Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στο Ευρωκοινοβούλιο: Χρειαζόμαστε μια ισχυρή και ενωμένη Ευρώπη

Ήταν ένας λόγος αποχαιρετιστήριος και παρ' όλα αυτά μαχητικός. Από έναν αισθητά κουρασμένο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον πρόεδρο της Κομισιόν της “τελευταίας ευκαιρίας”, όπως είχε πει στην πρώτη ομιλία του για “την κατάσταση της Ένωσης” το τόσο μακρινό 2015. Και ήταν έκδηλη η αγωνία του να παρουσιάσει τις επιτυχίες της Επιτροπής του, αλλά και να υπογραμμίσει τους ανοιχτούς κινδύνους για την Ευρώπη, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Γιούνκερ, μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο “αν μιλάμε με μία φωνή”. Κάτι που ακουγόταν σχεδόν σαν... ανέκδοτο ενώπιον ενός κοινοβουλίου βαθύτατα πολωμένου.

Στην πρώτη ομιλία του, το 2015, ο Γιούνκερ είχε διαπιστώσει ότι “δεν υπάρχει αρκετή Ευρώπη σ’ αυτή την Ένωση ούτε αρκετή Ένωση σ’ αυτή την Ένωση”. Τρία χρόνια αργότερα η διαπίστωσή του ισχύει ακόμη περισσότερο, αν και ο ίδιος χθες δεν θέλησε να το παραδεχθεί.

Αντιθέτως, ξεκίνησε με το -κάποτε αυτονόητο και τώρα ξεχασμένο- ότι η Ε.Ε. είναι ένα “έργο ειρήνης” και κατέληξε με το ότι “πρέπει να φυτέψουμε τώρα τα δέντρα που θα κάνουν σκιά στα εγγόνια μας, είτε είναι από τον Βορρά είτε από τον Νότο, είτε από την Ανατολή είτε από τη Δύση”. Και μόνο η ανάγκη του να παραθέσει τα τέσσερα σημεία του ευρωπαϊκού ορίζοντα δείχνει πόσο κατακερματισμένη είναι σήμερα η Ευρώπη.

Ο απολογισμός...

Ο πρόεδρος της Κομισιόν υποστήριξε ότι “έχουμε γυρίσει σελίδα μετά τη χρηματοοικονομική κρίση”, ότι “έχουμε ανάπτυξη, νέες θέσεις απασχόλησης και τη μικρότερη ανεργία στους νέους από το 2000” και ευλόγησε τα γένια του με το “σχέδιο Γιούνκερ”, που κοντεύει να φτάσει τα 400 δισ. επενδύσεων, κυρίως για μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τον... ενθουσιασμό του για το τέλος της κρίσης δεν τον συμμερίστηκε η επικεφαλής της ευρωομάδας της Αριστεράς Γκάμπι Τσίμερ, η οποία υποστήριξε ότι η απάντηση στο ερώτημα εάν είμαστε προετοιμασμένοι για ένα μέλλον με κοινωνική ασφάλεια και αλληλεγγύη εξακολουθεί σήμερα να είναι “όχι”. Το επιχείρημά της ήταν μια αποστροφή από την προχθεσινή ομιλία του Αλέξη Τσίπρα ενώπιον της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: “Ο Τσίπρας είπε χθες ότι 'είμαστε πια έξω από τα Μνημόνια, επιβιώσαμε'. Εάν η 'επιβίωση' είναι αυτό που έμεινε από τη διαχείριση της κρίσης από την Ε.Ε., ζήτω που καήκαμε. Δεν πρόκειται να λειτουργήσει η Ε.Ε. χωρίς αλληλεγγύη”.

Πάντως ο Γιούνκερ δεν εμφανίστηκε καθόλου ευχαριστημένος για τις καθυστερήσεις στον τομέα της τραπεζικής ένωσης -με ευθύνη των ηγετών των κρατών - μελών, όπως είπε: “Δεν είμαστε εμείς οι αποδιοπομπαίοι τράγοι, όσο κι αν το θέλουν κάποιοι”.

...τα στοιχήματα

Για τον πρόεδρο της Κομισιόν το μεγάλο στοίχημα είναι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας: “Χρειαζόμαστε μια ισχυρή Ευρώπη, που θα αγωνίζεται για την ειρήνη, για το κλίμα, για το εμπόριο, για τη νομισματική σταθερότητα, για πολυμερείς συνεργασίες. Δεν πρέπει να είμαστε παρατηρητές, αλλά παγκόσμιοι πρωταγωνιστές” είπε. “Σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο ευμετάβλητος, πρέπει να επαγρυπνούμε, να... εξάγουμε σταθερότητα”. Ο Γιούνκερ υποστήριξε τη διεύρυνση προς τα Δυτικά Βαλκάνια -“αν δεν το κάνουμε εμείς, καραδοκούν να πάρουν τη σκυτάλη κάποιοι άλλοι”- και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας: “Όχι στρατιωτικοποίηση, αλλά να μπορούμε να λειτουργούμε ανεξάρτητα”. Έβαλε ως στόχους για την τελευταία χρονιά της θητείας του μια ευρωπαϊκή εισαγγελία που να ασχολείται με την τρομοκρατία και το ξέπλυμα χρήματος -“αυτά δεν γνωρίζουν σύνορα”-, την ενίσχυση της συνεργασίας σε ζητήματα πολιτικής προστασίας - “είδατε πόση βοήθεια χρειάστηκαν οι Σουηδοί με τις πυρκαγιές αυτό το καλοκαίρι”- και την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων της Ε.Ε. με 10.000 άτομα.

Τόνισε την αναγκαιότητα μιας κοινής υπηρεσίας παροχής ασύλου -“που θα σέβεται απολύτως κατά τη λειτουργία της τη Συνθήκη της Γενεύης”- και της θεσμοθέτησης νόμιμων οδών μετανάστευσης. Κι αναφέρθηκε διεξοδικά στο πώς πρέπει να διαμορφωθεί η μελλοντική σχέση Ευρώπης - Αφρικής, της ηπείρου που γερνάει και της γειτονικής της που σε λίγα χρόνια θα μετράει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού.

...και τα μέτωπα

Αυτά και άλλα πολλά είπε χθες ο Γιούνκερ, ενίοτε καταχειροκροτούμενος από τις περισσότερες ομάδες του Κοινοβουλίου, με μόνιμη εξαίρεση τα έδρανα της εθνικιστικής Δεξιάς και της Ακροδεξιάς. Κάτι απολύτως αναμενόμενο, καθώς πολλοί από αυτές τις ομάδες αντιμετωπίζουν τον μετριοπαθή Χριστιανοδημοκράτη Γιούνκερ περίπου ως τον διάδοχο του Στάλιν.

Αλλάα κι ο προέδρος της Κομισιόν δεν τους χαρίστηκε. Ήταν σαφέστατες οι αιχμές του ενάντια στην πολιτική Σαλβίνι στην Ιταλία (“δεν θα κάνουμε την Ευρώπη φρούριο, δεν θα αφήνουμε τα ναυαγοσωστικά να στέλνονται από λιμάνι σε λιμάνι”) και στην πολιτική Όρμπαν στην Ουγγαρία (“κανείς δεν μπορεί να κλείνει τα σύνορα, κανείς δεν μπορεί να αγνοεί το κράτος δικαίου”). Προσεκτική κριτική άσκησε και στην αυστριακή προεδρία, ενώ, χωρίς να κατονομάσει ούτε τον Τραμπ ούτε τον Πούτιν, υποστήριξε ότι η Ε.Ε. πρέπει να έχει τα μάτια της δεκατέσσερα...

Και πρότεινε την περαιτέρω “διεθνοποίηση” του κοινού νομίσματος: “Πρέπει να κάνουμε περισσότερα για τη διεθνή ακτινοβολία του ευρώ, γιατί να πληρώνουμε με δολάρια την ενέργεια;” αναρωτήθηκε εν μέσω χειροκροτημάτων.

Τα ρολόγια

Πάντως, το μόνο που μπορεί να αλλάξει άμεσα την καθημερινότητα των Ευρωπαίων από όσα πρότεινε ο Γιούνκερ ήταν η κατάργηση της αλλαγής της ώρας.

Περήφανος...

Το πρώτο χειροκρότημα που εισέπραξε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για την παθιασμένη ομιλία του “για την κατάσταση της Ένωσης” ήταν για την Ελλάδα, που “κατάφερε να ξανασταθεί στα πόδια της”. Βεβαίως ο Γιούνκερ προσπάθησε να το παρουσιάσει ως το δικό του success story -ήταν άλλωστε από τους πιο αποφασισμένος εχθρούς του Grexit το 2015-, φρόντισε όμως να τονίσει ότι ήταν “οι τεράστιες προσπάθειες” των Ελλήνων που έσωσαν την παρτίδα, “όσο κι αν ακόμη κάποιοι τις υποτιμούν”. Και κατέληξε: “Αισθάνομαι υπερήφανος για τα όσα πέτυχε η Ελλάδα”.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Κατάντια...

Είναι προφανές ότι η συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα στο συνέδριο του SPD, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η παρέμβασή του, πόνεσε πολλούς. Η παρουσία του στο Παρίσι, επίσης. Και ακόμα πιο...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο