Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η άνοδος της Ακροδεξιάς βλάπτει σοβαρά τις γυναίκες

Για την Ευρώπη της δημοκρατίας και του φεμινισμού

Όλοι συμφωνούν για την "κρισιμότητα" αυτών των ευρωεκλογών κι ο καθένας έχει τη δική του ερμηνεία. Χθες, στην εκδήλωση με θέμα "Ευρώπη για όλους και όλες", οι τέσσερις ομιλήτριες κι ο ένας ομιλητής ανέλυσαν διεξοδικά ένα θέμα που με ευθύνη όλων -δυστυχώς σε ένα βαθμό και της Αριστεράς- έχει περάσει μέχρι τώρα στα ψιλά στη δημόσια συζήτηση:

Αυτές οι ευρωεκλογές είναι ιδιαιτέρως κρίσιμες για τα δικαιώματα του άλλου μισού του ουρανού. Γι' αυτά που θεωρούνται κεκτημένα στην ισότητα των φύλων, και που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της Ακροδεξιάς. Η οποία είναι μεν μειοψηφική δύναμη στην Ευρώπη, παρά την άνοδό της -και την κυριαρχία της σε κάποια κράτη - μέλη-, αλλά τείνει να μπολιάσει με την ατζέντα της και την παραδοσιακή Δεξιά, όπως σημείωσε η καθηγήτρια Ιστορίας Μαρία Ρεπούση:

"Το τρίπτυχο είναι εθνικισμός, ρατσισμός, σεξισμός", είπε, "και οι δυνάμεις της Ακροδεξιάς προσπαθούν να πείσουν πως "είμαστε ό,τι γεννιόμαστε" κι όχι ό,τι θέλουμε να γίνουμε. Πιέζουν για οπισθοδρόμηση στις εποχές που η θέση της γυναίκας ήταν στην κουζίνα και προορισμός της να κάνει παιδιά, ενώ επιμένουν ότι διακρίσεις δεν υπάρχουν, είναι απλώς μια φεμινιστική επινόηση".

Ο καταιγισμός των πληροφοριών που ακούστηκαν ήταν άκρως ανησυχητικός, έστω κι αν η εκδήλωση ξεκίνησε με καλές ειδήσεις: "Η κυβέρνηση της Αριστεράς κατοχύρωσε θεσμικά την ποσόστωση 40% στα ψηφοδέλτια για την Αυτοδιοίκηση" τόνισε η γενική γραμματέας Ισότητας των Φύλων Φωτεινή Κούβελα, πλην όμως "ο στόχος είναι το 50-50".

Το ζητούμενο, σύμφωνα με την Κούβελα, είναι "να δώσουμε τη μάχη για να εκλεγούν γυναίκες όσο στην Ευρωβουλή όσο και στην Αυτοδιοίκηση για να μεταφέρουν τα φεμινιστικά προτάγματα". Κι αυτό φαίνεται να είναι πιο απαραίτητο παρά ποτέ. Όχι μόνο επειδή είναι εμφανής η τεράστια οπισθοδρόμηση στις χώρες, που κάνει κουμάντο η Ακροδεξιά.

Στην Ιταλία του Σαλβίνι, που ο υπουργός... Οικογένειας ερωτώμενος για τις γυναικοκτονίες, απαντά ότι "πρέπει οι γυναίκες να σταματήσουν να δολοφονούν" (έτσι χαρακτηρίζει την έκτρωση) ή στην Ουγγαρία του Όρμπαν, όπου καλούνται οι γυναίκες "να επιστρέψουν στο σπίτι, να γεννάνε παιδιά για να σώσουν τη χριστιανική Ευρώπη από τους μουσουλμάνους μετανάστες".

Αλλά κι επειδή παντού "αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα πρέπει να ξαναβγούμε στην αρένα για να τα διεκδικήσουμε και πάλι", όπως τόνισε η Σία Αναγνωστοπούλου. Η αναπληρώτρια υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων εξέφρασε την αγωνία της για τις γυναικοκτονίες - π.χ. τον άγριο θάνατο της Ελένης στη Ρόδο, που "δεν είχε δώσει δικαιώματα"- για τα κορίτσια που σκότωσαν τα μωρά τους μόλις τα γέννησαν -"θεωρούσαν άραγε ότι η έκτρωση είναι μεγαλύτερη αμαρτία;"-, για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου -"τον σκότωσαν ως άνθρωπο χωρίς καμιά αξία;"-, αλλά και για τον κατά συρροήν δολοφόνο στην Κύπρο, τα θύματα του οποίου ήταν γυναίκες "αόρατες", επειδή ήταν Φιλιππινέζες.

"Όλα αυτά κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου" είπε. "Η μάχη για τα δικαιώματα πάει μαζί με τη μάχη για την κοινωνική και οικονομική χειραφέτηση" κατέληξε. "Τα δικαιώματα είναι στον σκληρό πυρήνα της Αριστεράς".

Ο μοναδικός άνδρας στο πάνελ, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, έκανε την αυτοκριτική του -και στο όνομα των συντρόφων του της Αριστεράς: "Οι γυναίκες είναι λιγότερο ευάλωτες από τους άνδρες στις εθνικιστικές κορώνες και πολύ πιο ανοιχτές στις κοινωνικές πολιτικές για την οικογένεια, την υγεία, τα σχολεία, την ασφάλεια της γειτονιάς -σε όλα τα ζητήματα που 'ταιριάζουν στην Αριστερά'" είπε.

Αυτά δείχνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι περισσότερες έρευνες κοινής γνώμης τα τελευταία χρόνια, κι αυτό "η αριστερά δεν το έχει κατανοήσει". Ο υπουργός Οικονομικών είχε μια ρηξικέλευθη εξήγηση γιατί έκανε τόσα... λαθάκια το ΔΝΤ -όπως τις προάλλες παραδέχτηκε για μια ακόμη φορά: Στην... οικογενειακή φωτογραφία των διευθυντών του Ταμείου ποζάρουν 80 άτομα και μόλις 7 από αυτά είναι γυναίκες!

Και εξέφρασε τον θαυμασμό του για τις "Omas gegen Rechts" -τις γιαγιάδες απέναντι στη Δεξιά που διαδηλώνουν στην Αυστρία- όπως και για τις τρεις γιαγιάδες στη Λέσβο με το προσφυγάκι στην αγκαλιά, που έλεγαν "θαρρείς και βλέπουμε τους γονείς μας, όπως έρχονταν κατατρεγμένοι από τον πόλεμο". Για τον Τσακαλώτο είναι πολύ σημαντικό να εμπλουτιστεί η πολιτική ζωή -και η Ευρωβουλή- με τη συναισθηματική νοημοσύνη των γυναικών. Και κατέληξε λέγοντας ότι "το οικονομικό κοινωνικό φύλο είναι το γυναικείο, η χειραφέτηση των γυναικών είναι χειραφέτηση για όλους".

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ήταν και η παρέμβαση της Nomiki Konst, από τις ΗΠΑ, στέλεχος του Μπέρνι Σάντερς, που μίλησε για το νέο κύμα φεμινισμού στις ΗΠΑ, τις υποχωρήσεις των κεκτημένων των γυναικών από την κυβέρνηση Τραμπ και την ανάγκη να αλλάξει η στρατηγική του φεμινιστικού κινήματος: "Ο φεμινισμός σήμερα δεν μπορεί να υπαγορεύεται από τις γυναίκες μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων, αλλά από τις γυναίκες στις πρώτες γραμμές της κρίσης".

Ο Μητσοτάκης και η δουλειά στο σπίτι

Αιφνιδιασμένος εμφανίστηκε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επειδή το ακροατήριο ήταν κυρίως γυναικείο -και πυκνό. "Περίμενα ότι μετά τη συμβολή του Κυριάκου Μητσοτάκη στη δημόσια συζήτηση περί γυναικών δεν θα ήσαστε εδώ. Θα ήσαστε σπίτι σας και θα δουλεύατε από 'κεί. Ξέρουμε ότι έχετε το... συγκριτικό πλεονέκτημα όχι μόνο στο νοικοκυριό -οι άντρες δεν τα καταφέρνουν-, αλλά και στους κομπιούτερ, αφού μπορείτε να δουλεύετε από το σπίτι. Και χάρη στην... καινοτόμο ιδέα του κ. Μητσοτάκη έχετε ένα λόγο παραπάνω να το κάνετε". Να σημειωθεί ότι η εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία "για την Ευρώπη της δημοκρατίας και του φεμινισμού" ήταν προγραμματισμένη από καιρό να γίνει στις 22 Μαΐου. Έτυχε όμως η χθεσινή Τετάρτη να είναι η επόμενη μέρα από την αμίμητη δήλωση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας σε πρωινάδικο ότι "οι βασικές δουλειές στο σπίτι γίνονται από τη νοικοκυρά". Ή με άλλη διατύπωση: Η θέση σας είναι στην κουζίνα, κυρία μου...

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Κυβέρνηση συνοπτικών διαδικασιών

Η Ν.Δ. ή είναι μεθυσμένη από την επάνοδο στην εξουσία και λαφυραγωγεί ασύστολα ή έχει καβαλήσει το καλάμι και νομίζει ότι το κράτος τής ανήκει, οπότε δεν αισθάνεται την ανάγκη να δικαιολογήσει τις αποφάσεις της ή να τηρήσει κάποια προσχήματα.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο