άνοδο του κατώτατου ωρομισθίου.

Πάντως, ο Σολτς δεν έκανε τίποτε παραπάνω από το να υλοποιήσει την προγραμματική συμφωνία του μεγάλου συνασπισμού, που προέβλεπε τα μηδενικά ελλείμματα, ενώ για πρώτη φορά οι Γερμανοί πολίτες τάσσονται στις δημοσκοπήσεις υπέρ της αύξησης των δημοσίων επενδύσεων - και δεν ακολουθούν πλέον πλειοψηφικά το δόγμα: "Στους καλούς καιρούς πρέπει να κάνει κανείς οικονομία".

Τα μόνα υπουργεία που εξέφρασαν έντονα τις επιφυλάξεις τους για τον προϋπολογισμό ήταν το Άμυνας και το Αναπτυξιακής Βοήθειας χαρακτηρίζοντας ανεπαρκή τα κονδύλια που προβλέπονται και απαιτώντας να γίνουν βελτιώσεις. Να σημειωθεί ότι η υπουργός Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι Χριστιανοδημοκράτισσα, ενώ ο υπουργός για την Αναπτυξιακή Βοήθεια Γκερτ Μίλερ Χριστιανοκοινωνιστής.

Αντίθετα, οι Σοσιαλδημοκράτες "σύντροφοι" του Σολτς, επισήμως τουλάχιστον, δεν είχαν αντιρρήσεις, ενδεχομένως διότι τα κονδύλια για την κατασκευή κατοικιών, για επενδύσεις στα σχολεία και για παρεμβάσεις στα δίκτυα του μετρό και του τραμ θα αυξηθούν χάρη στις αλλαγές των δημοσιονομικών κανόνων που ανήγγειλε ο υπουργός Οικονομικών.

Οι... απορίες των Ευρωπαίων

Το ερώτημα, ωστόσο, που απασχολεί τους εταίρους της Γερμανίας μετά την παρουσίαση του πρώτου προϋπολογισμού διά χειρός Σολτς είναι εάν ο διάδοχος του Σόιμπλε θα τηρήσει εξίσου πιστά την προγραμματική συμφωνία του κυβερνητικού συνασπισμού και στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτή προβλέπει μεταξύ άλλων αυξημένες επενδύσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση -με την αύξηση των κονδυλίων που θα βάλει η Γερμανία.

Μέχρι στιγμής ο Σολτς δεν έδωσε δείγματα γραφής στα συμβούλια των υπουργών Οικονομικών όπου συμμετείχε, ωστόσο δεν αντέδρασε στην πρώτη πρόταση της Κομισιόν για τον επόμενο προϋπολογισμό της Ε.Ε. (2021- 2027), τον πρώτο μετά το Brexit, που ανεβάζει τη... συνδρομή των κρατών - μελών στο 1,11% του ΑΕΠ τους από 1,03% την τρέχουσα επταετία.

Αντίθετα, αντέδρασαν εντόνως και ζήτησαν να μην καλυφθεί το κενό που αφήνουν οι Βρετανοί (14 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο), αλλά να γίνουν περικοπές, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Σουηδία και η Δανία, χώρες που συνήθως συμφωνούν στα οικονομικά με τη Γερμανία.

Εάν ο Σολτς συνεχίσει να μην αντιδρά τους επόμενους -ίσως πολλούς- μήνες της διαπραγμάτευσης για τον κοινοτικό προϋπολογισμό, τότε θα πλατύνουν τα χαμόγελα κυρίως στο Παρίσι και στον ευρωπαϊκό Νότο. Αυτό θα είναι ένα σαφές δείγμα γραφής, πλην όμως θα είναι δύσκολο τόσο για τον Σολτς όσο και για την καγκελάριο Μέρκελ να το επιβάλει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός της.

Το "φρένο" των Χριστιανοδημοκρατών

Ακόμη πιο δύσκολη από το "ναι" στην αύξηση των κονδυλίων θα είναι η αποδοχή των προτάσεων Μακρόν για τη μεταρρύθμιση της Ε.Ε. Στη συνάντηση εργασίας που έκανε τον Απρίλιο το υπουργικό συμβούλιο στον πύργο του Μέσεμπεργκ -για να βρει τον... βηματισμό του-, ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) Ραλφ Μπρίνκχαους έσπευσε να στείλει το μήνυμα τόσο στη Μέρκελ και τους Σοσιαλδημοκράτες όσο και στους εταίρους της Γερμανίας στην Ε.Ε. ότι δεν βλέπει να γίνονται "ουσιαστικές πρόοδοι" στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου.

"Δεν υπάρχει λόγος να βιαστούμε για τις μεταρρυθμίσεις, θα το σκεφτούμε με τη νέα Κομισιόν", συνέχισε. Αυτό σημαίνει ότι οι Χριστιανοδημοκράτες θα κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να μη φανούν ιδιαίτερα... ευρωπαϊστές μέχρι και τις ευρωεκλογές του 2019, ελπίζοντας πως έτσι θα αποφύγουν περαιτέρω αιμορραγία προς τους ευρωσκεπτικιστές της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) και τους όψιμα ευρωσκεπτικιστές Φιλελεύθερους (FDP). Κι αυτό διότι, χρόνια τώρα, πολλά στελέχη της CDU θεωρούν ότι κάθε μεταρρύθμιση στην Ε.Ε. στοχεύει στο να βάζει το χέρι στην τσέπη η Γερμανία για τους άλλους - αγνοώντας συνειδητά τα οικονομικά οφέλη της στις πλάτες των άλλων.

Γι' αυτό δεν θέλουν να ακούσουν για προϋπολογισμό της Ευρωζώνης, για Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο ή για προληπτική γραμμή στήριξης για την Ελλάδα, την οποία άλλωστε δεν θέλει ούτε η κυβέρνηση στην Αθήνα. Γυρνούν την πλάτη στον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, που συμπλήρωσε ένα χρόνο στην εξουσία, περιμένοντας τη Γερμανία να... αλλάξει μαζί του την Ευρώπη. Και προσπαθούν σκληρά να μην αφήσουν μεγάλα περιθώρια κινήσεων στον Όλαφ Σολτς: "Η Ευρώπη δεν πρέπει να ελέγχεται από τους υπουργούς Οικονομικών" λέει ο Μπρίνκχαους τώρα που ο Σόιμπλε κατοικοεδρεύει στην προεδρία της Βουλής.

Μια μοιραία σύγκριση

Ο Σολτς δεν είναι Σόιμπλε. Δεν έχει το... κύρος του προκατόχου του στην Ευρώπη και κυρίως στο Eurogroup, αλλά ούτε το "δασκαλίστικο" "εγώ τα ξέρω όλα κι εσείς να κάνετε τα μαθήματά σας". Αν δεν θέλει να περάσει στην Ιστορία ως το χλομό σοσιαλδημοκρατικό αντίγραφο του Σόιμπλε, θα πρέπει να αλλάξει πολιτική. Να συνειδητοποιήσει ότι οι χώρες δεν είναι νοικοκυριά. Κι ότι το ζητούμενο για μια χώρα είναι να επενδύει στο μέλλον της για να παραμείνει ισχυρή κι όχι να αποφεύγει πάση θυσία τα χρέη.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Τα προσφυγόπουλα

Ήταν απεχθείς οι φωνές που ξεσηκώθηκαν προσπαθώντας να αποκλείσουν τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία. Φωνές ακροδεξιές, μεταμφιεσμένες σε “ανησυχούντες γονείς” και σε “τοπικούς φορείς”, ακόμα και σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο