Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Δύο τράπεζες για ένα ευρώ, με εύσημα Κομισιόν

Το κόστος της διάσωσης είναι 7-8 δισ ευρώ για το Ιταλικό Δημόσιο, μαζί με τις εγγυήσεις το βάρος φτάνει τα 17 δισ.

“Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση” για τη διάσωση των δύο τραπεζών, τόνισε ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας Πιερ Κάρλο Παντοάν στο υπουργικό συμβούλιο που διάρκεσε μόλις είκοσι λεπτά την Κυριακή το απόγευμα, για να προλάβει το άνοιγμα των αγορών τη Δευτέρα το πρωί. Η Intesa San Paolo θα δώσει συμβολικά πενήντα λεπτά ή μισό ευρώ, για να αγοράσει μια τράπεζα, ή μάλλον καλύτερα μπαίνοντας στις καλοκαιρινές εκπτώσεις θα δώσει ένα ευρώ για να αγοράσει δύο υπό πτώχευση τράπεζες, τη Veneto Banca και την Banca Popolare di Vicenza.

Η δεύτερη σε μέγεθος ιταλική τράπεζα με την "επένδυση" του ενός ευρώ θα αποκτήσει όλα τα καλά και θετικά ενεργητικά στοιχεία και πάγια των δύο τραπεζών, ενώ ο ιταλικός λαός θα βάλει έως 17 δισ. ευρώ για να πάρει την “κακή τράπεζα”, δηλαδή τα κόκκινα δάνεια (που ανέρχονται σε 5,2 δισ. ευρώ) και άλλα "σκουπίδια". Οι εργαζόμενοι θα βάλλουν και αυτοί πλάτη για τη σωτηρία των δύο τραπεζών, 4.000 θα συνταξιοδοτηθούν πρόωρα, με κόστος 1,28 δισ., αφού θα κλείσουν 600 από τα 900 υποκαταστήματά τους, χωρίς να επιβαρυνθεί η Intesa San Paolo. Αβέβαιο είναι προς το παρόν και το συνολικό δίκτυο των 880 υποκαταστημάτων και ελεγχόμενων τραπεζών που έχουν τα δύο ιταλικά τραπεζικά ιδρύματα στη Ρουμανία, την Κροατία, τη Μολδαβία και την Αλβανία.

Η ιταλική κυβέρνηση παρουσίασε ένα διάταγμα για να επισπεύσει τις διαδικασίες, αλλά η Intesa San Paolo εκβιάζει και απειλεί όταν εάν το διάταγμα δεν ψηφιστεί ως έχει, δηλαδή χωρίς να γίνουν τροποποιήσεις και αλλαγές από την κυρίαρχη Βουλή, και αναγκαστεί να βάλει το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη -δηλαδή να χρειαστεί να βάλει κάτι παραπάνω από το ένα ευρώ- η συμφωνία θα σπάσει.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ιταλίας ανακοίνωσε ότι διασφαλίζονται οι αποταμιευτές, οι καταθέτες και οι μεγαλομέτοχοι, αλλά απ' ό,τι φαίνεται οι ομολογιούχοι μειωμένης εξασφάλισης μπορεί να χάσουν 300 εκατ. Η ιταλική κυβέρνηση θα πρέπει να βάλει άμεσα 7 με 8 δισ., που με τις εγγυήσεις θα φθάσουν στα 17 με 18 δισ., αλλά ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Παντοάν καθησύχασε τους χρηματοοικονομικούς παράγοντες της Ρώμης, των Βρυξελλών και των αγορών ότι “δεν θα υπάρξουν αρνητικές συνέπειες στο έλλειμμα”, γιατί ήδη έχουν προβλεφθεί από τον προϋπολογισμό, δηλαδή από τα 20 δισ. για την προληπτική ανακεφαλαίωση τραπεζών που είχε αποφασιστεί τα Χριστούγεννα.“Ακούω πολλές κριτικές, αλλά δεν υπάρχουν εναλλακτικές εφικτές λύσεις με χαμηλότερο κόστος” τόνισε ο Παντοάν.

Ο πρωθυπουργός Τζεντιλόνι δήλωσε ότι τα προβλήματα των δύο τραπεζών ανάγονται στην προ κρίσης εποχή, ενώ παραδέχθηκε ότι το διάταγμα είναι “υπέρ των τραπεζών, από τις οποίες εξαρτάται και η δυνατότητα ενίσχυσης της ανάκαμψης”. Με τον τρόπο αυτό θα σωθούν καταθέσεις 50 δισ. ευρώ που ανήκουν σε δύο εκατομμύρια πελάτες. Η παρέμβαση της κυβέρνησης δεν αποφασίσθηκε για να βοηθηθούν οι υπεύθυνοι της καταστροφικής αυτής οικονομικής διαχείρισης, αλλά προς στήριξη δύο εκατομμυρίων πολιτών που είναι και καταθέτες, της οικονομίας της χώρας και των τοπικών κοινωνιών, είπε ο Τζεντιλόνι και διακήρυξε ότι "όποιος κάνει λόγο για δώρο στους τραπεζίτες κάνει μόνο προπαγάνδα", ενώ ευχήθηκε να υπάρξει μια όσο γίνεται ευρύτερη πλειοψηφία στη Βουλή.

Με τις ευλογίες των Βρυξελλών

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε το πράσινο φως, εκτιμώντας τη δημόσια στήριξη “αναγκαία για να αποφευχθούν οικονομικές αναταράξεις στην περιφέρεια της Βενετίας, που έχει πλούσια οικονομική δραστηριότητα”. Έτσι η Κομισιόν βάφτισε το ψάρι κρέας, δηλαδή την εσωτερική διάσωση Bail-in, όπως κανονικά θα έπρεπε να συμβεί, μετά την αποτυχία να βρουν οι δύο τράπεζες επενδυτή που θα κάλυπτε την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου τους, σε Burden Sharing - σε συμμερισμό του κόστους / ζημιών. Οξύμωρη έκφραση που καθιστά σαφή την αποτυχία της κοινοτικής πολιτικής στη διάσωση των τραπεζών ακόμη και με τους υποτιθέμενους πιο σκληρούς όρους του νεοφιλελευθερισμού, αφού σε τελική ανάλυση το Δημόσιο και οι φορολογούμενοι αποτελούν τη μόνη σίγουρη και φθηνή τράπεζα αίματος στη λαιμητόμο των καταθέσεων και του ντόμινο πτωχεύσεων.

Με πιο απλά λόγια, το Ιταλικό Δημόσιο θα δώσει άμεσα και αφιλοκερδώς 4,785 δισ. στην Intesa, για να πάρει τις δύο τράπεζες και άλλα 400 εκατ. σε εγγυήσεις, ενώ άλλα 12 δισ. θα βρίσκονται έτοιμα ανά πάσα στιγμή. Δεν πρόκειται για κανενός είδους εθνικοποίηση. Το Ιταλικό Δημόσιο, δηλαδή οι φορολογούμενοι, θα τα δώσουν όλα για να μείνουν απλά με το... αναμμένο σπίρτο, τα κόκκινα δάνεια των δύο τραπεζών που φθάνουν τα 26 δισ., από τα 310 δισ. των κόκκινων δανείων του ιταλικού τραπεζικού συστήματος. Οι νεόκοποι νεοφιλελεύθεροι ανέτρεψαν για άλλη μια φορά την ιδεολογία τους για να ανατρέξουν στον... Κέυνς.

Δείτε όλα τα σχόλια