Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γυναίκες, μάνες, πρόσφυγες μα ηρωίδες

Ένα μάθημα ζωής από τρεις γυναίκες που συνάντησε η "Α" στις αποστολές της στους καταυλισμούς προσφύγων στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο

Η Μαγκιούλ είναι 66 ετών και ζει μόνη της σε μια σκηνή στο Ελληνικό. Στο Αφγανιστάν ήταν αστυνομικός πριν από τους Ταλιμπάν, είδε μπροστά της να σκοτώνουν τον συνάδελφό της οι Ταλιμπάν, ο άντρας της σκοτώθηκε στον πόλεμο, πότε ή ποιον πόλεμο των τελευταίων 30-40 ετών δεν μπορεί πια ούτε η ίδια να προσδιορίσει. Από τα παιδιά που απέκτησε ξέρει πού βρίσκονται μόνο όσα είναι νεκρά. Δεν μιλά αγγλικά, μόνο φαρσί ή νταρί. Κι όμως σε κρατά από το μανίκι, θέλει να σου πει την ιστορία της, θέλει να καταλάβει και τη δική σου.

Η Νανγκίς, από την άλλη, μπορεί να έχει μαζί της τον άνδρα της και μάλιστα να μιλά και αγγλικά,ωστόσο οι υπάλληλοι των ΜΚΟ που δρουν στον καταυλισμό έχουν καταχωρημένη τη σκηνή ως η σκηνή της Νανγκίς. Αυτή ξέρει τι χρειάζονται και αυτή είναι υπεύθυνη να λάβει ό,τι τους δίνεται.

Στο Κουτσόχερο, πριν από έναν χρόνο, η Ζάχερε είχε στήσει σε μια γωνιά της σκηνής όσα παιχνιδάκια είχε η μικρή της κόρη. Μια γωνία για να μπορεί να νιώσει ξανά παιδί η 6χρονη κόρη της, που τα πράσινα ματάκια της μαρτυρούν ακόμα τον φόβο. Δεν χρειάζεται η γνώμη κάποιου ειδικού για να καταλάβει ότι πρέπει να δώσει μια νότα κανονικότητας ή ξεγνοιασιάς στο παιδί της, να το κάνει να νιώσει ασφάλεια ακόμα και όταν η ίδια δεν ξέρει τίποτα για το αύριο της οικογένειάς της. Το μέλλον αυτό όμως ξέρει ότι θα προσπαθήσει με νύχια και δόντια να το φτιάξει. Είναι μια μάνα που ξέρει ότι τα παιδιά της πρέπει να μάθουν γράμματα και να ζήσουν καλύτερα από την ίδια, κάπου που δεν θα είναι πια κυνηγημένοι.

Και οι τρεις είναι γυναίκες που συναντήσαμε στις αποστολές μας στους καταυλισμούς προσφύγων στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο. Και οι τρεις παραδείγματα δύναμης και σύγχρονες ηρωίδες της επιβίωσης. Και ειδικά για όσους τις γνωρίσαμε, ένα μάθημα ζωής.

 

Δείτε όλα τα σχόλια