Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ρ.Ντέιλι: Χωρίς Πολιτισμό, Παιδεία και Περιβάλλον η ζωή μας δεν έχει ποιότητα και νόημα

Eurokinissi

Επίσκεψη του υποψήφιου δημάρχου με την «Ανοιχτή Πόλη», Ν.Ηλιόπουλου σε κατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς στο κέντρο της Αθήνας

Να ακουστεί στην Ευρωβουλή και «η φωνή των ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού», θέλει ο Ρος Ντέιλι. Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, πασίγνωστος Άγγλος μουσικός, με ιρλανδικές ρίζες, που κοσμεί με την παρουσία του την Ελλάδα, αλλά και την Κρήτη, θεωρεί ότι στις θεμελιώδεις αξίες βρίσκεται ο πολιτισμός και η τέχνη.

Άλλωστε, στον Πολιτισμό, την Παιδεία και το Περιβάλλον, έχει επιλέξει να εστιάσει τις πρωτοβουλίες που θα λάβει αν εκλεγεί στο ευρωκοινοβούλιο τόνισε κατά τη συνέντευξη που παραχώρησε στην «F&M Voice», περιγράφοντας την εμπειρία του από την αρμονική συνύπαρξη διαφορετικών ανθρώπων στο Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος που έχει δημιουργήσει.

Ένα εργαστήρι που βοηθάει τους ανθρώπους να γνωρίσουν διαφορετικούς πολιτισμούς και, τελικά, να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο, μακριά από λογικές φασιστικές. Μάλιστα, χαρακτηρίζει τη μουσική και τον Λαβύρινθο ως τον αέρα που αναπνέει και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ, ακόμη κι αν εκλεγεί ευρωβουλευτής.

Ο κ. Ντέιλι θεωρεί ότι, αν θέλουμε να λεγόμαστε «άνθρωποι» πρέπει να βοηθούμε τους πρόσφυγες με ότι μέσα διαθέτουμε. Παραδίδοντας μαθήματα αλτρουισμού, υποστηρίζει ότι πρέπει να λείπει το «εγώ» από τους ανθρώπους. Παράλληλα, όμως, πιστεύει βαθιά στη ρήση του αξέχαστου Νίκου Καζαντζάκη ο οποίος είχε πει «Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω».

Η συνέντευξη του Ρ.Ντέιλι

- Γιατί επιλέξατε τώρα να ασχοληθείτε με την πολιτική; Γιατί με τον ΣΥΡΙΖΑ και γιατί στην Ευρωβουλή;

Πιστεύω ότι η εύρυθμη λειτουργία της Δημοκρατίας και του πολιτεύματος οφείλει να στηριχθεί στην ενεργή συμμετοχή όλων των ομάδων πολιτών της κοινωνίας μας. Η πολιτική δεν μπορεί να είναι η υπόθεση μιας επαγγελματικής «κάστας» πολιτικών μόνο.

Θεωρώ ότι η φωνή των ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή την εποχή, καθώς, εδώ και κάποια χρόνια, για ευνόητους λόγους βεβαίως, στην πολιτική σκηνή έχουν κυριαρχήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό θέματα που έχουν να κάνουν κάπως στενά με την οικονομία.

Όσο σημαντικά είναι τα οικονομικά όμως, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και να παραβλέψουμε τη σημασία του Πολιτισμού με την ευρύτερη έννοια.

Πιστεύω ότι ο χώρος της Ευρωβουλής είναι ο κατεξοχήν χώρος όπου μπορούμε και πρέπει να αγωνιστούμε για τις θεμελιώδεις και, για μένα, αυτονόητες αξίες της ανοικτής και πολυπολιτισμικής κοινωνίας, για τα θέματα του περιβάλλοντος που πιστεύω ότι είναι κορυφαίας σημασίας εδώ και δεκαετίες (και ας μην έτυχαν της προβολής και της μέριμνας που θα έπρεπε), και, βεβαίως, για τον πολιτισμό και την τέχνη που, αντίθετα με ό,τι πιστεύουν αρκετοί άνθρωποι, δεν αποτελούν πολυτέλεια. Είναι είδη πρώτης ανάγκης από τα οποία γεννούνται οι αξίες, αξίες χωρίς τις οποίες η ζωή μας θα ήταν κενή.

- Πιστεύετε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει πρόβλημα φασισμού; Πώς θα πετύχετε με τη δική σας παρουσία στο ευρωκοινοβούλιο να περιορίσετε αυτό το φαινόμενο;

Οι φασιστικές και οι ρατσιστικές αντιλήψεις, οι οποίες στερούνται παντελώς επιστημονικής βάσης, μόνο άσχημα αποτελέσματα και βαθύ πόνο έχουν φέρει στην ανθρωπότητα. Αντιθέτως, οι διευρυμένες συνεργασίες και συμπράξεις διαφορετικών ανθρώπων συχνά παράγουν θαύματα.

Μέσα από την πολύχρονη εμπειρία μου στο Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος, έχω ζήσει από κοντά τη συνεύρεση και τη σύμπραξη ανθρώπων από, μέχρι στιγμής, 40 διαφορετικές χώρες μέσα σε ένα κλίμα αρμονικό και δημιουργικό.

Πιστεύω, όμως, ότι το ποσοστό των ανθρώπων στην κοινωνία μας που συνειδητά και εις γνώση του ασπάζεται τον φασισμό είναι μικρό. Υπάρχει, μάλλον, ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας που, εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια (και που, μάλλον, δεν κατανοεί τις πραγματικές αιτίες των δυσκολιών αυτών) βρίσκεται σε μία σχετική σύγχυση και γίνεται ευάλωτο στην επιρροή ακραίων έως και φασιστικών ιδεών, που προωθούνται από συγκεκριμένα κέντρα, τα οποία ψάχνουν για τέτοιες ακριβώς περιπτώσεις, προκειμένου να τις εκμεταλλευτούν, χρησιμοποιώντας ένα φθηνό λαϊκιστικό λόγο. Με τους σχετικά λίγους πρωτεργάτες αυτού του χώρου, μάλλον, τα περιθώρια για διάλογο είναι αρκετά περιορισμένα. Αντίθετα με τους πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι ξεγελιούνται και παρασύρονται από το λαϊκιστικό λόγο των ολίγων, έχει μεγάλη σημασία να τους κρατήσουμε εντός διαλόγου και να τους βοηθήσουμε με εμπεριστατωμένα επιχειρήματα να καταλάβουν ότι ο δρόμος του φασισμού δεν έχει απολύτως τίποτα θετικό να προσφέρει.

- Έχετε ταξιδέψει, εξαιτίας της μουσικής σας, σε όλο τον κόσμο. Πιστεύετε ότι το προσφυγικό πρόβλημα θα ενταθεί τα επόμενα έτη και με ποιον τρόπο η Ευρώπη θα καταφέρει να το αντιμετωπίσει; Φαινόμενα τύπου Ορμπάν στην Ουγγαρία, πώς μπορείτε να τα αποτρέψετε;

Το προσφυγικό πρόβλημα θα μπορούσε, αν πάσα στιγμή, να πάρει τεράστιες και μάλιστα ανεξέλεγκτες διαστάσεις, καθώς ζούμε σε μία «γειτονιά» ιδιαίτερα ασταθή και εύφλεκτη. Έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια τα κύματα προσφύγων από το Αφγανιστάν, την Αφρική, τη Συρία, την Παλαιστίνη, καθώς και δεκάδων άλλων περιοχών που μαστίζονται από πολέμους και άλλες παρόμοιες έκρυθμες καταστάσεις.

Όταν ένας άνθρωπος φτάνει, είτε μόνος είτε με την οικογένειά του στην πόρτα μας, στην προσπάθειά του να σωθεί από πολέμους, λιμούς και άλλα παρόμοια δεινά, το να του πούμε απλώς «φύγε», δεν πρέπει να υπάρχει ως επιλογή σε καμία περίπτωση.

Οφείλουμε, αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, να τον βοηθήσουμε με ό,τι και με όσα μέσα διαθέτουμε. Αυτή η υποχρέωση, όμως, δεν μπορεί να επιβαρύνει μόνο τη μία ή την άλλη χώρα. Όλοι οφείλουν να σηκώσουν το βάρος που τους αναλογεί. Χρειάζεται μία πανευρωπαϊκή πολιτική που θα μοιράζει την ευθύνη της διαχείρισης του προβλήματος, με ισότητα, δια των μελών της Ένωσης. Δεν γίνεται ένας οποιοσδήποτε Όρμπαν να «νίπτει τας χείρας του» και μάλιστα με ρατσιστικά παραληρήματα, αφήνοντας όλο το βάρος να πέφτει πάνω σε άλλες χώρες, οι οποίες δεν έχουν τα μέσα να σηκώσουν και το δικό τους βάρος και αυτό του εκάστοτε Όρμπαν. Το πρόβλημα οξύνεται, μάλιστα, καθώς πλέον έχουν προκύψει πολλοί «Όρμπαν» στην Ευρώπη.

Σε αυτό το σημείο νομίζω ότι πρέπει να βάλουμε και ένα άλλο θέμα πολύ σημαντικό. Εάν σε πολλούς, το πρόβλημα των προσφύγων πολέμου και των έκρυθμων πολιτικών καταστάσεων φαίνεται δύσκολο στη διαχείρισή του, τότε φανταστείτε τι θα προκύψει όταν το πρόβλημα των climate refugees (πρόσφυγες κλίματος) θα αποκτήσει τις διαστάσεις που προβλέπεται να πάρει στις ερχόμενες δεκαετίες.

- Αν εκλεγείτε ευρωβουλευτής, ποια είναι τα θέματα που θέλετε να επικεντρώσετε τις παρεμβάσεις σας;

Για μένα τρεις τομείς της κοινής μας ζωής έχουν κορυφαία σημασία: ο Πολιτισμός, η Παιδεία και το Περιβάλλον. Χωρίς το πρώτο, η ζωή μας δεν έχει ποιότητα, χωρίς το δεύτερο, στερείται κατεύθυνσης και νοήματος, και χωρίς το τρίτο δεν είναι καν εφικτή.

- Αν εκλεγείτε ευρωβουλευτής, θα συνεχίσετε την ενασχόλησή σας με τη μουσική; Ο Λαβύρινθος θα παραμείνει ενεργός;

Το σίγουρο είναι ότι ο Λαβύρινθος θα είναι πιο ενεργός παρά ποτέ, επειδή έχω ένα πολύ μεγάλο αριθμό άξιων και ικανών συνεργατών και μαθητών που είμαι βέβαιος ότι, στα επόμενα χρόνια, θα απογειώσουν το Λαβύρινθο σε επίπεδα πολύ πιο πάνω από εκεί που μπορούσα μέχρι στιγμής να το φτάσω εγώ. Αυτό ακριβώς επιτάσσει η φύση εξάλλου, κάθε νέα γενιά φτάνει πιο μακριά από τις προηγούμενες. Εγώ ο ίδιος δεν μπορώ να μην ασχοληθώ με τη μουσική, που είναι η μεγάλη αγάπη της ζωής μου και με τον Λαβύρινθο, που είναι το αγαπημένο μου έργο. Αυτά τα δυο είναι ο «αέρας που αναπνέω».

- Το 2012 τιμηθήκατε για τη δράση σας με το βραβείο του Ευρωπαίου πολίτη. Αλήθεια, ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του «Ευρωπαίου πολίτη», σήμερα, εν έτει 2019;

Η Ευρώπη είναι εξ ορισμού ένας χώρος πολυπολιτισμικός, ένας χώρος όπου γεννήθηκαν πολλές από τις ανώτερες αξίες και ιδέες που ανήκουν πια σε όλη την ανθρωπότητα. Η Ευρώπη, όμως, έχει επίσης γνωρίσει ίσως όσο καμία άλλη περιοχή του κόσμου, την καταστροφική δύναμη του ανθρώπου και μάλιστα στην πολύ πρόσφατη ιστορία της. Η Ευρώπη, μετά από μία πολύ μεγάλη χρονική διαδρομή που έχει διανύσει, μία διαδρομή μέσα από τις πιο φωτεινές σελίδες της ιστορίας, αλλά και μέσα από τις πιο σκοτεινές επίσης, δεν μπορεί να τρέφει αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Ο χώρος του αυτονόητου οφείλει να είναι μεγάλος και η σοφία που αποτελεί το καταστάλαγμα όλης αυτής της διαδρομής, κτήμα του κάθε Ευρωπαίου πολίτη. Για αυτά, όμως, φαίνεται ότι έχουμε αρκετό δρόμο ακόμη και ο δρόμος αυτός περνάει από την παιδεία.

- Τι σημαίνει για εσάς η Κρήτη, τι σημαίνει η Ελλάδα; Κατάγεστε από την Αγγλία και προέρχεστε από Ιρλανδούς γονείς. Υπάρχουν κοινά στοιχεία ανάμεσα στην Κρήτη και στην Ιρλανδία;

Αν και κατάγομαι από την Ιρλανδία, τα ιρλανδικά μου βιώματα είναι πολύ περιορισμένα. Ήταν η κουλτούρα που κυριάρχησε στο σπίτι μας στα παιδικά μου χρόνια, αλλά εγώ μεγάλωσα στον Καναδά, στην Αμερική, στην Ιαπωνία και λίγο στην Αγγλία. Στη συνέχεια ταξίδευα στην Ασία και κατέληξα το 1975 στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κρήτη όπου ζω έκτοτε. Όλη αυτή η διαδρομή είχε ως αποτέλεσμα να μην έχω ακριβώς αυτό που αντιλαμβάνεται ο περισσότερος κόσμος ως εθνική ταυτότητα. Δεν νιώθω πλήρη ταύτιση με καμία από τις εθνικότητες των χωρών που έχω ζήσει, καθώς τις αισθάνομαι όλες, όπως και άλλες στις οποίες έχω περάσει μεγάλα διαστήματα, ως ένα σημαντικό και καθοριστικό κομμάτι της ζωής μου.

Κάποτε είχα διαβάσει για μία συγκεκριμένη φυλή ιθαγενών της Αυστραλίας, που από τη γλώσσα τους απουσιάζει η λέξη που αντιστοιχεί ακριβώς στη δική μας λέξη «εγώ». Έχουν μία λέξη που χρησιμοποιούν στη θέση της λέξης «εγώ» που σημαίνει «ό,τι πέφτει στην αντίληψή μου». Δηλαδή το «εγώ» για αυτούς δεν περιορίζεται στη φυσική ύπαρξη του καθενός, αλλά επεκτείνεται σε όλο το περιβάλλον, στους άλλους

ανθρώπους, στις άλλες μορφές ζωής και σε ό,τι μπορεί να σκεφτεί και να φανταστεί κανείς ακόμη. Για μένα η πατρίδα όπως και το «εγώ» ορίζεται με ακριβώς αυτόν τον τρόπο, και ας μην έχω φτάσει ακόμη στο επίπεδο στο οποίο μπορώ να βιώνω αυτές τις έννοιες ακριβώς έτσι. Αυτή η θεώρηση προέρχεται από την ίδια «ματιά» με κάτι που διατύπωσε ο Νίκος Καζαντζάκης: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω…». Να που μία από τις πιο «πρωτόγονες» φυλές του κόσμου φτάνει στα ανώτερα φιλοσοφικά ύψη με την απουσία μιας και μόνο λέξης.

«Μάχομαι για μία πιο δίκαιη, ισότιμη και ανοικτή κοινωνία»

- Ποια είναι η γνώμη σας για τον Αλέξη Τσίπρα; Αυτός σας έπεισε να ενταχθείτε στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος;

Ο κ. Τσίπρας με αντιμετώπισε με ευγένεια και ειλικρίνεια και μου έκανε πολύ απλά μία πρόταση να συμμετέχω και εγώ σε μία συσπείρωση ανθρώπων από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, ο καθένας με τη δική του υπόσταση και από το δικό του μετερίζι, σε μία κοινή πορεία με κάποιους κεντρικούς άξονες που επικεντρώνονται σε μία πιο δίκαιη, ισότιμη και ανοικτή κοινωνία.

Δεν μου ζητήθηκε να ενταχθώ στον ΣΥΡΙΖΑ ούτε να ευθυγραμμιστώ με καμία «γραμμή» κανενός κόμματος. Εν όλιγοις, παραμένω ένας ελεύθερος σκεπτόμενος άνθρωπος και ούτε ενδιαφέρθηκε και ούτε προσπάθησε κανείς να περιορίσει αυτή μου την ελευθερία. Εγώ ο ίδιος προβληματίστηκα αρκετά και για πολλές ημέρες προτού αποδεχθώ την πρόταση, καθώς αντιλήφθηκα το βάρος της ευθύνης μιας τέτοιας απόφασης. Συζήτησα πολλές ώρες με τους στενότερους μου φίλους και συνεργάτες και στο τέλος αποφάσισα να αποδεχθώ την πρόσκληση και την πρόκληση να μάχομαι σε ένα ευρύτερο πεδίο για τις ίδιες ιδέες και αξίες για τις οποίες παλεύω σε όλη μου τη ζωή.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Η Ν.Δ. εξοφλεί τα ακροδεξιά της γραμμάτια

Η τοποθέτηση του Κ. Τσουβάλα και του Γ. Μαυρωτά σε θέσεις γενικών γραμματέων της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε ένα πολιτικό συμπέρασμα οδηγούν: ότι οι δύο εκστρατείες μίσους που διεξήγαγε η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση, δεν είχαν κανένα κίνητρο πέρα από την απροκάλυπτη πολιτική υποκρισία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο