Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Οι πρωταγωνίστριες του προεκλογικού αγώνα στη Γερμανία της Μέρκελ

Αν και στη γερμανική κοινωνία η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί και τόσο αυτονόητη, η ισχυρή παρουσία της Μέρκελ, και όχι μόνο, έχει αναγκάσει και άλλα κόμματα να επιτρέψουν σε ισχυρές γυναίκες να βγουν στο προσκήνιο και να πρωταγωνιστήσουν σ' αυτόν τον προεκλογικό αγώνα

Μπορεί στη Γερμανία να ηγηθεί της καγκελαρίας ένας άντρας; Όχι, είναι η βροντερή απάντηση που δίνουν αυτές τις μέρες οι δημοφιλείς σατιρικές τηλεοπτικές εκπομπές, αυτή τη θέση την έχει αγκαζάρει για όσο διάστημα το επιθυμεί η Άνγκελα Μέρκελ, η οποία μοιάζει πολύ, όπως λένε, με την αγαπημένη της Εθνική Γερμανίας στο ποδόσφαιρο: Στους αγώνες που συμμετέχει παίζουν 22 παίκτες και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί. Και στους προεκλογικούς αγώνες που συμμετέχει η “αυτής Μεγαλειότης”, η Μέρκελ “κάνει μια χαψιά” όποιον άντρα τολμήσει να κατεβάσει το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα εναντίον της. Με μεγάλη δόση χαιρεκακίας δε οι πρωταγωνιστές του πολιτικού καμπαρέ, αλλά και κάποιες εμβληματικές φεμινίστριες, όπως η γηραιά Άλις Σβάρτσερ, υπενθυμίζουν ότι η Μέρκελ πρώτα “έκανε μια χαψιά” τους ισχυρούς άνδρες μέσα στο ίδιο της το κόμμα, ενώ με κακοκρυμμένη δόση περηφάνιας -ειδικά αυτοί που θα προτιμούσαν να κόψουν το χέρι τους παρά να την ψηφίσουν- υπενθυμίζουν ότι είναι η μόνη που μπορεί να αντιμετωπίζει ψύχραιμα -και ψυχρά- τους “μάτσο” ηγέτες του κόσμου, τον Τραμπ, τον Πούτιν, τον Ερντογάν.

Αν και στη γερμανική κοινωνία η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί και τόσο αυτονόητη -σε πολλούς τομείς τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα κι από τις “μάτσο” κοινωνίες του ευρωπαϊκού Νότου-, η ισχυρή παρουσία της Μέρκελ, και όχι μόνο, έχει αναγκάσει και άλλα κόμματα να επιτρέψουν σε ισχυρές γυναίκες να βγουν στο προσκήνιο και να πρωταγωνιστήσουν σ' αυτόν τον προεκλογικό αγώνα.

Η “κόκκινη” Σάρα

Επικεφαλής -για την ακρίβεια συν-επικεφαλής μαζί με τον λιγότερο γνωστό Ντίτμαρ Μπαρτς- του προεκλογικού αγώνα του κόμματος της Αριστεράς είναι η 48χρονη Σάρα Βάγκενκνεχτ, η οποία έχει καταφέρει, σύμφωνα με την τελευταία σφυγμομέτρηση του ινστιτούτου ΙNSA για την εφημερίδα “Bild”, να ξεπεράσει σε δημοτικότητα ακόμη και τον υποψήφιο του SPD για την καγκελαρία Μάρτιν Σουλτς και να πλασαριστεί στη δεύτερη θέση πίσω από τη Μέρκελ.

Η Βάγκενκνεχτ είχε τραβήξει από την αρχή την προσοχή τόσο με τις στιβαρές και ενίοτε ρηξικέλευθες απόψεις της όσο και με την εμφάνισή της α λα Ρόζα Λούξεμπουργκ, και είναι από τους αγαπημένους προσκεκλημένους στα τηλεοπτικά τοκ σόου. Στο ερώτημα “ποιος είναι η Αριστερά” η συνήθης απάντηση μετά την αποχώρηση του Γκρέγκορ Γκίζι από την κεντρική πολιτική σκηνή είναι “η Βάγκενκνεχτ”.

Η “κόκκινη” Σάρα, αν και Ανατολικογερμανίδα, συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να γίνει η Αριστερά, αν όχι αποδεκτή, τουλάχιστον μη περιθωριακή στη Δυτική Γερμανία, στην οποία μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη. Ανήκει στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος, δηλώνει κομμουνίστρια, ξεσπαθώνει εξαιρετικά πειστικά ενάντια στον “αρπακτικό” καπιταλισμό και την “υποκρισία” της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής -που, παρά τις παρεμβάσεις της για ειρήνευση σε πολλά σημεία της γης, εξακολουθεί να εξάγει όπλα σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία ή η Αίγυπτος- αλλά και δείχνει υπερβολική, όπως γκρινιάζουν οι σύντροφοί της, κατανόηση για τους φόβους των Γερμανών έναντι των προσφύγων και των μεταναστών.

Όταν προς στιγμήν τον χειμώνα φαινόταν αριθμητικά εφικτός ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού SPD, Πράσινων και Αριστεράς, ως αληθινή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης μετά τις εκλογές, από την πλευρά της Αριστεράς η Βάγκενκνεχτ ήταν αυτή που έβαζε τους πιο σκληρούς όρους. Εκ των υστέρων, πάντως, δικαιώθηκε, καθώς έγινε γρήγορα σαφές ότι τόσο οι Σοσιαλδημοκράτες όσο και οι Πράσινοι δεν πίστεψαν σε αυτή την εναλλακτική ούτε πάλεψαν γι' αυτήν.

Η “πράσινη” Κάτριν

Επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα των Πράσινων -από κοινού με τον πιο επιφανή Τσεμ Έτζντεμιρ- είναι η 50χρονη Ανατολικογερμανίδα Κάτριν Γκέρινγκ - Έκαρντ. Σε αντίθεση με τα πάλαι ποτέ εκρηκτικά στελέχη των Πρασίνων, του μόνου κόμματος που εδώ και δεκαετίες έχει υιοθετήσει το “πενήντα- πενήντα” για άνδρες και γυναίκες σε όλες τις ηγετικές θέσεις του, η Γκέρινγκ- Έκαρντ είναι το ήσυχο κορίτσι της διπλανής πόρτας, που δεν του αρέσει να συγκρούεται. Πιστή χριστιανή, ενεργό μέλος της ευαγγελικής εκκλησίας και μέλος τής πάλαι ποτέ “ρεαλιστικής” πτέρυγας των Πρασίνων, οι οποίοι στήριξαν απόλυτα ως κυβερνητικοί εταίροι την Ατζέντα 2010 του τότε καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, απέκτησε ήδη από τις προηγούμενες εκλογές το παρατσούκλι η “πράσινη Άνγκελα”, λόγω των πολλών κοινών της με τη Μέρκελ, αλλά και της προτίμησής της -αν και όχι τόσο ξεκάθαρα όσο ο Έτζντεμιρ- σε μια μετεκλογική συμμαχία με τους Χριστιανοδημοκράτες. Τις τελευταίες μέρες, η Γκέρινγκ- Έκαρντ, όπως άλλωστε και τα περισσότερα στελέχη του κόμματός της, ξοδεύει όλη της την ενέργεια για να πείσει τους ψηφοφόρους με περιβαλλοντικές ευαισθησίες να προτιμήσουν τους Πράσινους αντί για τους Φιλελεύθερους της FDP. Πλασάρει το κόμμα της ως τον απαραίτητο διορθωτικό μηχανισμό σε μια κυβέρνηση συνασπισμού με τη Μέρκελ, ώστε η Γερμανία να υλοποιήσει τους στόχους για την αποτροπή της υπερθέρμανσης του πλανήτη και να εγκαταλείψει σταδιακά τους κινητήρες εσωτερικής καύσης, μετά και το σκάνδαλο ντίζελ.

Η “φαιά” Άλις

Επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία, αυτού του νέου κόμματος που κινείται μεταξύ Ακροδεξιάς και ευρωσκεπτικισμού και διεκδικεί να εκφράσει τον θυμό της γερμανικής κοινωνίας, είναι η 38χρονη Άλις Βάιντελ. Από κοινού με τον γηραιό Αλεξάντερ -“είμαστε περήφανοι για τους φαντάρους μας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο”- Γκάουλαντ. Η Βάιντελ, η μόνη Δυτικογερμανίδα στο κλαμπ των πρωταγωνιστριών σ' αυτές τις εκλογές, προσπαθεί να παρουσιάσει το κόμμα της ως “κανονικό” κι αφήνει τη βρόμικη δουλειά -ή την ειλικρίνεια- στους άνδρες συνοδοιπόρους της που δεν κρύβουν τη νοσταλγία τους για το Τρίτο Ράιχ και την αγάπη τους στον αυταρχισμό. Και δεν αποδέχεται τον χαρακτηρισμό “φαιά”, καθώς παραπέμπει ευθέως στους Ναζί. Μάλιστα, η βιογραφία της μοιάζει να έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πολιτική της στράτευση. Η γυναίκα που φιλοδοξεί να ηγηθεί της αντιπολίτευσης στο Ράιχσταγκ, ενάντια στα “ξεπουλημένα” κόμματα που επιτρέπουν, εάν δεν επιδιώκουν, την άλωση της Γερμανίας από τους ξένους, ζει στην Ελβετία, όπου μεγαλώνει δύο αγόρια μαζί με τη σύντροφό της από τη Σρι Λάνκα και βγάζει τα λεφτά της συμβουλεύοντας επιχειρήσεις. Αυτό δεν την εμποδίζει καθόλου να διαφημίζει τις ρατσιστικές απόψεις της AfD και το σύνθημά της -τηρουμένων των αναλογιών- “Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια”. Η τελευταία, υπό την έννοια, μπαμπάς, μαμά, παιδιά.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Τώρα δεν παίζουμε

Αυτή η κυβέρνηση τράβηξε μέχρι σήμερα έναν εξαιρετικά δύσκολο δρόμο. Εξελέγη με την εντολή να υλοποιήσει μια συμφωνία που δεν ήταν δική της. Είχε να διαχειριστεί μια κοινωνία εξουθενωμένη και...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο